Acharya Madhwa


Follow me on Twitter


Sri Madwavijaya-Moola in Sanskrit-Kannada & English Meaning

Sri Madhwavijaya is the most sacred work which every Madhwa student should read compulsorily. Its chanting by-heart itself yields the benefits, the magnitude of which is known only to the people who are experienced by it.

However, understanding and contemplating the meaning of each and every verse, while chanting it, makes the pursuit all the more thrilling.

Our great Guru  Sri Bannanja Govindacharya always says:

” Knowing what one is doing” makes the endeavour, all the more purposeful and fruitful”.

Many books are available across the stores, which details the meaning.  But, not everyone has the liberty to carry those books, all the times to all the places. Even a 10 minutes of leisurely time could be used for great benefits if we can have a glance at this great work. This is possible only if we can access to this work at any time, at any place.   Therefore, I have made an attempt to make the work available in softcopy medium, which could be stored on any mobile / laptop etc. and could be glanced at even small leisurely time.

The file contains, Sanskrit moola of Sri Madhwavijaya along with the meaning in kannada (done by Sri Bannanje Govidacharya – Sri Madhwavijaya) along with the English meaning (“The Mighty Messiah – Sumadhwa Vijaya” a study by Prof. G V Nadgouda – published by Anandtirtha Pratisthana, Poornaprajna Vidhyapeetha, Bangalore.)

We render our hearty gratitude to the above authors, for their invaluable services in bringing wisdom to Madhwa fraternity.

Errors if any, if informed would be corrected to refine the work.

Want to have a soft copy of the same. They download by clicking the following link:


Sri Madhwavijaya – with English translation

Sri Madhwa Vijaya – (with English translation by Prof. V. Nadgouda) is published in PDF downloadable format:

Excellences of Sumadhwa Vijaya

Sumadhwa Vijaya is a reliable biography, great epic poetry, profound philosophy and a faithful memoir of the times all rolled in one. It is an artistic and poetic portrayal of the life and accomplishments of a renowned philosopher-saint who rendered yeoman service to mankind. It is an out-standing epic-poem in Sanskrit with its inherent beauties set in a mythical setting for the fulfilment of divine purpose made acceptable by its fine fusion of the human and the super-human. It is an enviable poetic expression of Vaishnava Siddhanta in a capsulated form as propounded and propagated by Anandatirtha. It is a vivid presentation of the ethos of the age that was ripe to invoke a divine descent on earth. Narayana Panditacharya with his historic vision and religious fervour, philosophic depth and poetic beauty forged this epic into an exquisite work of art:

‘श्रीमध्वो विजयी च मद्वविजयो नारायणप्रोब्धवः!’

(Really both Mukhyaprana (Madhwacharya – his incarnation) borne of the Supreme Lord Narayana and Sumadhwa-Vijaya the off-spring of Narayana Panditacharya are memorable triumphs, the one in propounding and propagating the unrivalled doctrine (Tatwa Vada) and the other in artistically documenting the eminence of Madhwacharya and his great works.)

To the Madhwas in particular Sumadhwa-Vijaya that hymns the glories of the Olympian founder and exponent is as sacred as the Mangala-Sutra (Auspicious Amulet) to women-folk and they daily recite it in entirety or in part to sanctify their lives and attain their cherished objectives. They firmly believe that even the disciples of the disciples of Acharya Madhwa can fulfil their desires:

‘तद्दासदास्यमपि किं न ददाति पुंसः’

Let us be fortunate enough to peruse the same by clicking the below link:


“Bhagawad Gita as it is” translated in English – As per Madhwa Philosophy

Bhagavad Gita  (Sanskrit) translated by Prof, GV Nadagouda in English is published in PDF Format:

Again one more addition to the existing abundance! Srimad Bhagawad Gita is the shrine of rich significances. It is a consummate work of art and a brocade of perfect Philosophy. It is fine fare for fertile brains. It beckons its admirers to unravel its unending secrets. With all the ransacking of its beauties by the East and the West, there is enough scope for effective research. Verily its excellences are inexhaustible. There is no other scripture which has been so frequently commented upon, for it has been a perennial source of scriptural inspiration and rightly so, for in it we find different systems of philosophy, ethics and religion, suited for different temperaments. This universality of Gita has puzzled many scholars where we Meet variety of ideals teeming with contradictions like Monism and Dualism, Sankhya and Vedanta, even personal God and impersonal God. One finds a near parallel to it in the library of books on the ‘myriad-minded’ Shakespeare. It is really interesting to note what his critic George Gordon writes on this exuberance – ‘The whole city of London will be paved with books on Shakespeare and still some will be left on its shelves’

What then is the uniqueness of this text that has won the acclamation of the world?

Maha Kurma-Purana and Vishnu-Purana respectively high-light its overriding importance by declaring Mahabharata as the noblest among the scriptures and Bhagawad Gita as its crowning excellence. भारतं सर्वे शास्त्रेषु भारते गीतिका वरा – if  Mahabharata is the quintessence of the Sastras, Krishna-Gita is its core and kernel. A correct comprehension of it leads the Sadhaka to salvation – वैष्णवं कृष्णगीता च तज्ञानान्मुच्यतेऽञ्जसा.Naradiya Purana further pin-points the prominence of Gita by stressing its multiplicity of Meanings – यस्मिन् दशार्थः सर्वत्र न ज्ञेयस्सर्वजन्तुभिः। It magnetises the readers by its fecundity of thought and felicity of expression. Such a renowned masterpiece is resourceful enough to make room for many more volumes.

Gita is not mere literature of knowledge but literature of Power in Dequincey’s words It is not mere philosophy versified but it moves the reader to the seventh heaven. It transports the reader to the realms beyond and gives him a taste of the sublime. ‘if you want a book which assists humanity in striving for its eternal then here is the book’, writes the great philosopher-Critic Aldous Huxley  –  ‘The most systematic statement of Spiritual evolution of enduring value to Mankind, the most beautiful, perhaps the only true philosophical song existing in any known tongue’. Lokamanya Tilak boldly declares: ‘in the literature of the whole world there is not book like Gita. It is a most luminous and priceless gem. It gives peace to afflicted souls. It makes us masters of spiritual wisdom’. What wonder if Srimad Bhagawad-Gita has evoked such unstinted encomiums at home and abroad?

To translate such peerless text into foreign tongue is a tough task and that too in the face of existing scholarly renderings by stalwarts Indian and Foreign like Edwin Arnold and Dr. Radhakrishnan. A study of Acharya Madhwa’s Gita Bhashya and it sluicing English translation by Dr. BNK Sharma, Gita-Tatparya, Jayatirtha’s Prameya-Dipika and Raghavendra-Swamiji’s Gita-Vivrutti on one hand and reading of books on Geeta by Sri Aurobindo, Dr. Ranade, Dr. Radhakrishnan, Swami Chinmayananda and Chidbhavananda on the other, places the reader at the cross-roads. Their interpretations, that many times diametrically differ, confuse the जिज्ञसु the curious. He is likely to be lost in the labyrinth of modern criticism on Geeta which in case of many flout the Vedas and Upanishads and pay scant respect to the Puranas and the Itihasas. He likes to know whither this procession tends.

It is not a matter of mere taking sides or patting on the back but a question of ends – saving or damning the soul. There is the rub. Being mute or meek on such important issues is likely to mislead the layman and the learned alike. It is not mere pertinacity or fondness but a firm conviction that Madhwa-interpretation of Geeta is scientific- based as it is on sound authorities and valid reasonings and can take one out of the tangle. Its cogency and accuracy moved me to place his superb analysis before the English –knowing elite here and elsewhere for their benefit. The translation is neither too literal nor Metaphoric cut as close to the text as possible, keeping in view the dignity of the language and the sublimity of the content. A correct understanding of the text really puts us on the pathway to God.

This book is my flower of devotion at the feet of Lord Krishna, the All-knower, who perhaps lauds or laughs at our attempts to wrest his secrets. I think myself blessing if my English knowing brethren not having access to Sanskrit find this book of some use in understanding this Olympian song famed as ग्रन्थराज।

I am greatly indebted to the Revered Pejawar Swamiji known for his scholarship, dynamism and considerateness, for his kind foreword, for his willingness to publish this volume and  permitting me to put forth some of his views boldly presented in his thought – provoking Gita –Saroddhara. I am beholden to Sri Sri Vidyamanyatirth Swamiji of Phalimaru and Bhandarkeri Math for allowing me to translate and include some portion of his introduction to Gita Vivrutti. I record my hearty thanks to Prof. K T Pandurangi for his kind foreword. I am grateful to many previous great commentators in Sanskrit, Kannada and English for their enlightenment. I am obliged to late Vidwan Gururajacharya Pandurangi for the light he kindled in me and Vidwan Raghavendracharya Jalihal for his affection and guidance. I remember my two sons Dr. Vithal and Dr. Srikrishna for encouragement and assistance in the completion of the work. My thanks are also due to Sri Santosh for his prompt typing and to the Yarbal printers of Belgaum for the fine get-up and neat printing in good time.

G V Nadgouda.

Guru-Kripa, Deshpandenagar, Hubli-29

Explore the divine nectar, by clicking the below link:


Vadiraja Virachitha small Stotra/Grantha

Small Stotra/Grantha of Sri Vadiraja is Published in Kannada and Sanskrit PDF downloadable format

Sri Vadiraja has authored small Stotra/Granthas. Each one is masterpiece by itself.  Diction, Style, Mastery, Depth, Devotion, what not? Every thing seamlessly flow in each of these masterpieces. It is more than privilege to just glance at these wonders, not to talk of the infinite benefits that follow when they are respected and prayed.

Following is the list of such gems collected here:

rameśa stutiḥ||1||






śrī śrīśaguṇadarpaṇastotram||7||














pāṣaṇḍakhaṇḍanaṃ vyāsastotram||21||

vyāsāstutiḥ (vyāsāṣṭakam) ||22||





hayagrīvadhyānaprakaraṇam || 27||














daśāvatārastotram ||41||














saṃskṛta (brahma)sūtrārthaḥ||55||



kurustuti (lakāravibhaktyekatāstutiḥ)||58||








śrī kṛṣṇastotram||66||

śrīmadvādirājapūjyacaraṇaviracita – granthādyantaślokāḥ




  1. tattvaprakāśikāgurvarthadīpikā
  2. talavakāropaniṣad bhāṣyaṭippaṇī
  3. taittirīyopaniṣad bhāṣyaṭippaṇī (apūrṇā
  4. ātharvaṇopaniṣad bhāṣyaṭippaṇī

8.māṇḍūkopaniṣad bhāṣyaṭippaṇī

  1. īśāvāsyopaniṣad bhāṣyaṭippaṇī
  2. ṣaṭpraśnopaniṣad bhāṣyaṭīkāṭippaṇi
  3. yuktimallikā
  4. nyāyaratnāvaliḥ
  5. upanyāsaratnamālā
  6. śrutitatvaprakāśikā
  7. bhūgolanirṇayaḥ
  8. pāṣaṇḍamatakhaṇḍanam
  9. haribhaktilatā


  1. vivaraṇavraṇam
  2. rugmiṇīśavijayaḥ –
  3. sarasabhāratīvilāsa
  4. tīrthaprabandha
  5. svāpnavṛndāvanākhyānam
  6. taptacakrabhūṣaṇam
  7. śrī harivāyustuti pura(na)ścaraṇam

In addition, other Stotra-Grantha pertinent and related to Sri Vadiraja, lised below, is also appended at the end of the attachment:

śrībhūtarāja stotram

śrībhūtarāja stotram


vādirāja prārthanā

satyadharmatīrtha viracita śrīvādirājastotra


One should be fortunate even to glance these priceless wonders: Click the below link, download and enjoy:



Pramana Chandrika

Sri Pramana Chandrika of Sri Chalari Sheshacharya is published in Kannada & Sanskrit PDF Downloadable format.

Acharya Madhva classify pramANas under the following heads :

 1. PratyakSha (Sense -perception),
2. AnumAna (inference)
3. Agama (Verbal testimony or scripture).

In his works  “Pramana Lakshana”he bestows valuable insight into its types, nature, etc.   Commentator Sri Jayatheertha and more respectfully called as Teekacharya, states that the above work of Acharya Madhwa  is astounding in its depth and is not easily digestible to Beginners. He profess that his work   “ PramaNa Paddathi”

is intended to make the stuff much easier to them. His presentation is structured, lucid and sequenced with crystal clear explanations.

As such, the Beginners in Madhwa Philosophy are immensely benefitted by “ PramaNa paddhathi”. Having understood this work and then undertaking further studies of Acharya Madhwa’s Works, the path would become much easier. Srimadh Teekacharya, with his commentaries , has lent his invaluable Hand, in trekking the mountainous works of Acharya Madhwa

However even PramaNa Paddathi seems to be not all that easier to understand.  Sri Chalari Sheshacharya has further simplified the intricate elements and points dealt in Pramana Paddathi and Pramana Lakshana, and presented them with further lucid explanations. By running through the niceties of this work, one will find it much easier to undertake more rigorous study of  Pramana Paddathi and Pramana Lakshana.

Then why hesitation ? Click the link below and start !



Tantra Dipika

Tantra Dipika of Sri Raghavendra Swamiji is published in Kannada and Sanskrit PDF downloadable format:

Sri Raghavendra Swamiji stands as epitome amongst the greatest writers in Madhwa Philosophy. Tatwavaadins are deeply indebted to Him for his range of works/Tippanis on most of the writings of Trio – Acharya Madhwa, Sri Jayatheertha and Sri Vyasaraja. Unique feature of synthesizing all the opinions of these authors, without leaving any room for difference amongst them, is the hall-mark of His writings. His opinion is considered ultimate on any aspects. Simplicity, preciseness, conviction, depth, firmness stand glaring, despite the usage of limited words and short sentences. Wholistic approach on grammar and topics of Poorva-Mimamsa, complement everything and is a treat to watch. The kindness of disposition is so unique, that it becomes a priceless art to be practiced with great reverence. His approach of highlighting proofs to substantiate his opinion on very complicated aspects, is worth emulating. Never ever he critisises anyone. Most of the time, he sets out the merits and demerits, enabling readers to form a considered opinion. He is renowned for his compassion to devotees in grief. Likewise he is polestar, to learners in the path of seeking wisdom.

Mantralaya PrabhugaLu has 6 works to his credit on Brahma Sutra.

  1. Parimala: It is best gloss on famous Sriman-Nyaya-Sudha, a renowned commentary on Anuvyakhyana of Acharya Madhwa.
  2. Tatwaprakashika- Bhaavadheepa: Unique gloss on Sri Jayatheertha’s Tatwaprakashika, a commentary on Brahmasutra Bhashya of Sri Acharya Madhwa.
  3. Prakasha: It is a gloss on Tatparya-Chandrika of Star Sri Vyasaraja. Tatparya Chandrika is itself a matchless exposition of Tatwaprakashika, authored by radiant Sri Jayatheertha.
  4. Tatwamanjari: Astrounding work which blossoms the multi-dimensional meaning of Anubhashya, which is dynamic, breathtaking and abysmally stuffed masterpiece of Acharya Madhwa on Brahma Sutras.
  5. Nyayamukthavali: Again a treatise summarizing the essence of each adhikarana of Brahma Sutras.
  6. Tantradeepika: Mantralaya Swamiji captions this work aptly as Tantradeepika, for the – term “Tantra” means “Religious Treatise – Scientific Treatise – Composition of Divine Authority” and Deepika means beacon. It elucidates, limelights and mirrors with utmost clarity, all the essentials of Brahma-Mimamsa.   Raghavendra Vijaya crisply defines Tantra Deepika asBrahmasutra is like a Lamp-(ಹಣತೆ) for Tantradeepika-(Flame) which precisely elucidates the essentials of each Sutra. Brahmasutrabhashya-(Commentary) is its wick.Sri Raghavendra Swamiji has poured the Sudha-ghee into this lamp, to brighten the flame. Tantradeepika is unique compared to other works of Sri Raghavendra on Brahmasutra. First, it states the objective of each of its Adhikarana and embarks on to investigate the objections and dilemmas-(poorvapaksha). Then, the apt Sutra which clarifies the objection, is referred. To interpret the Sutra, additional words-(Adhyahara) are complemented to render them intelligible. Then how to apply continued influence-(Anuvrutthi) of a preceeding rule is stated. Usage of rhetorics-(Punarukthi) and purpose is then explained. Art and principles of filling the gaps-(SheshaPooraNa) is then clarified. After resorting to the aforesaid techniques, unambiguous statement is carved out. Subsequently, each of such words in the sentence is realigned, related and then construed(Anvaya). Ultimately, the subject matter and its obvious meaning-(Bhavartha) is depicted. Also, different interpretations if any in Tatwa-pradeepa, Sudha, Chandrika etc. are referred to. Seeming tautology-(Punarukthi) and apparent contradictions-(Virodhabhaasa) are discussed and then solutions presented. Also, at the end of each pada, accomplished topic or thing established-(Prameya) in each Adhikarana is summarily captured. Hence, this Tantradeepika marvels as complete treatise on Brahma-Sutra.Fortunate we are, if we can dive in this Gold-Mine, even for some time on a daily basis. Undoubtedly, this can be the most meaningful and befitting aaradhana to the towering and mighty personality – (Mantralaya PrabhugaLu) Sri Raghavendra Swamiji. Our eyes would be lucky and our soul would be overwhelmed when we immerse ourselves in the unending treasures to be unearthed from this great treatise:
  7. ‘सूत्रपात्ररुचिरं कलितर्धि न्यायपूर्वकसुधाज्यभरेण।तन्त्रदीपमनुबोधयदर्थं भाष्यवर्तिकमयं तनुतेಽस्म॥ सर्ग 8, श्लो. 10॥Brahmasutra is like a Lamp-(ಹಣತೆ) for Tantradeepika-(Flame) which precisely elucidates the essentials of each Sutra. Brahmasutrabhashya-(Commentary) is its wick.Sri Raghavendra Swamiji has poured the Sudha-ghee into this lamp, to brighten the flame.Tantradeepika is unique compared to other works of Sri Raghavendra on Brahmasutra. First, it states the objective of each of its Adhikarana and embarks on to investigate the objections and dilemmas-(poorvapaksha). Then, the apt Sutra which clarifies the objection, is referred. To interpret the Sutra, additional words-(Adhyahara) are complemented to render them intelligible. Then how to apply continued influence-(Anuvrutthi) of a preceeding rule is stated. Usage of rhetorics-(Punarukthi) and purpose is then explained. Art and principles of filling the gaps-(SheshaPooraNa) is then clarified. After resorting to the aforesaid techniques, unambiguous statement is carved out. Subsequently, each of such words in the sentence is realigned, related and then construed(Anvaya). Ultimately, the subject matter and its obvious meaning-(Bhavartha) is depicted. Also, different interpretations if any in Tatwa-pradeepa, Sudha, Chandrika etc. are referred to. Seeming tautology-(Punarukthi) and apparent contradictions-(Virodhabhaasa) are discussed and then solutions presented. Also, at the end of each pada, accomplished topic or thing established-(Prameya) in each Adhikarana is summarily captured. Hence, this Tantradeepika marvels as complete treatise on Brahma-Sutra.Fortunate we are, if we can dive in this Gold-Mine, even for some time on a daily basis. Undoubtedly, this can be the most meaningful and befitting aaradhana to the towering and mighty personality – (Mantralaya PrabhugaLu) Sri Raghavendra Swamiji.

    Our eyes would be lucky and our soul would be overwhelmed when we immerse ourselves in the unending treasures to be unearthed from this great treatise:

Let us click the link below and experience it for ourselves:



Narayana Shabdartha Nirvachanam

Narayana Shabdartha Nirvachanam by Sri Vijayeendraru is published in Kannada PDF Downloadable format. It also contains small gist in English too.

All time great Sri Ajaya Vijayeendraru has numerous scintillating works to his credit. This one small work and a sample exhibiting his expertise and command over the interpretation of Shastra, To summarise, it  is breathtaking expertise in bringing out the explosive meaning of the magical word NARAYANA.

Under the guidance and inspiration of Sri Ranganath Gangoor, I could complete this work, in Adhika Masa.

Any errors/mistakes found could be brought to the notice of publisher. Publisher would be extremely grateful, in updating the same. This work is solely intended to help the youths/entrants who like to have a gist and glimpse of such great works. Any suggestions by Vidwans and Pandits, would be incorporated wholeheartedly.

It is just a seva of  Mighty Personality Sri Ajeya Vijayeendraru.

Click the below link to Download/read:


Sangraha Ramayana

Sangraha Ramayana of Sri Narayana Panditacharya is published in Kannada and Sanskrit PDF downloadable format.

Ramayana and Mahabharata are like Sun and Moon in the sky of literature. Ramayana details the incarnation of Lord Rama, likewise Mahabharata deciphers Lord Krishna. It is Apt if one says “nothing is left untouched by these twin magnanimous literatures”. Together, they have inspired most of the literatures in the word. Not only they stand as luminaries in the literature, but they are beacons in radiating the essential spiritual aspects.

If Mahabharata authored  by Sarvottama – Lord Sri Vedavyasa shines as epitome in the expanse of literature,  Sriman-Mahabharata-Tatparya-Nirnaya,  written by Jivotama Sri Madhwacharya  stands best in its class. Similarly Moola Ramayana (शत कोटि प्रविस्तरम् ) authored by Lord Hayagreeva), serves as basis for Valmiki Ramayana and Acharya Madhwa’s  write up on Ramayana in Sri-Mahabharata-Tatparya-Nirnaya. Through Lord Hayagreeva, the incaranation of Mahavishnu, Ramayana came to Lord Brahma. Then from Brahma, it came to sage Narada. From sage Narada it came to Valmiki. Presently this Valmiki Ramayana is popularly available amongst us.

निर्दग्धेषु च लोकेषु वाजिरूपेण वै मया श्रुत्वाजगाद च मुनीन् प्रति देवश्चतुर्मुखः….. वाल्मीकिना च यत्प्रोक्तं रामोपाख्यानमुत्तमम् ब्रह्मणाभिहितं तच्च शतकोटिप्रविस्तरम् आहृत्य नारदायैव तेन वाल्मीकिना पुनः  – substantiate these aspects.

Acharya Madhwa (being Hanuman who personally associated as the most important participant in Ramayana)  principally relied on Moola Ramayana (Taught by Lord Hayagreeva-spanning 100 Crore Slokas) ,Purana and Vedas, when he analyses Ramayana (Refer Chapters 3 to 9 ) in Mahabharatha Tatparya Nirnaya. Many followers of Acharya Madhwa have quoted selective slokas from Valmiki Ramayana too, establishing its validity.

Being the son of Sri Trivikrama-Panditacharya, who was the ardent disciple of Sri Bhagavatpadacharya, he had the fortune to mingle and communicate to Acharya Madhwa too. This work Sangraha Ramayana is more of elaborate sloka version of Madhwa Ramayana ( part of Mahabharata-Tatparya-Nirnaya).

Sangraha Ramayana consists of 8 Khandas,  spread over 64 chapters  with 3456 Slokas. For Tatwa it relies on Madhwa Ramayana and for details it relies on Valmiki Ramayana. Speciality of this work, is its simplicity coupled with preciseness. Mani-Manjari stands for simplicity. Madhwa-Vijaya stands as high-class work. Where-as Sangraha Ramayana takes a class in between these two.

Sri Narayana-panditacharya’s  class in depiction, emotional rhythm, analytical depth, needs only to be experienced.

Also Aditya Hridaya is appended at the  end as additional utility.

Why delay then ? we can experience all these things, by clicking the below links, and delving across :



Parijatha Harana

Parijatha Harana of Sri Narayana Pandithacharya is published in downloadable Kannada and Sanskrit pdf format:

A masterpiece to exhibit the exuberant scholastic mastery of Narayan Panditacharya over all styles and arts of Sanskrit literature. A unique Gem in the jewels of rare and classic works of Sanskrit literature. Yamaka is one of the toughest styles in Sanskrit. Yet, Narayana Panditacharya unravels his astounding mastery in this unique piece. No words can adequately depict its beauty and mesmerizing effects

Just delve and enjoy by clicking the links below:




Yogadeepika of Sri Narayana Panditacharya is published in kannada and Sanskrit downloadable PDF Format.

It is one of the most invaluable work of Narayana panditacharya, which details the niceties of Precepts and Prohibitions stuffed with implicit scheme for thoughts in acions. Undoubtedly the most infallible guide, for matured practices.


It contains 623 verses, grouped into 10 Patalas as detailed below:


ಪ್ರಥಮಃ ಪಟಲ ॥1-73॥
ದ್ವಿತೀಯಃ ಪಟಲಃ॥2-92॥
ತೃತೀಯಃ ಪಟಲಃ ॥3-88॥
ಚತುರ್ಥ ಪಟಲಃ ॥4-41॥
ಪಞ್ಚಮಃ ಪಟಲಃ॥5-68॥
ಷಷ್ಠಃ ಪಟಲಃ ॥6-65॥ 37
ಸಪ್ತಮಃ ಪಟಲಃ ॥7-62॥
ಅಷ್ಟಮಃ ಪಟಲಃ ॥8-81॥
ನವಮಃ ಪಟಲಃ ॥9-45॥
ದಶಮಃ ಪಟಲಃ ॥10-88॥

It is most unfortunate that such a wonderful work is not in the light now-a-days. Let us try to inculcate the concepts advocated by it and reap astounding benefits.

Then start by clicking the links below:



2014 in review

The stats helper monkeys prepared a 2014 annual report for this blog.

Here's an excerpt:

The Louvre Museum has 8.5 million visitors per year. This blog was viewed about 90,000 times in 2014. If it were an exhibit at the Louvre Museum, it would take about 4 days for that many people to see it.

Click here to see the complete report.


Nyayaratnavali of Sri Vadiraja Gurusarwabhowmaru is published in Kannada and Sanskrit PDF downloadable format.


Sri Vadiraja holds an accredited position in the philosophy of Sri Madhwacharya. He is the most facile writer in Dwaita literature His fine poetic faculty and human touch, the quick flashes of his wit and humor, his apt analogies from life and literature, and his racy way of putting things have made him the most popular and enthusiastically applauded writer in dwaita literature.

He is known for his scintillating exposition of the doctrines and arguments of Dwaita Philosophy and its interpretation of the Srutis with all the poetic graces of pun, alliteration and rhyme and for his fascinating critique of rival theories of Advaita school with his inimitable sallies of wit, humor and irony which make their appeal irresistible.

This work (The Jewel Necklace of Logical Arguments) of Sri Vadiraja, is refutation of Sri Sankara’s Non-Dualism. It has 901 versus (each thirty-two syllables long) in the anustubh meter.This Nyayaratnavali is more or less a miniature edition of his own metrical Magnum opus the YUKTIMALLIKA. It Is divided into five “SARAS” (Sections), as against the 5379 verses of Yuktimallika. The poetry, polemical flavor, and to certain extent, the actual arguments are the same in both works. As for the style of the work, it is alliterative and epigrammatical and elliptical. The work is highly condensed and indeed more like sutras. It bristles with artful indignation.

Sri Vadiraja tries to flabbergast his opponents by clever and judicious mixture of theology and metaphysics. His homely analogies and persuasive rhetoric make an instantaneous appeal to the reader. Anyone interested in putting Non-Dualism to the twin philosophical tests of internal consistency and reality-consistency could hardly do better than acquaint himself with VAdiraja’s Merciless dialectic. His methodology is of the most modern and potentially devastating sort. It is what Western philosophers call the “reduction ad absurdum” and what Indian philosophers picturesquely describe as ” slaying one’s enemy with his own sword”.

Vadiraja asks his rival auditors to take seriously the necessary implications of their own philosophy

This work is a feast for Jignasu. Undoubtedly it is a treat to ponder. Let’s delve into it and enjoy by clicking the links below:



H K Srinivasa Rao (Srinivasa Rao Hebbani Krishna Rao)

ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಆರಾದ್ಯ ದೈವ – ಮುಖ್ಯಪ್ರಾಣದೇವರು

The Deity of our Family

All time Icon of our Family - Mukhya Pranadevaru

All time Icon of our Family – Mukhya Pranadevaru

ಮಾತೃದೇವೋಭವ ಪಿತೃದೋವೋಭವ ಆಚಾರ್ಯದೇವೋಭವ ಅತಿಥಿದೇವೋಭವ
मातृदेवोभव पितृदेवोभव आचार्यदेवोभव अतिथिदोवोभव
Mother, Father, Tutor, visitors …They are all Divine

My Paternal Grandfather
“Sri H S Ramachandra Rao {S/o H R Srinivasa Rao}
15-12-1894 to 15-01-1973”

Paternal -Grandfather-H S Ramachanda Rao

Paternal – Grandfather -H S Ramachandra Rao

ಜನ್ಮಾಂತರದ ಸುಕೃತದ ಫಲವಾಗಿ ಮಧ್ವಮತದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಲು,
ಪ್ರೇಮಮೂರ್ತಿಗಳಾಗಿ ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಕಾರಣರಾದ, ಈ ಸಾಧನೆಗೆ ಅವಕಾಶಮಾಡಿದ,
ನನ್ನ ಪೂಜ್ಯ ಮಾತಾ ಪಿತೃಗಳಾದ, ದಿವಂಗತರಾದ ಲಲಿತಮ್ಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರಾವ್ ಹೆಚ್ ಆರ್

My Revered PARENTS:


ಆಚಾರ್ಯಾಃ ಶ್ರೀಮದಾಚಾರ್ಯಾಃ ಸನ್ತು ಮೇ ಜನ್ಮಜನ್ಮನಿ
ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಂ ವಂದೇ ಜಗದ್ಗುರುಮ್
ದಾಸ ದಾಸರ ಮನೆಯ ದಾಸಾನು ದಾಸ:

Srinivasa Rao Hebbani Krishna Rao ( H K Srinivasa Rao)

No. 26, 2nd Floor 15th Cross, Near Vidhyapeetha Circle,
Ashokanagar, Bangalore 560 050

Contact: 8095551774
email :
skypeid: srkarc6070

H K Srinivasarao

Prapancha Mithyatva Anumana khandana – Teeka

Prapancha Mithyatva Anumana khandanam – teeka of Sri Jayatheertha is published in Kannada and Sanskrit PDF downloadable formant

Jayatheertha Guha YeragoLaWithJayatheertha

Prapancha Mithyatvanumana Khandana is one of the three texts that are known as Khandanatraya. Mayavada Khandana and Upadi khandana are the two other texts in this group

In the Advaita classics the syllogism ‘विमतं मिथ्या दृश्यत्वात्’ is proposed to establish the Mithyatva of the world. शुक्तिरजत is given as दृष्टान्त.This syllogism is reviewed in detail in the present text and rejected. In the course of the review, the fallacies in respect of पक्ष, साध्य, हेतु and दृष्टान्त are pointed out. The Text is very brief. However, Sri Jayatheertha has discussed each fallacy in detail. The Fallacies are stated as under :

1. जगतः अभावान् आश्रयासिद्धः पक्षः।

Since the world is not real according to Advaita, it does not exist. Hence this syllogism suffers from the fallacy of आश्रयासिद्धि, that is to say the very locus to establish the साध्य is not existent.

2. अनिर्वचनीयासिद्धेः अप्रसिद्धविशेषणः ।

The साध्य i.e. मिथ्यात्वis defined as अनिर्वचनीय in Advaita. Since, the very concept of अनिर्वचनीयत्व cannot be established, the साध्य which is an adjective of पक्ष is not be be found. Hence, this syllogism suffers from the fallacy of अप्रसिद्धविशेषणता।

3. In case, मिथ्यात्व is defined as सदसद्विलक्षण, the syllogism will suffer from सिद्धसाधनता. The expression सदसद्विलक्षण could be explained in two ways : 1)सदसल्क्षण्यविशिष्टा (ii)सद्वैलक्षण्यम्। In either case it will lead to सिद्धासाधनता। Every, सत object is distinct from the other सत् objects. Therefore, without accepting anything new, it states what is already known. The same is the case with the other prase viz. सदसत्त्वानाश्रय. An object has either सत्त्व or असत्त्व.Therefore, this phrase also does not convey any new concept. It states what is ready known. Hence, this definition of Mithyatva leads to सिद्धसाधनता.

These three fallacies point out the draw backs of प्रतिज्ञा i.e. the statement of the proposition.

4.दृश्यत्वाभावादसिद्धो हेतुः। अनिर्वचनीयासिद्धेः।

The हेतु viz. दृश्यत्व also suffers from असिद्धि। in Advaita दृष्यत्व is also not सत्. It is also अनिर्वचनीय. This अनिर्वचनीयत्व is not yet established. Therefore, this हेतु also suffers from असिद्धि.

5. अनिर्वचनीयासिद्धेरेव सपक्षाभावाद् विरुद्धः।

Since the concept of अनिर्वचनीयत्व cannot be established, no entity with this attribute is available to be considered as सपक्ष. On the other hand, since, वियत् etc. all objects are included in the पक्ष, शुक्तिरजत has to be treated as विपक्ष. The हेतु suffers from अनिर्वचनीयत्व is present in it according to Advaita. This results in the हेतु suffering from the fallacy विरुद्ध.

6. The आत्मन् which is विपक्ष for this syllogism has दृषटत्व. Therefore, the हेतु suffers from अनैकान्तिक i.e. being present in विपक्ष। Though advaitin is reluctant to accept दृश्यत्व for आत्मन् he has to accept it ब्रह्मज्ञानाय प्रवृत्तानां वैयर्थ्यापत्त्यादियुक्तिभिः आत्मनि दृश्यत्वस्य तं प्रति समर्थनात्। More over, it is stated by Advaitin himself that सर्वप्रत्ययवेद्य ब्रह्मरूपे व्यवस्थिते and दृश्यत्व is accepted.

7. जगतो अभावे अऩुमानस्यापि अभावः इति तर्कबाधितत्वेन अनध्यवसितः।

If the world were not real, then, the syllogism that is proposed to establish the unreality is also unreal, hence, this हेतु suffers from the fallacy of अनध्यवसित.

8. प्रत्यक्षादिविरुद्धत्वात् ‘विश्वं सत्यम्’ इत्यादिवाक्यविरुद्धत्वाच्च कालात्ययापदिष्टः।

Since the very concept of Mithyatva i.e. the unreality of the world is against the perception and the scripture the syllogism proposed to establish it suffers from the fallacy कालात्ययापदिष्टः

9. शुक्तिरजतस्यापि अनिर्वचनीयत्वाभावात् साध्यविकलो दृष्टान्तः।

Even शुक्तिरजत is not अनिर्वचनीय. It is असत्. Therefore, this syllogism suffer from the fallacy दृष्टान्ते साध्यवैकल्य.

10. उक्तप्रकारेण दृस्यत्वाभावात् साधनविकलश्च।

It is already pointed out the sukti rajata experience is an erroneous experience. Therefore, it has no दृश्यत्व. It is not an object of a valid experience. Hence, the दृश्यत्वsuffers from the fallacy of साधन वैकल्य.

Finally the प्रमाणविरुद्धत्व is an उपाधि here.

Fom the above statement of fallacies. It is clear that all the fallacies of a syllogism are found in this one syllogism. All these arise out of one drawback i.e. the inability to decline Mithyatva and the untenabilityof definitions given in advaita for this concept. Suktirajata is taken as model to conceive this concept. Howeer, sukti rajata is as much असत् as शशविषाण. Therefore, it cannot serve as a ground to conceive a सदसदनिर्वचनीय entity.

Prapancha Mithyatvanumana Khandana is a very short treatise. However, the points made here are develoed in Vadavali by Shree Jayatheertha, in Vadaratnavali by Sri Visnudasacharya and finally in Nyayamrita by Sri Vyasatirtha.

On the Advaita side also many good works are composed on this topic. Prominent among these is Advaita Siddhi. A vast commentatorial literature also has developed on Nyayamrita and Advaita Siddhi. Thus, this text is a starting point for vast polemical literature of Dvaita-Advaita.

In addition to this text, Sri Madhvacharya discusses this syllogism in Anuvyakhyana, and his other works also. His brief observations in all these works are fully developed in the works stated above.

This small text also has given rise to good many commentaries. Sri Jayathirtha’s Teeka explains this text in a compact very judicial way.

A reader will acquire higher skill in identifying the merits and the fallacies of syllogism. He will develop his logical faculty more, than merely acquiring the vedantic thought.

Fortune has brought us here to delve on this crisp intellectual work. Without hesitation, shall we ponder on this work. Then click the below link and enjoy :




We profoundly thank Sri Dr G M Jayateertha  for permitting us to upload his extremely useful Kannada translation of this work. Readers would be highly benefited if this Kannada translation could be used. Here is this attachment too :


Mayavada-Khandana Teeka

Mayavada-Khandana Teeka of Sri Jayatheertha is published in Kannada and Sanskrit PDF downloadable format :

The three compositions named as Khandanas/Criticisms (Khandanatraya) are very short, but contain a very lucid criticism of Advaita and other similar schools which postulate identity of the soul with the supreme being.

Such a position originally postulated by Sankara’s Advaita has been taken in varying forms by Ramanuja, Vallabha, Nimbaraka, etc.

The Prapancha Mithyattvanumana-Khandana demolishes the theory of unreality of the world, which is prerequisite for the true Advaita doctrine.

The Upadhi-khandana criticizes the contrived explanations, which are unavoidable to support the doctrine of identity, in the face of very obvious disparities between the Souls and God .

The Mayavada-Khandana deals with the Advaita Theory of the Unreality of worldly bondage which is also a corollary of the premise that the soul is one with the supreme being.

Acharya Madhwa initialize the criticism by stating that Advaita sruti interpretation does not qualify for being studied (Anarambhaniya) as it does not have the four fold essential requirements (Anubandha Chatustaya) i.e.

1. Adhikarin(Qualified aspirant):

As per advaita  one has to realize the hollowness of the world of pleasures and suffering, and desire to liberate himself from the coils of Ajnana(Ignorance), which is the root cause.
As per tatwavada, the adhikarin is one who understands that the bondage in the world of births and deaths
are real and that they can be overcome only by attaining Salvation/Mukti, by the grace of Supreme Being. Having realized the futility of aspiring worldly pleasures, he develops resignation instead and by constant practice attains the desirable qualities of Shama-(wisdom), Dama-(Self-restraint)

2. Visaya-(Subject Matter)
In advaita, the essential purpose and subject matter of Shastras is to establish the identity of the soul with the supreme being.
In tatwavada, on the other hand, the Shruti, Smriti and the Brahma Mimamsa Shastra (which is regarded as a guide in the correct interpretation of shruties, etc.) teach that Brahman is entirely different from the world of Sentient beings and non-Sentient matter. He is also the embodiment of all auspicious Qualities/Attributes and devoid of all blemishes/shortcomings.

3.Prayojana (Objective)
In Advaita when the aspirant understands the shastras correctly, his Ajnana, which is itself unreal, is destroyed and the soul realizes his identity with Brahman, who has not attributes. He is thus completely liberated from the worldly bondage.
In Tatwavada, correct understanding of the Supreme being and the five fold differences leads to Aparoksha – (“Experiencing” of the Lord) and eventually by His grace, leads to Mukti/liberation/salvation, which is full of Bliss. It is amplified that both the bondage and liberation are real.

4. Sambandha-(Relationships)
Appropriate relationships exist between the three above named entities, based on their nature.

Now Acharya Analyses :

He first asks Advaitin : Whether the Aikya(union) of God with the soul is real or not ?

In advaita, all entities other than Brahma, who is the only real, are unreal.  Aikya also being not the same as brahma is unreal.

Advaita has two possible answers at this stage:

The Brahmathmaikya is different in essence from the Brahman itself, but it is also absolutely real. This means the Advaita itself is lost.

2nd alternative is to accept that such aikya is real in an absolute sense, but is not different from the Swaroopa or essence of Brahman. – A writer of Advaita Khandanakara has written – Everything that is real is Brahma only . If aikya(Unity) is essentially Brahman Himself, being Svaprakasha, Brahma or Jiva must already know himself.

Hence the Advaita interpretation of Shastra suffers from the defect of stating that which is already known (Siddha Sadhanata) and hence is superfluous.

To avoid this defect, the Shastras have to be accepted to say something which is not known before (by other means) which means that the Svaprakasha Jiva (who is already aware of Himself) is not aware of aikya which therefore cannot be his essence. This defect is according to Dwaita concept of svaprakashatva of the soul which means Svavishayaprakashtvam – not being known by other means (such as mind etc. Vrittijnana, etc.) the shastras cannot describe such an indescribable Atman by their own definition.

Advaitin can counter this : Even when the swaroopa ( Essence) of the soul is known by it as a result of its Svaprakasha nature, the special feature of the soul/Brahma being one only is known and hence the defect of Siddha-Sadhanata is avoided. They quote the example though the possessor and its quality are identical ( GuNaGuniopi Abheda), when a pot is felt or cognized in darkness, its colour is not. Hence, even when aatman is svaprakasha, some feature of itself may not be known by it.

Dwaita answers:  as per Advaita itself, Atman is nirvisesha (not having any qualities which can be defined or cognized separately ) there cannot be any such separate quality which is not cognized by the Svaprakash Atman. On the other hand, Dvaita accepts the concept of Visesha due to which, a quality or an attribute such as dark colour of the object like the pot, is cognized separately, though it is essentially one with itself. If this is accepted by Advaita for the Atman, it is possible to argue that such Islands of ignorance can exist in a Svaprkasha Atman. Advaita does not accept this concept. Aikya, which is not different from the soul cannot be so cognized. Hence, it cannot be argued that Aikya is not cognized by a Svaprakasha Atman, though it is part of essence. In other words, all that is part of its essence must always be cognized by Svaprakasha Atman.

The accepted tenets of Advaita are all rejected on the basis of the non-acceptance of the concept of Ajnana, whose existence is shown to be impossible. The Visaya or subject for the Sastras is Advaita (Identity) cannot exist without first accepting the existence of Ajnana. Ajnana cannot exist for the reasons shown earlier – lack of vyapti relationship between Avarana and AvriyamaNa- Ajnana and its subject.

Therefore, advaita cannot stipulate that Aikya is distinct from swaroopa of atman. It has to accept that it is a part of its essence. If it is so, as Atman is svaprkash, it would be so known. Hence, Aikya cannot be the visaya or subject of the shastras. Sri Vyasaraja states in his own inimitable way that the statement of Aikya by the Shastras (if they are stating as per advaita), will be like some one, saying that there is a pot in the middle of a brightly lit place to some one who is intently looking at it. obviously, the subject of such statement is well known and hence it cannot be included as a valid interpretation of the shastras.

Dwaitin also argues that just as there is no Visaya (subject) there are no adhikari, prayojana etc for the shastras, when interpreted as preaching advaita, based on their own accepted Nyaya-logic. Prayojana is not there as Ajnana iself cannot exist, the subject of Ajnana (that which is not known) cannot also exist. In the same manner, in the absence of Ajnana, the prayojana or utility of the Advaita sastras, which is to remove the non-existent ajnana is  also  (non-existent) The final prayojana being Moksha, which is of the nature of removal of the(non-existing)veil of Ajnana cannot also be attained. An advaita text is quoted : Moksha is the extinction or complete removal of avidya(Ajnana)

The prayojana of Advaita shastra is also shown to be non existent in another manner – in Istasiddhi , it is stated that moksha which is of the nature of removal of Ajnana, is the swarupa or essence of the Atman – Atman is already Siddha or established before commencing any efforts for attainment of Moksha, there cannot be any prayojana for the Advaita Shastra. The aspirant cannot make efforts to achieve something which he already knows  and is his essence  Hence nothing is achieved by such efforts.

After having shown that Shastras led by the Vedas would have to be considered as Anarambhaniya (not to be studied) if the Advaita interpretation is accepted, Sri Madhwa quotes from them to indicate the correct interpretations.

Sri Jayathirtha says that the essence of all the shastras , as expounded both by shrutis (Vedas) and God Himself (who is the most reliable source for this information -Parama Aptatama) is the supreme greatness of Lord Vishnu and not identity of the soul with God. Acharya Madhwa quotes extensively from Shruti, Smriti to amplify this.

He also establishes the gradation of souls by highlighting the quote from Bhagavadgita/Smriti

द्वाविमौ पुरुषौ लोके क्षरश्चाक्षर एव च ।
क्षरः सर्वाणि भूतानि कूटस्थोऽक्षर उच्यते ॥16॥

उत्तमः पुरुषस्त्वन्यः परमात्मेत्युदाहृतः ।
यो लोकत्रयमाविश्य बिभर्त्यव्यय ईश्वरः ॥17॥

यस्मात्क्षरमतीतोऽहमक्षरादपि चोत्तमः ।
अतोऽस्मि लोके वेदे च प्रथितः पुरुषोत्तमः ॥18॥

यो मामेवमसंम्मूढो जानाति पुरुषोत्तमम् ।
स सर्वविद्भजति मां सर्वभावेन भारत ॥19॥

इति गुह्यतमं शास्त्रमिदमुक्तं मयाऽनघ ।
एतद्बुद्ध्वा बुद्धिमान्स्यात्कृतकृत्यश्च भारत ॥20॥

इन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्थाः अर्थेभ्यश्चपरं मनः
मनसस्तु परा बुद्धिः बुद्धेरामा महा्न परः
महतः परमव्यक्तम् अव्यक्तात् पुरुषः परः
पुरुषात् न परं किञ्चित् सा काष्ठा स परो गतिः

In this manner, the superiority of Vishnu has been concluded by God Himself, as well as by Vedas, as the essential meaning of the shastras.

After establishing that Advaita cannot be the interpretation of the Shastras, Sri Madhwa quotes Gita Texts and valid PramaNas from Smriti and Brahma Sutras, to show that there is difference (Bheda) between God, Avyakta and the Soul, gradations amongst themselves, with Vishnu being the supreme being, the inner controller and sustainer of all such an entities, cannot be identical with the controlled and limited entities.

He also quotes the solemn promise of the supreme Lord himself, that this is the essence of the sastras, knowing which, the soul attains Moksha. Thus ruling out any other interpretation.

Advaita interpretation leading to the concept of eternal Bhava Rupa Avidya, which is removed only by knowledge of identity of the soul with God is thus shown to be totally baseless and invalid and also against the clear exposition of Lord Krishna Lord Vedavyasa in the Brahma Sutras.

Sri Veda Vyasa himself ultimately confirms. by professing:

नास्ति नारायण समं न भूतं न भविष्यति
एते सत्ववाक्येन सर्वार्थान साधयाम्यहम्

Therefore it is epitome of ignorance, to aspire and profess the unity of soul with God, When one cannot even imitate little of Him, where is the question of Unity.

Sri Jayatheertha concludes his Teeka with a summarizing verse:

वचनप्रसूनमाला जयतीर्थाख्येनभिक्षुणा रचिता
ध्रियतां सदये हृदये कमलमहिलेन पुरुषेण

Let this composition of words composed by Jayatirtha Bhiksu adorn the supreme being, who is the lord of Kamala, like a garland of flowers and lead to his Grace.

If we want to really enjoy this wisdom in the words of  Sri Jayatirtha himself, let us scan this work from the heart of our brain by clicking the links below:




We profoundly thank Sri Dr G M Jayateertha  for permitting us to upload his extremely useful Kannada translation of this work. Readers would be highly benefited if this  translation could be used. Here is this attachment too :


Upadi Khandana – Teeka

Upadi Khandana Teeka of Srimad Jayatheertha-Teekakruthpaadaru is published in kannada and Sanskrit downloadable format :

Advaita doctrine:

The Central doctrine of Advaita is Atmaikya i.e. Brahman alone is ultimate Reality.

However, we are in the midst of manifold empirical world. The emergence of this manifold world and the jiva has to be explained. How this one brahman is developed into many and what is the status of these has to be explained.

Three important concepts which forms the base of advaita are:

1) Ajnana 2) Mithyatva and 3) Upadhi

It is Ajnana i.e. Avidhya that projects the world over brahman.

It bifurcates the jivas and jagat by playing the role of upadhi i.e an adjunct or a conditioning factor.

The status of the jiva and jagat brought about by ajnana/avidhya is mithya i.e neither real nor totally unreal. In this way these three concepts explain emergence and the status of the manifold empirical world.

Dwaita rejects these three concepts and rejects the theory of Atmaikya and the mithyatva of the Jiva and Jagat

Sri Madhwacharya has composed three small treatises 1) Mayavada-Khandana 2) Mithyatvanumana Khandana 3) Upadhikhandana to reject these concepts of advaita. He has rejected these concepts in detail in his major works. Here, he has put the main drawback of these concepts in a nutshell.

In Mayavada-khandana the concept of Ajnana is rejected. In Mithyatvanumana-khandana, the concept of mithyatva is rejected.

In this Work i.e Upadi-Khandana, it is clearly pointed out that the so called Ajnana cannot play the role of upadhi/an adjunct or conditioning factor for Brahman and manage the bifurcation of brahman into Jivas and jagat. The Ajnana playing the role of upadi is rejected on the following grounds.

1. Ajnana has no ashraya-Locus, nor Visaya (Topic/subject/Domain) the object to operate upon (Origin/source/base) – According to Advaita there is no second object than brahman. Brahman is Sarvajna. Therefore he cannot be the locus or the object to be affected by Ajnana.

2. The question whether the so called Ajnana plays the role of Upadi in a real way or plays it illusorily? If it plays the role of Upadi in a real way and bifurcates brahman into Jiva and jagat, then advaita position is given up

3. In case it plays its role illusorily, it results in interdependence. Jiva will have Ajnana only when he is bifurcated by Ajnana and Ajnana can play its role only when it is located in Jiva.

Incidentally the concept of upadhi adopted by Bhaskara is also rejected.

According to Bhaskara, Antahkarana is upadhi. it is real. Brahman is bifurcated into many jivas by the upadhi of Antahkarana. There are as many antahkaraNas as there are jivas. The difference brought about by antahkaranas is also real however, it is not natural.

The above claim of Bhaskara is rejected on the following grounds:

1. An adjunct does not cause the difference but only indicated it. When the part of the cloth is coloured, the adjunce colour only indicates the difference between the coloured and uncoloured parts but does not create the part. Even in the case of Akasha within a Jar, etc. the difference between the Akasha in the Jara and outside is not caused, it is only indicated.

2. If the upadhi has to cause the difference, then the question arise as to whether it differentiates by actually contacting the object concerned or without contacting? The second alternative is not feasible. In the first alternative whether its contact is with a part of the object or the whole of it. if it is with a part, then, to cause that part another upadhi will be required. Similar question will arise in respect of that upadhi also. This will lead to infinite regress.

3. In view of the above, it is not possible to work out the difference between Iswara and Jiva by utilizing the concept of Upadhi it has to be accepted as natural and real otherwise, it would be difficult to account for the difference in the experience of Joy and Sorrow.

After refuting the views of those who tried to manage the difference between brahman and jiva by utilizing the concepts of Mithyopadhi and Sathyopadhi, the author established the Jiva-Ishara-Bhedha by Prathyaksha-Perception, Anumaana-Logic/Inference, Sruthi – Agama/Veda.

So far as one’s own self is concerned it is Saakshiprathyakshasiddhi. The self of others could be ascertained by their activity This enables to comprehend the difference between the two.

The difference between Iswara and Jiva also is comprehended by prathyaksha by the realization of one’s own limited nature and the greatness of God conveyed by Shruti. The limited nature of oneself is cognized by perception.

The Shruti यः सर्वज्ञः सर्ववित् etc. declare the greatness of Iswara. The Sruti नेह नानास्ति किञ्चन does not deny the world. it denies the difference between the God and His attributes.

Since the very concept of Ajnana, Avidya, is rejected, the advaita scheme of eligibility, subject matter, the goal and the relation among these becomes irrelevant and he cannot proceed to explore the scripture.

From the above analysis, it is clear that the three concepts 1. Ajnana 2) Mithyatva 3) Upadhi cannot stand the logical scrutiny.

Srimad Jayatheertharu’s lucid but astounding delineation of these aspects are to be experienced. No words can explain the joy of lovely explanation which He does with ease, to highlight Acharya Madhwa’s heart.

Let us experience ourselves, by delving deep into to this small but fathomless work.

Click the link below to immerse :


Pramana Lakshana Teeka

Pramana Lakshana Teeka of Srimad Jayatheertha-Teekakrutpaadaru is published in Kannada and Sanskrit PDF downloadable format

In “Pramana Lakshana”, Acharya Madhwa, gives a detailed Analysis of what a Proof is, its nature and its classification.

Acharya clearly indicates that Vyasa’s Brahmatarka is the source from which he has gisted out all its relevant aspects.

Again, this brings out Acharya Madhwa’s overall command, of entire gamut of Vedavyasa’s works. Only with such all pervasive grip over Vyasa’s Works, he could have authored this great work.

Pramana Lakshana Teeka authored by much revered Srimad Jayatheertharu is also called as “Nyayakalpalatha”.

This contains a detailed commentary on the most important elements which forms the foundation stones for interpreting various Pramaanaas. Sri Teekarayaru had presented the most structured and lucid explanations of PramaNas, their lakshanaas, linga vishesha, upapatti doshaas, nigraha sthaanaas, parOkSha pramaana niraakaraNe.etc.

Before venturing into studies of Sarvamoola and Veda shaastra, study of this work gives much needed skill and analytical ability.

Can we have a look at this great work now ? Please the link below and enjoy




॥ ಅಥ ಪ್ರಥಮಾಧ್ಯಾಯಃ ॥1॥
ಹಯಗ್ರೀವಂ ಚಿದಾನನ್ದವಿಗ್ರಹಂ ಸದನುಗ್ರಹಮ್।
ದಶಗ್ರೀವಚ್ಛಿದಂ ಶಾಪಾನ್ಮಣಿಗ್ರೀವ ವಿಮೋಚನಮ್॥1॥

ಸುಗ್ರೀವಾಭಯದಂ ಸಮ್ಯಗುಗ್ರಸೇನ ವಿಭೂತಿದಮ್।
ಉಗ್ರವಿಗ್ರ ಹನ್ತಾರಂ ಭಕ್ತಾಭಯಕರಗ್ರಹಮ್॥2॥

ಸ್ವನಾಮಗ್ರಹಣಾದೇವ ನಿರಸ್ತಗ್ರಹವಿಗ್ರಹಮ್।
ವೃನ್ದಾವನಗತಂ ವನ್ದೇ ಬ್ರಹ್ಮರುದ್ರೇನ್ದ್ರ ವನ್ದಿತಮ್॥3॥

ಶಕ್ರರಾಜ್ಯ ಪ್ರದಾತಾರಂ ಚಕ್ರಶಙ್ಖಧರಂ ಹರಿಮ್।
ನಕ್ರಮೋಚಿತ ಹಸ್ತೀನ್ದ್ರಂ ವಕ್ರಬುದ್ಧಿ ವಿದಾರಣಮ್॥4॥

ಶುಕ್ರೇ ವಕ್ರೇಪಿ ಹರ್ತಾರಂ ಬಲಿರಾಜ್ಯಂ ಮಹಾಪ್ರಭುಮ್।
ವೃನ್ದಾವನಗತಂ ವನ್ದೇ ಬ್ರಹ್ಮರುದ್ರೇನ್ದ್ರ ವನ್ದಿತಮ್॥5॥

ತ್ರಿವಕ್ರಾನುಗ್ರಹಂ ದೇವಂ ತ್ರಿಜಗದ್ವನ್ದ್ಯ ವಿಗ್ರಹಮ್।
ತ್ರಿವೇದವೇದ್ಯ ವಿಭವಂ ತ್ರಿಲೋಕಾನಾಮಥೇಶ್ವರಮ್॥6॥

ತ್ರಿವಿಕ್ರಮಂ ತ್ರಿಕಾಲಜ್ಞಂ ತ್ರಿಧಾಮಾನಮಥಾಚ್ಯುತಮ್।
ತ್ರಿದಶಾನುಗ್ರಹಂ ದೇವಂ ತ್ರಿಪುರಘ್ನಭಯಾಪಹಮ್॥7॥

ವೃನ್ದಾವನಗತಂ ವನ್ದೇ ಬ್ರಹ್ಮರುದ್ರೇನ್ದ್ರ ವನ್ದಿತಮ್।
ವೃನ್ದಾವನಗತಂ ದೇವಂ ಮನ್ದಾಕಿನ್ಯಾಃ ಪದಂ ಹರಿಮ್॥8॥
ಕನ್ದಾಶನ ಮನೋಗಮ್ಯಂ ವೃನ್ದಾರಕ ಸಮನ್ವಿತಮ್।
ಅಮನ್ದಾನನ್ದಸನ್ದೋಹಂ ಮನ್ದಾರಸ್ಯಾಪಹಾರಿಣಮ್॥9॥

ವೃನ್ದಾವನಗತಂ ವನ್ದೇ ಬ್ರಹ್ಮರುದ್ರೇನ್ದ್ರ ವನ್ದಿತಮ್|
ಆತ್ಮಸ್ತೋತ್ರಜ ದೋಷಂತಮಾತ್ಮ ಸ್ತೋತ್ರಂ ವಿನಾಶಯೇತ್॥10॥

ಇನ್ದ್ರೋರುದ್ರಃ ಕುಭೇರಶ್ಚ ಯಮೋ ವರುಣ ಏವ ಚ।
ಅಗ್ನಿರ್ನಿರ್ಋತಿರ್ವಾಯುಶ್ಚ ಚನ್ದ್ರ ಸೂರ್ಯಾದಯೋಗ್ರಹಾಃ॥11॥

ದೇವೋಪದೇವಾಭೂದೇವ ನರದೇವಾಶ್ಚ ಸರ್ವಶಃ।
ಸಕಲತ್ರಾಃ ಸಪುತ್ರಾಶ್ಚ ಸರ್ವೇ ಸಪರಿವಾರಕಾಃ॥12॥

ಗೀತವಾದಿತ್ರ ನೃತ್ಯೈಶ್ಚ ಜಯಶಬ್ದ ಪುರಸ್ಕೃತೈಃ।
ನಾನೋಪಹಾರಬಲಿಭಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷೋಪ ಬೃಂಹಿತೈಃ॥13॥

ಉಪಾಸತೇ ಹಯಗ್ರೀವಂ ವೃನ್ದಾವನಗತಂ ।
ತ್ರಯಸ್ತ್ರಿಂಶಚ್ಚಕೋಟೀನಾಂ ದೇವಾಸ್ಸನ್ನಿಹಿತಾಸ್ಸದಾ॥14॥

ಮಮ ವೃನ್ದಾವನೇ ಪುಣ್ಯೇ ಹಯಗ್ರೀವಸ್ಯಚಾಜ್ಞಯಾ।
ತೀರ್ಥಾನಾಂ ಉತ್ತಮಂ ತೀರ್ಥಂ ವನಾನಾಂ ಉತ್ತಮಂ ವನಂ॥15॥

ಕ್ಷೇತ್ರಾಣಾಂ ಉತ್ತಮಂ ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಮಮ ವೃನ್ದಾವನಂ ದ್ವಿಜ।
ವನಂ ವೃನ್ದಾವನಂ ನಾಮ ನೈಮಿಷಂ ವನಮೇವ ಚ॥16॥

ವನಂ ಚೈತ್ರರಥಂ ನಾಮನನ್ದನಂ ವನಮೇವ ಚ।
ವನನ್ತು ಖಾಣ್ಡವಂ ನಾಮ ಗುಹಸ್ಯ ವನಮೇವ ಚ॥17॥

ವನನ್ತು ಪದ್ಮಕಂ ನಾಮ ಸೋಮನನ್ದಿವನಂ ತಥಾ।
ಬ್ರಹ್ಮಾರಣ್ಯಮಿತಿಖ್ಯಾತಂ ಯದ್ವನಂ ವರ್ತತೇ ಭುವಿ॥18॥
ಆನನ್ದಕಾನನಂ ಚೇತಿ ಯದ್ವನಂ ವರ್ತತೇ ಸದಾ।
ಏತಾನ್ಯನ್ಯಾನಿ ಪುಣ್ಯಾನಿ ವರ್ತನ್ತೇ ಭುವಿಕಾನಿ ಚ॥19॥

ತಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ವರ್ತನ್ತೇ ಮಮ ವೃನ್ದಾವನೇ ದ್ವಿಜ।
ತಸ್ಮಾದ್ವೃನ್ದಾವನಮಿದಂ ಸರ್ವಾಭೀಷ್ಟಪ್ರದಂ ಸತಾಮ್॥20॥

ಮನ್ದರೋಹಿಮವಾನದ್ರಿರ್ಮಾಹೇನ್ದ್ರೋ ಗನ್ಧಮಾದನಃ।
ವಿನ್ಧ್ಯಾಚಲೋಥ ಮೈನಾಕ ಇನ್ದ್ರಕೀಲಕ ಏವ ಚ॥21॥

ಸುನಾಭಃ ಪಾರಿಯಾತ್ರಶ್ಚ ವಜ್ರನಾಭಸ್ತಥಾ ಗಿರಿಃ।
ಶ್ರೀಪರ್ವತಃ ಶೇಷಗಿರಿಸ್ತಥಾಹೇಮಗಿರಿಃ ಸ್ವಯಮ್॥22॥

ಗೋವರ್ಧನೋ ಗೋವೃಷಶ್ಚ ಗೋಮನ್ತಃ ಪರ್ವತೋತ್ತಮಃ।
ದೀರಃ ಸುರನಿಧಿರ್ಮೇರುರ್ಗಿರಿಭಿಃ ಸಹಿತೋರಮನ್॥23॥

ವಿರಜೋ ಗಿರಿಜಾ ದೇವೀ ಪತೇರಾಶ್ರಯ ಭೂಶ್ಚಯಃ|
ರಮಾಪತಿಪ್ರಿಯಾನ್ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ದೇವಾಂಶ್ಚ ರಮಯನ್ಮುಹುಃ॥24॥

ಉಮಾಪತ್ಯಾಲಯೇನಾಪಿ ಮಮ ವೃನ್ದಾವನಂ ಗತಃ।
ಏತೇಚಾನ್ಯೇಚ ಬಹವಃ ಪರ್ವತಾಃ ಪುಣ್ಯವರ್ಧನಾಃ॥25॥

ಮಮ ವೃನ್ದಾವನೇ ಪುಣ್ಯೇ ವಸನ್ತ್ಯರಿಧರಾಜ್ಞಯಾ।
ತಸ್ಮಾತ್ ವೃನ್ದಾವನಮಿದಂ ಸರ್ವಾಭೀಷ್ಟಪ್ರದಂ ಸತಾಮ್॥26॥

ಗಙ್ಗಾ ಸರಸ್ವತೀ ಕೃಷ್ಣವೇಣೀ ಚೈವ ಮಹಾನದೀ।
ಮಲಾಪಹಾ ಭೀಮರಥೀ ಕಾವೇರೀ ಕಪಿಲಾ ನದೀ॥27॥

ಗೋಮತೀ ಗೋಪತೇಃ ಪುತ್ರೀ ತಥಾ ಗೋದಾವರೀ ನದೀ।
ಮರುದ್ವೃಧಾ ಅಸಿಕ್ನೀ ಚ ಶತದೃಶ್ಚ ಮಹಾನದೀ॥28॥

ವರದಾ ಸರಿತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಸರಯೂಶ್ಚ ಮಹಾನದೀ।
ತುಙ್ಗಭದ್ರೇತಿ ವಿಖ್ಯಾತಾ ಸ್ನಾತಾನಾಂ ಭದ್ರದಾಯಿನೀ॥29॥

ಏತಾಃ ಪುಣ್ಯತಮಾಃ ನದ್ಯಃ ಏತದನ್ಯಾಶ್ಚಯಾ ದ್ವಿಜ।
ಪುಷ್ಕರಿಣ್ಯಶ್ಚ ಯಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಸರ್ವಾಣ್ಯಾಯತನಾನಿ ಚ॥30॥

ಮಮ ವೃನ್ದಾವನೇ ಪುಣ್ಯೇ ತತ್ಪಶ್ಚಾತ್ತು ಸರೋವರೇ|
ವಸನ್ತಿ ತೀರ್ಥಪಾದಸ್ಯ ಹಯಗ್ರೀವಸ್ಯ ಚಾಜ್ಞಯಾ॥31॥

ತಸ್ಮಾದ್ವೃನ್ದಾವನಮಿದಂ ಧವಳಾಖ್ಯಂ ಸರೋವರಮ್।
ಸ್ನಾನೇನ ದರ್ಶನೇನಾಪಿ ಸರ್ವಾಘೌಘವಿನಾಶನಮ್॥32॥

ಏವಂ ನಿಶಮ್ಯ ಮಮ ಭೃತ್ಯಮುಖಾಚ್ಛಸರ್ವಮ್
ವೃನ್ದಾವನಸ್ಯ ವಿಭವಂ ಸುಜನಾಶ್ಚ ಸರ್ವೇ।
ಶ್ರೇತ್ ದ್ಧಾಲವಾ ವಿತತ ಭಕ್ತಿಯುತಾ ಭಜನ್ತು
ಸರ್ವೇಷ್ಟದಂ ಸಕಲಪಾಪ ವಿನಾಶನಂ ತತ್ ॥33॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನ ಸ್ತೋತ್ರಂ ತ್ರಿಕಾಲೇ ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛುಚಿಃ।
ನಾಕಾಲೇ ತಸ್ಯ ಮೃತ್ಯುಃ ಸ್ಯಾನ್ ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾನ್ನ ಸಂಶಯಃ॥34॥

ಅಶ್ವತ್ಥ ಚೂತ ಪನಸಾಮ್ರ ಸುನಾರಿಕೇಳ
ಧಾತ್ರೀಕ್ಷುದಣ್ಡ ಕದಳೀವನಮಧ್ಯಗಾ ಯಾ।
ವೃನ್ದಾವನಾಷ್ಟಕ ಪಿನಾಕಿ ಹನೂಮತಾಂ ಚ
ಮದ್ಯೇ ಸ್ಥಿತಾತು ಧವಳೇತಿ ಸುದಿವ್ಯನಾಮ್ನೀ॥35॥

ಗಙ್ಗಾ ಸುಮಙ್ಗಳ ತರಙ್ಗವತೀ ಸ್ವಭಕ್ತ
ಪಾಪೌಘ ಭಙ್ಗ ಕರಣೀ ತರಿಣೀ ಭವಾಗ್ದೇಃ।
ಸಾ ಮಾನಿನೀ ಪರಮ ಪಾವನ ಪಾವನೀ ಚ
ವೃನ್ದಾವನಸ್ಯ ಮಮ ಪಶ್ಚಿಮಗಾ ವಿಭಾತಿ॥36॥

ಮುನಿ ಮನ್ತ್ರ ಸಮಾಹೂತಾ ಭೀತಾ ದಿವ್ಯ ಸರೋಗತಾ।
ವಿಷ್ಣೋಸ್ಸುತಾ ಲೋಕಮಾತಾ ಸತತಂ ಸುಗತಿಸ್ಸತಾಮ್॥37॥

ಹಿತ್ವಾತು ಮತ್ಸುತಾಂ ಸ್ಥಾತುಂ ನಚೋತ್ಸೇಹೇ ಕದಾಪಿ ಹಿ।
ಇತಿ ಬುದ್ಧ್ಯೈವ ವಿಷ್ಣಸ್ತು ದೇವಸ್ತತ್ತೀರಗೋಽಭವತ್॥38॥

ಹಿತ್ವಾಮದಾಶ್ರಯಾ ಸ್ಥಾತುಂ ನಚೋತ್ಸೇಹೇ ಕದಾಪಿ ಹಿ।
ಇತಿ ಬುದ್ಧ್ಯೈವ ರುದ್ರಸ್ತು ದೇವಸ್ತತ್ತೀರಗೋಽಭವತ್॥ 39॥

ಹಿತ್ವಾ ಮತ್ಸ್ವಾಮಿನಂ ಸ್ಥಾತುಂ ನಚೋತ್ಸೇಹೇ ಕದಾಪಿ ಹಿ।
ಇತಿ ಬುದ್ಧ್ಯೈವ ಹನುಮಾನ್ ದೇವಸ್ತತ್ತೀರಗೋಽಭವತ್॥40॥

ತಸ್ಮಾತ್ಸರೋವರಮಿದಂ ಸರ್ವಾಘೌಘ ಹರಂ ಪರಮ್।
ಇದಂ ತು ಯೋ ನರಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಗತಿಂ ನೇಷ್ಟಾಂ ಲಭೇತ ಕಿಮ್॥41॥

ಸ ಪಿಪ್ಪಲ ತರುರ್ಭಾತಿ ಫಲಂ ಕಲ್ಪತರುರ್ಯಥಾ।
ವಿತರುನ್ನುತ್ತ ರಾಶಾಯಾಂ ಮಮ ವೃನ್ದಾವನಸ್ಯ ಹಿ॥42॥

ಅಶ್ವತ್ಥ ದೇವಸಕಲೇಷ್ಟದ ದೇವದೇವ
ಭೂದೇವ ವನ್ದಿತ ಪದ ಪ್ರದದಾತ್ಯಭೀಷ್ಟಮ್।
ವೇದೈಕ ವೇದ್ಯ ಸುಜನಾಬ್ಧಿ ಸುಪೂರ್ಣಚನ್ದ್ರೋ
ಭಕ್ತಾಭಯಪ್ರದ ಸುಪುತ್ರಮಪುತ್ರಿಣಾಂ ಚ ॥43॥

ಕಿಂ ಚಿತ್ರಂ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಭಕ್ತಾಭೀಷ್ಟ ಪ್ರದಾತೃತಾ।
ಯಸ್ಯ ಕಿಙ್ಕರತಾ ಯಾನ್ತಿ ದೇವಾಸ್ಸರ್ವೇ ವರಪ್ರದಾಃ॥44॥

ಶೇಷಶಾಯಿನ್ ಮಮ ಸ್ವಾಮಿನ್ ದೇವ ಭೂಮನ್ನಮೋಸ್ತು ತೇ।
ವೃನ್ದಾವನ ಪತೇನನ್ತಾಽನನ್ತಜನ್ಮಾಘನಾಶನ॥45॥

ಹಯಗ್ರೀವ ಸ್ತೋತ್ರ

ಹಯಗ್ರೀವ ಸಮಗ್ರಾಙ್ಗ ಶುಭಾಗ್ರ್ಯಾಕ್ಷಾವಲೋಕನ।
ಜಗದ್ಗ್ರಾಸಾವಸಾನೇತು ಜಗದ್ವಿಗ್ರಹ ತೇ ನಮಃ॥46॥

ವನ್ದೇಽರವಿನ್ದ ನಯನಂ ಮದನಾಭಿರಾಮಮ್
ಮನ್ದಾಕಿನೀಧರ ಮುಖೈಸ್ತ್ರಿದಶೈಸ್ಸುವನ್ದ್ಯಮ್।
ವೃನ್ದಾವನೇ ಚ ಕೃತ ಮನ್ದಿರಮಪ್ರಮೇಯಮ್
ಮನ್ದಾರ ಭೂಮಿಜಧರಂ ಹಯಶೀರ್ಷಮಾದ್ಯಮ್॥47॥

ವೃನ್ದಾವನೇ ಮದನ ಮೋಹನ ದೇಹ ಭಾಜಮ್
ಮನ್ದಾರ ಮಾಲ್ಯಕೃತ ಪೂಜಕ ವಾದಿರಾಜಮ್।
ನನ್ದಾದಿ ಪಾರ್ಷದ ಗಣೈರ್ನುತ ದೇವರಾಜಮ್
ವನ್ದೇಽನಿಶಂ ಮಮ ಹೃದಿಸ್ಥ ಹಯಾಸ್ಯರಾಜಮ್॥48॥

ಹನೂಮನ್ ಭೂರಿಮಹಿಮನ್ ರಾಮನಾಮ್ನಿ ಸದಾರಮನ್।
ರಮಾರಮಣಧಾಮಾನಿ ಮಾಂ ಸಮಾಪಯ ತೇ ನಮಃ॥49॥

ಪ್ರಾಭಞ್ಜನೇಽಞ್ಜನಾಸೂನೋ ಕಞ್ಜನಾಭಪ್ರಿಯಾಗ್ರಣಿ।
ಕುಞ್ಚರಾಯುತ ಶಕ್ತಿಂ ಚ ತ್ವಂ ಜನಾನಾಂ ಪ್ರಯಚ್ಛಸಿ॥50॥

ವೃನ್ದಾವನೇ ಮದನಮರ್ದನ ರುದ್ರಹೃದ್ಯಮ್
ಸದ್ಭಿಃ ಪ್ರವನ್ದಿತಪದಂ ಮದನಾಭಿರಾಮಮ್।
ವೃನ್ದಾರಕೇನ್ದ್ರ ಮರುದಂಶ ಸಮರ್ದಿತಾಙ್ಗಮ್
ರಕ್ಷೋ ವಿದಾರ್ಯ ವರದಂ ಪ್ರಣಮಾಮಿ ರಾಮಮ್॥51॥

ಹಯಗ್ರೀವಂ ಹಾರಭಾಸ್ವದ್ಗ್ರೀವಂ ಭಾಸುರವಿಗ್ರಹಮ್।
ಸುರಾರಿ ನಿಗ್ರಹಕರ ಸುದರ್ಶನ ಕರಗ್ರಹಮ್॥52॥

ಮುರಾರಿ ವಿಗ್ರಹಧರ ಪೌಣ್ಡ್ರವಿಗ್ರಹ ನಿಗ್ರಹಮ್।
ಪುರಾರಿ ವಿಗ್ರಹ ಕರಾಽಸುರ ಚಕ್ರ ವಿನಿಗ್ರಹಮ್॥53॥

ಬಲಾರಿ ಪೌರುಷಹರ ಬಲಿಬನ್ಧ ವಿನಿಗ್ರಹಮ್।
ನಮಾಮಿ ಕಮಲಾತ್ಮಾನಂ ವಿಮಲಾತ್ಮಾನಮಚ್ಯುತಮ್॥54॥

ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮ ಕೌಸ್ತುಭಮಣಿಂ ಚಿನ್ಮಾತ್ರಾನನ್ತ ಸದ್ಗುಣಮ್।
ತನ್ಮಾತ್ರ ನಿರ್ಮಿತ ಗುಣಂ ಸನ್ಮಾತ್ರ ಕೃತ ಸದ್ಗುಣಮ್॥55॥

ಅತ್ಯದ್ಭುತಾಕಾರ ಮೂರ್ತೇಽಪ್ರತ್ಯಯಾನನ್ತ ಸದ್ಗುಣಾ।
ದೃಪ್ತದಾನವ ವಿಧ್ವಂಸಿನ್ ಮರ್ತ್ಯಸಿಂಹ ನಮೋ ನಮಃ॥56॥

ನರಸ್ತೋತ್ರಜ ದೋಷಂ ತಂ ನರಸಿಂಹಸ್ತುತಿಃ ಸದಾ।
ನಾಶಯೇನ್ನರ ಜನ್ಮಾನಿ ಚೈವ ಮೇನ ನ ಸಂಶಯಃ॥57॥

ವಾದಿರಾಜಾಖ್ಯಯತಿನಾ ವಾಗೀಶ ಕರಜೇನ ಚ।
ವೃನ್ದಾವನ ಗತೇನೈವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ವಾಪ್ನ ಮೂರ್ತಿನಾ॥58॥

ಕೃತಂ ಸ್ತೋತ್ರಮಿದಂ ಪುಣ್ಯಂ ಪಠತಾಂ ಸಮ್ಪದಾಂ ಪದಮ್।
ವನ್ದೇಽರವಿನ್ದ (ನಯನಾಂ) ಸದನಾಂ ವದನರಾವಿನ್ದಾಮ್
ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯ ಸದನಾಂ ಮದನಸ್ಯ ಚಾಮ್ಬಾಮ್॥59॥

ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯ ಸದನಾನವನಾಂ ಸ್ವಭಕ್ತಾನ್
ಮನ್ದಾಕಿನೀ ಜನಕಪಾದ ಹಯಾಸ್ಯ ಜಾಯಾಮ್॥60॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಲಕ್ಷಣ ಸಮ್ಪನ್ನಾಂ ಲಕ್ಷ್ಮಣಾಗ್ರಜಕಾಙ್ಕ್ಷಿಣೀಮ್।
ಲಕ್ಷಯಾಮೀಕ್ಷಣಂ ಲಕ್ಷವಿತ್ತದಾತ್ರೀಂ ಕಟಾಕ್ಷತಃ॥61॥

ಭಕ್ತಾಭಯಕರೀಂ ನಿತ್ಯಂ ಶೃತ್ವಾ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಸಾತ್ವಿಕಾಃ
ಶರಣಂ ಕರುಣಾಪಾಙ್ಗೀ ಮರಣಂ ಹರ ಪ್ರಾಣಿನಾಮ್॥62॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ತುತಿಮಿಮಾಂ ನಿತ್ಯಂ ಪಠೇದ್ಯಸ್ತು ವಿಚಕ್ಷಣಃ।
ಲಕ್ಷಾಪರಾಧಿನಮಪಿ ಕ್ಷಮತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ॥63॥

ನಮಾಮಿ ನರಕೋತ್ತಾರಂ ನಮಾಮಿ ನರಕೇಸರಿಮ್।
ನಮಾಮಿ ನಾಗಶಯನಂ ನಮಾಮಿ ನಗವಾಸಿನಮ್॥64॥

ನರಕೇ ಚ ಕತಿರ್ಯಾಸ್ಮಾತ್ಸಕಾಶಾತ್ ಪಾಪಿನೋ ಭವೇತ್।
ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪೋಃ ಸೋಯಂ ನರಕೇಸರಿರುಚ್ಯತೇ॥65॥

ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಪ್ರಾಣಭರ್ತಾಯೋಶ್ಶರಣಂ ಶರಣಾರ್ಥಿನಾಮ್।
ತಂ ಪ್ರಾಣಂ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಪ್ರಾಣಂ ಪ್ರಣಮಾಮಿ ಪರಾಯಣಮ್॥66॥

ತಂ ದೇವಾಃ ಪ್ರಾಣಯನ್ತೇತಿ ಹ್ಯುಕ್ಥಮುಕ್ಥೇತಿ ಯಂ ವಿದುಃ।
ತಂ ಪ್ರಾಣಂ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಪ್ರಾಣಂ ಮರಣಾರ್ತ್ಯಾಗ ತೋರಣ॥67॥

ಏವಂ ಶಶ್ವತ್ ಸ್ತುತಃ ಸ್ತುತ್ಯಃ ಕೃತಕೃತ್ಯಸ್ತು ಸತ್ಪತಿಃ।
ಕಿತವಾನ್ತಕರೋ ಭೂತ್ವಾ ಶಂ ತನೋತು ಸತಾಂ ಮಮ॥68॥

ಅಹಂ ಭಜೇ ಮುದಾಭಜೇ ಹೃದಾಭಜೇ ಸದಾಮ್ಬುಜೇ।
ಕೃತಾಲಯಂ ಕೃಪಾಲಯಾಂ ಹರೇರಥಾಚ್ಯುತಾಲಯಾ॥69॥

ಯಸ್ಮಾನ್ನರ ಸಮೂಹಾನಾಮಯನಂ ನಯನಾಗ್ರತಃ।
ನರಕಾನ್ನತರೇತ್ಸೋಯಂ ನರನಾರಾಯಣೋಚ್ಯುತೇ॥70॥

ರಜತಪೀಠ ಪುರಮಪ್ರತಿಮಂ ಭುವಿ ಪುರಟಪೀಠ ಗತಮಪ್ರತಿಮಂ ಹರಿಮ್।
ಕರಟಬುದ್ಧಿರಪಿಯಾತಿ ಕೋ ಮಹಾನ್ ಸರಟ ಜನ್ಮನ ಜಹಾತಿ ತದ್ಗತಃ॥71॥

ತಾದೃಶಂ ಕೃಷ್ಣಮಾರಾಧ್ಯ ಚೇದೃಶಂ ವೈಭವಂ ತವ।
ಯಾದೃಶಂ ಕೃಷ್ಣ ಮಹಾತ್ಮ್ಯಮೀದೃಶಂ ನೋಚ್ಯತೇಽಬುಧೈಃ॥72॥

ಸೋಹಂ ಕೃಷ್ಣ ಇತಿಖ್ಯಾತೋ ವಿಷ್ಣೌ ತೃಷ್ಣಾ ವಿಧಾಯಕಃ।
ಕೃಷ್ಣಾಯಾಶ್ಚ ವರಂ ದತ್ವಾ ಪುಷ್ಣಾಮ್ಯೇತತ್ಪತೀನ್ ಸತೀಮ್ ॥73॥

ಈದೃಶಂ ಕೃಷ್ಣಮವ್ಯಕ್ತಂ ವಿಷ್ಣುತತ್ವೋಪದೇಶಕಮ್।
ಶ್ರುತ್ವಾತೃಷ್ಣಾಂ ಜಹಾತ್ಯಾಶು ಕೃಷ್ಣೇ ಭಕ್ತಿಂ ಕರೋತ್ಯಲಮ್॥74॥

ಇತಿ ಮಾಮುಕ್ತವಾನ್ ವ್ಯಾಸೋ ದಾಸಂ ಭಾಸುರವಿಗ್ರಹಃ।
ಮನ್ದಹಾಸಾನ್ವಿತೋ ನಿತ್ಯಂ ವೃನ್ದಂ ಸರ್ವಂ ಪ್ರಹರ್ಷಯನ್॥75॥

ನಮಾಮಿ ನಾರಾಯಣ ಪಾದಪದ್ಮಂ ವದಾಮಿ ನಾರಾಯಣ ನಾಮಧೇಯಮ್।
ಕರೋಮಿ ನಾರಾಯಣ ಪೂಜನಂ ಚ ಸ್ಮರಾಮಿ ನಾರಾಯಣ ಮೂರ್ತಿಮೇವ॥

ತದಾತ್ಮಕಂ ಹಯಗ್ರೀವಂ ಸದಾನುಗ್ರಹಕಾರಕಮ್।
ತಾರಕಂ ಭವರಾಶೇರ್ಮಾಂ ಮಾರಕಂ ಪಾಪಿನಾಮಿಹ॥77॥

ನಮಾಮಿ ಕಾಮತಾತಂ ಮಾಂ ಕುಮಾರಶ್ಚೇತಿ ಮಾನಯನ್।
ರಮಾಯೈ ಕಾಮಮಾತ್ರೇ ಚ ಮೇರೌ ಯೋ ದತ್ತವಾನ್ಮುನಿಮ್॥78॥

ತಮೀಶ್ವರಂ ಭಾಸ್ವರ ಸೂರ್ಯಶೌರ್ಯದಂ
ಮಮೇಶ್ವರಂ ಸರ್ವ ಜಗಚ್ಚಸೇಶ್ವರಮ್।
ಮುನೀಶ್ವರೈಃ ಸರ್ವ ಸುರೇಶ್ವರೇಶ್ವರೈ-
ರ್ವಶೇಕರಂ ಸರ್ವ ಮಹೇಶ್ವರಂ ಸ್ಮರೇ॥79॥

ಮೂಲರೂಪೇಣ ಬಾಲಾರ್ಕ ಸದೃಶಂ ಕಮಲೇಶ್ವರಮ್।
ನೀಲಮೇಘಪ್ರತೀಕಾಶಂ ಲೋಕದೃಷ್ಟ್ಯಾ ಮಹಾಬಲಮ್॥80॥

ಸಾನ್ದ್ರಂ ಕಮಣ್ಡಲುಧರಂ ಚೋಪೇನ್ದ್ರಂ ಚಾಣ್ಡಲಗ್ನಕಮ್।
ಭಜಾಮಿ ಭಜನೀಯಂ ತಂ ಭುಜಗೇಶ್ವರ ಶಾಯಿನಮ್॥81॥

ಕುಜನಾಶಙ್ಕಯಾಜಾತ ವೃಜಿನಾಪಹರಂ ಚ ಮೇ।
ಅಥ ಮಧುಂ ಯುಧಿ ನಿಹತ್ಯ ಮೋದತೇಬುಧ ಜನೈರಭಿಹಿತೋ ಮಧುಹೇತಿ॥82॥

ವಿಧಿಭವೇನ್ದ್ರ ಗುರುಪೂರ್ವಕೈಃ ಸುರೈಃ ಕುಸುಮ ವರ್ಷಿಭಿರೀಡಿತಃ ಸ್ವರಾಟ್।
ಶಙ್ಖಚಕ್ರ ದದಾದ್ಯುದಾಯುಧೈಃ ಶಾರ್ಙ್ಗ ಸಂಜ್ಞಿತ ಧನುಃ ಪ್ರವರೇಣ॥83॥

ಬಾಣಪೂಗ ಸಹಿತಾಕ್ಷಯ ತೂಣೀಭ್ಯಾಮುಪಾಗಮದಥಾಬ್ಧಿಷು ಮಧ್ಯೇ।
ತದ್ಯುದ್ಧಮಭವದ್ಘೋರಂ ಸಮುದ್ರ ಸಲಿಲೇ ತದಾ॥84॥

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತತ್ಖೇಚರಾಸ್ಸರ್ವೇ ದುರ್ದ್ರುವುರ್ಭಯತೋ ದಿಶಃ।
ನಭಸ್ಥಲಂ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷ ವಿಮಾನಾವಲಿಭಿಸ್ಸುರಾಃ।
ಅಲಂ ಚಕ್ರುರ್ಮಲಯಜೈರಾಕ್ತೋರುಸ್ಥಲಮಾಲಿನಃ॥85॥

ತದೈವ ದೇವೋ ಭವಪೂರ್ವಕೈಸ್ಸುರೈಃ ಸುವನ್ದಿತಃ ಶತ್ರುವಧಂ ಚ ಕುರ್ವಿತಿ।
ತದೋಮಿತಿ ಪ್ರಾಸವರೇಣ ವೈರಿಣಂ ನಿವಾರಯಮಾಸ ಜಹಾಸ ವೈ ಹರಿಃ॥86

ಜಾನುಮಾತ್ರಂ ತು ತಸ್ಯಾಸೀದ್ಭಾನು ಮಣ್ಡಲ ಮಪ್ಯಹೋ।
ಕೋ ನು ತಂ ವರ್ಣಯೇದ್ದೇಹಂ ಸೂನುವರ್ಯ ಶ್ರುಣುಷ್ವಭೋ॥87॥

ತದಸ್ತ್ರ ಶಸ್ತ್ರಾಣಿ ಸ್ವಶಸ್ತ್ರ ಸಞ್ಚಯೈರ್ವಿವೃಶ್ಚ ಪುತ್ರಾ ಪ್ರತಿಶಸ್ತ್ರ ಧಾರಯಾ।
ಶಿರೋ ಜಹಾರಾಶು ಸುರೈಸ್ಸಮೀಡಿತೋ ಗಿರೀನ್ದ್ರವತ್ತಚ್ಚ ಪಪಾತ ಕಂ ಭುವಿ॥

ದೇವಾಸ್ಸರ್ವೇ ಪುನರ್ಯಾತಾಸ್ತತ್ರ ಸ್ವರ್ಯಾನ್ತಿ ಕೇಚನ।
ಕೈಲಾಸಂ ಲೋಕವಿಖ್ಯಾತಾಃ ಸತ್ಯಲೋಕಂ ಚ ಕೇಚನ॥89॥

ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತುವನ್ಪರಂಬ್ರಹ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಮುದಾ ತದಾ।
ಯಯೌಬ್ರಹ್ಮಹೃದಿಧ್ಯಾಯನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈರ್ಬ್ರಹ್ಮವಿತ್ತಮೈಃ॥90॥

ಕೈಲಾಸಂ ಲೋಕಪಾಲೈಶ್ಚ ಬಾಲಾರ್ಕದ್ಯುತಿರವ್ಯಯಃ।
ಶೂಲೀಕಾಲಾಗ್ನಿವದ್ಭೀಮಃ ಸ್ವಲೋಕಂ ಚ ಯಯೌ ಮುದಾ॥91॥

ಇನ್ದ್ರೋಪಿ ಸಾನ್ದ್ರ ಸನ್ತೋಷಾತ್ ಉಪೇನ್ದ್ರೇಣಾನ್ವಿತಃ ಪ್ರಭುಃ।
ಮುನೀನ್ದ್ರೈಸ್ಸಹ ಮನ್ದ್ರೈಶ್ಚ ಚನ್ದ್ರಲೋಕೋ ಪರಿಹ್ಯಗಾತ್॥92॥

ತಸ್ಯತ್ವಕ್ಚರ್ಮ ಮಾಂಸೈಶ್ಚ ಮೇದೋ ಮಜ್ಜಾಸ್ಥಿಬಿಸ್ಸುತ।
ರಕ್ತ್ಯೈರಕ್ತಾಂ ಧರಾಂ ಚಕ್ರೇ ಪ್ರಕೃತ್ಯವಯವೈರಿಹ॥93॥

ನಖೈಃ ಖನನವಚ್ಚಕ್ರೇ ಕುನ್ತೈಃ ಕುನ್ತಾಲಕೈರಪಿ।
ಪಿಣ್ಡೀ ಕೃತ್ಯ ಚ ತತ್ಪಙ್ಕಂ ಸೋನನ್ತ ಮಹಿಮಸ್ಸ್ವರಾಟ್॥94॥

ಮೇದೋಭಿರ್ನಿರ್ಮಿತತ್ವಾಚ್ಚ ಮೇದಿನೀತಿ ವಿದುರ್ಬುಧಾಃ।
ತದ್ಧೃತಾಭರಣೈರ್ಯುಕ್ತಾ ತಸ್ಮಾತ್ತಾಂ ಧರಣೀಂ ವಿದುಃ॥95॥

ಲೋಕಾಧಾರತ್ವಯುಕ್ತತ್ವಾತ್ತಾಂ ಧರೇತಿ ವಿದುರ್ಬುಧಾಃ।
ಸ್ವಯನ್ತೂರ್ವರಿತತ್ವಾದ್ಧಿ ನಷ್ಟೇಷು ಸ್ವಪತಿಷ್ವಹೋ॥96॥

ಉಚ್ಯತೇ ಸಾಪಿ ಚೋರ್ವೀತಿ ಪರ್ವತಾದ್ಯೈರಥಾನ್ವಿತಾ ।
ಉರ್ವೀ ಚ ಪರ್ವತಧೃತಾಪಿ ಶ್ರೀಯೋಽವರಾಭೂತ್।
ಶ್ರೀಪರ್ವತಂ ಚ ಸ್ವಯಮೇವ ಧರತ್ಯಮೋಘಂ॥97॥

ತಸ್ಮಾದ್ವರಾಹ ಮಹಿಷೀ ಚ ಬಭೂವ ಕೋಲಾದ್
ಅಙ್ಕೇ ಧೃತಾ ಚ ಮುಹುರಪ್ಯಭಿಲಾಷಿತಾ ಸಾ॥98॥

ಯಸ್ಯಾ ಗರ್ವಹರಾ ಯೇಹ ವರಾಹೋ ನರಕಂ ಸುತಮ್।
ಲೋಕರಾಹುಂ ಧರಾಯಾಂ ಚ ಸೃಷ್ಟ್ವಾರೋಹಯದದ್ಭುತಮ್॥99॥

ಲೋಕಪಾಲಪದಂ ಬ್ರಹ್ಮವರತಃ ಪರ್ವತೋಪಮಾನ್।
ಕಾರಯಾಮಾಸ ಪಾಪಾನಾಂ ರಾಶೀಂಸ್ತೇನ ದುರಾತ್ಮನಾ॥100॥

ಸ್ವದಂಷ್ಟ್ರ ಚೋಗ್ರಪಾಪಾನಾಂ ಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಮದದಾತ್ಪ್ರಭುಃ।
ಜಘಾನ ಸ್ವಯಮೇವಾಜೌ ಕೃಷ್ಣೋ ವೈ ರುಕ್ಮಿಣೀಪತಿಃ॥101॥

ಪಾತಯಾಮಾಸ ಕೋಪೇನ ತತ್ತಮೋನ್ಧಂ ಧರಾಸುತಮ್।
ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮಮ್ಭ್ರಣೀ ಪುತ್ರಂ ಚಕಾರಾರಿ ನಿಷೂದನಃ॥102॥

ಏವಂ ತತ್ಪುತ್ರಯೋರ್ನೀಚತ್ವಾಧಿಕತ್ವತಥಾ ಮುನೇ।
ತಾರತಮ್ಯಂ ಚಕಾರಾತ್ರ ಶ್ರುಣು ಪುತ್ರ ನ ಸಂಶಯಃ॥103॥

ಇತ್ಥಂ ಮಧು ಹರೇಣೈವ ನಿರ್ಮಿತಾಂ ಧರಣೀಂ ಪುರಾ।
ಪೌರಾಣಿಕೋ ವದತ್ಯೇವಂ ಕರುಣಾಂ ಕುರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ॥104॥

ಇಮಾಂ ಭೂಮ್ಯಾಶ್ಚ ಮಹಿಮಾಂ ಮಾನವೋಪಿ ಶ್ರುಣೋತಿ ಯಃ।
ವರಾಹೇಣ ಹಯಗ್ರೀವ ಸ್ವರೂಪೇಣ ಮಹಾತ್ಮನಾ॥105॥

ದತ್ತಾಂ ತತ್ಪದವೀಂ ಯಾತಿ ಯಂ ವದನ್ತೀಹ ಭೂಪತಿಮ್।
ಶ್ರೀಮದ್ವಾದೀಭರಾಜೋಹಂ ವಾದಿರಾಜೋಽವದಂ ದ್ವಿಜೇ॥106

ಬುಧಾಃ ಶ್ರುಣ್ವನ್ತು ಮೇ ದಾಸಾಃ ಸದಾ ಮಮಹಿತೇ ರತಾಃ।
ಹರೇರ್ವಕ್ಷಸ್ಥಲೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾಶ್ರಿಯಂ ವಿಸ್ಮಿತವಾನಹಮ್॥107॥

ಪಾರ್ಶ್ವಯೋರುಭಯೋರ್ದೇವೀಂ ಕರೇಚಾಮರಧಾರಿಣೀಮ್।
ಅಙ್ಕೇ ಚ ಪಙ್ಕಜಾಕ್ಷೀಂ ತಾಂ ಶಙ್ಖಪಾಣೇರ್ಮಹಾತ್ಮನಃ॥108॥

ಕುಙ್ಕುಮಾಙ್ಕಿತಗನ್ಧಾಢ್ಯಾಂ ಕಙ್ಕಣಾದಿವಿಭೂಷಿತಾಮ್।
ಅಗ್ರತಃ ಪೃಷ್ಠತಶ್ಚಾಪಿ ಹ್ಯದಸ್ಥಾದುಪರಿಸ್ಥಿತಾಮ್॥109॥

ಸರ್ವತ್ರ ತಾಂ ಶ್ರಿಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪರಮಾನನ್ದ ನಿರ್ಭರ
ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶೃತ್ವಾಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವ ಗುರ್ವಾದಿ ದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶಿಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥110॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥111॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಮ್॥112॥

ಯಚ್ಛ್ರುಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತಿಂ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕ ಶ್ರೀವಾಗೀಶತೀರ್ಥ ಶ್ರೀಮಚ್ಚರಣ ಕರಸಞ್ಜಾತ ಶ್ರೀವಾದಿರಾಜ ಚರಣೋದಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ವಾಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ ಸ್ತೋತ್ರ ಭಾಗೇ ಪ್ರಥಮೋಧ್ಯಾಯಃ ॥1॥

॥ಅಥ ದ್ವಿತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ॥2॥

ಇನ್ದ್ರೋಪಿ ಸಾನ್ದ್ರ ಸನ್ತೋಷಾತ್ ಉಪೇನ್ದ್ರೇಣ ಸಹಾಗತಃ।
ವೃನ್ದಾವನಗತಂ ದೇವಂ ಚಂದ್ರವದ್ರಞ್ಜನಂ ದಿಶಃ॥1॥

ನತ್ವಾತಸ್ಮೈ ಸ್ತುತಿಂ ಕೃತ್ವಾ ದತ್ವಾತಸ್ಮೈ ಕರಂ ತ್ವರನ್।
ಶ್ರುತ್ವಾ ತಸ್ಯ ಕಥಾಮುಕ್ತ್ವಾ ವೃತ್ರಾಸುರ ವಧಂ ತಥಾ॥2॥

ವಿನಿರ್ಗತಃ ಪುನಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ಗುರ್ವಗ್ನಿ ಸಹಿತಃ ಸ್ವರಾಟ್।
ಗನ್ಧೇನ ಚರ್ಚಿತಶ್ಚೋಗ್ರಂ ದುರ್ಗನ್ಧಂ ತೇನ ವಾರಯನ್॥3॥

ಇತ್ಥಂ ಚಾಗ್ನಿಸ್ತಿಗ್ಮತೇಜಾಃ ಮಗ್ನಶ್ಚಾನನ್ದವಾರಿಧೌ।
ಭಗ್ನೇ ಚ ಯಜ್ಞಕೃತ್ಯೇ ಚ ನಿರ್ಮಾಲ್ಯಂ ಜಗ್ಮಿವಾನ್ ಹರೇಃ¬॥4॥

ಯಮಶ್ಚ ಯಮುನಾಭ್ರಾತಾ ಕಮನೀಯಂ ಹರಿಂ ಪ್ರತಿ।
ರಮಾಪತಿಂ ಮಮ ಸ್ವಾಮಿನಂ ನನಾಮಾಗತಃ ಸ್ವಯಮ್॥5॥

ನಿವೇದ್ಯ ಸ್ವಾಧಿಕಾರಂ ತು ದುರ್ಜನಾನಾಂ ಚ ಬಾಧಕಮ್।
ಸಾಧಕಂ ಸಿದ್ಧ ಧರ್ಮಾಣಾಂ ಸಮ್ಪದಾ ತಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚ॥6॥

ಜಗಾಮ ನಿಮಿಷೇಣಾಯಂ ಸ್ವಾಲಯಂ ಕಾಲಯನ್ನರೀನ್।
ಪಾಲಯನ್ ಶೀಲ ವೃತ್ತಾನಾಂ ತ್ಯಾಜಯನ್ ದುರ್ಜನಾನ್ಸುಖಾತ್॥7॥

ವರುಣೋ ವಾಯುನಾ ಸಾರ್ಧಂ ಲೋಕಾಧಿಪತಿನಾ ಗುಣಿನ್।
ಶರಣಂ ಪ್ರಾಪ ಮದ್ವೃನ್ದಾವನೇ ಶ್ರೀರಮಣಂ ಶ್ರುಣು॥8॥

ಸ್ವಾಧಿಕಾರಂ ನಿವೇದ್ಯಾಸ್ಮೈ ಗಙ್ಗಾದಾರ ಉದಾರಧೀಃ।
ಸದಾರಃ ಪ್ರಯಯೌ ಧೀರಃ ಸುಧಾ ಶ್ರಾವ್ಯಾತಪತ್ರಗಃ॥9॥

ಕುಬೇರೋ ನರಹವಾಹಂ ಚ ನಿರ್ಋತಿಂ ತ್ವರಯಾರಯನ್।
ಗರ್ಹಯನ್ ಪುರತಃ ಶೀಘ್ರಂ ಆಸಸಾದ ರಮಾಪತಿಮ್॥10॥

ಸ್ವಾಧಿಕಾರಂ ನಿವೇದ್ಯಾಸ್ಮೈ ಪ್ರಸಾದಂ ಶಿರಸಾ ಧರನ್।
ಸದಾರಃ ಪ್ರಯಯೌ ಶೀಘ್ರಮುದಾರಃ ಸ್ವಪುರಂ ನರೈಃ॥11॥

ರುದ್ರೋಽಪಿ ವೀರಭದ್ರೇಣ ಶೂದ್ರ ಮೋಹನ ರೂಪಿಣಾ।
ಕಾದ್ರವೇಯಾದಿಭಿಃ ಸಾರ್ಧಂ ದ್ರುತಮಾಯಾದ್ರಮಾಪತಿಮ್॥12॥

ಮದ್ವೃನ್ದಾವನ ಮಧ್ಯಸ್ಥಂ ಸದ್ವೃನ್ದೈರನ್ವಿತೋನಮತ್।
ತದ್ವೃನ್ದಾವನಗಂ ಗೋಪಂ ಮದ್ವೃನ್ದಾವನ ಮಧ್ಯಗಮ್॥13॥

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ವಿಸ್ಮಿತೋ ಭೂತ್ವಾ ಸ್ವನಾಥಂ ರಾಮಮೇವ ಚ।
ಅತ್ಯನ್ತಂ ಸುತ ಸನ್ತೋಷಭರಿತೋ ಭರತೋ ಯಥಾ॥14॥

ಬಭೂವ ಸತು ರುದ್ರೋಪಿ ಸ ರುದ್ರತ್ವಂ ಜಹಾವಿಹ।
ರೂಪಾನ್ತರೇಣ ಕೈಲಾಸಂ ಯಯೌ ರೂಪಾನ್ತರೇಣ ಚ॥15॥

ಅತ್ರಾಪ್ಯನ್ತರ್ಗತಂ ರಾಮಂ ಭಜತೇ ನಿಜ ಸೇವಯಾ।
ಏವಂ ಸರ್ವೇಪಿ ದೇವಾಶ್ಚ ಸ್ವ ಸ್ವ ಯೋಗ್ಯ ಹರಿಂ ಪ್ರಭುಮ್॥16॥

ಭಜನ್ತೇ ನಿಜಸೇವಾಭಿಃ ಭಕ್ತಿ ಮನ್ತೋತ್ರ ನಾನ್ಯಥಾ।
ಇತ್ಥಮಷ್ಟದಿಶಾ ಪಾಲೈಃ ಕೃತ ವೈಭವ ಮಞ್ಜಸಾ॥17॥

ಮಞ್ಜು ಮದ್ವೃನ್ದಾವನಸ್ಯ ಶ್ರುತ್ವಾನನ್ದಂ ಸ ಯಾತಿ ಚ।
ತಸ್ಮಾದ್ವೃನ್ದಾವನಮಿದಂ ಸರ್ವಾಭೀಷ್ಟಪ್ರದಂ ಸತಾಮ್॥18॥

ಭೇರೀ ಶಙ್ಖ ಮೃದಙ್ಗೈಶ್ಚ ಪಣಹಾನಕ ಗೋಮುಖೈಃ।
ಕಹಾಳ ತಾಳ ಸಮ್ಮಿಶ್ರೈಃ ದುನ್ದುಭೇಃ ಸಿನ್ಧುನಿಸ್ವನೈಃ॥19॥

ತೌರ್ಯತ್ರಿಕೈಃ ನೃತ್ತ ಗೀತೈಃ ವಾದಿತ್ರೈರ್ಭೃತ್ಯ ಸಂಸ್ತವೈಃ।
ಭಾತಿ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮೋಯಂ ಮೇ ಮನೋರಥ ಮಹೋತ್ಸವೇ॥20॥

ಪುರೋಡಾಶಾಶನೈಃ ಸಮ್ಯಗೀಡಿತಃ ಕ್ರೀಡಯಾ ಹರಿಃ।
ರಥಸ್ಥ ಗುರುಡಾರೂಢೋ ದೇವರಾಟ್ ಭಾತಿ ನಿಶ್ಚಯಾತ್॥21॥

ಚತುರ್ವೀಥೀಷು ಭೃತ್ಯೇನ ಕಾರಿತಃ ಸುವಿಶೇಷತಃ।
ರಥೇ ಗಚ್ಛನ್ ಮಮ ಮನೋರಥೈಃ ಕೃತ ಮಹೋತ್ಸವೇ॥22॥

ಮಹಾ ಪ್ರದೀಪಾವಲಿಭಿಃ ಕೋಲಾಹಲ ಮಹಾಸ್ವನೈಃ।
ಕೃತೈಃ ಕರತಲೈಃ ಶಬ್ದೈಃ ಭಾತಿ ಭಕ್ತಸುಪಾಲಕಃ॥23॥

ದೇವ ದುನ್ದುಭಯೋ ನೇದುಃ ಜಗುರ್ಗನ್ಧರ್ವ ಕಿನ್ನರಾಃ।
ನನೃತುಶ್ಚಾಪ್ಸರ ಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ರಥಸ್ಥೇ ಚ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮೇ॥24॥

ದಿವಾ ದಿನಕರಾಯುತ ಪ್ರಭಃ ಪ್ರಿಯಾನ್ವಿತಃ ಪ್ರಭುಃ।
ರಥೋಪರಿ ಪ್ರಿಯಾತೀಹ ಪ್ರಕೀರ್ಣ ವಿಧಿಷು ಪ್ರಿಯಃ॥25॥

ವಿಮಾನಂ ಸಂಸ್ಪೃಶನ್ತೀಹ ಸುಮಾನವ ಮಮಾಪ್ಯಹೋ।
ವಿಸರ್ಜಿತಾ ಇಮೇಬಾಣಾಃ ನಾರಾಯಣ ರಥೋತ್ಸವೇ॥26॥

ಬ್ರಹ್ಮ ರುದ್ರೇನ್ದ್ರ ಪೂರ್ವೈಶ್ಚ ಗೀರ್ವಾಣೇನ್ದ್ರೈರಪೀದೃಶಃ।
ಮಹೋತ್ಸವೋ ನ ಸನ್ದೃಷ್ಟಃ ಕರ್ಮನ್ದೀನ್ದ್ರ ಕೃತೋತ್ಸವೇ॥27॥

ಸನ್ತೋ ವಸನ್ತವಾರೀಣಿ ನಾರಾಯಣ ರಥೋತ್ಸವೇ।
ಸುವರ್ಣ ಕುಮ್ಭೈರಾನೀಯ ಚಾಮ್ಬೋಧಿಶಯನಂ ಹರಿಮ್॥28॥

ಸ್ನಾಪಯಾಮಾಸುರಾಶ್ವೇನಂ ಪ್ರಾಶ್ನಿಕೈರಪಿ ಕಾರ್ತ್ಸ್ನ್ಯತಃ।
ಸ್ನಾನೇನ ಶುದ್ಧ ವೃದ್ಧಾಸ್ತೇ ತತ್ರ ಸಮ್ಪ್ರಶ್ನ ಕೋವಿದಾಃ॥29॥

ಸನ್ತೋ ವಸನ್ತಂ ಅಭ್ಯುದವಸ್ಯನ್ತೀತಿ ಶ್ರುತಿಪ್ರಿಯಾಃ।
ಸನ್ತತಂ ಚಕ್ರಿರೇ ಸರ್ವೇ ವಸನ್ತೇನಾನ್ತಿಮೋತ್ಸವಮ್॥30॥

ಸ ಕುಙ್ಕುಮರಸೈಃ ಸ್ನಿಗ್ಧೈ ಮಹಾರಜತ ವಾರಿಭಿಃ।
ಕಸ್ತೂರೀ ಕರ್ಪುರಾದ್ಯೈಸ್ತೈಃ ಮಿಶ್ರಿತೈರ್ಹಿಮ ವಾರಿಭಿಃ॥31॥

ದಿವ್ಯಗನ್ಧೋದಕೈರಙ್ಗ ದಿವ್ಯ ಮನ್ದಾರ ಗನ್ಧಿಭಿಃ।
ದಿವ್ಯ ದ್ರವ್ಯ ಸಮಾಯುಕ್ತೈಃ ದಿವ್ಯ ಕುಮ್ಭ ಪ್ರಪೂರಿತೈಃ॥32॥

ದಿವಿಜಾ ದಿವಿಜೇನ್ದ್ರಾಗ್ರೇ ದಿವಿ ದೇವೈರ್ದಿವೋತ್ಸವೇ।
ದಿವಾಕರೇ ಸಮುದಿತೇ ದಿವಿ ದೇವೋತ್ತಮಾಜ್ಞಾಯಾ॥33॥

ಧರ್ಮರಾಜ ಕೃತೇ ರಾಜಸೂಯೇ ರಾಜಪುರೋಹಿತಾಃ।
ರಾಜಾನಃ ಸದ್ವಿಜಾಶ್ಚಾವಭೃತಂ ಸಸ್ನುರ್ಯಥಾ ತಥಾ॥34॥

ಜಗುರ್ಗನ್ಧರ್ವಪತಯೋ ಗಾನ್ಧರ್ವೇ ಚ ವಿಶಾರದಾಃ।
ನನೃತುಶ್ಚಾಪ್ಸರ ಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ನೃಸಿಂಹಸ್ಯ ಮಹೋತ್ಸವೇ॥35॥

ದೇವ ದುನ್ದುಭಯೋ ನೇದುರ್ಬನ್ದಿನೋ ವನ್ದನೋತ್ಸುಕಾಃ।
ನನ್ದನಾದ್ಯ ಶ್ರುಣುಷ್ವೇಹ ಶತಾನನ್ದ ಮಹೋತ್ಸವೇ॥36॥

ವಾಗೀಶ ಪೂರ್ವಕಾಸ್ಸರ್ವೇ ಸಸ್ನುಶ್ಚಾವಭೃತಂ ತತಃ।
ಏವಂ ದೇವಾಶ್ಚ ದೇವ್ಯಶ್ಚ ರಥೋತ್ಸವವರೇ ಹರೇಃ॥37॥

ದಿವಾಕರೇ ಸಮುದಿತೇ ದಿವಿ ದೇವೋತ್ತಮಾಜ್ಞಯಾ।
ಧರ್ಮರಾಜ ಕೃತೇ ರಾಜಸೂಯೇ ರಾಜಪುರೋಹಿತಾಃ॥
ರಾಜಾನಃ ಸದ್ವಿಜಾಶ್ಚ ಅವಭೃತಂ ಸಸ್ನುರ್ಯಥಾ ತಥಾ।
ಇಮಂ ಸಾರ್ಧಂ ಚ ಶ್ಲೋಕಂ ಚ ತ್ಯಕ್ತವಾನಸಿ ವಿಪ್ರಕ।
ಪಾಕಶಾಸನ ಲೋಕಂ ಚ ನಾಖಿಭಿರ್ನೀಯತೇ ಕೃತಿಃ॥38॥

ಅತಃ ಪ್ರಮಾದೋ ಮಾ ತೇ ಮೇ ಕುಮಾರಂ ಸ್ಮರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ।
ಸುಮಾನವಂ ಪ್ರಭಾವನ್ತಂ ಕ್ರಮಾತ್ ಮತ್ಸಾಮ್ಯ ಸಮ್ಭವಮ್॥39॥

ತ್ರಿಕೋಟಿ ಯತಿಷು ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಮುಕುಟೇನಾಙ್ಕಿತ ಪ್ರಿಯಮ್ ।
ಸೋಹಂ ಸಮೀಡಿತ ಗತಿಃ ಪಾಠಕೈಃ ಶಿಷ್ಟ ನಾನ್ಯಥಾ॥40॥

ಪಶ್ಯಾಮಿ ಚಾಕಾಶ ವಿಮಾನ ಕೋಶೇ ನಾಕೀಶಮಿತ್ಥಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ।
ಕೀನಾಶ ಲೋಕಸ್ಯ ಚ ನಾಶಕೋಹಂ ತೋಕಸ್ಯ ಸೇವಾಂ ಕುರು ಸರ್ವದೇವ॥

ಇತಃ ಪರಂ ಕುರು ಸುತ ಮಮ ಪುಣ್ಯ ದಿನಂ ಮಹತ್।
ಗದಾಭೃತಃ ಸದಾ ಪಾದಂ ಹೃದಾ ಧ್ಯಾಯೇ ಮುದಾ ಭಜೇ॥42॥

ಬುಧಾದೃತಂ ಕದಾಚಿದ್ವಾಽಪದಾಲಸ್ಯ ಮದಾ ನ ಮೇ।
ಏವಂ ಮಹೋತ್ಸವವರಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವೇಽಪಿ ವರ್ಣಿತಂ॥43॥

ಕರ್ಣಾಮೃತಂ ಮಹಾಭಾಗ ಕೃತಾರ್ಥಾಸ್ತೇ ನ ಸಂಶಯಃ।
ಶ್ರದ್ಧಾನ್ವಿತೋ ಹಯಗ್ರೀವ ಭಕ್ತಸ್ಯ ಸುಮಹಾತ್ಮನಃ॥44॥

ಹೇ ನನ್ದನ ಆನನ್ದಪೂರ್ಣೋ ಭವಾಮಿ ತವ ದರ್ಶನೇ।
ಕನ್ದಾಶನ ಸಹಾಯೇನಾಽಮನ್ದ ವೃನ್ದಾವನೇಽನಿಶಮ್॥45॥

ತಸ್ಮಾತ್ತ್ರಿಕೋಟಿ ಯತಿಭಿಃ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ರಥೋತ್ಸವೇ।
ತ್ರಿವೇದ ವೇದ್ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ತ್ರಿವಾರಮಪಿ ನೈವ ಮೇ॥46॥

ತೃಪ್ತಿರ್ನಜಾತಾ ಮಜ್ಜಾತ ಕುಬ್ಜಾಪತಿಪರಾಯಣ।
ಧಿಗ್ಜಾಡ್ಯಂ ತು ಪ್ರಜಾನಾಂ ಚ ನ ಜಾತು ಮಮ ಸಾಮ್ಯಗಾಃ॥47॥

ತ್ವಾಂ ವಿನಾ ಸಾಮ್ಯ ಸಂಯುಕ್ತಂ ಮಾಂ ವಿನಾ ಕಾಮ್ಯಮಾಗತಮ್।
ಕೋ ಮಾನವೋ ನ ಜಾನಾತಿ ವಿಮಾನೇ ಮಮ ಸಾಮ್ಯಗಃ॥48॥

ತಸ್ಮಾನ್ಮಯಿ ತ್ವಮಪ್ಯತ್ರ ಹ್ಯಮುತ್ರಾಪಿ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮೇ।
ಸುತ್ರಾಮ ಪೂಜಿತೇ ಪುತ್ರ ಭಕ್ತಿಂ ಕುರು ಗುರೂದಿತಾಮ್॥49॥

ಇತಃ ಪರಂ ಪಾರಿಬರ್ಹಂ ದಾತುಮರ್ಹಸಿ ಮೇಽರ್ಹತಃ।
ಗರ್ಹಿತಂ ನಾರ್ಹಯಾಮ್ಯದ್ಧಾ ಬರ್ಹಿಷದ್ಧರ್ಷಣಂ ಕುರು॥50॥

ಇತಃ ಪರಂ ಪಾರಿಬರ್ಹಂ ಗರ್ಹಿತಂ ದಾತು ಮರ್ಹಸಿ।
ನ ಮೇಽರ್ಹತೋ ಬರ್ಹಿಷದಾಂ ಹರ್ಷಂ ಕುರು ಗುರೂಕ್ತಿತಃ॥51॥

ಸುಖೀಭವ ಸಖಾಯಂ ಮಾಂ ಮಖಾಗ್ರೇಣಾಪಿ ಪೂಜಯ।
ಶಿಖಾರಹಿತ ತೇ ದುಃಖಾವಾಪ್ತಿರ್ನ ಚ ನಖಾದಪಿ॥52॥

ನರಕೇ ನರಕಾನ್ತಂ ಚ ಸ್ಮರತ್ವಂ ನರಕೇಸರಿಮ್।
ಗುರೋರ್ಮಮಾಪಿ ಕಾರುಣ್ಯಂ ಗ್ರಹಾಣೇಹ ಸುಪುತ್ರಕ॥53॥

ಹೇ ನನ್ದನ ಭೋಜನಂ ಮೇ ಜಾತಂ ಕರ್ಮನ್ದಿಭಿಃ ಶನೈಃ।
ವೃನ್ದಾವನ ಪತೇಃ ಸಮ್ಯಕ್ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನಂ ಮಮ ತದ್ದಿನೇ॥54॥

ಅತಸ್ತ್ರಿಕೋಟಿಯತಿಭಿಃ ಪ್ರೀತೋಸ್ಮಿ ತವ ಪುತ್ರಕ।
ತ್ರಿವಿಕ್ರಮೋಪಿ ಸುಪ್ರೀತಶ್ಚಾಸೀತ್ ತ್ವದ್ಭಕ್ತಿ ಸತ್ಕೃತಃ॥55॥

ಹೇ ವಿಪ್ರ ಮಮ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಃ ಸುಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ।
ಪ್ರಜಾಸು ಪ್ರಾಪ್ತ ಕಾಮೋಹಂ ಅಭವಂ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ॥56॥

ಬ್ರಹ್ಮೇಶ ಶಕ್ರ ಮರುದಂಶ ಭವೈಸ್ಸುರೇನ್ದ್ರೈಃ
ದೇವೈಸ್ಸಮಸ್ತ ಯತಿಭಿಃ ಪತಿಭಿಸ್ಸುರಾಣಾಮ್।
ದೃಷ್ಟ್ವಾರಥೋತ್ಸವವರಂ ಸುರವರ್ಯ ಕಾರ್ಯಮ್
ಸ್ವರ್ಯಾಮಿ ಶಶ್ವದವನಾತ್ ಸುಚಿರಾಯ ಜೀವ॥57॥

ಮಮ ವೃನ್ದಾವನಂ ಧೀಮನ್ ಕನ್ದಾಶನ ಮದಾಞ್ಜನಮ್।
ಸದಾನನ್ದಂ ದದಾಮೀತಿ ವದನ್ ಕರ್ಮನ್ದಿ ನಾಮಭೂತ್॥58॥

ಅತಃ ಕರ್ಮನ್ದಿಭಿರ್ವನ್ದ್ಯಂ ವನ್ಧ್ಯಾನನ್ದನದಂ ಬುಧ।
ಗನ್ಧದ್ವಾರಾನನ್ದದಂ ಚ ಮುಕುನ್ದಸ್ಯಾಪಿ ನನ್ದನ॥59॥

ಯತಯಃ ಕೃತಿನೋವೃತ್ತ ಪ್ರವೃತಾಃ ಶಾಸ್ತ್ರವಿತ್ತಮಾಃ।
ಅಮತ್ತಾ ಆಪತನ್ತೀಹ ಸತೀ ಚ ಸ್ವಪತಿಂ ಯಥಾ॥60॥

ತಸ್ಮಾದ್ಯತಿ ಕುಲೈಃ ಸೇವ್ಯಂ ಮತಂ ಲೈಙ್ಗಿಕ ಮಾರ್ಗಿಭಿಃ।
ಕೃತಾಲೌಕಿಕ ಕೃತ್ಯೈಶ್ಚ ವೃಥಾ ಲೌಕಿಕ ವಾರ್ತಿಕಾ॥61॥

ಕುತಃ ಸತ್ಯಂ ತಪಸ್ತಪ್ತಂ ಜಪ್ತಂ ದತ್ತಂ ಮತಂ ತಥಾ।
ವೃಥಾಯತ ಕೃತಾಚಾರಾಃ ಯೇ ನ ಸೇವನ್ತಿ ಸಾತ್ವತಮ್॥62॥

ತಸ್ಮಾದ್ವೃನ್ದಾವನಸ್ಥಂ ಚ ಸಾತ್ವತಾಂ ಪತಿಮವ್ಯಯಮ್।
ಗೋಪತಿಂ ಗೋಕುಲಪತಿಂ ಗೋಪೀನಾಂ ಪತಿಮಾಪತೇತ್ ॥ 63॥

ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶೃತ್ವಾಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವ ಗುರ್ವಾದಿ ದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶಿಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥64॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥65॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಯಚ್ಛ್ರುಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತಿಂ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕ ಶ್ರೀವಾಗೀಶತೀರ್ಥ ಶ್ರೀಮಚ್ಚರಣ ಕರಸಞ್ಜಾತ ಶ್ರೀವಾದಿರಾಜ ಚರಣೋದಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ವಾಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ ಸ್ತೋತ್ರ ಭಾಗೇ ದ್ವಿತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥2॥

॥ ಅಥ ತೃತೀಯೇಽಧ್ಯಾಯಃ॥3॥

ದಾಸ್ಯತ್ಯಯಂ ಮನುಂ ದಿವ್ಯಂ ವಾದಿರಾಜ ಇತೀರಿತಮ್।
ದಾಸ್ಯತ್ಯಯಂ ಮನುಂ ದಿವ್ಯಂ ವಾದಿರಾಜ ಯತೀರಿತಮ್॥1॥

ಓಂ ಶ್ರೀಕಾರದ್ವಯೇನಾಪಿ ಪೂರ್ವಾಪರಸಮನ್ವಿತಮ್।
ನಮಃ ಶಬ್ದಶ್ಚತುರ್ಥ್ಯನ್ತಂ ಗುರುಶಬ್ದೈಶ್ಚ ಮಿಶ್ರಿತಮ್ ॥2॥

ಗ್ರಹಾಣತ್ವಂ ಚ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಸರ್ವಾಂ ಸಿದ್ಧಿಮವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ ।
ಯನ್ಮನ್ತ್ರ ಭೀರವಃ ಸರ್ವೇ ಗ್ರಹಾ ಯಾನ್ತಿ ದಿಶೋ ದಶ॥3॥

ಸೋಹಂ ಮಹಾನುಭಾವೋತ್ರ ನಗ್ರಹೋಥ ಬಲಿಗ್ರಹಃ।
ಯದ್ಗುಣೋಚ್ಚಾರಣಾದೇವ ಪಾಪಸಙ್ಘಾತಪಞ್ಜರಮ್॥4॥

ಜಹಾತಿ ಮರ್ತ್ಯಃ ಸತತ ಸ ಪಾಪೀ ತು ಕಥಂ ಭವೇತ್।
ಯತ್ಪಾದಸ್ಮರಣಾನ್ನಿತ್ಯಂ ನರಾಃ ಸುಕೃತಿನಃ ಸದಾ॥5॥

ಸೋಹಂ ಪುಣ್ಯತಮಃ ಶುದ್ಧಃ ಸತತಂ ನಾತ್ರಸಂಶಯಃ।
ಯೋಮಾಂ ಗ್ರಹಂ ವಿಜಾನಾತಿ ತಸ್ಯ ಪುಣ್ಯಂ ಹರಾಮ್ಯಹಮ್॥6॥

ಸ ಯಾತಿ ನರಕಂ ಘೋರಂ ಯಾವದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚತುರ್ಮುಖಃ।
ಯೋಮಾಂ ದೇವಂ ವಿಜಾನಾತಿ ಋಜುಸ್ಥಂ ಪುಣ್ಯಕೃನ್ನರಃ॥7॥

ಸ ಯಾತಿ ನಿಲಯಂ ಪುಣ್ಯಂ ಯದ್ಗತ್ವಾ ನ ನಿವರ್ತತೇ।
ಆತ್ಮಸ್ತೋತ್ರಂ ನ ಕರ್ತವ್ಯಮಹಙ್ಕಾರೇಣ ಧೀಮತಾ॥8॥

ಅಜ್ಞಾನಾಂ ಬೋಧನಾರ್ಥಾಯ ಕರ್ತವ್ಯಂ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ।
ಹರಿದ್ರೋಹ ಗುರುದ್ರೋಹ ಸುರದ್ರೋಹ ಹರೇಪರೇ।
ಗಿರಿ ಗಹ್ವರ ಕಾಸಾರೇ ತಪಃ ಕುರ್ಯಾಂ ಹರೇರಿತಿ॥9॥

ಗಿರಿಜಾಪತಿಮಾರಾಧ್ಯ ವಿರಜಾರ್ಕಾಯುತ ದ್ಯುತಿಮ್।
ಸುರಜಾತಚರಂ ದೇವಂ ಅರಿಜಾತ ಹರಂ ಪರಮ್॥10॥

ಗುರುಜಾತಮತಿಂ ಲಿಪ್ಸ ನರಜಾತಿಂ ಸಮುತ್ಸೃಜೇ।
ಹರಿಜಾತ ಗುಣಾನ್ ಧ್ಯಾಯೇ ಕರಜಾತಾಭಯಂ ಲಭೇ॥11॥

ತೇನ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸಾಕಂ ಹರಿಮಾರಾಧ್ಯ ಭೂರಿಶಃ।
ತಾಭ್ಯಾಂ ಮಹಾನುಭಾವಾಭ್ಯಾಂ ಮುಚ್ಯೇಹಂ ಕರ್ಮಬನ್ಧನಾತ್॥12॥

ಏತಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಶಿಲಾಯಾಂ ಮಮ ಕೃತಿಮಥ ಚ ಸ್ಥಾಪಯೇತ್ತಾಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ
ಸನ್ತಸ್ಸನ್ತೋಷಭಾಜಃ ಸುಮತಿ ದಮಶಮೈರ್ಯುಕ್ತಂ ಆತ್ಮಾನಮೀಶಮ್।
ಜ್ಞಾತ್ವಾ ದೇವೇಷು ಮುಖ್ಯಂ ಶುಭಗುಣಸುಮುಖಂ ನಿತ್ಯನಿರ್ಧೂತ ಹೇಯಮ್
ಮಾಮೇವಂ ಸದ್ಗುಣಾಢ್ಯಂ ಶುಭವಿತತಗತಿಂ ಯಾನ್ತು ಸನ್ತಃ ಸದಾ ತೇ॥13॥

ಪಞ್ಚಾಶತ್ ಯೋಜನಾನಾಂ ತು ವಿಸ್ತ್ರೀರ್ಣಂ ಕಾರ್ತಭಾಸ್ವರಮ್।
ಹಂಸವಾಹನ ಸಂಯುಕ್ತಂ ಜಾಮ್ಬೂನದಮಯಂ ಶುಭಮ್॥14॥

ಹೇಮರಾಶಿ ಪ್ರತೀಕಾಶಂ ಹೇಮಾದ್ರಿ ಶಿಖರೋಪಮಮ್।
ನಾನಾ ಮಣಿಮಯಂ ದಿವ್ಯಂ ನಾನಾಮಾಲ್ಯೋಪಶೋಭಿತಮ್॥15॥

ನಾನೋಪಹಾರ ಬಲಿಭಿಃ ಜಯಶಬ್ದ ಪುರಸ್ಕೃತೈಃ।
ನಾನಾ ಮುನಿಗಣೈರ್ದಿವ್ಯೈಃ ನಾನಾ ದೇವಗಣೈಸ್ತಥಾ॥16॥

ಗನ್ಧರ್ವೈರಪ್ರರೋಭಿಶ್ಚ ಸೇವ್ಯಮಾನಂ ಸಮನ್ತತಃ।
ಗೀತವಾದಿತ್ರ ನೃತ್ತ್ಯೈಶ್ಚ ಛತ್ರ ಚಾಮರ ಪೂಜಿತಮ್॥17॥

ವಿತಾನೈರರ್ಕವರ್ಣೈಶ್ಚ ಸೇವ್ಯಮಾನಂ ಸಮನ್ತತಃ।
ಭಕ್ತಾಭಯಕರಂ ದಿವ್ಯಂ ಭುಕ್ತಿ ಮುಕ್ತಿ ಪ್ರದಾಯಕಮ್॥18॥

ಅಮೃತಾನಾಂ ಸುಪಾನೈಶ್ಚ ಸೋಮಪಾನೈಸ್ತಥೈವ ಚ।
ಸುರಭಿ ಕ್ಷೀರಪಾನೈಶ್ಚ ಸೇವಿತಂ ನಿತ್ಯಮೇವ ಚ॥19॥

ವಿಮಾನಂ ದಿವ್ಯಮಾನಂ ಚ ದೀಪ್ಯಮಾನಂ ಸದಾಯನಮ್।
ವೃನ್ದಾವನೋಪರಿಗತಂ ಪೂಜಯನ್ತು ಸದಾ ಮಮ॥20॥

ಅಹಂ ಸದಾ ದೇವಸಭಾ ಸುಭಾಜಿತಃ
ಸುಭಾಸ್ವರೈರ್ದಿವ್ಯ ವಿಭೂಷಣೈರ್ಯುತಃ।
ಅಹಂ ಸಮಾನೈಸ್ಸುರಮಾನಿ ಮಾನಿತಃ ಸಮಾನಯುಕ್ತೈಸ್ಸುಮನೋಭಿರಞ್ಜಸಾ॥21॥

ಗುರುಮಖಿಲ ಗುಣಜ್ಞಂ ಸದ್ಗುಣೈಕಾಧಿವಾಸಮ್
ಶಮ ದಮ ಪರಿನಿಷ್ಠಂ ಸತ್ವನಿಷ್ಠಂ ವರಿಷ್ಠಮ್।
ಸಕಲ ಸುಜನ ಶಿಷ್ಟಂ ನಿತ್ಯ ನಿರ್ಧೂತ ಕಷ್ಟಮ್
ಹಯಮುಖ ಪದನಿಷ್ಠಂ ಮಾಂ ಭಜನ್ತು ಪ್ರಪನ್ನಾಃ॥22॥

ಮಚ್ಛಿಷ್ಯ ಮಧ್ಯೇ ಮದ್ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತೋ ಯಶ್ಚ ಮದಾಗ್ರಹೀ।
ಮತ್ಸಮ್ಪ್ರದಾಯ ಸಂಯುಕ್ತೋ ಮನ್ಮನ್ತ್ರ ಜಪಶೀಲವಾನ್॥23॥

ಮತ್ಕೃತಿಂ ನ ಶ್ರುಣೋತ್ಯರ್ಥಂ ನ ಜಾನಾತಿ ನ ತುಷ್ಯತಿ।
ನ ಪೂಜಯತಿ ಮತ್ಪೀಠಂ ನ ಕರೋತಿ ಸದಾ ಶುಚಿಃ॥24॥

ಸ ಚ ವಿಪ್ರ ಬಹಿರ್ಭೂತೋ ಮದ್ರೋಹ ಫಲಭಾಕ್ ಸ್ವಯಮ್ ।
ಪಿತೃಭಿಸ್ಸಹ ಮಜ್ಜೇತ ನರಕೇ ನ ಚ ಮಾಮಕಃ॥25॥

ಇತಃ ಪರಂ ಕಿಯಜ್ಜನ್ಮ ಜಾತಃ ಪ್ರೇಕ್ಷತಿ ಮತ್ಕೃತಿಮ್।
ಅವಶಿಷ್ಟಂ ತು ವಕ್ತವ್ಯಂ ಮುಕ್ತಿಂ ಯಾಸ್ಯಾಮಿ ಸದ್ಗತಿಮ್॥26॥

ನನ್ದನೇ ಚ ವನೇ ರಮ್ಯೇ ಸ್ಯನ್ದನೇಽಮನ್ದ ನನ್ದನೇ।
ಇನ್ದ್ರಾಣ್ಯೇನ್ದ್ರೇಣಚಾನನ್ದೀ ಮನ್ದಾಕಿನ್ಯಾಂ ರಮಾಮ್ಯಹಂ॥27॥

ತಥೈವ ನನ್ದನಪ್ರಖ್ಯೇ ಮಮ ವೃನ್ದಾವನೇಽನಿಶಮ್।
ರಮಾಮಿ ರಮಯಾ ದೇವೈಃ ಹಯಗ್ರೀವೇಣ ಚಾನ್ವಿತೇ॥28॥

ನನ್ದನ ಸ್ಯನ್ದನಾಕಾರೇ ಮಮ ವೃನ್ದಾವನೇಽನಿಶಮ್।
ವನ್ದನಂ ನನ್ದನಾರ್ಥ ಯೇ ಕುರ್ವನ್ತು ಗುಣ ನನ್ದಿನಃ॥29॥

ತಸ್ಮಾದ್ವೃನ್ದಾವನಮಿದಂ ಸರ್ವಾಭೀಷ್ಟಪ್ರದಂ ಸತಾಮ್|
ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಂ ಮಮ ಮನ್ದಿರಂ ಸದಾಕನ್ದಾಶನಾನನ್ದ ಪದಂ ಸುಧೀಮತಾಮ್।
ವೃನ್ದಾರಕಾಣಾಮಿವ ಮನ್ದರಾದ್ರಿಃಸನ್ದರ್ಶನಾನನ್ದ ಸುಧಾಂ ಪ್ರದದ್ಯಾತ್॥30॥

ವೃನ್ದಾವನಂ ಸದವನಂ ಸದನಂ ಮಮೇದಂ
ಇನ್ದ್ರಾನುಜಸ್ಯ ಸದನಂ ಮದನಸ್ಯ ಚೇದಮ್।
ವೃನ್ದಾರಕೇನ್ದ್ರ ಭವನಂ ಪರಮಸ್ಯ ಚೇದಂ
ನನ್ದಾದಿ ಪಾರ್ಷದಗಣಾಯನಮೇವ ಚೇದಮ್॥31॥

ಮೇರೌ ಮಾರಮಣಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಮಮಾಣೋ ರಮಾಪತೇಃ।
ಕರಕಞ್ಜಂ ರಮಾಯಾಶ್ಚ ಶಿರಸಾ ಮಾನಯಾಮ್ಯಹಮ್॥32॥

ಊರ್ವಶ್ಯಾದ್ಯಪ್ಸರಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಶರ್ವಸ್ಯಾರ್ಧಾಙ್ಗಿ ಸನ್ನಿಧೌ।
ಗರ್ವಸ್ಯಾರ್ಥಂ ಕೃತಂ ನೃತ್ತಂ ಸನ್ದೃಶ್ಯಾಮ್ಯತ್ರ ಚಾದ್ಭುತಮ್॥33॥

ಕೈಲಾಸೇ ಪರ್ವತಶ್ರೇಷ್ಠೇ ಸವಿಲಾಸೇಕ್ಷಣಾ ಸ್ತ್ರಿಯಃ।
ಪಲಾಶೇಕ್ಷಿತ ಚಾರ್ವಾಙ್ಗ್ಯಃ ಕೈಲಾಸೇ ಪೀತ ಪೌಷ್ಪಿಕಾಃ॥34॥

ನರ್ತನಂ ಪ್ರೇರಯನ್ತ್ಯೋ ವೈ ಕರ್ತನದ್ಯುತಿಸನ್ನಿಭಾಃ।
ಮದನಂ ಪ್ರೇಕ್ಷಕಾಶ್ಚಾತ್ರ ಪ್ರಾಪ್ನುವನ್ವೈ ಮಯಾ ವಿನಾ॥35॥

ಹರಸ್ಯ ಕರಕಞ್ಜಂ ಚ ಹರೇಶ್ಚಕ್ರಧರಂ ಕರಮ್।
ಅಹಙ್ಕರಭ್ಯಾಂ ಸಙ್ಗೃಹ್ಯ ತಯೋರನ್ತರಗಸ್ಸದಾ॥36॥

ತಥೈವ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಲೋಕೇ ಬ್ರಹ್ಮಾನನ್ದಾತ್ಮಕಂ ಹರಿಮ್।
ಹಂಸವಾಹನ ಸಂವೀಜಚ್ಚಾಮರಂ ಚಾರುಹಾಸಿನಮ್॥37॥

ಹಯಗ್ರೀವಂ ಸುರಾಗ್ರಣ್ಯಂ ಹಾರ ಕೇಯೂರ ಧಾರಿಣಮ್।
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮನ್ನಯನಾನನ್ದಂ ಮಗ್ನಶ್ಚಾನನ್ದ ವಾರಿಧೌ॥38॥

ಏವಂ ಜನಿ ಶತಾವೃತ್ತ್ಯಾತದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ತತ್ಪ್ರಸಾದತಃ।
ಲಕ್ಷ್ಮೀಕಟಾಕ್ಷತಶ್ಚಾಹಂ ಮುಚ್ಯೇ ತತ್ಕುಕ್ಷಿಗಃ ಕ್ಷಣಾತ್॥39॥

ಸ್ವರ್ಗೇ ಚಸ್ವರ್ಧುನೀಂ ಯಾಯಾಂ ಸ್ವರ್ಗಿಣಾಂ ಸ್ವಾಗತೇನ ಚ।
ಸ್ವಾರಾಜ್ಯಪತಿನಾ ಸಮ್ಯಕ್ ಸ್ವರ್ಚಿತಶ್ಚ ಸ್ವರಾಡಹಮ್॥40॥

ಸ್ವರ್ಗಾದೂರ್ಧ್ವಂ ಹರೇರ್ಮಾರ್ಗಂ ಗತ್ವಾನರ್ಘ್ಯಂ ಸುಶೀಘ್ರತಃ।
ಬ್ರಹ್ಮಣೋಧಾಮ ನಿಸ್ಸೀಮಂ ಅಮಾನವ ಸಮನ್ವಿತಮ್॥41॥

ನಮಾಮಿ ಸ್ವಾಮಿನಂ ಮಾರತಾತಂ ಮಾಕಾನ್ತಮವ್ಯಯಮ್।
ವಸಾಮಿ ಸುಚಿರಂ ತತ್ರ ವಿರಿಞ್ಚೇನ ಚಿರಂ ರಮನ್॥42॥

ವೈಷ್ಣವಂ ಧಾಮ ನಿಸ್ಸೀಮಂ ತತೋ ಯಾಸ್ಯಾಮ್ಯಮಾಯಯಾ।
ಏತತ್ತೇ ಕಥಿತಂ ವಿಪ್ರ ಸುಪ್ರಸನ್ನೋ ಭವಾಮಿ ತೇ॥43॥

ಪುತ್ರ ಸುತ್ರಾಮ ಲೋಕೋಯಂ ಸತ್ರಾದ್ಯೈಃ ಕರ್ಮಭಿರ್ಭವೇತ್।
ವೈಷ್ಣವಂ ಧಾಮ ಚಾವ್ಯಕ್ತಂ ಯೋಗಿನಾಮಪಿ ದುರ್ಲಭಮ್॥44॥

ಸುಲಭಂ ಮಮ ತತ್ಸರ್ವಂ ಹರೇರ್ಜ್ಞಾನಾದಿ ಸಾಧನೈಃ।
ಏವಂ ಸುಮಾನಂ ಸುಮನೋಭಿರಞ್ಜಸಾ
ಸಞ್ಜಾತಮಗ್ರ್ಯಂ ಸುಜನಾರ್ಯ ಸರ್ವಮ್॥45॥

ಕಞ್ಜಾಕ್ಷ ಗೃಹ್ಣಾಮಿ ಚಿರಂ ತು ಜೀವ ತ್ವಂ
ಜೀವಲೋಕೇ ಕುಜನಾರ್ತಿದಃ ಸನ್ ॥46॥

ಮಮ ವೃನ್ದಾವನೇ ಪುಣ್ಯೇ ಸುಪರ್ವಾಣಶ್ಚ ನಿತ್ಯಶಃ।
ವಸನ್ತಿ ಪುಣ್ಯ ಕರ್ಮಾಣೋ ವಿಶೇಷಾತ್ತೇ ಚ ಪರ್ವಸು॥47॥

ತಸ್ಮಾದ್ವೃನ್ದಾವನೇ ಪುಣ್ಯೇ ಪಞ್ಚ ಪರ್ವಸು ಪೂಜನಮ್।
ದರ್ಶನಂ ಸುಜಾನಾನಾಂ ತು ಸರ್ವಾಘೌಘ ವಿನಾಶನಮ್॥48॥

ಏತದ್ರಹಸ್ಯಂ ಮಮ ಪುತ್ರ ಪಶ್ಯನ್
ತ್ವಂ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧಿಂ ಕುರುಸತ್ಸು ನಿತ್ಯಮ್।
ಶ್ರುಣ್ವನ್ತು ಸರ್ವೇ ಸುಜನಾಶ್ಚ ಮತ್ಕೃತಿಂ
ಸರ್ವೇಷ್ಟ ದಾತ್ರೀಂ ಶರಣಾಗತಾನಾಮ್॥ 49॥

ಇದಮದ್ಭುತಮಾಖ್ಯಾನಂ ಮಮ ವೃನ್ದಾವನಸ್ಯ ಚ।
ಶೃಣ್ವತಾಂ ಪಠತಾಂ ವಾಪಿ ಸರ್ವಾಭೀಷ್ಟಪ್ರದಮ್ ಸತಾಮ್॥50॥

ಇದಂ ತು ಸಂಶಯವತಾಂ ನತು ಶಂಸ ಕದಾಚನ।
ವಿಶ್ವಾಸಿನಾಂ ತು ಶಂಸ ತ್ವಂ ಶೇಷಶಾಯಿಸದಾತ್ಮನಾಮ್॥51॥

ಇದಂ ಸಮಾಪ್ತಂ ಮಮ ಶೋಭನಮ್ ಮಹತ್
ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಮನುತ್ತಮಂ ನೃಣಾಮ್।
ಯಚ್ಛ್ರುಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರ ಸದ್ಗುಣೇ
ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ ॥52॥

ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವ ಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತಿಮ್
ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್।
ಅತಃ ಸತಾಂ ತ್ವಂ ವದ ಮತ್ಕೃತಿಂ ಸದಾ
ಶುಭಾಪ್ತಯೇ ತೇ ಚ ಮಮಾತ್ರ ಕೀರ್ತಯೇ॥53॥

ವೇದವೇದ್ಯ ನಿರವದ್ಯ ಮದ್ದಯಾವಾರಿಧೇ ಕದನ ಕೋವಿದ ವಾದಿಭಿಃ।
ತ್ರಿದಶವನ್ದ್ಯ ಹಯಶೀರ್ಷಸದ್ಮನಿ ಸ್ಯನ್ದನೇನ ವಿಹರಾಮಿ ನನ್ದನ॥54॥

ಚಿರಂ ಜೀವ ಚಿರಂ ಜೀವ ಸಖೀ ಭವ ಸುಖೀ ಭವ।
ಮಮಾಶೀರ್ವಚನೇನೈವ ಹಯಗ್ರೀವಪರೋ ಭವ॥55॥

ನನ್ದನ ಸ್ಯನ್ದನಾಕಾರೇ ಮಮ ವೃನ್ದಾವನೇಽನಿಶಮ್।
ವನ್ದನಂ ನನ್ದನಾರ್ಥಾ ಯೇ ಕುರ್ವನ್ತು ಗುಣನನ್ದಿನಃ॥56॥

ಅಲೌಕಿಕೈರದೃಶ್ಯಾರ್ಥೈಃ ಲೌಕಿಕೈಃ ಶ್ಲೋಕ ಭಾವಿತೈಃ।
ಅಲೋಕಿಕಾನುವಾಕ್ಯೈಶ್ಚ ಲೌಕಿಕೈರ್ವಾಕ್ಯ ವಿಸ್ತರೈಃ॥57॥

ಲೌಕಿಕಾಲೌಕಿಕ ಜನ ಸಾಧಾರಣ್ಯೇನ ಮತ್ಕೃತಮ್।
ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವೇಪಿ ಲೌಕಿಕಾಃ॥58॥

ಲೌಕಿಕಾಲೌಕಿಕ ಫಲಂ ಪ್ರಾಪ್ನುವನ್ತಿ ನ ಸಂಶಯಃ।
ಅಪ್ರಯೋಗೇತಿ ಭಾಸನ್ತೇ ತೇ ಸರ್ವೇಪಿ ಹ್ಯಲೌಕಿಕಾಃ॥59॥

ಸುಪ್ರಯೋಗೇತಿ ಭಾಸನ್ತೇ ತೇ ಸರ್ವೇಪಿ ತು ಲೌಕಿಕಾಃ।
ತಸ್ಮಾನ್ನಕಾರ್ಯಾ ದೋಷಸ್ಯ ಶಙ್ಕಾ ಶೂಕಾ ಸುಬುದ್ಧಿಭಿಃ ॥60॥

ವಿಶ್ವಾಸಃ ಸರ್ವದಾ ಕಾರ್ಯೋ ಮತ್ಕೃತಾ ಚ ಸುನಿಶ್ಚಯಾತ್।
ಸುರರಾಜ ಪ್ರಸಾದೇನ ಅಮರರಾಜೋ ಭವ ದ್ವಿಜ॥61॥

ವಾದೀಭ ಮೃಗರಾಜೋಹಂ ವಾದಿರಾಜೋ ಹರಿಂ ಭಜೇ।
ಅನೇಕ ಮೂರ್ತಿಭಿರ್ಯುಕ್ತ ಸ್ಥೌಲ್ಯ ಸೌಕ್ಷ್ಮಾದಿಭಿರ್ವೃತಃ॥62॥

ಅಣಿಮಾದ್ಯಷ್ಟ ಸಿದ್ಧೋಹಂ ಹಯಗ್ರೀವಸ್ಯ ಚಾಜ್ಞಯಾ ।
ವೃನ್ದಾವನೇ ಚ ಮಮ ನನ್ದನ ಕಾನನೇ ಚ।
ಕೈಲಾಸ ಮೋರು ಶಿಖರೇಷು ತಥೈವ ನಾಕೇ ॥63॥

ಸತ್ಯಾಖ್ಯ ದಿವ್ಯ ಭವನೇಚ ವಿರಿಞ್ಚರಮ್ಯೇ।
ದ್ವೀಪೇ ಚರಾಮಿ ಹರಿಣಾಸಹ ದಿವ್ಯಧಾಮ್ನಿ॥64॥

ಬ್ರಹ್ಮೇಶ ಶಕ್ರ ಸುರಕಾರ್ಯ ಧುರನ್ಧರೈಶ್ಚ
ದೇವೈಸ್ಸಮಸ್ತ ಯತಿಭಿಃ ಪತಿಭಿಃ ಸುರಾಣಾಂ।
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಥೋತ್ಸವವರಂ ಸುರವರ್ಯ ಕಾರ್ಯಮ್
ಸ್ವರ್ಯಾಮಿ ಶಶ್ವದವನಾತ್ ಸುಚಿರಾಯ ಜೀವ।
ಕರ್ತುಂಚಾಕರ್ತುಮಪ್ಯೇವಂ ಅನ್ಯಥಾ ಕರ್ತುಮೇವ ಚ।
ಸಮರ್ಥೋಹಂ ನ ಸನ್ದೇಹಶ್ಚೇಶ್ವರಸ್ಯ ಸದಾಜ್ಞಯಾ॥65॥

ಅಹಂ ಮಹಾನುಭಾವಶ್ಚ ಸರ್ವಸಮ್ಪದ್ವಿಧಾಯಕಃ।
ಕಾಲಶ್ಚಾಯಂ ಕಲಿರಿತಿಹ್ಯೌದಾಸೀನಂ ಕೃತಂ ಮಯಾ॥66॥

ಪರೀಕ್ಷಾರ್ಥನ್ತು ಭಕ್ತಾನಾಂ ಉಕ್ತಂ ನೈತದಪೇಕ್ಷಯಾ।
ಅಹಂ ಮನ್ಯೇ ಧನಂ ಧಾನ್ಯಂ ತನು ಚಾಪಿ ತೃಣೋಪಮಮ್॥67॥

ಕನಕಂ ಶನಕೈರ್ಹಿತ್ವಾ ಮ್ರಿಯತೇ ಶುನಕೋಯಥಾ।
ಜೀವಶ್ಚಾಯಂ ತು ಕಞ್ಜಾಕ್ಷ ಮಞ್ಜೀರಮಣಿ ಮೌಳಿನಮ್॥68॥

ಸ್ಜಾನಾತಿ ನ ಸಞ್ಜೀವನ್ ಪುಞ್ಜೀಕೃತ ಸುಪಾಪಧೀಃ।
ವೈರಾಗ್ಯಾಭರಣಶ್ಚಾಹಂ ಕರಿ ಸನ್ತ್ರಾಣಕಾರಿಣಮ್॥69॥

ವರುಣಾದ್ಗೋಪತಿತ್ರಾಣಂ ಮರಣಾರ್ತ್ಯಾಗ ತೋರಣಮ್।
ಯಮದಣ್ಡೋಪಮಶ್ಚಾಯಂ ಮಮ ದಣ್ಡೋಪಿ ಪಣ್ಡಿತಃ॥70॥

ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಾರಮ್ಭ ಶೌಣ್ಡೋಯಂ ಮದ್ಧೋರ್ದಣ್ಡೈಕಮಣ್ಡನಮ್।
ಮಮ ಕೌಪೀನಮಪ್ಯೇತತ್ ಪಾಪಿನಂ ಪಾಪ ಯತ್ಯಹೋ॥71॥

ಗೋಪೀನಾಂ ಪತಿನಾ ದತ್ತಂ ಪೀತಾಖ್ಯಂ ಪಾಣಿನಿರ್ಮಿತಮ್।
ಮಾಣಿಕ್ಯಾನಾನ್ತು ಶ್ರೇಣೀಭಿಃ ಶೋಣಾಚ್ಛೋಣಿತ ಶೋಭಿನಾಮ್॥72॥

ಖಚಿತಂ ಚಾರ್ಚಿತಂ ಹಂಸೈಃ ಯಾಚಿತಂ ಯಾಚಕೈಸ್ಸದಾ।
ಯತೀನಾಂ ಪತಿನಾ ದತ್ತಂ ಕೃಷ್ಣೇನಾದ್ಭುತಕರ್ಮಣಾ॥73॥

ನಾರದಸ್ಯಾಪ್ಯದತ್ವಾ ತು ಮಯ್ಯೇವಾನುಗ್ರಹಾರ್ಥಿನಾ।
ಸೂತ್ರಂ ಕಟಿತಟೇ ಭಾತಿ ಗಾತ್ರಮಧ್ಯೇ ಮಮ ದ್ವಿಜ॥74॥

ಕಾತ್ರ ಕೀರ್ತಿರ್ಯತೀನಾಂ ತು ಶಾಸ್ತ್ರಸಿದ್ಧ ವಿಧಿಂ ವಿನಾ।
ವಾಮನಾದಾಪ್ತವಾನ್ ಕಾಮಂ ಕಮನೀಯಂ ಕಮಣ್ಡಲುಮ್॥75॥

ಶಮನಂ ಕ್ಷುತ್ಪಿಪಾಸೇ ಚಾಪ್ಯಮೃತೋಪಮ ವಾರಿಣಾ।
ಕಮ್ಬಲಂ ರತ್ನಜಮ್ಬಾಲಂ ಚಾಮ್ಬರಂ ಶಾಮ್ಬರಂ ತಥಾ॥76॥

ಶಮ್ಭುನಾ ಸಮ್ಭ್ರಮಾದಾಪ್ತಂ ಕುಮ್ಭರಾಕ್ಷಸ ಭಙ್ಗಿನಾ।
ಪಾದಪೀಠೇ ಹಟಾತ್ಪ್ರಾಪ್ತೇ ದಿವ್ಯರತನ್ ಸುಘಟ್ಟಿತೇ॥77॥

ತ್ವಷ್ಟ್ರಾ ಚ ವಿಟ್ಠಲಾದೇಶಾತ್ ಕಾಠಿಣ್ಯರಹಿತೇ ಶುಭೇ।
ಏವಂ ಸರ್ವಾಣಿ ವಸ್ತೂನಿ ವಸ್ತ್ರಾದ್ಯಾಭರಣಾನಿ ಚ॥78॥

ದೇವೈರಪ್ಯಾಪ್ತವಾನ್ ಕಾಮಂ ಔದಾಸೀನ್ಯ ವಿವರ್ಜಿತೈಃ।
ಮತ್ಕೃತೌ ಯಸ್ಯ ವಿಶ್ವಾಸೋ ನಾಸ್ತಿ ತಸ್ಯ ಯಶಃ ಶ್ರಿಯಃ॥79॥

ಆಯುಷ್ಯಂ ಶ್ರವತೇ ಭಿನ್ನಘಟಾನ್ತಸ್ಥೋದಕಂ ಯಥಾ।
ಇಮಂ ಶ್ಲೋಕಂ ತು ವಿಪ್ರೇಶ ಸರ್ವದಾ ಸಜ್ಜನೇಷ್ವಿಹ॥80॥

ವದಸ್ವ ತ್ವಂ ಮದೀಯೇಷು ಮದ್ದಯಾ ವಿಷಯೇಷು ಚ।
ವಿಪ್ರಾಣಾವಧಿರ್ಯಾವತ್ ಸತ್ಪ್ರಮಾಣಾವಿರೋಧತಃ॥81॥

ತದ್ವಾಣ್ಯಾಚ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯೇಹಂ ಮದ್ವಾಣ್ಯಾವಿಷ್ಟಯಾನಯಾ।
ಮತ್ಕಾರ್ಯಂ ವಿಪ್ರ ಕಾರ್ಯಂ ವಾ ನ ಜಾನಾಸೀತಿ ಬುದ್ಧಿಮನ್॥82॥
ಕ್ರೋಧೋಪಿ ಮಮ ನಾಸ್ತ್ಯೇವ ತ್ವಂ ಚಿರಂ ಜೀವ ಪುತ್ರಕ॥83॥

ವಿಪ್ರಾರ್ಥಮೇವ ಸಚ್ಛಾಸ್ತ್ರಂ ವಕ್ಷ್ಯೇಽಹಂ ಶ್ರುಣು ಪೋತಕ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವಂ ಚ ಸದ್ಧರ್ಮಂ ಹೃದಿಸ್ಥಂ ಕುರು ಸರ್ವದಾ॥84॥

ಅಯನ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಮಾಮೇವ ಶರಣಂ ಗತಃ।
ವೃನ್ದಾವನ ಕೃತೇ ಪೂರ್ವಂ ಸ್ವಸ್ಯಾಭೀಷ್ಟಂ ನಿವೇದ್ಯ ಮೇ॥85॥

ಶರಣಾಗತನಿರ್ಹರಣಂ ಮರಣಂ ಚ ವಿದುರ್ಬುಧಾಃ।
ಕರುಣಾಕರ ತತ್ಪ್ರಾಣಂ ಕರಣಂ ಸರ್ವ ಕರ್ಮಣಾಮ್॥86॥

ಅಹಂ ವಿತ್ತಾನಿ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಚೇತಿ ಬುದ್ಧಿಃ ಪ್ರಜಾಯತೇ।
ಕಾಲಶ್ಚಾಯಂ ಕಲಿರಿತಿಹ್ಯೌದಾಸೀನ್ಯಂ ಕೃತಂ ಮಯಾ॥87॥

ಸುರಾಣಾಂ ತು ಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ದರ್ಶನಂ ಸ್ಪರ್ಶನಂ ತಥಾ।
ಸಮ್ಭಾಷಣಂ ಚ ಸಮ್ಬುದ್ಧೇ ನೈವ ಧರ್ಮೋತ್ರ ಜಾತುಚಿತ್॥88॥

ಅಥಾಪಿ ವಿಪ್ರವರ್ಯೇಸ್ಮಿನ್ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಮಮ ಕಲೇವರಮ್।
ಪೂರ್ವಾನುಭವ ಸಂಸ್ಕಾರ ಕಾರಣಾದ್ವಿದ್ಧಿ ಬುದ್ಧಿಮನ್॥ 89॥

ತದೇವ ಮತ್ಕೇಲೇವರಂ ದ್ವಿಜಸ್ಯ ಯತ್ಕಲೇವರಂ
ತದೇವ ಮತ್ಕಲೇರಿತಂ ದ್ವಿಜಸ್ಯ ಯತ್ಕಲೇರಿತಮ್॥90॥

ತದೇವ ಕಲ್ಪನೇರಿತಂ ದ್ವಿಜಸ್ಯ ಕಲ್ಪನೇರಿತಮ್ ।
ಸುಖಸ್ಯ ಭೋಕ್ತಾ ತದ್ದೇಹೇ ನಾಸುಖಸ್ಯ ಕದಾಚನ॥91॥

ಸುಖಸ್ಯ ಕರ್ತಾ ತದ್ದೇಹೇ ನಾಸುಖಸ್ಯ ಕದಾಚನ।
ಸ್ಮಾಚ್ಛಸುಖಭೋಕ್ತೃತ್ವಂ ಸರ್ವದಾ ಮೇ ನಚಾನ್ಯಥಾ॥92॥

ಮಾರ್ತಾಣ್ಡ ಮಣ್ಡಲಾಭಾ ದ್ವೇ ಕುಣ್ಡಲೇ ಪುಣ್ಡರೀಕಿಣಾ।
ಪ್ರಾಪ್ತೇಭ ಶುಣ್ಡಾದಣ್ಡೇನ ಪಣ್ಡಿತೇನ ವಿಡಮ್ಬಿನಾ।
ಶತಪತ್ರೋಪಮಂ ಛತ್ರಂ ರತ್ನದಣ್ಡ ವಿಚಿತ್ರಿತಮ್।
ವೃತ್ರಸ್ಯ ಶತ್ರುಣಾ ಗೋತ್ರ ಭೇತ್ತ್ರಾಚಾಪ್ತಂ ಶಶಿಪ್ರಭಮ್॥93॥

ಚಾಮರೇ ಚಾಮರೇಶೇನ ರತ್ನದಣ್ಡೇ ಶಶಿಪ್ರಭೇ।
ಸಾಮರೇ ಸಾಮರೇ ಲೋಕೇ ಪ್ರೇಷಿತೇ ಮಮ ಪಾರ್ಶ್ವಯೋಃ॥94॥

ಮಯಾ ಪೀಠಂ ಹಟಾದಾಪ್ತಂ ತಟಿನ್ನಿಭ ಸುಪೌರುಟಂ।
ತ್ವಷ್ಟ್ರಾಸು ಘಟ್ಟಿತಂ ರತ್ನ ಕೋಟಿಭಿಃ ಕಠಿನೇ ತರಮ್॥95॥

ಏವಂ ಸದಾ ದಿವ್ಯ ಮಹಾ ವಿಭೂತಿಭಿಃ
ಸಂಸೇವ್ಯ ಮಾನಃ ತ್ರಿದಶೈಃ ಮಮಾನುಗೈಃ।
ವಿರಿಞ್ಚ ಲೋಕೇ ಸುಚಿರಂ ರಮನ್ಮುದಾ
ರಮಾಮಿ ಲೋಕೇಪಿ ರಮಾಪತೇಃ ಪ್ರಿಯೇ॥96॥

ನನ್ದನಂ ತೇ ಶತಾನನ್ದ ಮುಕುನ್ದಾವಸಿತಂ ವದನ್।
ನನ್ದಗೋಪಸುತಾಮನ್ದಾನನ್ದಾತ್ಮನ್ ಪಾಹಿ ನನ್ದನಮ್॥97॥

ಧ್ರುವಂ ವಾತೇನ ಸನ್ತ್ಯಕ್ತಂ ಪೀತಂ ತಚ್ಛಘಟಾಮೃತಮ್।
ನಾರದಾಚ್ಛಾರದಾಮೂರ್ತಿಂ ಪಾಹಿ ತಂ ಮತ್ಸುತಂ ತಥಾ॥98॥

ಮುಕುನ್ದ ಕುನ್ದ ಕುಡ್ಮಲ ದನ್ತಪಙ್ಕ್ತಿ ವಿರಾಜಿತ।
ನನ್ದಗೋಪ ಸುತಾಮನ್ದಾ ನನ್ದಾತ್ಮನ್ ಪಾಹಿನನ್ದನಮ್॥99॥

ಯತ್ಪ್ರೇರಣಾಂ ವಿನಾ ಸೋಽಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಪುಣ್ಯಕೀರ್ತನ।
ಏಕಂ ವಾ ವಕ್ಷ್ಯತಿ ಶ್ಲೋಕಂ ತರ್ಹಿದಂ ತತ್ಕೃಥಂ ಭವೇತ್॥ 100॥

ಪರೀಕ್ಷಾಂ ಕುರು ತಚ್ಛಕ್ತಿಂ ವಾಗ್ಭೂತಿ ವಿಷಯಾಂ ಸುತ।
ಸ್ವಾಪ್ನ ಶ್ಲೋಕಂ ವಿನಾ ಚೈಕಂ ಶ್ಲೋಕಂ ವಕ್ಷ್ಯತಿ ವಾನವಾ॥101॥

ಮುಕುಟಂ ರತ್ನ ಸತ್ಕೂಟಂ ಹಾಟಕಾದ್ರಿರಿತಿ ಸ್ಫುಟಮ್।
ಭಾತಿ ಪೌರುಟ ಭೂಯಿಷ್ಟಂ ಕೋಟಿಸೂರ್ಯ ಸುಪಾಟವಮ್॥102॥

ಸುವರ್ಣ ಪೂರ್ಣೇ ಮಮ ಕರ್ಮಭೂಷಣೇ
ಗಣೈರ್ಮಣೀನಾಂ ತು ಝಣಝಣ ಧ್ವನಿಃ।
ಗಲಸ್ಥ ಹಾರಾವಲಭಿಃ ಸುಮೇಲನೇ
ತ್ವಾಸೀತ್ತಥಾ ಚಾಲಕಸಂಸ್ಥ ಮೌಳಿನಾ॥103॥

ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ
ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿ ದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥104॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥ 105॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಮ್॥106॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತೀದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕ ಶ್ರೀವಾಗೀಶತೀರ್ಥ ಶ್ರೀಮಚ್ಚರಣ ಕರಕಮಲ ಸಞ್ಜಾತ ಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜಪೂಜ್ಯ ಚರಣೋದಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸ್ವಾಪ್ನ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ ಅಲೌಕಿಕವಿಭಾಗೇ ತೃತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ॥
॥ ಅಥ ಚತುರ್ಥೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥4॥

ಓಂ ವಾದಿರಾಜಾಖ್ಯಸನ್ಮನ್ತ್ರಂ ಸದಾ ಭಜ ಮದಾದ್ವಿನಾ।
ಕದಾಪಿ ತವ ದಾಸತ್ವೇ ಸಂಶಯೋ ನ ವದಾದರಾತ್॥1॥

ನೂಪುರೇ ತೂಪರಿ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಶ್ರೀಪರೀತೇ ಚ ರೂಪಿತೇ।
ಕಾ ಪರೀಕ್ಷಾ ಪರೇಶೇನ ಚಾಪಾರೈರ್ಯಾ ನಿರೂಪಿತಾ॥2॥

ಅಙ್ಗದೇ ಭಙ್ಗದೇರಿಣಾಂ ಸಙ್ಗದೇ ಸರ್ವದಾ ಹರೇಃ।
ಅಙ್ಗದೇಶೇ ವಿರಾಜೇತೇ ತುಙ್ಗಹೇಮ ಮಮಾಙ್ಗಜ॥3॥

ಮಮ ಕೇಯೂರಮಪ್ಯೇತತ್ ವಾಯುರೂಪಂ ಶಿವಾಯುತಮ್।
ಮಯೂರರವತೋ ನಿತ್ಯಂ ವಾಯುತ್ವಂ ತಸ್ಯ ವ್ಯಕ್ತ್ಯಹೋ॥4॥

ಮುದ್ರಾಙ್ಗುಲೀಯಕಂ ರುದ್ರಾಕ್ತದ್ಯಾಃ ಪುತ್ರೇಣ ಚಾದೃತಮ್।
ಅದ್ರಾಕ್ಷಂ ದ್ರಾಗಭದ್ರಾಣಿ ದ್ರಾವಯೇದ್ರಾಜ್ಯದಂ ದ್ರುತಮ್॥5॥

ಹಸ್ತಾಙ್ಗುಲೀಯಕಂ ಶಸ್ತಂ ಸಮಸ್ತೈ ರತ್ನನಿರ್ಮಿತಮ್।
ಪ್ರಹಸ್ತಾದಪಿ ತಂ ರಾಮಃ ಸ್ವಹಸ್ತಾಚ್ಚ ದದೌ ಮುದಾ॥6॥

ವರುಣೋ ದತ್ತವಾನ್ ಕಾಮಂ ಮರಣಾದ್ರಹಿತಸ್ಯ ಮೇ।
ಕರಣಂ ಸರ್ವರತ್ನಾನಾಂ ಕಿರಣಾದ್ರಞ್ಜನಂ ದಿಶಃ॥7॥

ಜನೈರವೇದ್ಯವಿಭವಂ ಸ್ಫುಟೀಕರ್ತುಂ ದ್ವಿಜಸ್ಯ ಮೇ।
ಕುರು ಮದ್ವಚನಾತ್ತೋಷಂ ತತ್ತೋಷೇಽಹಂ ಸುತೋಷಿತಃ॥8॥

ಕಟಕಂ ಹಾಟಕಮಯಂ ಮಮ ಸದ್ರತ್ನಕೋಟಿಕಮ್।
ಕಾಠಕಂ ಪಾಠಕೈರಾಪ್ತಂ ಹಾಟಕಾದ್ರೌರವಿಪ್ರಭಮ್॥9॥

ಗಲೇ ಹಾರಾವಲಿರ್ಭಾತಿ ತಾರಾಣಾಂ ತು ಕೇಳೇವ ಮೇ।
ಮಿಳಿತಾ ಚೇನ್ದ್ರನೀಲೈಶ್ಚ ಪುಲಕಾಙ್ಕಂ ಕರೋತ್ಯಹೋ॥10॥

ಏವಂ ಸದಾಽಸಙ್ಖ್ಯಸುಖೈಶ್ಚ ಸಂಯುತೋ
ಮುಖೈರ್ದುರಾಪೈಃ ಖಗಮುಖ್ಯದೈವತೈಃ।
ದುಃಖೈರಸಮ್ಭಿನ್ನತರೈಶ್ಚ ಶಶ್ವತ್
ಪ್ರಮೋದತೇ ದೇವವರೋ ಮಯಿ ಪ್ರಭುಃ॥11॥

ಕಾಞ್ಚನೀಯಾಞ್ಚನೀಯಾಂ ತು ಕಾಞ್ಚನೀಯಾನ್ಮಯಾಞ್ಚನಾತ್।
ಮಾಂ ವಿನಾ ತಾಂ ವಿನಾ ನಾಕೀ ನಾಕಿತ್ವಂ ನೈತಿ ನಾನ್ಯಥಾ॥12॥

ಚಾಮೀಕರಮಯೋ ಮೇರೌ ಸ್ವಾಮೀ ಕರತಲೇನ ಮೇ।
ಕಾಮೇ ರತಮುನೀನ್ ಹಿತ್ವಾ ಮಾಮೇವಾಗ್ರೇ ಪರಾಮೃಶತ್॥13॥

ಮೇರೌ ನಾರಾಯಣೋ ಯಸ್ಯ ಕಾರುಣ್ಯಂ ಮೇ ಪರಾಯಣಂ।
ರಮಾಯಾಃ ಮಾಂ ಕರೇ ಪ್ರಾದಾತ್ ಕುಮಾರೋಽಯಮಿತಿ ಬ್ರುವನ್॥14॥

ಮರ್ತ್ಯಲೋಕಂ ತು ಹಿತ್ವಾಹಂ ಸತ್ಯಲೋಕಮಿತೋಽಗಮಮ್।
ಶ್ರುತ್ಯಭಾವಂ ಕರ್ತುಕಾಮೋ ದೈತ್ಯಃ ಕಶ್ಚಿದ್ಧತೋ ಮಯಾ॥15॥

ನಾಕೇಽಪಿ ಸರ್ವಲೋಕೇಶಾಃ ಪಾಕಶಾಸನಪೂರ್ವಕಾಃ।
ಪಿನಾಕೀ ಚ ಮಯಾ ಸಾಕಂ ಶೋಕಹೀನಂ ಚತುರ್ಮುಖಮ್॥16॥

ದತ್ವಾ ಗತ್ವಾ ಕರಂ ತಸ್ಯ ಸ್ತುತ್ವಾ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸುಧಾಮಯೀಮ್।
ವಾಚಂ ಶೋಚನ್ತಮಾತ್ಮಾನಂ ಪಾಪ್ಮಾನಂ ಚ ಜಹೂರಃ॥17॥

ನರೈಶ್ಚ ದತ್ತಾಚಾರ್ಯತ್ವೇಽಪ್ಯನೇಕಾಪಿ ಸುಮಾನ್ಯತಾ।
ಭವತೀಹ ನ ಸನ್ದೇಹಸ್ತಚ್ಛಿಷ್ಯೈಃ ಸರ್ವಥಾ ಸುತ॥18॥

ಲೋಕೈಕಗುರುಣಾ ದತ್ತಾಚಾರ್ಯತ್ವೇನತು ನ ಕಶ್ಚನ।
ಮಾನೋ ನ ಜಾತೋ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಜಾತೋ ಹಾಸ್ಯತ್ತರಂ ತು ಕಿಮ್॥19॥

ಏವಂ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದಂ ಚೈತನ್ನ ಕುರುಷ್ವ ಮಮ ಪ್ರಭೋ।
ವಿಪ್ರಾನ್ತರ್ಯಾಮಿಣಃ ಪೂರ್ಣಪುಣ್ಯಸ್ಯ ತು ಗುಣಾರ್ಣವ॥20॥

ತ್ವಯಾ ಕೃತೇ ತು ಸನ್ಮಾನೇ ಸರ್ವೇ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಮಾನವಾಃ।
ಮಾನಂ ಮೌನವತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುರು ಮಚ್ಛಾಸನಂ ಮುನೇ॥21॥

ಲೋಕಾನಾಂ ಗುರುಣೋಕ್ತಂ ತು ಶ್ಲೋಕಾನಾಂ ತು ಚತುಷ್ಟಯಮ್।
ಕಾಕಾನಾಮಿವ ವಾಕ್ಯಾನಿ ಶೋಕಾನಾಂ ಹರಣೇ ನ ಭೂತ್॥22॥

ಹೇ ವಿಪ್ರ ದಿವ್ಯಕಟಿಸೂತ್ರಶುಭಾಕ್ಷಸೂತ್ರ
ಸಚ್ಛಾಸ್ತ್ರವೃತ್ತಿಭಿರಹೋ ಪ್ರತಿಭಾಸಿ ಮೇ ತ್ವಮ್।
ಮದ್ದತ್ತಮನ್ತ್ರ ಜಪತಃ ಸುಕೃತೈಕಪಾತ್ರ
ವೃತ್ರಸ್ಯ ಶತ್ರುಪದವೀಂ ಜಿತವಾನಿತೀವ॥23॥

ಅಗ್ರ್ಯಾಸನೇ ಸುನಿಹಿತಂ ಮಮ ಪಾದಪೀಠಂ
ಸಮ್ಯಕ್ ಪ್ರಪೂಜ್ಯಂ ವಿಧಿವತ್ಪರಮಪ್ರಕಾಶಮ್।
ತಸ್ಯಾಗ್ರತಃ ಪರಮದರ್ಶನಗುಹ್ಯಸಾರಮ್
ವ್ಯಾಖ್ಯೇಯಮೇಯಮನಿಶಂ ಪ್ರದಿಶಾಮಿ ತೇಽದ್ಯ॥24॥

ಆಯುರ್ವಚಃ ಶ್ರಿಯಂ ಕ್ಷೇಮಂ ವಿದ್ಯಾಂ ಚ ತವ ಸರ್ವದಾ ।
ದಶಗ್ರೀವ ಶಿರೋಹರ್ತಾ ಮಣಿಗ್ರೀವಾಭಯಪ್ರದಃ॥25॥

ಹಯಗ್ರೀವೋ ಮಮ ಗ್ರೀವಾಭರಣಾನಿ ದದೌ ಮುದಾ।
ಸೋದಾಪುರೇಪಿ ಹಿ ಸದಾ ಮುದಾ ಮಮ ಗದಾಧರಃ॥26॥

ಪಾದಾಙ್ಗುಲೀಯಕಂ ಪ್ರಾದಾದ್ವಾದಾನ್ನಿರ್ಜಿತವಾದಿನಃ।
ಏವಮಾಭರಣಾನಾಂ ತು ಕಾರಣಾನಿ ಶರೀರಿಣಾಮ್॥27॥

ಶ್ರುತ್ವಾ ಮಚ್ಚರಣಾನಾಂ ತು ಶ್ರೋತೄಣಾಂ ಸುಖದಾನಿ ಚ।
ಏವಮಾಭರಣಾಯಾಶಾಃ ಕಿರಣಾದ್ರಞ್ಜನಾನಿ ಮೇ॥28॥

ಶ್ರವಣಾತ್ಸರ್ವಪುಣ್ಯಾನಿ ಪ್ರಾಪಯನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಾಮ್।
ಇನ್ದ್ರೋ ಮಮೇನ್ದ್ರನೀಲಾಢ್ಯಂ ಸಾನ್ದ್ರನೀಲಾಮ್ಬುದಪ್ರಭಮ್॥29॥

ಉಪೇನ್ದ್ರೇರಿತಹಸ್ತೀನ್ದ್ರಂ ಚತುರ್ದನ್ತಂ ದದೌ ಮುದಾ।
ತಥೈವ ಶುಭ್ರಾಭ್ರಪ್ರಭಾಯುಕ್ತಮೇಕಂ ಪ್ರಬರ್ಹಕಮ್॥30॥

ಪ್ರದದೌ ಮತ್ರಿಯಂ ವಿಪ್ರ ಪ್ರಯುತೌಜಸಮಪ್ಯಹೋ।
ಉಭೌ ತು ದನ್ತಿನೌ ಪುತ್ರ ಗಚ್ಛನ್ತೌ ವೈ ಮಮಾಗ್ರತಃ॥31॥

ವಾಯುವೇಗಮನೋವೋಗವನ್ತೌ ಕಾನ್ತೌ ಮಹೋನ್ನತೌ।
ಅಹಂ ತು ಧೃತ್ವಾ ದ್ವೇ ರೂಪೇ ತ್ವಾವಾರುಹಮಹೋ ಮುನೇ॥32॥

ಚರಾಮಿ ಸರ್ವಲೋಕೇಶಾನ್ ಕರೋಮಿ ಮಮ ಪೂಜಕಾನ್।
ತಲ್ಲೋಕಪತಿಭಿಃ ಸಾಕಂ ಸಲ್ಲಾಪೈಃ ಹಿತೋಽಗಮಮ್॥33।

ತೇಷಾಂ ಸನ್ದರ್ಶಯಾಮ್ಯದ್ಯ ಮದ್ವೃನ್ದಾವನವೈಭವಮ್।
ವಾಜಿನಾಂ ಭ್ರಾಜಮಾನಂ ವೈ ದೇವರಾಜಶ್ಚ ಮೇ ದ್ವಿಜ॥34॥

ಸಮಾಜೇ ನಿರ್ಜರಾಣಾಂ ತು ಸೌಜನ್ಯಾದ್ವೈ ದದೌ ಮುದಾ।
ತಮಶ್ವಂ ನಿಶ್ವಮಪ್ಯಶ್ವಂ ಶಶ್ವದ್ವಾಯು ಮನೋಜವಮ್॥35॥

ಸುಸ್ವರಂ ಭಾಸ್ವರಂ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಕಾರ್ತಸ್ವರವಿಭೂಷಿತಮ್।
ಆಹಮಾರುಹಮಾಹಾರ್ಯನೀಹಾರಮಿವ ಲಾಘವಾತ್॥36॥

ಮನೋಜವೇನ ಶರ್ವಾದೀನ್ ಸರ್ವಾನ್ ವೈ ದೇವತಾಗಣಾನ್।
ಗತ್ವಾ ಶ್ರುತ್ವಾಗಮಂ ಭೂಮಿಂ ತೈ ಸಾಕಂ ನಾಕಿಭಿಃ ಸುತಃ॥37॥

ತೇಷಾಂ ಸನ್ದರ್ಶಯಾಮ್ಯದ್ಯ ಮದ್ವೃನ್ದಾವನವೈಭವಮ್।
ಏವಂ ವಿಮಾನಂ ಸನ್ಮಾನಂ ಕೃತ್ವಾ ಮೇ ದಾನವಾನ್ತಕಃ॥38॥

ಭಾನು ತೇಜೋನಿಭಂ ಪ್ರಾದಾತ್ ಕೀನಾಶೇನ ಸುಮಾನಿತಮ್।
ಕಿಮ್ವನ್ತಕಾಶೀತಿ ವಾಕ್ಯಾನ್ನಹ್ಯನ್ತಕ ಭಯಂ ಚ ಮೇ॥39॥

ಇತಿ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಮಯಾಚೋಕ್ತಂ ಕೀನಾಶೇನ ಸುಮಾನಿತಮ್।
ಅಹಂ ದೇದೀಪ್ಯಮಾನೇ ಚ ವಿಮಾನೇ ಮಾನವೋತ್ತಮ॥40॥

ಮಾನಿತಃ ಸುಮನೋಭಿಶ್ಚ ಕನಕಾಮ್ಬರ ಭೂಷಣೈಃ।
ತದ್ಗತಾನಾಂ ತು ದೇವಾನಾಂ ಮದ್ಗತೈಕಮನೋಯುಜಾಮ್॥41॥

ತೇಷಾಂ ಸನ್ದರ್ಶಯಾಮ್ಯದ್ಯ ಮದ್ವೃನ್ದಾವನವೈಭವಮ್।
ನಾನಾವಾಹನಸಂಸ್ಥೋಹಂ ನಾನಾಮಾನೈಃ ಸುಮಾನಿತಃ॥42॥

ನಾನಾಮಣಿಗಣೈರ್ನಿತ್ಯಂ ನಾನಾ ಮುನಿಗಣೈಸ್ತಥಾ।
ಗನ್ಧರ್ವೈರಪ್ಸರೋಭಿಶ್ಚ ಕಿನ್ನರೋರಗರಾಕ್ಷಸೈಃ॥43॥

ಸಿದ್ಧೈಃ ಸಾಧ್ಯೈರ್ಮರುದ್ಭಿಶ್ಚ ಬದ್ಧಸ್ನೇಹೈಃ ಸುಬುದ್ಧಿಭಿಃ।
ಕಿಮತ್ರ ಬಹುನೋಕ್ತೇನ ಮದ್ವೈಭವ ಸಮೋ ನಹಿ॥44॥

ಏವಂ ಮಹಾ ವೈಭವಮೇವ ಭೋಕ್ಷ್ಯೇ
ಸಭಾಸು ಭಾಸ್ವತ್ ಪ್ರತಿಮಂ ಋಭೂಣಾಮ್।
ಮಹಾನುಭಾವಸ್ಯ ಮಧುದ್ವಿಷಃ ಸದಾ
ಭಕ್ತಸ್ಯ ಕಿಂ ಚಿತ್ರಮಮುತ್ರ ವೈಭವೇ॥45॥

ಏತತ್ತೇ ಲೇಶತಶ್ಚೋಕ್ತಂ ಮಮ ವೈಭವರಾಶಿತಃ|
ಸಾಕಲ್ಯಾದ್ವಕ್ತುಮೇವಂ ತೇ ನಾಲಂ ವರ್ಷಶತೈರಪಿ॥46॥

ಯ ಏತದ್ವೈಶೃಣೋತ್ಯದ್ಧಾ ಶ್ರದ್ಧಾಯುಕ್ತೋ ಬುಧಾಗ್ರತಃ।
ಮದ್ಧಾಮ ಪದ್ಧತಿಂ ಯಾತಿ ಬದ್ಧಭಾವೋ ಮದುದ್ವಿಷಿ॥47॥

ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ದಕ್ಷಿಣಾಂಸಂ ತು ವಾಯೋರ್ವಾಮಾಂಸಮೇವ ಚ।
ಗೃಹ್ಯ ಸವ್ಯೇತರಾಭ್ಯಾಂ ಮೇ ಪಾಣಿಭ್ಯಾಂ ಸಂಸ್ಥಿತೋಽಭವಮ್॥48॥

ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ದಕ್ಷಿಣೇ ಕರ್ಣೇ ವಾಯೋಃ ಕರ್ಣೇತು ವಾಮಕೇ।
ಸಂವಿದಂ ತು ಕರೋಮ್ಯದ್ಯ ವಿಷ್ಣೋಸ್ತತ್ವಸ್ಯ ನಿರ್ಣಯೇ॥49॥

ರಮಾಪತೇಃ ಕರಂ ಗೃಹ್ಯ ಸಞ್ಚರಾಮಿ ರಮಾಮಿ ಚ।
ಶ್ವೇತದ್ವೀಪೇ ಬುಧಾಲಾಪೇ ಸದಾ ಪಾಪಹರೇ ಪರೇ॥50॥

ಶ್ವೇತದ್ವೀಪೇಽರ್ಣವಾನೂಪೇ ಸಮೀಪೇ ಶ್ರೀಪತೇರಭೂತ್।
ಸುಧಾರೂಪೇ ಕರಾರೋಪೇ ಶರೀರೇ ಪುಲಕಾಞ್ಚನಮ್॥51॥

ಅತೋ ಮಯಾ ಚ ಪೂರ್ವೇದ್ಯುನೋಕ್ತಂ ಸ್ವಪ್ನೇ ತವ ದ್ವಿಜ।
ಮತ್ಪುತ್ರಚರಣಾಮ್ಭೋಜಂ ಭಜ ಮುಕ್ತಿರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ॥52॥

ಮದ್ವೃನ್ದಾವನಮಧ್ಯಸ್ಥಂ ಸದ್ವೃನ್ದಾವನಚಾರಿಣಃ।
ಯದ್ಗೋಪಾಲೇತಿನಾಮಾಸ್ಯ ತದ್ಗೋಪಾಲಾಃ ಸಮಾಯಯುಃ॥53॥

ಮದ್ವೃನ್ದಾವನಮಧ್ಯಸ್ತಂ ಸದ್ವೃನ್ದಾವಚಾರಿಣಃ
ಯದ್ವೃನ್ದಾವನತಾ ಹ್ಯಸ್ಯ ತದ್ವೃನ್ದಾಶ್ಚ ಸಮಾಯಯುಃ॥54॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಸದಾನನ್ದಾದಿ ಸಾಧನಮ್।
ದ್ವಿಧಾವ್ಯಾಖ್ಯಾನವತ್ಕೃತ್ವಾನ್ಮದಾನನ್ದಪರೋ ಭವ॥55॥

ಮನ್ನನ್ದನ ಮಮಾನನ್ದಪ್ರದ ಸದ್ವೃನ್ದನಾದಿನಾ।
ವಿಲಸದ್ವದನಾಮ್ಭೋಜದ್ವಿಜಾನನ್ದಪ್ರದೋ ಭವ॥56॥

ಅಹಂ ತು ಗತ್ವಾ ಚಾಯಾಸ್ಯೇ ಚಿರಞ್ಜೀವ ಸುಖೀಭವ।
ಅಹಂ ಗತ್ವಾ ಬದರ್ಯಾಂ ತು ಕದರ್ಯಾಣಾಂ ಭಯಙ್ಕರಃ॥57॥

ಸೋದರ್ಯಾದಾದೃತೋ ನಿತ್ಯಂ ಗಿರಿದರ್ಯಾಂ ವಸಾಮ್ಯಹಮ್।
ತತ್ರಾಪಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶ್ರೀವಾಸಂ ವ್ಯಾಸಂ ಭಾಸನ್ತಮಾವಸಮ್॥58॥

ಪೃಚ್ಛಾಮಿ ತಚ್ಛಾಸನಾನಿ ಸ್ವಚ್ಛಾನ್ಯಾದೃಚ್ಛಕಾನಿ ಚ।
ತತ್ರಾನನ್ದಾದಿಮಾತ್ರೇಣ ಮಾ ತ್ರಾಸಃ ಸಂಸೃತೇಸ್ತ್ವಯಾ॥59॥

ಕರ್ತವ್ಯಃ ಸತತಂ ವಿಷ್ಣುಃ ಸ್ಮರ್ತವ್ಯಃ ಸ್ಮೃತಿನಾಶನಃ।
ಇತಿ ಸಮ್ಬೋಧಿತೋ ನಿತ್ಯಂ ಸಂಸಾರಾಮ್ಭೋಧಿಭೀತಿತಃ॥60॥

ಪಾದಮೂಲಮುಪಾಸೇಽಹಂ ಪಾಪಹಾರಿಕೃಪಾಯುಜಃ।
ಇತಿ ಜಾನನ್ತಿ ಮಾಂ ನಿತ್ಯಂ ಯೇ ನರಾಃ ಪಾಪಶೀಲಿನಃ॥61॥

ತೇಷಾಂ ಪಾಪಾನಿ ಹರ್ತಾಹಂ ಹಯಗ್ರೀವಸ್ಯ ಚಾಜ್ಞಯಾ।
ಶಿಷ್ಯಾಣಾಮಯುತೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಪುಷ್ಪಾಣಾಂ ಕೃತಮಾಲಿಕಾಮ್॥62॥

ಪುಷ್ಯರಾಗಪ್ರಭಾಂ ದಿವ್ಯಾಂ ತುಷ್ಯನ್ಮಹ್ಯಂ ದದೌ ಮುದಾ।
ಭಾರತಾರ್ಥಂ ಸಮಾಖ್ಯಾಯ ಮಾರುತೇರಿತ ಬುದ್ಧಿನಾ॥63॥

ಕೀರ್ತಿಮಾವೃತ್ಯ ಲೋಕೇಽಸ್ಮಿನ್ ಮೂರ್ತಿಂ ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯಾಮುದಾದದೀಃ।
ಯುಕ್ತ್ಯಾಖ್ಯಮಲ್ಲಿಕಾಭಿಶ್ಚ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಮತ್ಪಾದಮರ್ಚಯನ್॥64॥

ಕೃತ್ಯಾನಯಾ ಸುತುಷ್ಟೋಹಂ ಮತ್ಯಾ ಮಾಲಾಂ ದದಾಮಿ ತೇ।
ಕ್ಷುತ್ ಕ್ಷಾಮತೃಟ್ ಪರೀಹರ್ತ್ರೀ ದಾತ್ರೀ ಮುಕ್ತೇಶ್ಚ ಪದ್ಧತಿಮ್॥65॥

ಕೃತ್ಯಾ ಮಯಾ ತು ದತ್ತೇಯಂ ತ್ರಾಯತಾಂ ತ್ವಾಂ ಸದೈವತು।
ಇತಿ ಮಾಮುಕ್ತವಾನ್ ವ್ಯಾಸೋ ದಾಸಂ ಭಾಸುರವಿಗ್ರಹಃ॥66॥

ಮನ್ದಹಾಸಾನ್ವಿತೋ ನಿತ್ಯಂ ಕನ್ದಾಶನರತಂ ಮುನಿಮ್।
ಸುಖೋಪವಿಷ್ಟಃ ಸಂಹೃಷ್ಟಃ ಸುದೃಷ್ಟಿರ್ವಿಷ್ಟರಶ್ರವಾಃ॥67॥

ದೃಷ್ಟವಾನ್ ತಪಸಾಯುಕ್ತಂ ಪುಷ್ಟಾಙ್ಗಂ ಮಾಂ ಧಿಯೋತ್ಕಟಮ್।
ಪಸ್ಪರ್ಶ ಪಾಣಿನಾ ಮೇಽಙ್ಗಂ ಪ್ರಾಣನಾಥ ಪ್ರಿಯೋಹ್ಯಸೌ॥68॥

ದೈಪಾಯನೋ ಮಹಾಯೋಗೀ ವೈಶಮ್ಪಾಯನ ಮಾನಿತಃ।
ಯಾದೃತ್ಪಾರತ್ರಿಕಂ ವಿಪ್ರಾದ್ವೈಭವಂ ಭುವಿ ಕೀರ್ತಿತಮ್॥69॥

ತಾದೃಕ್ಸಾರ್ವತ್ರಿಕಂ ನೈವ ತಪಸಶ್ಚಾತಿ ದುಶ್ಚರಾತ್।
ನರನಾರಾಯಣೋ ದೇವೋ ವರನಾರೀ ಪರಾಯಣಃ॥70॥

ಹರೇಃ ರಾಮಾಯಣಂ ಸಾರ್ಥಂ ಸ್ವರಾಟ್ಪಾರಾಯಣಂ ವ್ಯಧಾತ್।
ಕದಲೀವನಮಧ್ಯಸ್ಥಂ ದ್ವಿದಲೀಕೃತರಾಕ್ಷಸಮ್॥71॥

ಸದಳೀಕೃತ ಪಾದಾಬ್ಜಂ ಮದಲೀಕಂ ವಿನಾ ಭಜೇ।
ಇತೀಯಂ ಬಾದರೀವೃತ್ತಿರ್ಮಧುರಾಲಾಪಚಿತ್ರಿತಾ॥72॥

ಧರಿತ್ರೀ ಪಾಪಹಾನಿಂ ಚ ದಾತ್ರೀ ಸತ್ಯಂ ಮಯೋದಿತಮ್।
ಭಾರತಂ ಭಾರತೀ ಭರ್ತಾ ಕೀರ್ತಯನ್ ಸೇವತೇ ಹರಿಮ್॥73॥

ಮಾರುತೋ ಮಾರುತಸ್ತ್ವಂ ಹಿ ನಿತ್ಯಂ ಕೀರ್ತಯ ಭಾರತಮ್।
ಸಮೀರಣೋ ಜಗತ್ಪ್ರಾಣಃ ಕಾರಣಾತ್ಕುರುನನ್ದನಃ॥74॥

ಭೂತ್ವಾ ರಣಮಣಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಹತ್ವಾ ಸರ್ವಗುಣಾಧಮಾನ್।
ಕೃಷ್ಣಾನನ್ದಸ್ಯ ಪಾತ್ರಾಣಿ ಪೂರಯಾಮಾಸ ವೀರ್ಯವಾನ್॥75॥

ಭೀಮೋ ಮಾಗಧ ಭೀಮಸ್ಯ ಮಾರೋ ಧೀರ ಪರಾಕ್ರಮಃ।
ರೋದಯಾಮಾಸ ದೇವಾರೀನ್ ಬಾದರಾಣಸಾದರಃ॥76॥

ಬಭೂವ ಪ್ರಭಯಾಯುಕ್ತೋ ಸ್ವಭಯಾದಭಯಂ ನಭೂತ್।
ಸಭಾಸ್ವಶುಭಾವಾನಾಂ ಭಾರತೀಭಾವಕ್ಷೋಭಿನಾಮ್॥77॥

ಕುತ್ಸಿತಂ ಕೀಚಕಂ ಛಿತ್ವಾ ಪಾಚಕೋ ಯಾಚಕೋ ಯಥಾ।
ಶೋಚಕಃ ಸರ್ವದೈತ್ಯಾನಾಂ ಮೋಚಕೋ ವ್ಯಸನಾತ್ಸತಃ॥78॥

ಇತಿ ಮಾಮುಕ್ತವಾನ್ ವ್ಯಾಸೋ ದಾಸಂ ಭಾಸುರವಿಗ್ರಹಃ।
ಮನ್ದಹಾಸಾನ್ವಿತೋ ನಿತ್ಯಂ ವೃನ್ದೇ ಹಾಸಂ ಸಮರ್ಪಯನ್॥79॥

ಇತೀಮಾಂ ಬಾದರೀವೃತ್ತಿಂ ಆದರಾದ್ಯಸ್ತು ವಕ್ಷ್ಯತಿ।
ಬಾದರಾಯಣಸಮ್ಪ್ರೀತಿಂ ಸಾದರಂ ಯಾತಿ ನಿಶ್ಚಯಾತ್॥80॥

ಪೂರ್ಣಪ್ರಜ್ಞಸ್ತು ಮಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪೂರ್ಣಸನ್ತೋಷಸಮ್ಭೃತಃ।
ಪೂರ್ಣಾನನ್ದಸ್ಯ ವ್ಯಾಸೋಪಿ ಪೂರ್ಣಾನನ್ದಾಸ್ತತೋಽಪರೇ॥81॥

ಮಾನವ ಸ್ವಾಮಿನೋ ವಾರ್ತಾಂ ಕಾಮಿತಾಂ ಸನ್ನಿವೇದ್ಯಮೇ।
ಮಾಮೇವ ಪುನರಾಗನ್ತಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಶೃಣು ಮಾಮಕಃ॥82॥

ರಾಜಭೃತ್ಯೋ ಯಥಾ ವಾರ್ತಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸನ್ನಿವೇದ್ಯ ಚ।
ಪುನಾರಾಜಾನಮೇವೈತಿ ಮನಾಂಸ್ಯಸ್ಯ ಪ್ರಹರ್ಷಯನ್॥83॥

ಶುಭಸ್ಯ ವಾರ್ತಾಮಾಹರ್ತುಃ ಸರ್ವೇ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಮಾನ್ಯತಾಮ್।
ತಥಾಮದ್ವೈಭವಾಹರ್ತುಃ ಸರ್ವೇ ಕುರ್ವನ್ತು ಮಾನ್ಯತಾಮ್॥84॥

ಮದ್ವಾರ್ತಂ ಮದ್ಗತಪ್ರಾಣಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಪ್ರಾಪಣಂ ಗುಣಾನ್।
ಯೇಽವಜಾನನ್ತಿ ನಾಕೀನ್ದ್ರಭೃತ್ಯಂ ಮದ್ದ್ರೋಹಿಣಶ್ಚ ತೇ॥85॥

ಮದ್ದ್ರೋಹಾನ್ನರಕಾನೇವ ಪರಕಾಯಪ್ರವೇಶಿನಃ।
ಭೂತ್ವಾ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಭೂಮೌ ಭೂತಪ್ರೇತಪಿಶಾಚಕಾಃ॥86॥

ತಸ್ಮಾತ್ಕುರ್ವನ್ತು ಸನ್ಮಾನಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ತು ಮಾನವಾಃ।
ತನ್ಮಾನೋಽಪಿ ಮಮೈವೇಹ ತದನ್ತರ್ಯಾಮಿಣೋ ಮುನೇ॥87॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ಮುಖೇನೈವ ಚೇದಮುಕ್ತಮಿತಿ ಪ್ರಭೋ।
ಮಾ ಕುರು ತ್ವಮವಿಶ್ವಾಸಂ ವಿಶ್ವಾಸಂ ಕುರು ಸರ್ವಥಾ॥88॥

ತವ ವೈಭವವಿಖ್ಯಾತ್ಯೈಃ ಭುವಿ ಕೋ ವರ್ತತೇ ಯುವನ್।
ವದತಂ ವದತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತ್ವವತಂ ತ್ವವತಾಂ ವರ॥89॥

ಶಿಬಿಕಾಮಧಿರೋಪ್ಯಾರ್ಥಂ ಶುಭವಾರ್ತಾಂ ಚ ವಾಚಕಮ್।
ಅಭಯಂ ತಸ್ಯ ದತ್ವಾ ತ್ವಮಭರಸ್ತ್ವಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಮ್॥90॥

ಇತಿ ಮಾಮುಕ್ತವಾನ್ ವ್ಯಾಸೋ ದಾಸಂ ಭಾಸುರವಿಗ್ರಹಃ।
ಮನ್ದಹಾಸಾನ್ವಿತೋ ನಿತ್ಯಂ ವೃನ್ದೇ ಹಾಸಂ ಸಮರ್ಪಯನ್॥91॥

ತಸ್ಮಾದ್ದ್ವಿಜಸ್ಯ ಸನ್ಮಾನಂ ಸುಜನೋತ್ತಮ ತಂ ಕುರು॥92॥

ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ
ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿ ದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥93॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥ 94॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಮ್॥95॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತೀದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕವಾಗೀಶತೀರ್ಥಶ್ರೀಮಚ್ಚರಣಕರಸಞ್ಜಾತ ಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜಪೂಜ್ಯಚರಣೋದಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ವಾಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ ಅಲೌಕಿಕವಿಭಾಗೇ ಚತುರ್ಥೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ॥4॥

॥ ಅಥ ಪಞ್ಚಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ॥5॥

ಓಂ ಅಸ್ಯಾಂ ಮಮ ಕೃತೌ ಯಸ್ಯ ವಿಶ್ವಾಸೋ ನಾಸ್ತಿ ದುರ್ಮತೇಃ।
ತಸ್ಮಿನ್ನಾಶಾಸ್ಯತಾ ನ ಸ್ಯಾದ್ವ್ಯಾಸಸ್ಯೈವಾಜ್ಞಯಾ ಹರೇಃ।

ಸರ್ವೈರ್ಗಿರೀನ್ದ್ರ ಸದನೈಃ ಮದನೋಽಪಿದಾರೈಃ
ದೂರೀಕೃತಶ್ಚ ಬದರೀಪುರವಾಸಿಭಿಸ್ತೈಃ।
ಯಸ್ಯಾಶ್ರಯಾತಸಕಲದೈವತ ದೈವತೇಶಂ
ವ್ಯಾಸಂ ಸುಶಾನ್ತಮನಿಶಂ ಮನಸಾ ಸ್ಮರಾಮಿ॥2॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತೇಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಮತೇ ಮತ್ಕಥಾಮೃತವಾರಿಣಾ।
ಸತಾಮಾಧ್ಯಾತ್ಮಿಕಾದ್ಯಾಗ್ನಿಂ ಶಮಯಂ ತ್ವಂ ಸುಖೀ ಭವ॥3॥

ತ್ರಿವಾಚಾಪಿ ಮಯಾ ಚೋಕ್ತಂ ತವ ಬುದ್ಧಿರ್ಯಥಾ ತಥಾ।
ಕುರು ವಿಪ್ರಸ್ಯ ವಚನಂ ನ ಮೃಷೇತಿ ವಿಚಿನ್ತಯ॥4॥

ಮನ್ಮಹಾಮಹಿಮಾಂ ವಕ್ತುಂ ಮಾನಾವಾನಾಂ ನ ಶಕ್ಯತೇ।
ಮಾಪತೇರ್ಭಕ್ತ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಕಾಮತೇಃ ಶಕ್ಯತೇ ನು ಕಿಮ್॥5॥

ಯಾದೃಗ್ವೈಭವಭೋಗಸ್ಯ ಸ್ಥಾನಂ ಭುವಿ ದಿವಿ ಸ್ಥಿತಮ್।
ತಾದೃಗ್ವೈಭವ ರೂಪೇಣ ತತ್ತಲ್ಲೋಕೇ ವಸಾಮ್ಯಹಮ್॥6॥

ಬಹುರೂಪಾಣಿ ಧೃತ್ವಾಹಂ ಸಹಭೋಗನ್ತು ದೈವತೈಃ।
ಇಹ ಭುಕ್ತ್ವಾ ದಿವಿಸ್ಥೋಽಪಿ ಸಹ ಮುಚ್ಯೇ ವಿರಿಞ್ಚಿನಾ॥7॥

ಇತಿ ಮದ್ವೈಭವಾಹರ್ತುರ್ಭುವಿ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಚ ಮದ್ಗತಿಮ್।
ಯಾಂ ಕತಿಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮೋದನ್ತೇ ತಾಮಪ್ಯಸ್ಯ ದದಾಮ್ಯಹಮ್॥8॥

ಇತಿ ಮದ್ವೈಭವಗತಿಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮದ್ಭಕ್ತಿಸಂಯುತಾಃ।
ಮತ್ಪಾದಾಬ್ಜಗತಿಂ ಯಾನ್ತಿ ಮದ್ದಯಾವಿಷಯಾಶ್ಚ ತೇ॥9॥

ಏವಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾತ್ಸುಗೂಢಮಾಶ್ಚರ್ಯಭೂತಂ ಮಮ ವೈಭವಂ ತು
ಪುತ್ರ ಚೈತತ್ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧಂ ಕುರು ತ್ವಂ ಮಿತ್ರೋ ಯಥೈವಾನ್ಧಕಾರಸ್ಥಮರ್ಥಮ್॥

ಉಕ್ತಾನಿ ಸರ್ವಕರ್ಮಾಣಿ ಮಮ ವೈಭವಪರ್ವಣಿ।
ಸರ್ವೇ ವದನ್ತು ಭದ್ರಾಣಿ ಸದಾ ಪರ್ವಣಿ ಪರ್ವಣಿ॥11॥

ತೇಷಾಮಿಷ್ಟಾನಿ ಪುಷ್ಟಾನಿ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ನ ಸಂಶಯಃ।
ತೇಷಾಂ ಕಷ್ಟಾನಿ ನಷ್ಟಾನಿ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ನ ಸಂಶಯಃ॥12॥

ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ ಪುನಃ ಸತ್ಯಂ ಚೋದ್ಧೃತ್ಯ ಭುಜಮುಚ್ಯತೇ।
ವಿಪ್ರೇಣೋಕ್ತಂ ಚ ಯತ್ಸರ್ವಂ ತತ್ಸರ್ವಂ ಚ ಮಯೋದಿತಮ್॥13॥

ಹಯಗ್ರೀವಂ ಮಹೋಗ್ರಾವಂ ಸಂಸಾರಗ್ರಾಹನಿಗ್ರಹಮ್।
ಮಣಿಭಾಸ್ವಚ್ಛುಭಗ್ರೀವಂ ಶೃಣು ವನ್ದೇ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ॥14॥

ಇತಃ ಪರಂ ನ ವಕ್ಷ್ಯೇಽಹಂ ಪರಸ್ಯಾಕ್ಷೇಪಕಾರಣಮ್।
ಕುತಃ ಶರಃ ಪ್ರಯೋಕ್ತವ್ಯೋಽಸುರಸ್ಯಾಯೋಗ್ಯಬುದ್ಧಿನಃ॥15॥

ತಸ್ಮಾದ್ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಮನ್ದಾನಾಂ ಶಙ್ಕಿತಂ ಮುನೇ।
ಕನ್ದಾಶನೇನ್ದ್ರರಚಿತಂ ತಂ ದೋಷಂ ನ ದದಾತಿ ಚ॥16॥

ಮನ್ಮನಃ ಸನ್ನಿಕರ್ಷೇಣ ತ್ವನ್ಮನಃ ಸ್ಮೃತಿಕಾರಣಮ್।
ದಿನೇ ದಿನೇಽಭಿಜಾನೀಹಿ ಕಾನೀಹ ಸೃಕೃತಾನಿ ತೇ॥17॥

ಮನ್ನೇತ್ರಸನ್ನಿಕರ್ಷೇಣ ನಯನಂ ತೇ ಸುದರ್ಶನಮ್।
ದಿನೇ ದಿನೇಽಬಿ ಜಾನೀಹಿ ಕಾನೀಹ ಸುಕೃತಾನಿ ತೇ॥18॥

ಮತ್ಕರ್ಣಸನ್ನಿಕರ್ಷೇಣ ತ್ವತ್ಕರ್ಣ ಶೃಣುತೇಽನಿಶಮ್।
ದಿನೇ ದಿನೇಽಬಿ ಜಾನೀಹಿ ಕಾನೀಹ ಸುಕೃತಾನಿ ತೇ॥19॥

ಮಜ್ಜಿಹ್ವಾಯುಕ್ತ ತ್ವಜ್ಜಿಹ್ವಾಪ್ಯಂಹೋ ಮುಗ್ವಚನಂ ಭವೇತ್।
ದಿನೇ ದಿನೇಽಬಿ ಜಾನೀಹಿ ಕಾನೀಹ ಸಕೃತಾನಿ ತೇ॥20॥

ಮದ್ಘ್ರಾಣಂಸನ್ನಿಕರ್ಷೇಣ ತ್ವದ್ಘ್ರಾಣಂ ಜಿಘ್ರತೇಽನಿಷಮ್।
ದಿನೇ ದಿನೇಽಭಿ ಜಾನೀಹಿ ಕಾನೀಹ ಸಕೃತಾನಿ ತೇ॥ 21॥

ಮದ್ಧಸ್ತಸನ್ನಿಕರ್ಷೇಣ ತ್ವದ್ಧಸ್ತಃ ಕುರುತೇ ಕೃತಿಮ್।
ದಿನೇ ದಿನೇಽಬಿ ಜಾನೀಹಿ ಕಾನೀಹ ಸುಕೃತಾನಿ ತೇ॥22॥

ಮತ್ಪಾದಸನ್ನಿಕರ್ಷೇಣ ತ್ವತ್ತಪಾದಃ ಚಲತೇ ಪದಮ್।
ದಿನೇ ದಿನೇಽಬಿ ಜಾನೀಹಿ ಕಾನೀಹ ಸುಕೃತಾನಿ ತೇ॥23॥

ಸರ್ವಾಣಿ ಕರಣಾನೀತಿ ಯುಕ್ತ ಮತ್ಕರಣಾನಿ ತೇ।
ಕರ್ಮಾಣಿ ಪುಣ್ಯರೂಪಾಣಿ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಮಮ ಸನ್ನಿಧೇಃ॥24॥

ತಸ್ಮಾದ್ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಮುಕುನ್ದಾನನ್ದ ಕಾರಣಮ್।
ಮನ್ದಾನಾಂ ಬೋಧನಾರ್ಥಾಯ ಕನ್ದಾಶನ ಕೃತಂ ತ್ವಭೂತ್॥25॥

ಏವಂ ನಿಶಮ್ಯ ಮಮ ಭೃತ್ಯಮುಖಾಚ್ಚ ಸರ್ವಮ್
ವೃನ್ದಾವನಸ್ಯ ವಿಭವಂ ಸುಜನಾಶ್ಚ ಸರ್ವೇ।
ಶ್ರದ್ಧಾಲವೋ ವಿತತಭಕ್ತಿಯುಕಾ ಭಜನ್ತು
ಸರ್ವೇಷ್ಟದಂ ಸಕಲಪಾಪವಿನಾಶನಂ ತತ್॥ 26॥

ಮತ್ಪಾದ ಸ್ಮರಣೇನೈವ ಜನಾನಾಮಣಿಮಾದಿತಾ।
ಪ್ರಾಣನಾಥಪದಂ ಹಿತ್ವಾ ಕೋಣಪಂ ಭಜತೇ ನು ಕಿಮ್॥27॥

ಶಿಲಾಸ್ಥಾಂ ಕುರು ಪುತ್ರೇಶ ಬಲಾತ್ಕಾರೇಣ ಮತ್ಕೃತಿಮ್।
ಸ್ಥಾಲಾನ್ತರಗತಾಂ ವಿದ್ಧಿ ಸ್ವಲಾಭಾರ್ಥಂ ಚ ನಾಕಿನಾ॥28॥

ದೇವೈರಪ್ಯರ್ಥಿತಾಂ ಸ್ವಾರ್ಥಮಾರ್ತಿ ನಾಶಾಯ ಪಾರ್ಥಿವೈಃ।
ಪ್ರಾಪ್ತ್ಯೇತಿ ಕಿಮು ವಕ್ತವ್ಯಂ ಸಾರ್ಥೀಕುರುತ ಮತ್ಕೃತಿಮ್॥29॥

ಚರಮಾಜ್ಞಾ ಮಮೈವೇಯಂ ಪರಮಾರ್ಥೇತಿ ವಿದ್ಧಿ ತಾಮ್।
ಕುರು ಮಾ ಚಾನ್ಯಥಾ ಬುದ್ಧಿಂ ಪರಮಾ ನೀತಿರೀರ್ಯತೇ॥30॥

ಅಹಂ ರಮಾಮಿ ರಾಮೇಣ ರಮಾರಮಣರೂಪಿಣಾ।
ಅಹಂ ಪುಷ್ಣಾಮಿ ಕೃಷ್ಣೇನ ಭಾಷಿತಂ ವಿಷ್ಣುರೂಪಿಣಾ॥31॥

ಅಹಂ ಪೃಚ್ಛಾಮಿ ಮತ್ಸ್ಯೇನ ಸಚ್ಛಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಪ್ರಸಙ್ಗತಃ।
ಗಚ್ಛಾಮಿ ಕಚ್ಛಪೇನೈವ ಸ್ವಚ್ಛರೂಪೇಣ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ॥32॥

ವರಾಹೇಣ ಕರಾರೋಹೇ ನಮಿತೋಽಹಂ ಚ ರಾಹುಣಾ।
ನೃಸಿಂಹೇನ ಕೃತಸ್ನೇಹೇ ಸೈಂಹಿಕೇಯೇನ ಪೂಜಿತಃ॥33॥

ವಾಮನೇನ ಚ ಸನ್ಮಾನೇ ಕಾಮೇನಾಪಿ ಸುಮಾನಿತಃ।
ಭಾರ್ಗವೇಣೈವ ಚಾನರ್ಘೇ ಮಾನೇ ಸತಿ ಚ ಸ್ವರ್ಗಿಣಾ॥34॥

ಗರ್ಗಾದಿ ಮುನಿಭಿಃ ಸಾರ್ಧಂ ಶ್ರದ್ಧಯಾರಾಧಿತೋಽಸ್ಮ್ಯಹಮ್।
ಬುದ್ಧಃ ಪ್ರಬುದ್ಧಃ ಸಿದ್ಧೇಶೋ ಬದ್ಧಬುದ್ಧಿಪ್ರಬೋಧಕಃ॥35॥

ಬೌದ್ಧರಾದ್ಧಾನ್ತಸಿದ್ಧಾರ್ಥಂ ದೇವಾನಾಂ ಬೋಧಯತ್ಯಲಮ್।
ಸ ದೇವೋ ವರದೋ ಮಹ್ಯಂ ಕದಾ ಚೇಹ ಸಮಾಗತಃ॥36॥

ಇತಿ ಮಾಮುಕ್ತವಾನ್ ಸೂಕ್ತಂ ಸ್ವಪಾದೇ ಚಾವದಾತ್ಯಜತ್।
ಕಲ್ಕೀ ಸಙ್ಕಲ್ಪಸಂಸಿದ್ಧೋ ಮ್ಲೇಚ್ಛಮೂಲಕುಲಾನ್ತಕಃ॥37॥

ಅನಲ್ಪಮಪಿ ಚಾಲಸ್ಯಂ ಚಾಲಯಾಮಾಸ ಲೀಲಯಾ।
ಏವಂ ದಶಾವತಾರೇಷು ದುರ್ದಶಾರಹಿತೇಷು ಚ॥38॥

ಸದಾ ಸುಶರಣಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ತದ್ದಾಸತ್ವಮವಾಪ್ತವಾನ್।
ಪೂರ್ವಂ ಮಯೋಕ್ತ ಶ್ಲೋಕೇಷು ಸಾಂಶಾಯಿಕಮತಿಂ ತ್ಯಜ॥39॥

ತ್ವತ್ಕರ್ಣಾಭರಣಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಮಣಿವ್ಯತ್ಯಯತಃ ಕೃತಮ್।
ಅಹಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ತೇ ವಾಮಕರ್ಣೇ ಸಂಸ್ಥಿತ ಸನ್ಮಣಿಮ್॥40॥

ಪಾಣಿನಾ ದಕ್ಷಿಣೇ ಕರ್ಣೇ ನ್ಯಸ್ಯ ತದ್ಗತಕಾಮಣಿಮ್।
ವಾಮಕರ್ಣೇ ಪುನರ್ನ್ಯಸ್ಯ ಮಮ ಪುಣ್ಯವಚಾಂಸ್ಯಹೋ॥41॥

ಅಥೋಪದಿಷ್ಟವಾನಸ್ಮಿ ಸ್ಪಷ್ಟಂ ಮದ್ಧಸ್ತ ಕರ್ಮ ತೇ।
ಕರ್ಣೇ ತೇ ದಕ್ಷಿಣೇ ವಿದ್ವನ್ ಪಶ್ಯ ಹಸ್ತೇನ ಸಂಸ್ಪೃಶನ್॥42॥

ಇತೀದಂ ವಿದ್ಧಿ ಸದ್ಬುದ್ಧೇ ವೃದ್ಧ ಮದ್ಧಸ್ತಕರ್ಮ ಚ।
ಶುದ್ಧಭಾವೇನ ಮಾಮದ್ಧಾ ಭಜ ಕ್ರೋಧಮಿಮಂ ತ್ಯಜ॥43॥

ಅನ್ವಾರುಹಮಹೋ ಸ್ವರ್ಗಂ ಸಹ ದೇವೈರ್ವಸಾಮ್ಯಹಮ್।
ಇದಮಾಶ್ಚರ್ಯವೃತ್ತಂ ಮೇ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವೇಽಪಿ ಗರ್ವಿತಾಃ॥44॥

ಚರ್ಚಿತಂ ಮೇ ಮಯಾ ಸರ್ವಂ ಗರ್ವಂ ತ್ಯಜತ ಶೀಘ್ರತಃ।
ಕರ್ತುಂ ಚಾ ಕರ್ತುಮಪ್ಯೇವಮನ್ಯಥಾ ಕರ್ತುಮೇವ ಚ॥45॥

ಸಮರ್ಥೋಽಹಂ ನ ಸನ್ದೇಹಶ್ಚೇಶ್ವರಸ್ಯ ಸದಾಜ್ಞಯಾ।
ಇತಿ ಪೂರ್ವಂ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತ ಮನುಸನ್ಧತ್ಸ್ವ ಬುದ್ಧಿಮನ್॥46॥

ಮಾರ್ತಾಣ್ಡರಥಮಾರುಹ್ಯ ಸ್ವಾಣ್ಡಾರ್ತೇನ ಸುಮಾನಿತಃ।
ಶರಕಾಣ್ಡಜಮಾತೄಣಾಂ ಕರಕಾಣ್ಡೇನ ಪೂಜಿತಃ॥47॥
ಭಾನುಮಣ್ಡಲಗಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಕೋ ನು ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡ ಸಂಸ್ಥಿತಃ।
ದೋರ್ದಣ್ಡಾದರ್ಚಯನ್ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಮಾಂ ವಿನಾಣ್ಡಸ್ಯ ಶಕ್ತಿಮಾನ್॥48॥

ಸೂರ್ಯಸ್ಯ ರಥಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ವೀರ್ಯಸ್ಯ ಪರಮಾತ್ಮನಃ।
ಆರ್ಯಸ್ಯಾಪಿ ಮಮಾಸ್ಯಾನ್ತಂ ಕಾರ್ಯಸ್ಯಾನ್ತಂ ಗತಂ ಮಯಾ ॥49॥

ಏವಂ ಸುಷ್ಠು ರಥೇ ತಿಷ್ಠನ್ ಪೃಷ್ಠತಃ ಪರಮಾತ್ಮನಃ
ಕಾಷ್ಠಾನ್ತಂ ಯಾಮಿ ಕಾಮೇನ ಸ್ಪಷ್ಟಂ ಪಶ್ಯಂಶ್ಚ ಸಜ್ಜನಾನ್।
ಶಿಂಶುಮಾರಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಕಂಸಮಾರೇಣ ಚಾದೃತಃ
ಸಂಸರಾಮಿ ಪುನರ್ನಾಹಂ ಕಂ ಸರಾಮೀತಿ ಯಾಚಯೇ॥50॥

ಸ ದೇವೋ ವರದೋ ಮಹ್ಯಂ ಕರದಾಯ ಮಹಾಪ್ರಭುಃ।
ಸ್ಮರದಾಶ್ರಿತದುಷ್ಕರ್ಮ ವಿದದಾರ ಹರಿಃ ಸ್ವಯಮ್॥51॥

ತತ್ಪುಚ್ಛಾನ್ತಂ ನ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಸ್ವರ್ಗಮೂರ್ತೇರ್ಮಹಾತ್ಮನಃ।
ಪೃಚ್ಛಾಮಿ ಸ್ವಚ್ಛತತ್ವಾನಿ ತತ್ಪುಚ್ಛಗತತೇಜಸಾಮ್॥52॥

ಸ ಚೋಪದಿಷ್ಟವಾನ್ ಸ್ಪಷ್ಟಂ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಣ್ಡಲ ಮಣ್ಡನಮ್।
ಧ್ರುವಾದಿ ಸರ್ವಲೋಕಾನಾಂ ಪಾಲಕತ್ವಂ ಸ್ವವೈಭವಮ್॥53॥

ಏವಂ ಕ್ರಮೇಣ ಸರ್ವಾಣಿ ಜ್ಯೋತೀಂಷಿ ಗತವಾನಹಮ್।
ತೇಜಸಾ ಸರ್ವಚಕ್ಷೂಂಷಿ ವಿಮುಷ್ಣನ್ ವಿಷ್ಣ್ವನುಜ್ಞಯಾ॥54॥

ತಿಷ್ಠನ್ ಸೂರ್ಯಾಭಿಮುಖ್ಯೇನ ಕಷ್ಟಂ ಕುರ್ವನ್ನಧಃ ಸದಾ।
ಸ್ಪಷ್ಟಂ ತಪ್ಯೇ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ದೃಷ್ಟ್ಯಾ ಚೇಕ್ಷನ್ ತಮೀಶ್ವರಮ್ (ತತೋಗ್ರವಾನ್)॥55॥

ರಥೇ ತಿಷ್ಠನ್ ಪೃಥುಗ್ರೀವಂ ವೃಥಾಗ್ರಹಸುನಿಗ್ರಹಮ್।
ಧ್ಯಾಯೇ ಮಾಯಾಂ ವಿನಾ ಕಾಯಂ ಪಾತಯಿತ್ವಾ ಚ ದಣ್ಡವತ್॥56॥

ಶ್ರೇಯೋ ಯಾಸ್ಯೇ ತ್ವಯಾಽವಾರ್ಯಂ ಮಯೋಕ್ತಂ ಸತ್ಯತಃ ಕುರು।
ಇತಿ ಸಮ್ಪ್ರಾರ್ಥಯನ್ನಿತ್ಯಂ ಶ್ರುತ್ಯನ್ತೇಷು ವಿಚಾರಯನ್॥57॥

ಕೃತ್ಯಂ ಸರ್ವಂ ತು ಹಿತ್ವಾಹಂ ಸ್ತುತೇಃ ಕೃತ್ಯಂ ಕರೋಮಿ ತೇ।
ಪ್ರಭುಸ್ತದಾ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ಪ್ರವಣಂ ಮಾಂ ಪ್ರಕೃಷ್ಟಧೀಃ॥58॥

ಪ್ರಾವೋಚತ್ಸುಪ್ರಸನ್ನೋಽಸ್ಮಿ ಪ್ರಕೃತ್ಯಾ ಮೋಚಯೇ ಪ್ರಿಯ।
ಇತಿ ಮಾಮುಕ್ತವಾನ್ ಸೂಕ್ತಂ ಸ್ವಪಾದೇ ಚಾಪದಾತ್ಯಜತ್॥59॥

ಪಸ್ಪರ್ಶ ಗಾತ್ರಂ ನೇತ್ರಾನ್ತೈಃ ದೃಷ್ಟವಾನ್ ಸ್ತೋತ್ರಮಾತ್ರತಃ।
ಕಾತ್ರ ಕೀರ್ತಿಃ ಕೃಪಾಪಾತ್ರತಯಾ ಹೀನಸ್ಯ ಪುತ್ರಕಃ॥60॥

ತ್ವಮಪ್ಯೇವಂ ಪ್ರಸನ್ನಾಸ್ಯಂ ಪ್ರಸನ್ನೀಕುರು ತಂ ಹರಿಮ್।
ಗುರುಂ ಮಾಂ ಮಾವಮಂಸ್ಥಾಸ್ತ್ವಂ ಕುರು ಕಾರ್ಯಂ ಮಯೇರಿತಮ್॥61॥

ಆಲಸ್ಯಂ ನ ಕುರು ತ್ವಂ ಹಿ ಪಾಲಯಿಷ್ಯೇಽಹಮಞ್ಜಸಾ।
ಕಾಲಕ್ಷೇಪೋ ನ ಕರ್ತವ್ಯಃ ಸ್ವಾಲಯಂ ತೇ ಭವಿಷ್ಯತಿ॥62॥

ಕ್ಲೀಬೋಕ್ತ್ಯಾ ಸ್ವಾಲಯಂ ಚೇತಿ ತವಾಲಸ್ಯಾದ್ಭವಿಷ್ಯತಿ।
ಪಾಲಯಾಮಿ ಬಲಾದೇವ ಕಾಲಯಾಮ್ಯಪಮೃತ್ಯುತಾಮ್॥63॥

ತಸ್ಮಾನ್ಮಾಭೀಃ ಕುಮಾರಾಭ ಹ್ಯಶುಭಾಚ್ಚ ಶುಭಾತ್ಮಕ।
ಸಭಾಸು ಭಾಸುರಂ ವಾಕ್ಯಂ ಭಾವಗರ್ಭಂ ತು ಬೋಧಯ॥64॥

ಬುದ್ಧಿಮಾನ್ ಭವ ಸಿದ್ಧೇಶ ಶ್ರದ್ಧಾಂ ಕುರು ಬುಧೇ ಮಯಿ।
ವಿಪ್ರಸ್ಯ ತನುರೇವೇಯಂ ಮತ್ತನುರ್ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ॥65॥

ಅತ ಏವ ಸ್ತತೋ ವಿಪ್ರಃ ಸ್ವಕೃತ್ಯಾ ವಕ್ತಿ ಮತ್ಕೃತಿಮ್।
ಸುಕೃತಿಂ ಚಾಸ್ಯ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಸ್ವಕೃತ್ಯಾ ಸಾಧಯಾಮ್ಯಹಮ್॥66॥

ತಸ್ಮಾದ್ವಿಪ್ರಾಯ ದಾತವ್ಯಂ ಕ್ಷುಧಿತಾಯಾನ್ನಮುತ್ತಮಮ್।
ಸಕುಟುಮ್ಬಾಯ ದಾರಿದ್ರ್ಯಾತ್ಕೃದ್ಧಾಯ ಶುದ್ಧಾಯ ಚ॥67॥

ಅನ್ನಕಾಮಾಯ ಚರತೇ ಕೃಶಾಯೇತಿ ಶ್ರುತೌ ಸುತ।
ಪಶ್ಯಾನ್ನದಾನಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಮಾನಸಿದ್ಧಮನನ್ತಕಂ॥68॥

ಶ್ರುತ್ಯರ್ಥಂ ಜಾನತಃ ಪುತ್ರ ಕುತೋ ವಕ್ಷ್ಯೇ ನಿರನ್ತರಮ್।
ಮಾನತಃ ಪ್ರಾಪ್ತಧರ್ಮಂ ತಂ ಮಾ ತ್ಯಜ ತ್ವಂ ಸುತೋತ್ತಮ॥69॥

ಅಹಂ ನಮಾಮಿ ಕಾಮೇನ ಮಾನವಾಯನ್ನದಾಯ ಚ।
ದಾನವಾ ಅಪಿ ಯಾಸ್ಯನ್ತೇ ಚಾನ್ನದಾನಾತ್ಸು ಸದ್ಗತಿಮ್॥70॥

ಅನ್ನಸ್ಯ ನಾಮ್ನಾ ಚಾನನ್ತೋಽಪ್ಯತಿಯತ್ನಂ ಕರೋತಿ ಚ।
ಜೀವಾನಾಂ ಜನನೇ ಕೋ ನು ಮಾನಸಿದ್ಧಂ ಪರಿತ್ಯಜೇತ್॥71॥

ಅನ್ನಾದ್ಭೂತಾನಿ ಜಾಯನ್ತೇ ಜಾತಾಶ್ಚಾನ್ನೇನ ವರ್ಧತೇ।
ಅದ್ಯತೇಽತ್ತಿ ಚ ಭೂತಾನಿ ತಸ್ಮಾದನ್ನಂ ತದುಚ್ಯತೇ॥72॥

ಏವಮನ್ನಂ ನಿಮಿತ್ತಂ ಚ ಕೃತ್ವಾ ತತ್ತತ್ಕರೋತಿ ಚ।
ಅನ್ನತೋಽಪಿ ತಥಾನ್ನೇನ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಸ್ವಸ್ಯ ಯಾತಿ ಚ॥73॥

ಅತೋಽನ್ನಸ್ಯಾವಿನಾ ಭಾವಾಜ್ಜೀವಾನಾಂ ಜೀವಮಾನತಾ।
ಅನ್ನಾನಿ ಚೈವ ಜೀವಾನಾಂ ಕಾನನೇ ವಾಸಿನಾಮಪಿ॥74॥

ಜೀವಮಾನಪ್ರದಾನ್ಯೇವ ಕಿಮು ಗ್ರಾಮನಿವಾಸಿನಾಮ್।
ಅತೋಽನ್ನಸದೃಶೋ ಮಾನೋ ಜೀವಾನಾಂ ನೈವ ವಿದ್ಯತೇ॥75॥

ಮಯೋಕ್ತ ಮನ್ನತತ್ವಂ ಚ ಶೃಣುತೇ ಯೋಽನಿಶಂ ಸುತ।
ಅನ್ನಂ ಚ ಲಭತೇ ಪೂರ್ಣಂ ಅನನ್ತಂ ಚಾಪಿ ಪಶ್ಯತಿ॥76॥

ಇದಂ ಕಥಂ ಸಙ್ಘಟತೇ ಅನುಪಪತ್ತಿರಥಾತ್ರ ತು।
ಇತಿ ಮಾ ವಿತ್ತ ಜೀವಂ ತ್ವಂ ಕತ್ಥನಂ ವಾಪಿ ಮಾನವ॥77॥

ಯದ್ಯೇವಂ ವದಸೇ ವಿದ್ವನ್ ಮದ್ವನ್ದನ ವಿಧಿಂ ಕುರು।
ಕ್ರುದ್ಧಶ್ಚೇಚ್ಛಿನ್ಧಿ ಕ್ರೋಧಂ ತಂ ಭಿನ್ಧಿ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಪದ್ಧತಿಂ॥78॥

ನೋಚೇದ್ಗಚ್ಛಸ್ವ ದೂರಂ ತು ದಾರಂ ಪ್ರತಿ ಸದಾ ಕುರು।
ದ್ವಾರಂ ರಾಜ್ಞಾಂ ಪುನರ್ಗಚ್ಛ ದೀರವಾದಮಥಾ ಕುರು॥79॥

ವಕ್ಷ್ಯೇಽಥಾಪಿ ತೇ ಕಾಮಂ ಕಥಾಕ್ರಮವಿಧಿಂ ಬುಧ॥80॥

ಸುಕ್ಷೀಣಸ್ತ್ವಂ ವೃಥಾಕ್ಷೇಪೋ ಭಿಕ್ಷಾಮಾತ್ರಂ ದದಸ್ವ ಮೇ।
ವಿಪ್ರಾನ್ತರ್ಯಾಮಿಣಃ ಪೂರ್ಣಪುಣ್ಯಸ್ಯ ತು ಗುಣಾರ್ಣವ॥81॥

ಅಹಂ ವಿಪ್ರಮುಖೇನೈವ ಚಾನ್ನಂ ಭೋಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ನಾನ್ಯಥಾ।
ಅನೇಕವೈಭವಂ ಚಾನ್ನಂ ಮನ್ನನ್ದನಮುಖೇನ ತು॥82॥

ವಿನಾ ನಾನ್ಯತ್ರ ಭೋಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಚಾನ್ನ ಮಾತ್ರಂ ತು ತನ್ಮುಖೇ।
ತಸ್ಮಾದ್ವಿಪ್ರಾಯ ದಾತವ್ಯಂ ತ್ರಾತವ್ಯಶ್ಚ ಸದಾ ದ್ವಿಜಃ॥83॥

ಸಾಚಿವ್ಯಂ ಕುರು ವಾಣ್ಯಾಚ ವಕ್ತಾ ಸ್ಯಾತ್ಸರ್ವಮೇವ ಚ।
ಅನೇಕಮೂರ್ತಿ ಸಂಯುಕ್ತಃ ಕೀರ್ತಿ ಸನ್ತತಿಸಂಯುತಃ॥84॥

ಪ್ರಾರ್ಥಯಾಮಿ ಹಯಗ್ರೀವಂ ಸ್ವಾರ್ಥಂ ಯಾಸ್ಯಾಮಿ ಕಾಮಿತಮ್
ಮೂರ್ತ್ಯೈಕಯಾ ಪ್ರಾರ್ಥಿತಯಾ ಪರೈಶ್ಚ।
ಸ್ವಾರ್ಥೇಷು ಸಕ್ತೈಃ ಕೃತಕೃತ್ಯಬುದ್ಧ್ಯಾ॥85॥

ಆರ್ತಿಞ್ಚ ಹೃತ್ವಾ ಪರಮಾರ್ಥರೂಪಂ
ಕಾರ್ತಸ್ವರಾಭಂ ಹಯಕನ್ಧರಸ್ಯ।
ನಮಾಮಿ ಕಾಮೇನ ವಿನಾ ವದಾಮಿ
ನಾಮಾನಿ ತಸ್ಯೈವ ಸುಮಾನವಾಗ್ರ್ಯ॥86॥

ಧ್ಯಾಯಾಮಿ ಮಾಯಾಮಪಿ ಕಾಮಿತಪ್ರದಾಂ
ತ್ವಯಾ ಮತಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮತರಂ ಹೃದಿಸ್ಥಿತಮ್।
ಶತಂ ಶತಂ ತು ಪದ್ಯಾನಾಂ ಪ್ರತ್ಯಧ್ಯಾಯಗತಂ ಕುರು॥87॥

ಶುಭ ಶ್ರುತ ಕಥಸ್ತ್ವಞ್ಚ ಭವ ನಿಃಸಂಶಯೋ ಭವ।
ಅಹಮೇಕೇನ ರೂಪೇಣ ಶೋಕಂ ಪರಿಹರನ್ಸದಾ॥88॥

ಶ್ಲೋಕಾನ್ ವಕ್ತುಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋಽಹಂ ಕಾಕಬುದ್ಧೌ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮೇ।
ತಥೈಕೇನೈವ ರೂಪೇಣ ಮತ್ತೋಕೇ ಚ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ತು॥89॥

ಲೋಕಸ್ಯ ದರ್ಶನಾತ್ಸದ್ಯಃ ಶೋಕಂ ಪರಿಹರಾಮ್ಯಹಮ್।
ದೇವವೃನ್ದ ಸಮಾಯುಕ್ತೋ ಮದ್ವೃನ್ದಾವನ ಸಂಸ್ಥಿತಃ।
ಸದ್ವೃನ್ದಾನಾಂ ಪ್ರಯಚ್ಛಾಮಿ ಚೇಷ್ಟ ವೃನ್ದಾನಿ ಸರ್ವದಾಯ॥90॥

ಏತತ್ ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ
ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿ ದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥91॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೋ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥92॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕಕೃತಂ॥93॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತೀಃ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

॥ ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕವಾಗೀಶತೀರ್ಥಕರಕಮಲಸಞ್ಜಾತ ಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜಪೂಜ್ಯಚರಣೋದಿತ ಸ್ವಾಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ ಸ್ತೋತ್ರಭಾಗೇ ಪಞ್ಚಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ ॥

॥ಅಥ ಷಷ್ಠೋಽಧ್ಯಾಯಃ॥6॥

ಓಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀಕಾನ್ತಂ ಭೂವರಾಹಂ ಭಜೇಽಹಂ ಬಾದರಾಯಣಮ್।
ವಾದಿರಾಜ ಹೃದಮ್ಭೋಜಮನ್ದಿರಮ್ ವಾಜಿಕನ್ದರಮ್॥1॥

ವಾದಿರಾಜಗುರೂನ್ ವನ್ದೇ ವೇದವೇದ್ಯಗುರೂನ್ ಭಜೇ॥2॥

ಗುರೂನ್ ವೇದನಿಧೀನ್ ವನ್ದೇ ನಾರಸಿಂಹಗುರೂನ್ ಭಜೇ।
ವನ್ದೇ ನಾರಾಯಣಾಚಾರ್ಯಾನ್ ಕರ್ಣಾದಿಗಣಸೇವಿತಾನ್॥3॥

ವನ್ದೇ ವೃನ್ದಾವನಾಚಾರ್ಯಾನ್ ಹಯಗ್ರೀವ ಮುನೀನ್ ಭಜೇ।
ಶೇಷಸೀತಾಪತಿವ್ಯಾಸಾನ್ ಪ್ರಣಮಾಮಿ ಗುರುಪ್ರಿಯಾನ್॥4॥

ಓಂ ತಥೈವ ನನ್ದನೇ ಪುಣ್ಯೇ ವನೇ ನನ್ದನಮಾನಿತಃ।
ಇನ್ದ್ರಾಣ್ಯೇನ್ದ್ರೇಣ ಚಾನನ್ದೀ ಮಾನ್ದಾಕಿನ್ಯಾಂ ರಮಾಮ್ಯಹಮ್॥1॥

ತಥಾಪರೇಣ ರೂಪೇಣ ಮೇರೌ ನಾರಾಯಣಾರ್ಚಕಃ।
ಸುರಾಣಾಂ ಶರಣೇ ರಮ್ಯೇ ಕರಣೈರ್ಮರಣಾರ್ತಿಭಿಃ॥2॥

ಮುಕ್ತೋ ಯುಕ್ತೋ ಹರೇರ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಸೂಕ್ತ್ಯಾಚ ಶಕ್ತಿಮಾನ್।
ಪೃಕ್ತಸ್ತುಷಾರೈರ್ನೇತ್ರೋಥೈಃ ಪ್ರಾಕ್ ತೃಷ್ಣಾಂ ತ್ಯಕ್ತವಾನಹಮಮ್॥3॥

ತತ್ರ ಚೈವ ಚಿರಂ ರಮ್ಯೇ ರಮಾರಮಣಸಾರಣೇ।
ಕಾರಣಂ ಚ ವಿನಾರೀಣಾಂ ಶರಣಂ ಯಾಮಿ ಚಾರಣೈಃ॥4॥

ಏವಂ ಮೇರೌ ಸದಾರಾಮೇ ಚಾರಾಧನಪರಾಯಣಃ।
ನಾರಾಯಣಸ್ಯ ಚರಣೇ ಮರಣಾರ್ತಿಂ ಜಹಾಮಿ ಚ॥5॥

ತಥೈಕೇನೈವ ಕಾಲೇನ ಕೈಲಾಸೇ ನಿರ್ಮಲಾಚಲೇ।
ಸಾಲವೃಕ್ಷಶತಾಲೋಲೇ ಕೋಲಾದಿ ಮೃಗಚಞ್ಚಲೇ॥6॥

ಪಾಲಿತೇ ಬಾಲರೂಪೇಣ ಕಾಲನಂ ಕುರ್ವತಾಂ ಸತಾಂ।
ಲೋಕೇಶ ಪಾಲಕೇನಾಪಿ ಪಾಲಿತೋಽಹಂ ನ ಸಂಶಯಃ॥7॥

ಹೇ ನನ್ದನಃ ಪುನಃ ಶ್ರೀಮನ್ ಮಮಾನನ್ದಪ್ರದೋ ಭವ।
ಮದ್ದಾಸ ಸಙ್ಗೀತಸಂಸ್ಥಸತ್ಪದ್ಯಾನಿ ಸದಾ ಶೃಣು॥8॥

ಸಙ್ಗೀತಸ್ಯಾನುಕೂಲ್ಯೇನ ತ್ವಙ್ಗೀಕುರು ಪದಾನ್ತರಮ್।
ಪ್ರಸಙ್ಗೀಕುರು ತಸ್ಯಾರ್ಥಂ ಸಾಙ್ಗೀಕುರು ಚ ಮತ್ಕೃತಿಮ್॥9॥

ವಿಪ್ರಸ್ಯ ದೋಷೇಣ ಕಾನಿಚಿತ್ಪದ್ಯಾನಿ ಮನಾಂಸಿ ನಃ।
ಶಬ್ದಮಾನ ವಿರೋಧೀನಿ ಕೃಣ್ವನ್ತಿ ಶೃಣು ನನ್ದನ॥10॥

ಅಥಾಪಿ ವಿಪ್ರವರ್ಯಸ್ಯ ದೋಷೋ ನಾಸ್ತಿ ಶೃಣುಷ್ವತತ್।
ಜಾಗ್ರತ್ಕೃತಿ ಗ್ರಹೇ ವಾಪಿ ತ್ವಗ್ರಹೋ ಜಾಯತೇ ಸುತ॥11॥

ಸ್ವಾಪ್ನಗ್ರಹಣ ಶಕ್ತೌ ಚ ಪಶ್ಯ ವಿಪ್ರ ಚ ಮತ್ಕೃತಿಮ್।
ತದಪಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯಾಸ್ಯ ಮದನುಗ್ರಹತೋಽಭವತ್॥12॥

ಸದನುಗ್ರಹ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ತ್ವದ್ಹೃದಿಸ್ಥಂ ಸದಾ ಕುರು।
ಅಥ ಚಾನುಸದಾಮ್ಯತ್ರ ಪ್ರಕೃತಂ ಪುತ್ರ ತಚ್ಛೃಣು॥13॥

ಕೃಚ್ಛ್ರಾನ್ನಾಸ್ತಿ ಮಮೈವೇಹ ತಥಾ ಚಾಪಿ ನ ಸಂಶಯಃ।
ಅಹಮೇಕೇನ ರೂಪೇಣ ಸ್ವರ್ಗೇಽನರ್ಘ್ಯೇಣ ಘರ್ಘರಮ್॥14॥

ದೀರ್ಘಜ್ಞಾನಂ ದಿಶಾಮ್ಯದ್ಧಾ ಗರ್ಗಾದೀನಾಂ ನ ಸಂಶಯಃ।
ಯಮೋಽಪಿ ಕಮನೀಯಂ ಮೇ ರೂಪಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮನೋರಮಮ್॥15॥

ಕಃ ಪುಮಾನೀದೃಶೇಸ್ಮಾಕಂ ಲೋಕಂ ನಾಕಂ ತ್ವಮಾಗತಃ।
ಇತ್ಯಪೃಚ್ಛತ್ ಪ್ರಚೇತಾಶ್ಚ ಸುಚೇತಾ ಅಪಿ ಕಾಶ್ಚನ॥16॥

ಸ್ತ್ರಿಯೋಪ್ಯಾತ್ರೇಯಮುಖ್ಯಾಶ್ಚ ಕೋಽತ್ರ ಸುತ್ರಾಮಮಾನಿತಃ।
ತದಾಪಿ ಕಮನೀಯಂ ಮೇ ರೂಪಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮನೋಭವಮ್॥17॥

ಮೇನೇ ರತಿಃ ಸ್ವಭರ್ತಾರಂ ಕಾಮಾರ್ತಾ ರೂಪಸಮ್ಪದಾ।
ಏವಂ ಸ್ತ್ರಿಯಶ್ಚ ಸರ್ವಾಸ್ತಾಃ ಉರ್ವಶ್ಯಾದ್ಯಾಃ ಸುಗರ್ವಿತಾಃ॥18॥

ಗುರ್ವಾದಿಷ್ಟಾಸ್ತು ಸ್ವಾವಿಷ್ಟಾಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಾ ರೂಪಸಮ್ಪದಾ।
ವಾಸಿಷ್ಠಾನಥ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾಃ ಪೃಷ್ಟಾಃ ಕಾಮೇನ ತುಷ್ಟಿದಾಃ॥19॥

ಅಷ್ಟಾಧ್ಯಾಯಾತ್ಮಕಂ ಚೈತತ್ಕಷ್ಟಾನ್ ಪರಿಹರಿಷ್ಯತಿ।
ಕಾಷ್ಠಾನ್ತೇ ಕುರ್ವತಾಂ ಖ್ಯಾತಿಂ ಶಿಷ್ಟಾನಾಮಿಷ್ಟದಂ ಸುತ॥20॥

ರಾಮೋಪಿ ತತ್ರ ಮಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಾಮೇನ ರಹಿತಂ ಮುನಿಮ್।
ಸುಮನೋಹರ ಮೇ ನಿತ್ಯಂ ಭೃತ್ಯೋ ಭವ ಸಮೀಪಗಃ॥21॥

ಇತಿ ಮಾಮುಕ್ತವಾನ್ ಸೂಕ್ತಂ ಸ್ವಪಾದೇ ಚಾಪದಾತ್ಯಜತ್।
ಏವಂ ಯಮಸಭಾಮಧ್ಯೇ ಸಮವರ್ತಿ ಸುವಿಸ್ಮಿತಃ॥ 22॥

ಕುಮಾರಾಭಂ ಚ ಮಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಮಾರೋಽಪಿ ಸುಲಜ್ಜಿತಃ।
ನರಕೇ ಪರಕೀಯಾಶ್ಚ ಸುರಕಾರ್ಯವಿವರ್ಜಿತಾಃ॥23॥

ಸ್ವಕೀಯಾ ಅಪಿ ಪಾಕೀಯಾಃ ಪ್ರಕೀರ್ಯ ಮಮ ಪೂಜನಮ್।
ಶರಣಂ ಮರಣಾತೀತಂ ಕರುಣಾಕರಮಞ್ಜಸಾ॥24॥

ತರಣಿಂ ಮೋಹಸರಣೇಃ ಸ್ಫುರಣಂ ಕರಣಂ ಚ ಮಾಮ್।
ಆಗತಾಃ ಸ್ವಾಗತೋಕ್ತ್ಯಾಚ ಕಾ ಗತಿಃ ಪಾಪಿನಾಮಿಹ॥25॥

ಇತ್ಯಪ್ರುಚ್ಛನ ಸ್ವಚ್ಛತತ್ವಂ ಕುತ್ಸಿತಂ ಕರ್ಮ ತತ್ಯಜುಃ।
ಕ್ರಕಚಚ್ಛೇದನಂ ಚಾಪಿ ಛಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ದಿವಂ ಯಯುಃ॥26॥

ಇತ್ಯೇವಂ ನರಕೋತ್ತಾರಂ ತ್ರಾತಾರಂ ಸರ್ವಸಜ್ಜನಾನ್।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಹಿತ್ವಾ ತು ಕಾಮಾರ್ತಿಂ ನರಕಂ ಯಾನ್ತು ಮತ್ಪದಮ್॥27॥

ಮಮ ಸ್ವಪ್ನೇ ತವ ಸ್ವಪ್ನೇ ಚಾಸ್ಯ ಸ್ವಪ್ನೇ ಮದತ್ವಯಮ್।
ತರ್ಹಿ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ತತ್ಸ್ವಪ್ನಂ ಸತ್ಯಂ ಲೋಕೇ ಭವಿಷ್ಯತಿ॥28॥

ಇತ್ಯವಿಶ್ವಾಸತಃ ಪುತ್ರ ಯೇ ವದನ್ತಿ ಕುಬುದ್ಧಯಃ।
ತೇಷಾಂ ಶಾಪಾನ್ ಪ್ರದಾಸ್ಯಾಮಿ ದಾಸಾನಾಮಪಿ ಶಾಶ್ವತಾನ್॥29॥

ಕುತೋ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಭವತ್ಸ್ವಪ್ನೇ ಮೃತಿಂ ಮಾ ಯಾಸ್ವ ಪಾತಕಿನ್।
ಸುತಂ ಮೇಽಕುಮತಿಂ ಪ್ರೇತ ವೃಥಾ ಪ್ರೇರಿತವಾನಸಿ॥30॥

ಶ್ರದ್ಧಾಽಹೀನಂ ಕುಬುದ್ಧೇ ತ್ವಂ ವೃದ್ಧಂ ತ್ಯಾಜಿತವಾನಸಿ।
ಸರ್ವಜ್ಞೋಽಹಂ ನ ಸನ್ದೇಹಃ ಕುಮತಿಜ್ಞೋ ದುರಾತ್ಮನಾಮ್॥31॥

ಸುಮತಿಜ್ಞಃ ಸತಾಂ ಚಾಪಿ ತತ್ವಜ್ಞೋಽಹಂ ವಿಶೇಷತಃ।
ಸರ್ವತ್ರ ತವ ವಿಶ್ವಸೋ ಹ್ಯವಿಶ್ವಾಸಃ ಕುತೋಽತ್ರತು॥32॥

ಅವಿಶ್ವಾಸೋಽತ್ರ ತೇ ಸಮ್ಯಕ್ ಯದಿವಾ ತರ್ಹಿ ಸರ್ವತಃ।
ಅವಿಶ್ವಾಸೋ ಭವತ್ಯೇವ ತವ ಸತ್ಯಂ ಮಯೋದಿತಮ್॥33॥

ವಿಶ್ವಾಸಸ್ತತ್ರ ಚೇತ್ಪುತ್ರ ಹ್ಯವಿಶ್ವಾಸಃ ಕುತೋತ್ರತು।
ಸರ್ವೇ ಮಯೋಕ್ತಾಃ ಶ್ಲೋಕಾಸ್ತೇ ಶೋಕಮೂಲಸ್ಯ ನಾಶಕಾಃ॥34॥

ಕಾಕವಾಕ್ಯಾನೀವ ಪುತ್ರ ಮಾ ಕುರು ತ್ವಂ ಪರೇರಿತಃ।
ವಿಪ್ರೋಽಯಂ ಮಮ ಸದ್ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಶುದ್ಧಾನ್ತಃಕರಣೋಽಭವತ್॥35॥

ಶ್ರದ್ಧಾಯುಕ್ತೋ ಮಯೋಕ್ತೇ ತು ವೃತ್ತಿಂ ಯಾಜ್ಞಾಂ ಕರಿಷ್ಯತಿ।
ಯಾವದೀಶ್ವರದತ್ತಂ ವೈ ತಾವತೈವ ಸುಖೀ ಭವೇತ್॥36॥

ಮತ್ಪ್ರೇರಣಾಬಲಂ ಪಶ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ಪುಣ್ಯಕೀರ್ತನ।
ಕಾರಣಂ ಚ ಋಣಾನ್ಮುಕ್ತೌ ಮತ್ಕಾರುಣ್ಯಂ ವಿನಾ ನಹಿ॥37॥

ಏವಂ ಕೃತೇ ಹ್ಯವಿಶ್ವಾಸೇ ಹ್ಯಲಮೇತಾವತಾ ಸುತ।
ಕೃತೇನ ಮಮ ಸತ್ಪುತ್ರ ಸ್ವಸ್ತಿ ತೇಽಸ್ತು ಕುತೋಽಶುಭಮ್॥38॥

ವಿಪ್ರಪ್ರಾಣಾವಧಿರ್ಯಾವದಿತ್ಯುಕ್ತಂ ಪುಣ್ಯರೂಪಿಣಾ।
ಕಣ್ವಾದಿ ಮುನಿಮಧ್ಯೇತು ಶೃಣ್ವದ್ಯ ಮಮ ಮಾನಸಮ್॥39॥

ಸ್ವರ್ಗಾಗಮನಪರ್ಯನ್ತಮುತ್ಸರ್ಗೋಽಯಂ ನ ಸಂಶಯಃ।
ನಿರ್ಗತೋಽದ್ಯ ಭವಾಮ್ಯದ್ಧಾ ವಾಕ್ಸರ್ಗಾದಪವಾದತಃ॥40॥

ಯಥಾಗಚ್ಛನ್ ಗಜಃ ಶೀಘ್ರಂ ಗೋಕ್ಷುರಾದ್ಯಪವಾದತಃ।
ನ ಗಚ್ಛತಿ ಪುನಃ ಶೀಘ್ರಂ ದುರ್ವಾದಿಗಜಸಿಂಹ ಭೋಃ॥41॥

ತಥಾಹಮಪವಾದೇ ತು ನಿವೃತ್ತೋ ವಾಗ್ವಿಸರ್ಗತಃ।
ಅತ್ರಾಪವಾದಕಃ ಪುತ್ರ ಹ್ಯವಿಶ್ವಾಸೋಽಸ್ಮದೀಯಕಃ॥42॥

ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಹಾನ್ಯಾದಿ ದೋಷೋ ಮಮ ನ ಕಶ್ಚನ।
ಕದಾಚಿದೇವ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಕಾರ್ಯೇ ತು ಪ್ರಸ್ತುತೇ ಸತಿ॥43॥

ಇತಿ ಪೂರ್ವಂ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಮನುಸನ್ಧಸ್ತ್ವ ಬುದ್ಧಿಮನ್।
ಮಮೇಹ ತ್ರೀಣಿ ರೂಪಾಣಿ ಶಿಷ್ಟಾನಿ ತುಷ್ಟಾನಿ ಚ॥44॥

ಮತ್ಪುತ್ರೇ ಕೃತಪಾಣ್ಡಿತ್ಯೇ ವಿಪ್ರೇ ವೃನ್ದಾವನೇ ಸದಾ।
ಯಥಾ ವಾಯುಸ್ತವಾಯುಷ್ಯವೃದ್ಧಯೇ ವರ್ತತೇ ತ್ವಯಿ॥45॥

ತಥಾಹಂ ವರ್ತಯಾಮ್ಯತ್ರ ವಿಪ್ರೇ ಪುತ್ರ ನ ಸಂಶಯಃ।
ಹೇ ಶುದ್ಧವೃದ್ಧ ವಿಪ್ರೋಽಯಂ ಅತಿ ಮುಗ್ದಃ ಸ್ವಕಾರ್ಯತಃ॥46॥

ಕ್ರುದ್ಧಸ್ತ್ವಂ ಮಾ ಭವಸ್ವಾದ್ಯ ಶ್ರದ್ಧಾಯುಕ್ತೋ ಬುಧೇ ಮಯಿ।
ಸತ್ಯಂ ವಚ್ಮಿ ಹಿತಂ ವಚ್ಮಿ ಸುತ ವಚ್ಮಿ ಪುನಸ್ತವ॥47॥

ವಿಪ್ರೋಽಯಂ ವರ್ತತೇ ವೃತ್ತಿಂ ಕುತ್ರ ಯಾಸ್ಯತಿ ಮತ್ಪ್ರಿಯಃ।
ವಿಧವಾ ಶ್ರುತ ತೇಽದ್ಯೈವ ವಿಧಿಶ್ಚ ವಿಮುಖೋ ಭವೇತ್॥48॥

ದ್ವಿಜಕಾರ್ಯತಮದ್ರೋಹಾತ್ ದ್ವಿಜಕಾರ್ಯವಿರೋಧಿನಃ।
ಸುಖಿನಃ ಸನ್ತು ಮದ್ಭಕ್ತಾಃ ಶಶ್ವತ್ ಜೀವನ್ತು ಮತ್ಪ್ರಿಯಾಃ।
ಅತಿ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ತಶ್ಚ ಸನ್ತು ಭಕ್ತಿಯುತಾ ಹರೌ॥49॥

ಮಮ ವೃನ್ದಾವನೇ ಪುಣ್ಯೇ ಕಮನೀಯಂ ತು ಮಾಂ ಸ್ಮರ॥50॥

ಶ್ರಮಹಾರಿಣಮಜ್ಞಾತ್ವಾಽಸುಮನಾಸ್ತ್ವಂ ನ ಗಚ್ಛಹ।
ಏವಂ ಬುದ್ಧೈ ಸದಾ ಶುದ್ಧಶ್ರದ್ಧಾಂ ಕುರು ಧಿಯಾ ತವ॥51॥

ಕ್ರೋಧಂ ತ್ಯಜ ದ್ವಿಜಾದ್ಯೈವ ಭಜ ಮಾಂ ಭುಜಗೇಶ್ವರಮ್।
ಅಹಂ ತವಾಹಿತಂ ನೈವ ವಚ್ಮಿ ಕಿಞ್ಚನ ಕಾಚನ॥52॥

ವ್ಯಥಾ ತೇ ಮಾಸ್ತು ನಾಸ್ತೀತಿ ಗುರುದೈವಂ ವದನ್ತಿ ತೈಃ।
ಮತ್ಸುತಸ್ಯ ಸುವಿಶ್ವಾಸಂ ಪಶ್ಯ ತ್ವಂ ವಿಪ್ರಸತ್ತಮ॥53॥

ಸೀತಾಪತೇಶ್ಚ ಭಕ್ತಸ್ಯ ವ್ಯಾಸ ಶೇಷಸ್ಯ ಚೈವ ಹಿ।
ಚತುರ್ಣಾಮಪಿ ವಿಶ್ವಾಸೇ ಸ್ವರ್ಣಲಾಭಂ ಯಥಾ ತಥಾ॥54॥

ಕರ್ಣಶ್ರಾವ್ಯಂ ಭವತ್ಯೇವ ವರ್ಣಾತ್ಮಕಮಿದಂ ವಚಃ।
ಮತ್ಪ್ರೇರಿತಾಃ ಸುವಿಶ್ವಾಸಂ ಕುರ್ವನ್ತ್ಯೇತೇ ನ ಸಂಶಯಃ॥55॥

ಪಶ್ಯನ್ತಿ ವಿಶ್ವಾಸಫಲಮೈಹಿಕಾಮುಷ್ಮಿ ಕಂ ಚ ಯತ್।
ವರ್ಣಾತ್ಮಕಮಿತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಕರ್ಣೇನ ಶೃಣು ನನ್ದನ॥56॥

ಸ್ವರ್ಣವರ್ಣ ಶಿಲಾಯಾಂ ಮೇ ಚೀರ್ಣೇನ ಲಿಖಿತಂ ಕುರು।
ವರ್ಣಾನಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾದ್ಯಾನಾಂ ಕರ್ಣಶ್ರಾವ್ಯಂ ತಥಾ ಕುರು॥57॥

ಸ್ವರ್ಣಲಾಭಾಯತೇ ಪುತ್ರ ಶರ್ಮಣೇ ಚ ಸದಾ ತವ।
ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ ಪುನಃ ಸತ್ಯಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಭುಜಮುಚ್ಯತೇ॥58॥

ಶಸ್ತಂ ಶಸ್ತಂ ಕುರು ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ನ ಮೃಷಾ ವಚಃ।
ಶೀಘ್ರೇಣಾಹಂ ತು ಗಚ್ಛಾಮಿ ವ್ಯಾಘ್ರಾದಿಭಯಕಮ್ಪಿತಾ॥59॥

ಪ್ರಾಗ್ರ್ಯಾಥ ಗೌರ್ಯಥಾರಣ್ಯೇ ಸ್ವಾಗ್ರ್ಯಾಂ ಮೂರ್ತಿಂ ಭಜಾಮಿ ತಾಮ್।
ಅವಿಶ್ವಾಸೇನ ಸರ್ವೇಷಾಮುರ್ವ್ಯಾಮತ್ಯನ್ತಪಾಪಿನಾಮ್॥60॥

ತೇಷಾಮಾಕರ್ಷಣಮ್ ಕಾಲೇ ಯಮದೂತೈಶ್ಚ ಕಾರಯನ್।
ತಸ್ಮಾನ್ನರವರಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರೇಷ್ಠ ಮೇ ಸರ್ವದಾ ಮಠೇ॥61॥

ಬುದ್ಧಿ ಸೌಷ್ಠವಸಂಯುಕ್ತಾನ್ ಶ್ರೇಷ್ಠಾನಙ್ಗೀಕುರು ಸ್ಫುಟಮ್।
ಇಯಂ ತವ ಶುಭಾ ಬುದ್ಧಿಃ ಕಿಯನ್ತಃ ಕುಜನಾ ಭುವಿ॥ 62॥

ನಯನ್ತೋ ನರಕಾವಾಸಂ ಸ್ವಯಂ ತೇಽಪಿ ಪತನ್ತ್ಯಹೋ।
ಕವಿತಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ನಾಸ್ತಿ ಸವಿತಾ ವೇತ್ತಿ ಸರ್ವಥಾ॥63॥

ಭವಿತಾಽಥಾಪಿ ಲೋಕೋಽಯಮಯುತಂ ಶರದಾಂ ಶತಮ್।
ಮಯಾಙ್ಗೀಕೃತೋ ವಿಪ್ರೋಽಯಂ ಪ್ರೇತ್ಯ ಪುತ್ರ ಸುಖೀ ಭವೇತ್॥64॥

ಕಾಽತ್ರ ಹಾನಿಃ ಕೃತಾ ಚಾಸ್ಯ ಪರೈರ್ಹಾಸ್ಯೇ ಕೃತೇಽಪ್ಯುತ।
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಧಮ ಮದ್ವಾಣೀಂ ನಿರ್ಗುಣಾನ್ ಪ್ರತಿಮಾಭಣ॥65॥

ಗುಣಿನಾಂ ಭಣ ಸದ್ವಾಣೀಂ ನೋ ಚೇತ್ಪಾಣಾನ್ ವೃಣೋಮಿ ತೇ।
ಕಾಣ ಕಾಣ ಗುಣೈರ್ಹೀನೋಽಪ್ಯಣ್ವೀ ಕುರು ಕುಮಾನವಮ್॥66॥

ಮತ್ಸನ್ನಿಧಾನೇ ಸತಿ ನನ್ದನಾಗ್ರ್ಯ ವೃನ್ದಾವನೇ ಸುನ್ದರಮನ್ದರಾಭೇ।
ಕನ್ದಾಶನೇದ್ರೈಃ ಸಹ ಚೇನ್ದ್ರಿಯೇಶೋ ವೀನ್ದ್ರಾದಿ ದೇವೈರಪಿ ಸನ್ನಿಧತ್ತೇ॥67॥

ಮಯಿ ಗಚ್ಛತಿ ಸತ್ಪುತ್ರ ದೇವೈಃ ಸಹ ಮುನೀಶ್ವರೈಃ।
ಪರಿಗಚ್ಛನ್ತಿ ಸ್ವಚ್ಛನ್ದೋಽಪ್ಯನೇಕಾತ್ಮ ಸುಮೂರ್ತಿಭಿಃ॥68॥

ಅನ್ವಯವ್ಯತಿರೇಕಾನುವಿಧಾಯಿತ್ವೇನ ತಸ್ಯ ಮೇ।
ಕಸ್ಯ ಚೇದೃಶಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಪಶ್ಯ ಲೋಕೇ ಸುಚಕ್ಷುಷಾ॥69॥

ತಸ್ಮಾದ್ವಿಶ್ವಾಸತಃ ಪುತ್ರ ಯಾಸ್ಯನ್ತಂ ಸ್ಥಾಪಯಾಶು ತಮ್।
ಸೇಶ್ವರಂ ಭಾಸ್ವರಂ ಮೂರ್ತಿಂ ಕಾರ್ತಸ್ವರಸಮಾಕೃತಿಮ್॥70॥

ಅವಿಶ್ವಾಸೇ ಪ್ರಯಾಸ್ಯಾಮಿ ಸುವಿಶ್ವಾಸೇ ವಸಾಮ್ಯಹಮ್।
ತವ ಶ್ವಾಸಪ್ರಣೀತಾಹಂ ಭವಿಷ್ಯಾಮಿ ನ ಸಂಶಯಃ॥71॥

ತಸ್ಮಾದಾಯುಷ್ಯವೃದ್ಧ್ಯೈ ತೇ ಶುದ್ಧ ವಿಶ್ವಾಸ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್।
ಕುರು ಶ್ರದ್ಧಾನ್ವಿತೋ ನಿತ್ಯಂ ಕೋದ್ಧಾ ವಕ್ತಾ ಚ ಮಾಂ ವಿನಾ॥72॥

ಸಹೋದರಂ ಚ ಹಿತ್ವಾಪಿ ಕವಿಃ ಸ್ಯಾಂ ತ್ವನ್ಮುಖೇ ಸದಾ।
ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ರಹಸ್ಯಂ ಮೇ ಪರಸ್ಯ ಸುಯಶಸ್ವಿನಃ॥72॥

ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಶಶ್ವದುಕ್ತ್ಯಾಚ ವಿಶ್ವಾಸಂ ಕುರು ಮತ್ಕೃತೌ।
ದರ್ವೀಕರೋ ಗರ್ವಿತೋಽಪಿ ಗರವೀರ್ಯೇಣ ಗಾರುಡೈಃ॥74॥

ಗಾಂ ಗತೋಽಪಿ ನ ಗನ್ತಾ ಚ ಸ್ವರ್ಗತಿಂ ಸೌಗತೋ ಯಥಾ।
ತಥೈವ ತವ ವಿಶ್ವಾಸ ವಿಶ್ವಸ್ತಃ ಪ್ರಸ್ತುತಾಂ ಗತಿಮ್॥75॥

ಹಿತ್ವಾ ಶಸ್ತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಪೂಜಾಂ ತ್ವತ್ಕೃತಾಂ ಸಂಸ್ಥಿತೋಽಭವಮ್।
ತವಾದರಾಖ್ಯರೋಧೇನ ಪ್ರತಿರುದ್ಧೋ ಭವಾಮಿ ಚ॥76॥

ತ್ವದಾರಾಧಿತಪಾದಾಬ್ಜಃ ಸುಧಾಸಾಗರಗೋ ಯಥಾ।
ಅಭವಂ ಶುಭಮೇವ ತ್ವಮಭಯಂ ಚಾಪಿ ಮದ್ಭವ॥77॥

ಲಭ ಮೇ ಭವ ಸಮ್ಪ್ರೀತಿಭಾಜೋ ಭವ್ಯಭವೇಷು ಚ।
ಇತಃ ಪರಂ ಪರೈರುಕ್ತಾಂ ರಿಕ್ತಾಂ ವಿಶ್ವಾಸತಃ ಕೃತೌ॥78॥

ನ್ಯತ್ಕೃತಾಂ ತರ್ಕಿತಾಂ ಸದ್ಭಿಃ ಸ್ವೀಕೃತಾಂ ನ ಕುರು ಪ್ರಿಯ।
ಕಾಕೋದರೋ ಯಥಾ ಲೋಕೇ ತೋಕೋದರ ಪ್ರಪೂರಣಮ್।
ಭೇಕೋದರಗತಾಂತ್ರೈರ್ವಲ್ಮೀಕೋದರ ಗತೋಽಪಿ ಸನ್॥79॥

ಕುರುತೇ ನಿರತಸ್ತಚ್ಚ ಸ್ಮರತೇ ಹರತೇ ನರೈಃ।
ಹರನ್ತು ತ್ವರತೇ ರನ್ತುಂ ಪುರತೇ ಕ್ರಿಯತೇ ಚ ಸಃ॥80॥

ತದ್ವತ್ಖಲೋಪಿ ಮಲಭಾಣ್ಡಮಜಾಣ್ಡಕೋಶೇ
ಸ್ವಸ್ಯೋದರಂ ತು ತರತೇ ಪರಪೀಡನಾಚ್ಚ।
ನಿತ್ಯಂ ಕಲತ್ರತರಿಮಾನ್ ಭವತೀಹ ಪುತ್ರ
ಪ್ರಾಣಾನ್ ಪರಸ್ಯ ಹರತೇ ನರಕೇ ಚರಿಷ್ಯನ್॥81॥

ಅಪ್ರಾಕೃತಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ವಿಪ್ರಾನ್ತರ ಮುಖೇನ ಚ।
ಸುಪ್ರಾಕೃತ ಮನೇನೈವ ಸಮ್ಪ್ರಾರ್ಥಯ ಸುತಾಶು ಮಾಮ್॥ 82॥

ಶಿಷ್ಟಾನಿ ತುಷ್ಟಾನಿ ಚೇತಿ ವರ್ಣೇ ನ್ಯೂನತ್ವತಃ ಸುತ।
ಸನ್ನಿಧಾನಸ್ಯ ನ್ಯೂನತ್ವಂ ಕ್ರಮಾಜ್ಜಾನೀಹಿ ಮಾನವ॥83॥

ವೃನ್ದಾವನೇ ಯಾದೃಶಂ ತು ತಾದೃಶಂ ನಾಸ್ತಿ ನನ್ದನೇ।
ನನ್ದನೇ ಯಾದೃಶಂ ಧೀಮನ್ ತಾದೃಶಂ ನಾಸ್ತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ॥84॥

ಅಧಿಷ್ಠಾನಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ದಾತುಂ ವೃನ್ದಾವನೇ ಸದಾ।
ವೃನ್ದಾರಕೇನ್ದ್ರಸನ್ದಿಷ್ಟೋ ಮನ್ದಸ್ಮಿತ ವಸಾಮ್ಯಹಮ್॥85॥

ತ್ವಯಿ ಸಚ್ಛಾಸ್ತ್ರವಕ್ತಾಚ ವ್ಯಕ್ತಂ ವ್ಯಕ್ತಿಮತಾಂ ವರ।
ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸರ್ವಾಣಿ ಕೃತ್ಯಾನಿ ಭೃತ್ಯಾನುಗ್ರಹ ಕಾತರಃ॥86॥

ವಸಾಮಿ ಮನಸಾ ಶ್ರೀಮನ್ ದಾಸೋ ವ್ಯಾಸಸ್ಯ ಶಾಸನಾತ್।
ಶ್ವಾಸರೂಪೇಣ ಚಾವಾಸಃ ವಿಪ್ರಸ್ಯಾಪಿ ಭವಾಶು ಚ॥87॥

ಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಜ್ಞ ಕೃತಾರ್ಥಂ ಮಾಂ ತ್ರಾತಾ ತ್ವಂ ಸರ್ವದಾಽತ್ರತು।
ಕುಬೇರೋಽಪ್ಯಥ ಮಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಭೇರೀರವ ಆದರಾತ್॥88॥

ಗಮ್ಭೀರ ಸ್ತೋತ್ರ ಸಂನಾದ ಸುಭೀರುಸ್ಸನ್ ಉಪಾಗತಃ।
ಗೃಹ್ಣನ್ ಪ್ರಾಣಿಂ ಗುಣಿನ್ ಧೀಮನ್ ಮಣಿ ಕೀರ್ಣಾನಿ ಮಾನವ॥89॥

ದದೌ ಚಾಭರಣಾನ್ಯಾಶು ಚರಣೇ ಮಣಿರಾಶಿಕಮ್।
ಸ್ವಗೃಹ್ಯಂ ವೇಶಯಾಮಾಸ ಸ ಗೃಹ್ಣನ್ನೇವ ಮೇ ಕರಮ್॥90॥

ಪ್ರಗೃಹೀತಮತಿಪ್ರೇಮ್ಣಾ ಜಗೃಹೇ ಮಮ ಪಾದುಕೇ।
ಕುಬೇರಸ್ತ್ವಥ ಮಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸುವೀರೋಽಪಿ ಸುವಿಸ್ಮಿತಃ॥91॥

ತ್ರಯೀವಿರೋಧಿನಂ ಹತ್ವಾ ಕವೀಶ್ವರಮುಪಾಗತಮ್।
ಯಥಾ ಕರೋತಿ ವೇದಸ್ಯ ನಿರ್ಭಯಂ ಭಾರತೀಪತಿಃ॥92॥

ತಥಾ ಕರೋಷಿ ಲೋಕೇಶಪ್ರೀತಿಂ ಸಾದಿತವಾನಸಿ।
ಇತಿ ಮಾಮುಕ್ತವಾನ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಮತ್ಕೃತಿಸ್ಮೃತಿಮಾತ್ರತಃ॥93॥

ತ್ಯಕ್ತವಾನ್ ಸರ್ವಕೃತ್ಯಾನಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ತತ್ವಾನಿ ಮೇ ಸುತ।
ಅಹಂ ನಿಮಿಷಮಾತ್ರೇಣಾನಿಮಿಷೈಃ ಸಹಿತೋಽಗಮಮ್॥94॥

ಪಶ್ಯತಾಮೇವ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪಾಶಿನೋ ಲೋಕಮಾಗತಃ।
ಪ್ರಚೇತಾ ಅಪಿ ಮಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸುಚೇತಾಶ್ಚ ವಿಪಶ್ಚಿತಮ್॥95॥

ಕುಚೇತಾಶ್ಚಾಗತಃ ಪಶ್ಚಾತ್ ಸ್ವಚ್ಛಂ ಯಾಚಿತವಾನ್ ಮಮ।
ಜ್ಞಾನಂ ಭಾನುನಿಭಂ ಮೌನಿನ್ ಮಾನೇನ ಸಹಿತಂ ಶನೈಃ॥96॥

ಅನನ್ತಾನನ್ತಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ಸೂಚನಂ ಲೋಚನಂ ಯಥಾ।
ಕಾಞ್ಚನೇನಾಞ್ಚನಂ ಕುರ್ವನ್ ಮಾಂ ಛನ್ನಂ ಪಾಪಿನಾಮಿಹ॥97॥

ಲಾಞ್ಚನೈಃ ಪ್ರಾಞ್ಚಿತಂ ಜಾನನ್ ವಾಞ್ಚಿತಂ ಚಾಪ್ತವಾನ್ ಮಯಾ।
ತದಾದರೇಣ ಸರ್ವೇಽಪಿ ಗರ್ವಿತಾ ಅಪಿ ಚರ್ವಿತಮ್॥98॥

ದರ್ವೀಕರಪತಿಂ ಪರ್ವಣ್ಯಾಪ್ತಾಃ ಸ್ವರ್ವಾಸಿನಶ್ಚ ಯೇ।
ಸಾಧು ಸಾಧ್ವಿತಿ ಸಮ್ಭಾಷ್ಯ ಜಗೃಹುರ್ದರ್ಶನಂ ಚ ಮೇ॥99॥

ಸ್ವಾದು ಸ್ವಾದು ಪದೈರ್ದಿವ್ಯೈಃ ಮಧುರೋಕ್ತಿ ಸಮನ್ವಿತೈಃ।
ಏವಂ ಜ್ಞಾನೋಪದೇಶಂ ಚ ಮಾನವಾನ್ತಕಸನ್ನಿಧೌ॥100॥

ದಾನವಾ ಅಪಿ ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಸ್ತುವನ್ತೋ ಮಾಂ ದಿವಂ ಯಯುಃ॥101॥

ಏತತ್ ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ
ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿ ದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥102॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥103॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಮ್॥104॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತೀಃ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕವಾಗೀಶತೀರ್ಥಶ್ರೀಮಚ್ಛರಣಕರಸಞ್ಜಾತ ಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜಪೂಜ್ಯಚರಣೋದಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ವಾಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ ಅಲೌಕಿಕ ವಿಭಾಗೇ ಷಷ್ಠೋ ಽಧ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ॥

॥ಅಥ ಸಪ್ತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ॥7॥

ಓಂ ಏವಂ ವೈ ದೇವತಾ ಲೋಕೇ ಪಾಕಶಾಸನಪೂರ್ವಕಾನ್।
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಾಕಾಶಾಗಾಮೀ ತು ಸತ್ಯಲೋಕಮಿತೋಽಗಮಮ್॥1॥

ತತ್ರೈವ ನಿವಾಸಾಮ್ಯದ್ಧಾ ಶುದ್ಧಾನ್ತಃಕರಣಃ ಸದಾ।
ಬಧ್ವಾಹಯಗ್ರೀವಪಾದೇ ಶ್ರದ್ಧಾಯುಕ್ತಶ್ಚ ಸುಸ್ಥಿರಃ॥2॥

ತತ್ರಾಪಿ ಮಾಂ ಹಯಗ್ರೀವಃ ಶ್ರುತ್ಯರ್ಥಂ ಸರ್ವಮೇವ ಚ।
ಗ್ರಾಹಯಾಮಾಸ ಸರ್ವಜ್ಞೋ ವರ್ಗೇ ವರ್ಗಾರ್ಥ ತತ್ವವಿತ್॥3॥

ಸರ್ಗೇ ಸರ್ಗೇ ತಥಾಹಂ ವೈ ಸ್ವರ್ಗಂ ಯಾಸ್ಯಾಮಿ ಮಾರ್ಗಯನ್।
ಘರ್ಘರೌ ತೌಚ ದೈತ್ಯಾಗ್ರ್ಯೌ ಮಧುಕೈಟಭ ಸಂಜ್ಞಿತೌ॥4॥

ತೌ ಹತ್ವಾ ಸಲಿಲೇ ಕಾಲೇ ಲೋಕಂ ನಿರ್ಮಿತಿವಾನಲಮ್।
ಪಾಲಯಾಮಿ ಕುಲಾಲೋಽಪಿ ಕಲಶಂ ಪಾಲಯನ್ ಯಥಾ॥5॥

ಏವಂ ಸೃಷ್ಟ್ಯಾದ್ಯಷ್ಟಕಂ ಚ ಸ್ಪಷ್ಟಂ ಕಷ್ಟಂ ವಿನಾಪ್ಯಹಮ್।
ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸುಷ್ಠು ಕರೋಮೀಷ್ಟಾಂ ಭಕ್ತಾನಾಂ ಪ್ರೇಷ್ಠಸದ್ಗತಿಮ್॥6॥

ಇತಿ ಮಾಮುಕ್ತವಾನ್ ಭಕ್ತಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸರ್ವ ತು ಪಾತಕಮ್।
ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಪದಾನ್ತಿಕಂ ಸ್ವಸ್ಯ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಯುಕ್ತಂ ಶ್ರುತಿಗ್ರಹೇ॥7॥

ಸಹಸ್ರಪದ್ಯ ತತ್ಪದ್ಯಂ ತತ್ಪದಾಖ್ಯದಲಾನ್ವಿತಮ್।
ತದ್ಭಾವಸೌರಭಭುವಂ ಜಿಘ್ರನ್ ಬಿಭ್ರತ್ ಸ್ವಮೂರ್ಧನಿ॥8॥

ವಿಪ್ರಾಸ್ಯ ಸರಸೋದ್ಭೂತಂ ತರಸಾ ಸರ್ವಭೂಸುರಾಃ।
ಶಿರಸಾ ಸ್ವರಸೋಪೇತಾಃ ಶ್ರಿಯೈಃ ತಾಮರಸಂ ಪರಮ್॥9॥

ಧಾರಯನ್ತು ಬುಧಾಗಾರೇ ಧಾರಯನ್ತು ಸದಾರಕಾಃ।
ಆದರೈಃ ಪಾದರಜಸಾ ಧೂತಪಾಪಾಶ್ಚ ಯೇಽನರಾಃ॥10॥

ಇತ್ಥಂ ಮಮೋಕ್ತಿರೇವೇಯಂ ಕಥಂ ಕೃತ್ರಿಮವಾರ್ತಯಾ।
ವ್ಯರ್ಥತಾಂ ಯಾತಿ ತತ್ವಜ್ಞ ಪಾರ್ಥಿವೇಷ್ವಪಿ ಸಾರ್ಥಿಕಾ॥11॥

ಅತಿಗೌಪ್ಯಾನಿ ಪದ್ಯಾನಿ ಮಯೋಕ್ತಾನ್ಯಪಿ ಕಾನಿಚಿತ್।
ಜನಸ್ಯಾಯೋಗ್ಯತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹೃತವಾನ್ ವಿಪ್ರವಾಕ್ಯತಃ॥12॥

ಅಹಂ ತ್ವವಿಶ್ವಾಸಮೇವ ಭಾವಿನಂ ಭಾವನಾತ್ಮಕಃ।
ಭಾವಯನ್ ಭಾನುಮದ್ಧೀಮನ್ ಅಬುಧಾನಾಂ ಹರಾಮಿ ಚ॥13॥

ಏವಂ ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರನೃತ್ಯನ್ ವೈ ಸತ್ಯಂ ಕರ್ತುಂ ಮಯೋದಿತಮ್।
ತತ್ತನ್ಮುಖೇ ಪ್ರಯತ್ನಾನಿ ವಕ್ತುಂ ತಥ್ಯಂ ಕರೋಮಿ ಚ॥14॥

ಅಹಂ ಧವಳಗಙ್ಗಾಯಾಂ ದೇವೈಃ ಸಹ ಮುನೀಶ್ವರೈಃ।
ಅರುಣೋದಯವೇಲಾಯಂ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಗಚ್ಛಾಮಿ ನಿತ್ಯಶಃ॥15॥

ನರಾಣಾಂ ದರ್ಶನಂ ಚಾಪಿ ಸ್ಪರ್ಶನಂ ಚ ವಿಮರ್ಶನಮ್।
ಸುರಾಣಾಂ ನೈವ ಧರ್ಮಶ್ಚ ಸಮ್ಭಾಷಣಮಪಿ ಪ್ರಿಯ॥16॥

ಸ್ವಪ್ನೇಽಪಿ ಚಾಪ್ತವಾನ್ ಶ್ರೀಮನ್ ಆಯುಷ್ಮನ್ ನರದೇಹಿನಮ್।
ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಯದಿ ವಾ ತಾಪಂ ನರಕೇ ಚಾಪ್ನುಯಾದ್ಧ್ರುವಮ್॥17॥

ಅಥಾಪಿ ಮೇ ನ ದೋಷಃ ಸನ್ಯಾನ್ನಿಸ್ಸಙ್ಗವಪುಷೋ ಋಷೇಃ।
ಅಘಮರ್ಷಣತೋ ದೋಷಂ ಶೋಷಯಾಮಿ ತದಪ್ಯಹಮ್॥18॥

ತಸ್ಯಾದ್ಧವಳಗಙ್ಗಾಯಮಙ್ಗೀಕೃತ್ಯ ಮುನೀಶ್ವರಃ।
ಸಙ್ಗೀ ಕೃತಾವಗಾಹ ಸನ್ ಸ್ವಾಙ್ಗಂ ಯಸ್ಯಾಮಿ ನಿತ್ಯಶಃ॥19॥

ಅಥ ತೇ ವಚ್ಮಿ ಸತ್ಯಂ ಚ ಪ್ರಶ್ನಂ ಮಾ ಕುರು ಮಾಂ ಪ್ರತಿ।
ಶಿಶ್ನೋದರಪರಾಣಾಂ ಚ ವಾಚಂ ನ ಶೃಣು ನನ್ದನ॥20॥

ಶೋಷಯೇ ಸ್ಮೃತಿಮಾತ್ರೇಣ ದೋಷಂ ಸರ್ವಂ ವಿಪಶ್ಚಿತಾಮ್।
ಹಯಾಸ್ಯಕೃಪಯಾ ನಿತ್ಯಂ ಮಯಾಸ್ಯ ಚರಣಾರ್ಚನಾತ್॥21॥

ಪ್ರಿಯಾಸ್ಯೇವ ಗತಿಃ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಪ್ರಯಾಸ್ಯಾಮಿ ನ ಸಂಸೃತಿಮ್।
ಹೇ ಪುತ್ರ ವೃತ್ರ ಹನ್ತಾಯಂ ವಿಚಿತ್ರಂ ಕೃತವಾನಹೋ॥22॥

ಪಿತ್ರಾದೃಷ್ಟಶ್ಚ ಸ್ವಚ್ಛತ್ರಂ ಧೃತವಾನತ್ರ ಮೂರ್ಧನಿ।
ಧನ್ವನ್ತರಿಂ ಭಜೇ ನಿತ್ಯಂ ಮನ್ವನ್ತರಪತಿಂ ಪ್ರಭುಮ್॥23॥

ತನ್ವನ್ತರಗತಶ್ಚಾಹಂ ನನ್ವನ್ತರಗತೋಽಪಿಸನ್।
ಅಮೃತಾಂಶುಗತಂ ದೇವಂ ತ್ವಮೃತಾಬ್ಧಿ ಸಮುದ್ಭವಮ್॥24॥

ಅಮೃತಂ ಪಾಯಯನ್ತಂ ಮಾಂ ಅಮೃತಾಕ್ತಕಮಣ್ಡಲುಮ್।
ಸ ದೇವೋ ವರದೋ ಮಹ್ಯಂ ತದೈವ ಪ್ರಭುರವ್ಯಯಃ॥25॥

ದದೌ ಚ ದಿವ್ಯವಿಜ್ಞಾನಂ ಮುದೈವ ಮಮ ಸೇವಯಾ।
ಶ್ರೀಪತಿಶ್ಚೋತ್ತಮೋ ನಿತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ ಜಗತಿ ತತ್ಕೃತಮ್॥26॥

ಕತ್ಥನಂ ತಚ್ಚ ಮಿಥ್ಯೇತಿ ಜಲ್ಪನ್ತಿ ದಿತಿಜಾಃ ಸುತ।
ಪೂರ್ವಂ ಸುರಾಸುರಗಣೈರರ್ಥಿತೋಽಹಂ ಕಥಾನ್ತರೇ॥27॥

ತಥಾನ್ತರೇ ಪಪುರ್ದೇವಾಸ್ತ್ವಮೃತಂ ಚೇತರೇ ಮೃತಿಮ್।
ಯುದ್ಧೇ ದೇವೈಃ ಸುಸನ್ನದ್ಧಾಃ ವೃದ್ಧಾ ವೃದ್ಧ ವಿರೋಧಿನಃ॥28॥

ಮುಗ್ಧಾಃ ಸದ್ಭಾವತೋ ದುಗ್ಧಪಯೋಬ್ಧೌ ಮಧ್ಯಗಾಶ್ಚ ತೇ।
ತದ್ದ್ವೇಷಾದ್ವೇಷರೂಪಾಸ್ತೇ ಮೃಷೇತಿ ಮಮ ಭಾಷಿತಮ್॥29॥

ಭಾಷನ್ತೇ ಶೇಷಶಾಯಿಂ ಚ ದೋಷೀತಿ ಸುಷಿರೋಕ್ತಿಭಿಃ।
ಇತಿಮಾಮುಕ್ತವಾನ್ ಸೂಕ್ತಂ ಸ್ವಪಾದೇ ಚಾವದತ್ಯಜತ್॥30॥

ಕಾಪಟ್ಯಾನ್ತಕದೈತ್ಯಾನಾಮನ್ತಕಂ ಚಾಪಿ ತಂ ಭಜ
ಅನನ್ತಂ ತಂ ನತೋಽಸ್ಮೀಶಂ ದೇಶತಃ ಕಾಲತಶ್ಚ ಯಮ್।
ಗುಣತಶ್ಚ ವದನ್ತೋ ಯೇ ಸನ್ತಃ ಕಾನ್ತಂ ಶ್ರಿಯಃ ಸುತ।
ವೈದ್ಯೋ ಧನ್ವನ್ತರಿಶ್ಚಾಯಂ ಚೈದ್ಯಶಾಪಾಖ್ಯರೋಗಹಾ॥31॥

ಚೋದ್ಯಂ ಚ ಕೃತವಾನ್ ಮಹ್ಯಂ ಚಾದ್ಯನ್ತೌ ಹೃತವಾನ್ ಮಮ।
ಭೈಷಜ್ಯಂ ಕೃತವಾನ್ ಮಹ್ಯವೈಷಮ್ಯರಹಿತಃ ಪ್ರಭುಃ॥32॥

ಭೈಷ್ಮ್ಯಾಪತಿಪ್ರಸಾದಾಖ್ಯಂ ಪ್ರೇಷ್ಯಸ್ಯ ಸ ಮಹಾಭಿಷಕ್।
ಏವಂ ಜ್ಞಾನಾಮೃತಂ ಶ್ರೀಮನ್ನಾನೃತಂ ಚೋಚ್ಯತೇ ಮಯಾ॥33॥

ಕೋ ಮೃತಿಂ ನಾನುಯಾತೀಹ ಮಾಮೃತೇ ತಂ ವದಸ್ವ ಮೇ।
ಹಯಗ್ರೀವಪ್ರಸಾದೇನ ಶುಭಮೇವ ಭವಿಷ್ಯತಿ॥34॥

ಭವಗ್ರಾಹಾದ್ಭಯಂ ನಾಸ್ತಿ ಶುಭಗ್ರಹನಿರೀಕ್ಷಯಾ।
ಮತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ಪುತ್ರೇಶ ಸುಪ್ರಸಙ್ಗೀ ಭವಿಷ್ಯಸಿ॥35॥

ಕುಪ್ರಸಙ್ಗಂ ನಿರಾಕೃತ್ಯ ಸುಪ್ರಭಾತೇ ಪ್ರಿಯೋಭವ।
ನಿತ್ಯಂ ವಚ್ಮಿ ಶುಚಾಂ ಪ್ರಾಞ್ಚಂ ಕಚಂ ಗೃಹ್ಯ ವಚೋ ಮಮ॥36॥

ವಿಚಕ್ಷಣಂ ವಿಚಾರ್ಯಾಹಮಾಚಾರ್ಯಾ ಪ್ರಾಕ್ಚತುರ್ವಿಧಮ್।
ತತ್ವಂ ತತ್ವವಿದಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಟ ಮತ್ವಾ ತನ್ಮತಮವ್ಯಯಮ್॥37॥

ಕೃತ್ವಾಕೃತ್ವಾಹಮತ್ಯನ್ತ ಸುಖೀ ಭವ ಶಮಿನ್ ಸದಾ।
ವಸಾಮಿ ನಿತ್ಯಂ ಶ್ರೀಶಸ್ಯ ಸಭಾಯಾಂ ಸಾರವತ್ತಯಾ॥38॥

ವ್ಯಾಸಾತ್ಪಾರಾಶರಾತ್ಸಾರ ತತ್ವಾನಿ ಸ್ಮಾರಿತೋಽಭವಮ್।
ಬದರೀಪುರವಾಸೇ ತು ಮದಿರಾಪಾನತಃ ಸುತ॥39॥

ಕದರೀಕೃತ ಚಾರಿತ್ರಾನ್ ವಿದದಾರ ಹರಿಃ ಸ್ವಯಮ್।
ನರನಾರಾಯಣಾತ್ಪುಣ್ಯಂ ಶೃಣೋಮಿ ಮುನಿಮಣ್ಡಲೇ॥40॥

ಸ್ಮರಣಾತ್ಸರ್ವಪಾಪಘ್ನಾತ್ ಕರಣಂ ಮುಕ್ತಿ ಪದ್ಧತೇಃ।
ವ್ಯಾಸೋಽಪಿ ದಾಸಾಯ ವಿಶಾಲಬುದ್ಧೇಃ ಶಶಾಸ ಮಹ್ಯಂ ಜಗದೀಶದಾಸ್ಯಮ್।

ಸದಾ ಹಯಾಸ್ಯಂ ಸಮುಪಾಸ್ಯ ಶ್ರೀಶಂ ಸೇಷಂ ಸಶೇಷಂ ಜಗದಾಸ ದಾಸಮ್
ವಿರಿಞ್ಚಿ ಪೂರ್ವಂ ಕವಿರಞ್ಜಿತಂ ಹರಿಮ್ಸ್ವರಞ್ಜಿತಂ ಮೌನಿಜನೈರಥಾಞ್ಚಿತಮ್।

ಸ್ಮರಂ ಜಯ ತ್ವಂ ಸ್ಮರಮಾರಖಞ್ಜನಿಮ್ಯದ್ರಞ್ಜಿತಂ ತ್ವದ್ಧೃದಯಂ ನಿರಞ್ಜನಮ್।
ಇತಿ ಮಾಮುಕ್ತವಾನ್ ವ್ಯಾಸೋ ದಾಸಂ ಭಾಸುರವಿಗ್ರಹಃ॥43॥

ಮನ್ದಹಾಸಾನ್ವಿತೋ ನಿತ್ಯಂ ಇನ್ದಿರೇಶೋಽಪಿ ಮಾಂ ತದಾ।
ಸುಷಿರೋಕ್ತಿಭಿರಿತ್ಯುಕ್ತೇ ಕಷಣೋಕ್ತಿತ ಇತ್ಯಹೋ॥44॥

ಭಾಷಸೇ ಭೇಷಜಂ ಕಿಂ ತೇ ಜಿಹ್ವಾಯಾ ಅಪಿ ತದ್ವದ।
ವಾತಾಪಿತ್ತಾದಿ ದೋಷಾಣಾಂ ಮೇಲನೇ ಸತಿ ಕಾಲತಃ॥45॥

ಬಾಲಕಾನ್ ಸತಿಮಿತ್ರಾದೀನ್ ಪ್ರತಿಕಾಲಯತೇ ಯಥಾ।
ತಥಾ ವದಸ್ಯನ್ಯಥಾ ತ್ವಂ ಕಥಾಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಹರೇರಥೋ॥46॥

ತ್ವತ್ಕಥಾ ಮತ್ಕಥಾಯುಕ್ತ ಸರ್ವಥಾ ಮಾ ವೃಥಾ ಭವೇತ್।
ಸೈವ ತೇ ಭೇಷಜಂ ಭಾಷಾಃ ಪ್ರೇರಯಿಷ್ಯತಿ ನಾನ್ಯಥಾ॥47॥

ನಿರ್ದೋಷಾಣಾಂ ಮೃಷಾ ವಾಣೀ ನ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಸರ್ವಥಾ।
ತಸ್ಮಾದ್ವಕ್ಷ್ಯೇ ಕಥಾಂ ತಥ್ಯಾಂ ಪ್ರತಿತಾನ್ವಯ ಸಮ್ಭವ॥48॥

ತಿಥೌ ತಿಥೌ ಮಾ ಕೃಥಾತ್ವಂ ವ್ಯಥಾಂ ತಾತ ವೃಥಾ ವೃಥಾ।
ತಥಾ ತಥಾ ಭವತ್ಯೇವ ಹರಿಃ ಕರ್ತಾ ಯಥಾ ಯಥಾ॥49॥

ಹರೇರಾಜ್ಞಾಂ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಸ ವಿಧಿಃ ವರ್ತತೇ ವಿಧೌ।
ಹರಶ್ಚ ಹರತೇ ಸರ್ವಂ ಸ್ವಯಂ ಚಾಸ್ಯಸ್ಥಿತೌ ತಥಾ॥50॥

ಗರುಂ ಹಿತ್ವಾ ತು ಗುರ್ವರ್ಥಂ ಗೀರ್ವಾಣಾಃ ಸರ್ವ ಏವ ಚ।
ಗನ್ಧರ್ವಾ ಅಪಿ ಗಾನ್ಧರ್ವ ಶೌಣ್ಡಾಃ ಪಣ್ಡಿತಮಾನಿನಃ॥51॥

ಹರಿಂ ಯಯುರ್ಮುರಾರಿಂ ತಚ್ಚರಣಂ ಪರಮಾದರಾತ್।
ಸುರಾಸ್ತೇ ಕಿಙ್ಕರವರಾಃ ಶರಣಂ ಪ್ರಾಪುರಞ್ಜಸಾ॥52॥

ಕರದಾ ವರದಾಯಾಥ ಸ್ಮರದಾಶ್ರಯದಾಯ ಚ।
ಪರದಾರಪರಾನ್ ದೇವ ವಿದಾರಯ ಕ್ರುಧಾ ರಿಪೂನ್॥53॥

ವಿದಾರಯಾಸಿಧಾರಯಾ ಸುಧಾರಸಮುದೀರಯ।
ಉದಾರ ಸಾದರಂ ಧಾರಾಂ ಪದಾರವಿನ್ದಜಾಂ ಭರ॥54॥

ಇತ್ಯೂಚುಃ ಸೋಽಚಿರಂ ವಾಕ್ಯಂ ಶ್ರುತ್ಯುಕ್ತಂ ಪ್ರಾಕ್ತನಂ ಚ ತೇ।
ಯೌಕ್ತಿಕಂ ಶೌಕ್ತಿರೂಪ್ಯತ್ವಂ ಮತಂ ಚಾತಾತ್ವಿಕಂ ಜಗುಃ॥55॥

ಇತಿ ಸಮ್ಪ್ರಾರ್ಥಿತಸ್ತಸ್ಯ ಭಕ್ತ್ಯಾಽಕೃತ್ರಿಮಯಾ ಸುತ।
ಕೃತ್ಯಂ ತತ್ಕೃತವಾನತ್ರ ಚಿತ್ರಂ ಹರಿಕೃತಂ ಬತ॥56॥

ಪಾರಮ್ಪರ್ಯೇಣ ರಾಜತ್ವಂ ತದೀಯಾನಂ ಮದೀರಿತಮ್।
ಅತಶ್ಚಿರೇತಿ ಧೈರ್ಯಾರ್ಥಂ ಪೂರ್ವಂ ಮೇ ವಾಗುದೀರಿತಾ॥57॥

ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನಾಂ ಮುನೀಶಾನಾಂ ಶಾಸನಂ ನ ವಿನಾಪ್ಯತು।
ಶನೈರ್ಮದ್ವಚನಂ ಜಾನನ್ ಧೀಮನ್ ಮದ್ವಚನಂ ಶೃಣು॥58॥

ಅಹಂ ಪೂರ್ವೇಽಪಿ ಸರ್ವಜ್ಞೋ ಗುರ್ವಾಜ್ಞಾಂ ತ್ವಮಗರ್ವಿತಃ।
ಶಿರಸಾ ಧಾರಯಾ ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯಾಮೀಶ್ವರಜ್ಞೋಽತಿಶೀಘ್ರತಃ॥59॥

ಪರದಾರೇತಿ ಪೂರ್ವೋಕ್ತಾಃ ಗರದಾಃ ಸ್ವಪತೌ ಚ ಯಾ।
ವಿದದಾರ ಹರಿಃ ಸರ್ವಾಃ ಅಸಿಧಾರಾಭಿರೇವ ತಾಃ॥60॥

ತತ್ಪರಂ ಸ ಹರಿಃ ಸ್ವೈರಂ ಗರಖಡ್ಗಾತ್ ನ್ಯಕೃನ್ತತ।
ವರದಃ ಪರದೇಶಸ್ಥ ಸ್ಮರದಾಶ್ರಯದಃ ಸ್ವಯಮ್॥61॥

ರಾಮೋ ರಾಜೀವನೇತ್ರೋಽಸೌ ರಾವಣಾವರಜೇ ಯಥಾ।
ಕರದಾ ವರದಾಯಾಥ ಸ್ಮರದಾಶ್ರಯದಾಯಚ॥62॥

ಇತಿ ಪೂರ್ವಂ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತ ಮನುಸನ್ಧತ್ಸ್ವ ಬುದ್ಧಿಮನ್।
ವಾದಿರಾಜಾಗ್ರತಃ ಕ್ಷುದ್ರ ರಾಜಕಾರ್ಯಂ ಕುತಃ ಸುತ॥63॥

ವಾದೀಭಮೃಗರಾಜೋಽಹಂ ವಾದಿರಾಜೋ ಹರಿಂ ಭಜೇ।
ಇತ್ಯಪಿ ಸ್ವೋಕ್ತಮೇವಾತ್ರ ಹ್ಯನುಸನ್ಧೇಯಮನ್ವಹಮ್॥64॥

ಇತಿ ಸರ್ವಜ್ಞತಾಂ ಶಾನ್ತ ಸ್ವಾನ್ತಸ್ಥಂ ಕುರು ಚಾನ್ತಕಮ್।
ಮಾಂ ತಾತಂ ಸನ್ತತಂ ತ್ವಂ ಚ ಚಿನ್ತಯಿತ್ವಾ ನಿಕೃನ್ತಯ॥65॥

ತಸ್ಯಾಪಿ ಸ್ವೋಕ್ತ ದಾರ್ಢ್ಯಾರ್ಥಂ ಸ್ವಪ್ನೇ ವಕ್ತಿ ರಘೂತ್ತಮಃ।
ಕಾತ್ರ ಶಙ್ಕಾಪಿ ತೇ ಮಾಸ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಮಮ ಸತ್ಕೃತೌ॥66॥

ಉದಾರ ಸಾದರಂ ಧರಾಂ ಪದಾರವಿನ್ದಜಾಂ ಭರ।
ಹೃದಾದರಾನ್ ಮದೀರಿತಂ ಹೃದಿ ಸ್ಥಿತಂ ಸದಾ ಕುರು॥67॥

ಇತ್ಯಹಂ ಪ್ರಾರ್ಥಯಾಮ್ಯದ್ಧಾ ಬುದ್ಧಿಸಿದ್ಧೇಶ್ವರಂ ಹರಿಮ್।
ಪ್ರವೃದ್ಧಜ್ಞಾನಸಂಶುದ್ಧ ಸಮಿದ್ಧಾಗ್ನಿರಿವ ಜ್ವಲನ್॥68॥

ಅತಸ್ತದೀರಿತಂ ವಾಕ್ಯ ಮೈಹಿಕಾಮುಷ್ಮಿಕಂ ಚ ಯತ್।
ತತ್ಸ್ವ ಕುರು ಗುರೂಕ್ತಂ ಚೇತ್ಯತೋ ಭವತಿ ತೇ ಶುಭಮ್॥69॥

ತಥೈವ ಶೇಷಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಮದ್ವಾಕ್ಯಂ ಸಮುದೀರಿತಮ್।
ವಿಶ್ವಾಸೇ ಸತಿ ತದ್ವೈ ಸ್ಯಾತ್ ನಸ್ಯಾದ್ವಾ ತದಭಾವತಃ॥70॥

ವಿಶ್ವಾಸಿನಾಮವಶ್ಯಂ ತು ತದ್ವೈ ಸ್ಯಾತ್ಪಶ್ಯ ಶೋಭನಮ್।
ಸ್ವಸ್ಯಾವಿಶ್ವಾಸತಃ ಶಾನ್ತ ನ ಸ್ಯಾದ್ವಾಕ್ಯಸ್ಯ ದೋಷಿತಾ॥71॥

ವಿಶ್ವಾಸಿನಾಂ ಸಮಾಜೇ ಚ ನ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಹಿ ತಾದೃಶಮ್।
ಯಾದೃಶಂ ವ್ಯಾಸಭಕ್ತೇಶಂ ತಥಾ ಸೀತಾಪತೇರ್ಮತಮ್॥72॥

ತಯೋರ್ವಿಶ್ವಸತೋರ್ವೀಶಾಧೀಶ ಶ್ರೀಶೋಽತ್ರ ಶೋಭನಮ್।
ದಾಸ್ಯತ್ಯಸಂಶಯಂ ಪಶ್ಯ ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ಸ ವಿಶ್ವಕೃತ್॥73॥

ಗುರುಪ್ರಸಾದತಃ ಕಸ್ಯ ಫಲಂ ನ ಸ್ಯಾದವಶ್ಯತಃ।
ಕರಿಷ್ಯತ್ವೇವ ತತ್ಸ್ವಾಮೀ ತತ್ಪ್ರಸಾದಾನುಸಾರತಃ॥74॥

ಪ್ರಸಾದಂ ಮತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ಪ್ರಸಾದಂ ಸ ಕರಿಷ್ಯತಿ।
ಕಃ ಪ್ರಸಾದಮೃತೇ ಕ್ವಾಪಿ ಪ್ರಸೀದತಿ ನ ಸೀದತಿ॥75॥

ತಸ್ಮಾದ್ಗುರೌ ಸದಾ ಧೀರ ರತಿಂ ಕುರು ಹರೌ ಪ್ರಿಯ।
ಗುರುದ್ವಾರಾ ಪ್ರಸನ್ನಃ ಸನ್ ಭರತಿ ತ್ವಾಂ ರಮಾಪತಿಃ॥76॥

ಶುದ್ಧ ಸದ್ಧರ್ಮ ಸಿದ್ಧಾನಾಂ ಪದ್ಧತಿಂ ಬುದ್ಧಿಮಾನ್ ಕುರು।
ಕ್ರುದ್ಧೋ ಮದ್ಧರ್ಮ ರುದ್ಧಾನಾಂ ಪದ್ಧತೌ ಸ್ತಬ್ಧತಾಂ ಕುರು॥77॥

ಸಿದ್ಧ ಮದ್ಧರ್ಮಪದ್ಧತ್ಯಾ ಶ್ರದ್ಧಾವಾನ್ ಮಧುಸೂದನಮ್।
ಆರಾಧಯ ಬುಧಾರಾಧ್ಯಂ ವಿಬುಧೇಶ್ವರಬುದ್ಧಿಗಮ್॥78॥

ಮಧುಂ ಕ್ರುದ್ಧಂ ತು ಧೀಮಾನ್ ಯೋ ಗದಾಧಾರಾಹತಂ ವ್ಯಧಾತ್।
ಅರ್ಚಿಮಾರ್ಗೇಣ ಗತ್ವಾಹಂ ಸ್ವರ್ಚಿತಃ ಸರ್ವದೈವತೈಃ॥79॥

ಚರ್ಚಿತಶ್ಚನ್ದನೈರ್ದಿವ್ಯೈರ್ನಾರ್ಚನ್ಮಾಂ ಕೋಟಿ ಸದ್ಗುಣಮ್।
ಈಶ್ವರಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದೇನ ಸೇಶ್ವರಂ ಜಗದದ್ಯಮೇ॥80॥

ಪ್ರಾಶ್ರಿತಂ ಚಾಸ ಶಾಸ್ತ್ರೇಶ ಮಾತ್ರಾ ಸಃ ಸರ್ವಥಾ ತವ।
ತಮೀಶ್ವರಂ ಭಾಸ್ವರಸೂರ್ಯಶೌರ್ಯದಂ
ಮಮೇಶ್ವರಂ ಸರ್ವಜಗಚ್ಚ ಸೇಶ್ವರಮ್॥81॥

ಮುನೀಶ್ವರೈಃ ಸರ್ವಸುರೇಶ್ವರೇಶ್ವರೈ-
ರ್ವಶೇಕರಂ ಸರ್ವಮಹೇಶ್ವರಂ ಸ್ಮರೇ।
ಅನನ್ತಾಸನಪರ್ಯನ್ತಂ ಅನನ್ತಪದ ಸಞ್ಚರನ್ ॥82

ಅನನ್ತಶಯನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಹ್ಯನನ್ತಸುಖಮನ್ವಹಮ್।
ಅನುಭೋಕ್ಷ್ಯೇ ಶನೈರ್ವಕ್ಷ್ಯೇ ಮುನೇ ಲಕ್ಷ್ಯಂ ಮನಃಕ್ಷತಿಮ್॥83॥

ತನುಕ್ಷತಿಂ ನ ವಕ್ಷ್ಯೇಹಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ನನು ಮನಃಕ್ಷತಿಮ್।
ತನುಕ್ಷತಿಂ ಕ್ಷಮೇ ನಿತ್ಯಂ ಕ್ಷಮೇ ನಾಹಂ ಮನಃಕ್ಷತಿಮ್॥84॥

ದಕ್ಷಾನ್ಮನಃಕ್ಷತಿಂ ತ್ರ್ಯಕ್ಷಃ ಕ್ಷಮತೇ ಕಿಂ ವಿಚಕ್ಷಣ।
ಮನ್ಮನೋ ವೇದಾನಾಂ ಸದ್ಯಃ ಪದ್ಯೈರ್ವಕ್ಷ್ಯೇತ್ರ ನನ್ದನ॥85॥

ತ್ವದಗ್ರತೋ ಬುಧಾಗ್ರ್ಯಸ್ತ್ವಂ ಕುರು ಶೀಘ್ರಂ ತದಗ್ರತಃ।
ಅಧ್ಯಾಯಾನ್ ಗುರುಪದ್ಯಾನಾಂ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಾನ್ನ ವಿನಾಪ್ಯನು॥86॥

ಶ್ರದ್ಧಾವಾನ್ನೈವ ಕೃದ್ಧೋಽಹಂ ವೃದ್ಧಮಙ್ಗೀಕುರು ಪ್ರಿಯ।
ಶೀಲಾಸ್ಥಾಂ ಕುರು ಶೀಲಾಢ್ಯ ಸಾಲಪ್ರಾಂಶಽಮಲಾಂ ಕೃತಿಮ್॥87॥

ಲೋಕೇಶಃ ಪಾಲಯೇತ್ಸತ್ಯಸ್ತ್ವಾಂ ಬಾಲಂ ಕಾಲಕಾಲತಃ।
ಏತದ್ದುಃಖೇನ ಮೇ ಸರ್ವಂ ಸುಖಂ ಮೇ ಪಾರಲೋಕಿಕಮ್॥88॥

ವಿಷಮಿಶ್ರಾಮೃತಂ ಯದ್ವತ್ತದ್ವದೇವ ಭವತ್ಯಹೋ।
ಏತತ್ಕಾರ್ಯತ್ರಯಂ ಶಿಷ್ಟಮಿಷ್ಟಂ ಕುರು ಯಥೇಷ್ಟತಃ॥89॥

ಸ್ಪಷ್ಟಂ ಮೇ ಮನಸಸ್ತುಷ್ಟಿಂ ಶಿಷ್ಟ ಸಾಧಯ ಸಾಧು ಭೋಃ।
ಇತಃ ಪರಂ ನ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಕುತೋ ವಕ್ಷ್ಯೇ ನಿರನ್ತರಮ್॥90॥

ಸುತಾನ್ತರಂ ನ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಮತಂ ಮೇ ಸಾಧಕಂ ತ್ವಲಮ್।
ಹೇ ಪುತ್ರ ಶಾಸ್ತ್ರವಕ್ತಾಹಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಕುರು ಮಮಾತ್ರ ತು॥91॥

ಹೇ ಮಿತ್ರ ಪಾತ್ರಭೂತೋಽಯಂ ಕಾತ್ರ ಶಙ್ಕಾ ತು ಕೃತ್ರಿಮಾ।
ಅನ್ಯಥಾ ಪರಸೌಖ್ಯಂ ಮೇ ದುಃಖಾಸಮ್ಭಿನ್ನ ಮೇವಹಿ॥92॥

ಕೋಽನ್ಯಥಾ ವಕ್ತಿ ತತ್ವಜ್ಞ ಮನ್ಮತಜ್ಞ ವೃಥಾಜ್ಞತಾ।
ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಸಮಭಾಣ್ಡೈರ್ಮೇ ಮಾಣ್ಡವ್ಯಮುನಿಪಾಚಿತಮ್॥93॥

ಶಾಣ್ಡಿಲ್ಯ ಶೌಣ್ಡಿತಂ ಚಾನ್ನಂ ಕೌಣ್ಡಿಣ್ಯಪರಿವೇಷಿತಮ್।
ಚತುರ್ವಿರಚಿತಂ ತಚ್ಚ ಚತುರ್ಮುಖಸುಚರ್ಚಿತೈಃ॥94॥

ಚತುರ್ವೇದೋದಿತಾರ್ಥೈಶ್ಚ ಚತುರಾಶ್ರಮವರ್ತಿಭಿಃ।
ಉಪೇನ್ದ್ರೇಣ ಸಹ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ಹ್ಯುಪತೇ ಗಾ ದಿವಾಕರಮ್॥95॥

ಉಪಭೋಕ್ಷ್ಯೇ ಹ್ಯುಪೇಕ್ಷಾ ತು ಹ್ಯುಪಕ್ಷೋಕೃಷು ನಾಸ್ತಿ ಮೇ।
ಮಮ ಭೋಜನಸನ್ತೋಷಂ ಸುಜನಾಮ್ಬುಜಭಾಸ್ಕರಮ್॥96॥

ಕುಜನಾಮ್ಬುಜಸಙ್ಕೋಚೇ ದ್ವಿಜರಾಜಂ ಮಮಾತ್ಮಜತಮ್।
ವದನ್ತಂ ದ್ವಿಚ ತೇ ಕಲ್ಪಭುಜಂ ಮಜ್ಜನತಾಂ ಪ್ರತಿ॥97॥

ಮದಜಾಡ್ಯರುಜಾಹೀನಂ ದ್ವಿಚಾರಾಧ್ಯಂ ಭಜಾದ್ಯ ತಮ್।
ಮಮ ಭೋಜನಸನ್ತೋಷಂ ಯೇ ಶ್ರುಣ್ವನ್ತಿ ಮುನೀಶ್ವರ॥98॥

ತೇಷಾಮನ್ನಾನಿ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಾನೀತಿ ಸತ್ಯಾ ಫಲಶ್ರುತಿಃ।
ಮಮ ಭೋಜನಸನ್ತೋಷಂ ಯೇ ಚ ಶ್ರುಣ್ವನ್ತಿ ನಿತ್ಯಶಃ॥99॥

ತೇಷಾಮಪ್ಯನಿಶಂ ವಿಪ್ರ ಸಹಭೋಜನಮೇವ ಚ।
ಇತ್ಯೇಕಂ ಶ್ಲೋಕಮೇಕೇ ಚ ನ ವದನ್ತಿ ಮುನೀಶ್ವರ॥100॥

ಪಾಕಶಾಸನಲೋಕೇ ಚ ಕೋ ನ ವಕ್ತಾ ಚ ನಾಕಿಷು।
ತೇನ ತೇ ಭವಿತಾ ತೋಷೋ ದೋಷೋಪಿ ತದನಾದರಾತ್॥101॥

ಮದನಾದರತೋ ಯದ್ವತ್ ‘ದ್ವಿಜಂ ತೋಷಯ ಯಾಜಯ’।
ಕುರು ಕಾರ್ಯತ್ರಯಂ ಶಿಷ್ಟಂ ಪರಲೋಕಸುಖಂ ಹರಮ್॥102॥

ಅನ್ಯಥೈತಚ್ಚಿನ್ತಯಾಮಿ ಕಾನ್ತ ಕಾತರತಾ ಭವೇತ್।
ಸ್ವಾನ್ತರಸ್ಥಾಂ ಕುರು ಶ್ರಾನ್ತಿಂ ಮಾ ತರಾಯ ಸುಕಾರ್ಯತಃ॥103॥

ಏತತ್ಕಾರ್ಯತ್ರಯಂ ಪುತ್ರ ಶತ್ರುಹಾಸ್ಯಾಭಿಮನ್ತ್ರಿತಮ್।
ಚಿತ್ರಂ ಗುರೂಕ್ತಮಪ್ಯತ್ರ ಪುತ್ರೇಣ ನಕೃತಂ ತ್ವಿತಿ॥104॥

ಯಾದೃಶೋಽಹಂ ಗುರುರ್ಧೀರಃ ತಾದೃಶಃ ಶಿಷ್ಯ ಏವ ಚ।
ಇತಿ ಮೇ ಹನ್ತ ದೈತೇಯಾ ಹಾಸ್ಯಂ ಕುರ್ವನ್ತಿ ನಿತ್ಯಶಃ॥105॥

ತಸ್ಮಾತ್ಕುರು ಗುರೂಕ್ತಂ ತೇ ಮನಸಾ ಸ್ಮರ ಧೀರ ಭೋ।
ಕಾರ್ಯತ್ರಯಂ ತ್ರಿಕಾಲೇಽಪಿ ಕದಾ ಕುರ್ಯಾಂ ತದೀರಿತಮ್॥106॥

ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ ಪುನಃ ಸತ್ಯಂ ವಿಪ್ರೋಕ್ತಿರ್ನೈವ ಮತ್ಕೃತಿಃ।
ಸತ್ಯಂ ತಥ್ಯಂ ಪುನಸ್ತಥ್ಯಮೇತತ್ಕಾರ್ಯತ್ರಯಂ ಸುತ॥107॥

ತತ್ಪಾದಕಮಲಂ ಫುಲ್ಲಂ ಮದ್ಗಲೇ ಬಧ್ಯತೇಽಮಲ।
ಉಪಲಸ್ಥಲಪರ್ಯನ್ತಂ ಮಮ ನಿರ್ಮಲಸತ್ಕೃತೇಃ॥108॥

ಅಧ್ಯಾಯಕೃತಿಪರ್ಯನ್ತಂ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಂ ಕುರು ಮಙ್ಗಲಮ್।
ಬುದ್ಧ್ಯಾರೋಹಯ ಮದ್ಧಾರ್ಯಂ ವೃದ್ಧಂ ವಿಪ್ರಮತಿಪ್ರಿಯಮ್॥109॥

ಏತತ್ಕೃತ್ಯತ್ರಯಸ್ಯಾಪಿ ಸುನಿಷ್ಕೃತ್ಯರ್ಥ ಮೇವ ಚ।
ಪ್ರತ್ಯಹಂ ಕುರು ಪುತ್ರೇಹ ಮತ್ಪ್ರಿಯಂ ವಿಪ್ರಸಾಕ್ಷಿಕಮ್॥110॥

ಹೇ ಸೀತಾಪತಿ ಭಕ್ತೇಶ ಹಾ ತೋಕ್ತಂ ಪ್ರತಿ ಮೇ ವದ।
ಹೋಮೇ ವಾ ಜುಹ್ವ ತದ್ವಾಕ್ಯಂ ಹೂಹೂಗನ್ಧರ್ವಗಾನಗಮ್॥111॥

ಕಾರ್ಯತ್ರಯಂ ನಷ್ಟಮಾಸೀತ್ ಷಷ್ಟಿಕಾಲವ್ರತಂ ಚರೇ।
ಮಮೇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಪರ್ಯನ್ತಂ ಕಷ್ಟಂ ತ್ಯಾಜಯ ಭೋಜಭೋ॥112॥

ಹೇಪುತ್ರ ತವ ಚಾಪ್ತೀಶ್ಚೇಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಸೀತಾಪತೇರ್ವಚಃ।
ಕಾರ್ಯತ್ರಯಂ ಶತ್ರವಾಣಾಂ ನೈವ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದಂ ಕುರು॥113॥

ಪಞ್ಚವೃನ್ದಾವನೇ ಪುಣ್ಯೇ ಪುರಾಣಂ ಪಞ್ಚಲಕ್ಷಣಮ್।
ಪಞ್ಚಾಸ್ಯವಾಕ್ಯಸನ್ದಿಷ್ಟಂ ತ್ವಂ ಚ ಕಾರಯ ಭೂರಿಷಃ॥114॥

ನಿರ್ವಿಘ್ನತಃ ಕುರು ತ್ವಂ ಚ ಹ್ಯವಿಘ್ನಂ ತ್ವಗ್ನಿಸನ್ನಿಭಮ್।
ಸಂಸಾರಯೋ ನಿಮಗ್ನಾನಾಂ ತದ್ರುಜಾಂ ರುಗ್ಣಕರ್ಮಣಾಮ್॥115॥

ಅಹಂ ನಿಮಿಷಮಾತ್ರೇಣನಿಮಿಷೈಸ್ಸಹನೈಮಿಷೇ।
ಮನುಷ್ಯಲೋಕಮಾಯುಷ್ಮನ್ ಮನೀಷ್ಯಾಮಿ ಮುನೀಶ್ವರ॥116॥

ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯಗಸ್ಯಾಪಿ ನೋ ವಿಷಾದಸ್ತ್ವಭೂನ್ಮಮ।
ಮನೀಷಿಣಾಂ ಮತಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಸರ್ವಂ ತವ ಶೃಣೋಷಿ ಚೇತ್॥117॥

ಮನೀಷಿಣಾಂ ಮನಃಸ್ಥಂ ಚ ಭಣೇಽದ್ಯ ಶ್ರುಣು ನನ್ದನ।
ಗುಣಿನಾಪಿ ಸ್ವಪುತ್ರೇಣ ಮುನಿನಾಂ ಸ್ವಾಮಿನಸ್ತವ॥118॥

ಕೃತ್ಯಂ ನ ಕೃತಮಪ್ಯತ್ರ ಚಿತ್ರಂ ಹರಿ ಕೃತಂ ಬತ।
ಇತಿ ಪೃಚ್ಛನ್ತಿ ಮಾಂ ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ ಮಯೋದಿತಮ್॥119।

ಮುನಯೋ ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯವಾಸಿನೋಽಪಿ ನಿರಾಶಿನಃ।
ಮಯಿ ಸನ್ಮಾನಿನೋ ನಿತ್ಯಂ ಮುನೇ ತಾನಪಿ ತೋಷಯ॥120॥

ತ್ರಿಭಿಃ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಪುತ್ರತ್ವಂ ವಿತ್ತ ಶ್ರುತ್ಯುಕ್ತಮೇವ ಚ।
ಕೃತ್ಯತ್ರಯಂ ತ್ವಮಪ್ಯತ್ರ ಕೃತ್ವಾ ಪುತ್ರತ್ವಮಾಪ್ನು ಹಿ॥121॥

ಪುದಿತ್ಯಾಹುಃ ಪೂಯಶೋಣಾದಿ ಭಾಜಂ
ವ್ಯಾಜಾನ್ಮಯಾ ನೋಚ್ಯತೇ ಚಾತ್ಮಜಾದ್ಯ।
ತಸ್ಮಾತ್ತ್ರಾತಾ ಪುತ್ರ ಇತ್ಯೇವ ಚಾತ್ರ ಯಃ
ಕಥ್ಯತೇ ಸೋಽಪಿ ತ್ವಮೇವ ನಾನ್ಯಃ॥122॥

ಇತ್ಯೇವಂ ಪುತ್ರ ಶಬ್ದಾರ್ಥಃ ತ್ವಯ್ಯೇವಾಸ್ತಿ ಸುಪುತ್ರಕ।
ತತಃ ಕೃತ್ಯತ್ರಯಂ ವಿಪ್ರ ಕರು ಚಿತ್ರಂ ನಚ ತ್ವಯಿ॥123॥

ತಸ್ಮಾತ್ಕೃತ್ಯತ್ರಯಂ ಪುತ್ರ ಕುರು ಮಿತ್ರ ಮಮಾತ್ರ ತು।
ಪುತ್ರ ಶತ್ರೋ ಸುಮಿತ್ರಸ್ಯ ಮಾಽತ್ರತೇ ಸಂಶಯೋ ಭವೇತ್॥124॥

ಮಮ ಸನ್ತೋಷಣಾರ್ಥಂ ಚ ಮುನೀನಾಂ ತೋಷಣಾಯ ಚ।
ತವ ಪುಣ್ಯಾರ್ಥಮಪ್ಯತ್ರ ಕುರುಷ್ವ ನಿಪುಣಾಯ ತತ್॥ 125॥

ಏವಂ ಚೇದಹಮೇವಾತ್ರ ಪಿತಾ ತವ ನ ಸಂಶಯಃ।
ತ್ವಮೇವ ಮಮ ಪುತ್ರಶ್ಚ ನಾನ್ಯಃ ಕಶ್ಚನ ವಿದ್ಯತೇ॥126॥

ತುಙ್ಗಭದ್ರಾನದೀ ತೀರೇ ಗಙ್ಗಾ ಸ್ನಾನ ಪರಾಯಣಃ।
ರಙ್ಗನಾಥಪ್ರಿಯಾರ್ಥಂ ಚ ಸಾಙ್ಗಂ ಕುರ್ಯಾಂ ತಪಸ್ತ್ವಹೋ ॥127॥

ತುಙ್ಗಭದ್ರಾನದೀಂಗತ್ವಾ ಗಙ್ಗಾಸಙ್ಗಾತ್ಸುಪುಣ್ಯದಾಮ್।
ಅಙ್ಗನಾಽಸೇವಿತಃ ಸ್ವಾಙ್ಗೈಃ ಸಾಙ್ಗಂ ಕುರ್ಯಾಂ ತಪಸ್ತ್ವಹೋ॥128॥

ಏತತ್ ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ
ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿ ದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥ 129॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥130॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಮ್॥131॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತೀಃ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕವಾಗೀಶತೀರ್ಥ ಕರಕಮಲಸಞ್ಜಾತಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜ ಪೂಜ್ಯಚರಣೋದಿತ ಸ್ವಾಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ ಅಲೌಕಿಕವಿಭಾಗೇ ಸಪ್ತಮೋಽದ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ॥

॥ ಅಥ ಅಷ್ಟಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ॥8॥

ಓಂ ತುಙ್ಗಭದ್ರಾನದೀತೀರೇ ಗಙ್ಗಾಸಙ್ಗಾತ್ಸುಪುಣ್ಯದೇ।
ಮಙ್ಗಲಾರ್ಥಂ ಪಿತೄಣಾಂ ಚ ಸ್ವಾಙ್ಗಾಂ ದ್ವಾದಶನಿಷ್ಕದಾಮ್॥1॥

ದತ್ತವಾನ್ ವಿತ್ತಪೂರdವಂ ಮೇ ಮತ್ತೇಽಪಿ ಸ್ವಹಿತೋಽಪಿ ಚ।
ತೃಪ್ತ್ಯರ್ಥಂ ತಾತ ಪೂರ್ವೇಷಾಂ ಪಿತೄಣಾಂ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ॥2॥

ಭದ್ರಾನದ್ಯಾಶ್ಚ ತೀರೇಽಪಿ ಪಿತೄಣಾಂ ಶ್ರಾದ್ಧತದ್ದಿನೇ।
ಸುಭದ್ರಾವಾಪ್ತಿ ಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ದಾತಾ ಪೂರ್ವಂ ದದಾವಥ॥3॥

ಇತಿಮನ್ತ್ರತ್ರಯಂ ವಿಪ್ರ ಕುತೋ ನ ಲಿಖಿತಂ ತ್ವಯಾ।
ತವ ಹಸ್ತಸ್ಯ ಪಾತೋಽಯಂ ದತ್ತಾಪಹರತೋ ಭವೇತ್॥4॥

ದತ್ತವಾನಹಮೇವೇಷ್ಟಂ ತತ್ಪಿತೄಣಾಂ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪೇ।
ಕಷ್ಟಂ ನಾಯಾತ್ಯವಿಸ್ಪಷ್ಟಂ ಷಷ್ಟಿವರ್ಷಸಹಸ್ರಕಮ್॥5॥

ಹೋಮೇ ವಾ ಜುಹ್ವ ಮದ್ವಾಕ್ಯಮಿತ್ಯುಕ್ತೇ ತವ ಜಿಹ್ವಯಾ।
ದಹೇತಿ ಚೋಚ್ಯತೇ ಹಾಹಾ ಕಿಂ ತೇ ಜಿಹ್ವಾ ದಹೇತ್ಯಹೋ॥6॥

ಅಶ್ಲೀಲಭಾಷಾ ಮಾತೇಯಮಾವಾಲಂ ವಿಷಯೇಽಮಲಾ।
ಶೀಲಾಢ್ಯಂ ತು ಕುಲಾಢ್ಯಂ ಪ್ರತ್ಯಶ್ಲೀಲೋಕ್ತಿರ್ನ ಚೋದಿತಾ॥7॥

ಸಾವಧಾನಮನಾಃ ಶ್ರೀಮನ್ ಶ್ರವಣೇ ಭವ ಸದ್ಗುಣೇ।
ಭವನೇ ಭವ ಮೇ ನಿತ್ಯಂ ತವ ನೈವಾಸ್ತ್ಯಸನ್ಮತಿಃ॥8॥

ಹಿಮವತ್ಪರ್ವತಂ ಗತ್ವಾ ಸಮಹತ್ಪರ್ವಣಿ ಸ್ಫುಟಂ।
ಅಗಮಂ ಪರ್ವತಸ್ಯೋರ್ಧ್ವಂ ಅನವತ್ಪರ್ವತೋಽಪಿ ಮಾಮ್॥9॥

ತದ್ದಸ್ತೋತಾಪರಿಮದ್ಧಸ್ತಃ ಮಧಿರೋಪ್ಯಾಽದರೇಣ ಚ।
ಋದ್ಧಿಮದ್ಧಿಮವದ್ಗೇಹಮಾರುಹಂ ಬೃಹದುನ್ನತಮ್॥10॥

ತೇನ ಸಮ್ಪೂಜತಶ್ಚಾಹಂ ಮೇನಕಾಸಂಯುತೇನ ಚ।
ಮಾನಿತೋ ಬಹುಮಾನೈಶ್ಚ ಕಾಮೇನ ಹರಿತೋಽಪ್ಯಹಮ್॥11॥

ರತ್ನಕೋಟಿಭಿರಾಟೋಪಯುಕ್ತೈಶ್ಚ ತಟಿದಮ್ಬರೇ।
ಯಥಾಸ್ಫುಟಂ ಮೇಘಸಙ್ಘಘಟಿತಾ ಧೂರ್ಜಟೇರ್ಮತೈಃ॥12॥

ಅಭಿಷೇಕಂ ಸುಷೇಣಾಗ್ರ್ಯಕೃತವಾನ್ ದೋಷವರ್ಜಿತೇ।
ಅಪಿ ಮೇಷಗತೇ ಪೂಷ್ಣಿ ಶೇಶಶಾಯಿಪ್ರಿಯೈಃ ಸಹ॥13॥

ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾಪನ್ನರತ್ನನಿಚಯಾನ್ ಸುಚರಿತ್ರಿಷು।
ಅದದಾಂ ಮದನಾವೇಶರಹಿತೇಷು ಮುನಿಷ್ವಹಮ್॥14॥

ಇತ್ಯಾದಿ ಕೃತಸತ್ಕಾರೈಃ ಅತಿಪೂಜ್ಯೋಽಹಮೇವ ತೈಃ।
ಹಿಮವತ್ಪರ್ವತಾದ್ಯೈಶ್ಚ ಸುಮತೇ ಶೃಣು ವೈಭವಮ್॥15॥

ಮಮಾಭಿಷೇಕಸ್ಯ ಮಹೋತ್ಸವಂ ತು ಯೇ
ದೋಷಯುಕ್ತಾಶ್ಚ ವಿಶೇಷತೋಽಪಿ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚ ತದ್ದೋಷಲಯಂ ಪ್ರಯಾನ್ತಿ
ನಿರ್ದೋಷಭೂತಾ ಚ ನ ಮೇ ಮೃಷಾ ವಾಕ್॥16॥

ಹಿಮವಚ್ಛಿಖರಾದೂರ್ಧ್ವಂ ಸ್ವರ್ಗಂ ಆರುಹಮಾರ್ಯಜ।
ಘರ್ಘರಾಧ್ವಾನಗಾಃ ಸರ್ವೇ ಮುನಯೋ ಮಾರ್ಗಯನ್ತಿ ಮಾಮ್॥17॥

ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪಾದಹಂ ಯಾಸ್ಯೇ ವಿಷ್ಟರಶ್ರವಸಂ ಸುತ।
ಕಷ್ಟಂ ಚ ಮಮ ನೈವಾಸ್ತಿ ವೈಕುಣ್ಠಪತಿದರ್ಶನೇ॥18॥

ಮನ್ದರ ಕುನ್ಧರಂ ಗತ್ವಾ ಸುನ್ದರಂ ತ್ವಿನ್ದಿರಾಪತಿಮ್।
ಗನ್ಧರ್ವಸೇವಿತಂ ಸೇನ್ದ್ರವೃನ್ದಾರಕಮನೋರಥಮ್॥19॥

ಅಮೃತಾಬ್ಧೌ ಸುಧಾಸಿದ್ಧಿಪರ್ಯನ್ತಮಕರೋದ್ಧಿಯಃ।
ತಂ ನತೋಽಸ್ಮ್ಯುನ್ನತೇ ದೇಶೇ ತಿಷ್ಠನ್ತಂ ಚಾಷ್ಟಸದ್ಭುಜಮ್॥20॥

ತಸ್ಮಿನ್ ಮನ್ದರ ವೃನ್ದೇಚ ಮನ್ದಾರಃ ಕಶ್ಚನಾಗತಃ।
ಸೌನ್ದರ್ಯಸಾರ ಸಾನ್ದ್ರೈಶ್ಚವೇನ್ದಿರೇ ವೇನ್ದಿರಾಪತಿಮ್॥21॥

ಮಮ ಸೌನ್ದರ್ಯಸಾರಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹೃಷ್ಟೋ ಬಭೂವ ಚ।
ಅನಙ್ಗವಶಮಾಸಾದ್ಯ ಸ್ವಾಙ್ಗಾನಿ ಮಮ ದರ್ಶಯನ್॥22॥

ಅನಙ್ಗಸಙ್ಗನಿಸ್ಸಙ್ಗಂ ಮಾಂ ಸನ್ದೃಶ್ಯ ಸುವಿಸ್ಮಿತಃ।
ಅಭವತ್ಸಭವಾನೀವ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಭವಮವ್ಯಯಮ್॥23॥

ಭವೇದೇತಾದೃಶೋ ಭರ್ತಾ ಮಮ ಚಾತ್ರ ಭವೇ ಭವೇ।
ಇತಿ ಸ್ವಸ್ಯೇಷ್ಟದೇವಸ್ಯ ತುಷ್ಟಿಂ ಚಕ್ರೇ ಯಥೇಷ್ಟತಃ॥24॥

ಕಾಷ್ಠಮೌನಂ ಸಾಮಾಸಾದ್ಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸೋಽತಿಷ್ಠದತ್ರ ಚ।
ಅಙ್ಗುಷ್ಠಮಾತ್ರತಃ ಪ್ರೇಷ್ಠ ಸುಷ್ಠು ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟತಾಙ್ಗತಃ॥25॥

ಇಷ್ಟದೈವಂ ಪ್ರತಿ ಸ್ವೇಷ್ಟಂ ಯಾಚಯಂಸ್ತತ್ರ ವೈ ಸ್ಫುಟಮ್।
ಇತಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾಚ ತತ್ಕಷ್ಟಂ ಮಾಮುವಾಚ ಸ ವಿಠ್ಠಲಃ॥26॥

ತಸ್ಯೇಷ್ಟಂ ಕುರು ಶಿಷ್ಟ ತ್ವಂ ಮಮಾಭೀಷ್ಟಮಿದಂ ತವಾ।
ಮತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಾಯಾಃ ಪರೀಕ್ಷಾರ್ಥಂ ತಂ ಪಕ್ಷೀಕೃತ್ಯ ಪುತ್ರಕ॥27॥

ಮತ್ವಾ ರಮಾಪತಿಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಪರಿರೇಭೇ ಮುದಾ ತದಾ।
ತಂ ದಾರಂ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚೇದಂ ಮನ್ದಾರವನಮಧ್ಯಗಃ॥28॥

ಕಿಂ ದಾರಂ ಜನ್ಮಕಾಮಾರ್ತಂ ವೃನ್ದಾರಕಗುರುಂ ಪ್ರತಿ।
ಭವಾನ್ತರೇ ಭವಿಷ್ಯನ್ತೇಽಭೀಪ್ಸಿತಂ ಮಾಸ್ತು ತದ್ವೃಥಾ॥29॥

ಸತ್ಯಂ ಮಯೋದಿತಂ ಕಾನ್ತ ತಾವತ್ಪತ್ಯಂ ತಪಃ ಕುರು।
ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ಹರಿಣಾ ದಾರೋ ಗಿರಿಮೂರ್ಧ್ನಿ ಪರಾತ್ಪರಮ್॥30॥

ಶರಣ್ಯಂ ಶರಣಂ ಪ್ರಾಪ ಮಾಂ ಸ್ಮರನ್ ಹೃದಿ ಸರ್ವದಾ।
ಮಮಾಪಿ ಪ್ರಾಪ್ತವಾನ್ ಕಾಮಾತ್ ಕಮನೀಯಂ ತ್ವಮಾನವಮ್॥31॥

ಸಮ್ಮಾನಯ ಮನಸ್ತೇನ ಶಮಯಾನಙ್ಗಸಙ್ಗಮಮ್।
ಭವಾನ್ತರೇಽಪಿ ಮಾಂ ಧೀರ ತೇಽಧರಾಮೃತಮನ್ವಹಮ್॥32॥

ವಿತರಾರ್ಯೇ ತದರ್ಥೇ ಚ ಮತ್ಕರಂ ಶಿರಸಾ ಧರನ್।
ಅಹಂ ಯಾಸ್ಯೇ ತ್ವಯಾ ದತ್ತವಿಶ್ವಾಸಂ ಸತ್ಯಮೇವ ಚ॥ 33॥

ಕುರು ಶೀಘ್ರಂ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ ಶ್ರೇಯಸೇ ಮೇ ಭವಾಯ ಚ।
ಇತ್ಯುಕ್ತಾ ಪ್ರಯಯೌ ದಾರಃ ಕಾಮರಾಹಿತ್ಯಮಾರ್ಜವಮ್॥34॥

ಖ್ಯಾಪಯಾಮಾಸ ಲೋಕೇ ಮೇ ಸರ್ವತ್ರ ಸುಚರಿತ್ರಿಣಃ।
ಇಮಾಂ ಕಥಾಂ ಚ ಯೇ ನಿತ್ಯಂ ಶೃಣ್ವನ್ತಿ ಯತಯೋಽಪಿ ತು ॥35॥

ಲಭನ್ತೇ ಕಾಮತಃ ಶಾನ್ತಿಂ ಸುತ ಸತ್ಯಂ ಮಯೋದಿತಮ್।
ಮಯೋಕ್ತಶ್ಲೋಕಪೂಗೇಷು ವಕ್ತುಂ ಯೋಗ್ಯಾನ್ ಪೃಥಕ್ಕುರು॥36॥

ಯೇ ಲೌಕಿಕಾರ್ಥಾಃ ಭಾಸನ್ತೇ ಶ್ಲೋಕಾಂಸ್ತಾನ್ ಕುಲಭೂಷಣ।
ಚತುರಧ್ಯಾಯಗಾನ್ ಸಾಙ್ಗಾಂ ಗಙ್ಗಾಸ್ನಾನಫಲಂ ತವ॥37॥

ಮಙ್ಗಳಾಯನಮಾಶಾಸ್ಯಂ ನಿಃಸಙ್ಗಸ್ಯ ವಚೋ ಮಮ।
ಅಷ್ಟಾಧ್ಯಾಯೇಷು ಶಿಷ್ಟಾನಾಂ ತುಷ್ಟಿಂ ಕುರು ಯಥೇಷ್ಟತಃ॥38॥

ಪ್ರೌಢಿ ಪಶ್ಯಾಮಿ ತೇ ಸುಷ್ಠು ಮಮೇಷ್ಟಂ ಶಿಷ್ಟ ಸಾಧಯ।
ಇತಿ ಚ ದ್ವಾದಶಾಧ್ಯಾಯಾನ್ ಕುರು ಶೀಘ್ರಂ ಬುಧಾಗ್ರತಃ॥39॥

ಅಹಮಾಕಾಶಗೋ ನಿತ್ಯಂ ನಾಕಿಭಿಃ ಸಹ ಲೋಕದೃಕ್।
ಪಾಕಶಾಸನಮುಖ್ಯಾನಾಂ ತೋಕ ಮೇ ಶ್ರುಣು ವೈಭವಮ್॥40॥

ಮದ್ವಿಮಾನಮಥಾಕಾಶೇ ನಿಮಿಷಾರ್ಧೇನ ಚ ದ್ರುತಮ್।
ವಿರಿಞ್ಚಲೋಕಪರ್ಯನ್ತಂ ಧಾವತೀತ್ಯಧಿರೋಪ್ಯ ಮಾಮ್॥41॥

ಚಕ್ರವದ್ಭ್ರಮತೇ ನಿತ್ಯಂ ಶಕ್ರಲೋಕೇ ಚ ಪುತ್ರಕ।
ವಕ್ರಬುದ್ಧಿಹೃದಃ ಶಲ್ಯಮಿವ ಚಙ್ಕ್ರಮತೇಽನಿಷಮ್॥42॥

ದಿಕ್ಷು ಸರ್ವಾಸು ವೃಕ್ಷೇಷು ನನ್ದಸ್ಥೇಷು ನನ್ದನ।
ಸ್ಯನ್ದನೇನ ಚರಾಮ್ಯಙ್ಗ ಗಙ್ಗಾತೀರೇ ತರಙ್ಗಿಣಿ॥43॥

ಏವಂ ಮಹಾನುಭಾವೋಽಹಂ ಭಾನುಮಣ್ಡಲಗಂ ಹರಿಮ್।
ತದ್ರಥಸ್ಯೋಪರಿ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಪ್ರಾರ್ಥಯಾಮಿ ತಮೀಶ್ವರಮ್॥44॥

ಕಮನೀಯಂ ಕಾಮಹೀನೋಽಪ್ಯನಿಶಂ ಭಾನುಮನ್ವಹಮ್।
ಮಾನಿತಸ್ತೇನ ದೇವೇನ ಮಾನಿನ್ ಶೃಣು ಹರಿಪ್ರಿಯಮ್॥45॥

ನಾನಾವಿಧೈರನೇಕೈಶ್ಚ ವಾಹನೈರ್ವಾಹಕೈರ್ಯುತೈಃ।
ಚರಾಮಿ ಮಾರತಾತಂ ಚ ಸ್ಮರಾಮಿ ಹೃದಿ ಸರ್ವದಾ॥46॥

ಮರ್ತ್ಯಲೋಕಂ ತು ಹಿತ್ವಾಹಂ ಸತ್ಯಲೋಕಮಿತೋಽಗಮನ್।
ಶ್ರುತ್ಯಭಾವಂ ಕರ್ತು ಕಾಮೋ ದೈತ್ಯಃ ಕಶ್ಚಿದ್ಧತೋ ಮಯಾ ॥47॥

ಇತಿ ಪೂರ್ವಂ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಮನುಸನ್ಧತ್ಸ್ವ ಬುದ್ಧಿಮಾನ್
ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವೋತ್ತಮೋ ನಿತ್ಯಂ ಜಗತಃ ಪತಿರಪ್ರತಿಃ॥48॥

ಶ್ರಿಯಃಪತಿಃ ಸುರಪತಿಃ ಸ ವಿರಿಞ್ಚಪತಿಃ ಸ್ವಯಮ್।
ಮಯೋಕ್ತಸರ್ವೋತ್ತಮತ್ವಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ಸುರಾರಯಃ॥49॥

ಗರ್ವಿತಾ ವೈ ಹರಿಂ ನಾಗುಃ ಶರ್ವಂ ಚಾಪಿ ಗುರುಂ ಚ ಮಾಮ್।
ಸಾಮ್ಯಬುದ್ಧ್ಯಾತಾಮಸಾಸ್ತೇ ಮೇಘಚ್ಛನ್ನಮಿವ ಗ್ರಹಮ್॥50॥

ಕಾಮತಾತಂ ಕೋಮಲಾಙ್ಗಂ ಮಾನವಂ ಮೇನಿರೇ ಹರಿಮ್।
ಮಯೋಕ್ತಸರ್ವೋತ್ತಮತ್ವಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ಹರಿಪ್ರಿಯಾಃ॥51॥

ಗುರ್ವನ್ತರ್ಯಾಮಿಣಃ ಸ್ವೈರಂ ಕರಂ ದಾಸ್ಯನ್ತು ಭೂರಿಷಃ।
ಮಮಾಪಿ ಜೀವೋತ್ತಮತ್ವಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ಮಮ ಪ್ರಿಯಾಃ॥52॥

ಗರ್ವಂ ಹಿತ್ವಾ ಪ್ರದಾಸ್ಯನ್ತು ಗುರ್ವನ್ತರ್ಯಾಮಿಣಃ ಕರಮ್।
ಇತ್ಥಂ ಸರ್ವೋತ್ತಮತ್ವಂ ತು ಶ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವೇಽಪಿ ಸಾತ್ವಿಕಾಃ॥53॥

ಹಿತ್ವಾ ಸಂಸೃತಿ ಮಾರ್ಗಂ ತು ಯಾನ್ತು ವಿಷ್ಣೋಃ ಸಲೋಕತಾಮ್।
ಏವಂ ಮಯಾ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ವೈಷ್ಣವಂ ಚಾಸ ಸಾತ್ವಿಕಮ್॥54॥

ಆಸುರಂ ಶಾರ್ವಮೇವಾಸ ಮಯೋಕ್ತೇಽಪಿ ಸ್ವಯೋಗ್ಯತಃ।
ಮದ್ಭಕ್ತಾಃ ಸುಖಿನಃ ಸನ್ತು ಶಶ್ವಜ್ಜೀವನ್ತು ಮತ್ಪ್ರಿಯಾಃ॥55॥

ಮಮಾಭಕ್ತಾಃ ಪ್ರಯಾಸ್ಯನ್ತು ತಮೋಽನ್ಧಂ ತಾಮಸಾಶ್ಚ ತೇ।
ಅಹಂ ನಕ್ಷತ್ರ ಮಧ್ಯಸ್ಥಃ ಸುಕ್ಷೇತ್ರಾಣಿ ಪ್ರಕಾಶಯನ್॥56॥

ತತ್ಕ್ಷೇತ್ರವಾಸಿನಃ ಸರ್ವೇ ಭಿಕ್ಷಾಮಾತ್ರಂ ದದುಶ್ಚ ಮೇ।
ಇತಿತೇಷಾಂ ವದನ್ನಿತ್ಯಂ ತನ್ಮಧ್ಯಸ್ಥೋ ಭವಾಮಿ ಚ॥57॥

ಮತ್ತೇಜಸಾ ತಿರಸ್ಕಾರಃ ಸರ್ವೇಷಾಂ ತೇಜಸಾಮಭೂತ್।
ಯಥಾ ಸೂರ್ಯಪ್ರಕಾಶೇನ ತೇಜಸಾಂ ಚ ತಿರಸ್ಕೃತಿಃ॥58॥

ತಥಾ ಮತ್ತೇಜಸಾ ಸರ್ವತೇಜಸಾಂ ಚ ತಿರಸ್ಕೃತಿಃ।
ಸ್ಯಾತ್ಪಶ್ಯತಾಂ ಚ ನೇತ್ರಾಣಿ ವಿಮುಷ್ಣನ್ ವಿಷ್ಣ್ವಾಜ್ಞಯಾ ಸದಾ॥59॥

ಆಹಂ ನಿಷಣ್ಣಸ್ತನ್ಮಧ್ಯೇ ವಿಷಣ್ಣಃ ಸರ್ವ ಏವೇ ತೇ।
ಇತ್ಥಂ ತೈಜಸದೇಹಾನಾಂ ಸನ್ದೋಹಂ ಸನ್ದದಾತಿ ಮೇ॥60॥

ಬುಧಾಗ್ರಸ್ಯ ಸ್ವಪಾದಾಬ್ಜಸೇವಯಾ ವೈ ಗದಾಧರಃ।
ಶಾರದಾ ನೀರದಶ್ಯಾಮಾ ನಾರದಾರಾಧಿತಾದರಾತ್॥61॥

ವೇದೋದರೀ ಶ್ರೀಧರಾಜ್ಞಾಧಾರಿಣೀ ಮೇ ಸುವಾಗ್ಧರಾ।
ರಥಸ್ಯೋಪತಿ ತಿಷ್ಠನ್ತಮರುಣೋನ್ಯರುಣದ್ಧಿಮಾಮ್॥62॥

ವರುಣಂ ಪ್ರತಿಗಚ್ಛನ್ತಂ ಚರಣೇನ ವಿನಾಕೃತಃ।
ಮಾತ್ರಾ ಭ್ರಾತ್ರಾ ವಿಹೀನೋಽಹಂ ತ್ರಾತಾ ತ್ವಂ ಮಮ ಸರ್ವದಾ॥63॥

ಯಾತ್ರಾಂ ನ ಕುರು ಚಾತ್ರಾಪಿ ತಿಷ್ಠ ರೂಪಾನ್ತರೇಣ ಚ।
ಗರುಡಾಗ್ರಜ ಇತ್ಥಂ ಮಾಮವದಜ್ಜರಠಾದ್ಯ ಚ॥64॥

ಇತಿ ತೇನೋಕ್ತ ಏವಾಹಂ ಕಾನ್ತರೂಪಾನ್ತರೇಣ ಚ।
ವಸಾಮಿ ವಸುಭಿಃ ಸಾಕಂ ಕಶ್ಯಪಾತ್ಮಜ ಪೂಜಿತ॥65॥

ಕರಟಾಭಃ ಸ್ವಬುದ್ಧ್ಯಾ ತ್ವಂ ಮದ್ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಏವ ಚ।
ವರುಣೋಽಪಿ ತದಾಹ್ವಾತುಮಾಗತೋ ಮಾಂ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಿಯ॥66॥

ಕಾನ್ತರೂಪಾನ್ತರೇಣಾಪಿ ತದ್ಗೇಹಂ ಗತವಾನಹಮ್।
ಯಮೋಽಪಿ ಮಾಂ ಸಮಾಹ್ವಾತುಂ ಸ್ವಯಮೇವಾಗತೋ ಮಹಾನ್॥67॥

ರಾಮಸ್ವಾಮೀಕ್ಷತೇ ಕಾಮಮಾಗಮಿಷ್ಯತಿ ಮತ್ಪ್ರಿಯಃ।
ಇತ್ಯವೋಚದ್ವಚಃ ಪ್ರಾಞ್ಚನ್ ಕಾಞ್ಚನೇಚ್ಛಾಽರುಚಿಂ ಚ ಮಾಮ್॥68॥

ಹರಿಲಾಞ್ಛನಸಞ್ಛನ್ನಂ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಾಙ್ಕಿತಂ ಭುಜೇ।
ಕಾನ್ತರೂಪಾನ್ತರೇಣಾಪಿ ತದ್ಗೇಹಂ ಗತವಾನಹಮ್॥69॥

ಶಾನ್ತಂ ಕಾನ್ತಂ ಪರಾಕ್ರಾನ್ತಂ ರಾಮಂ ತಂ ಸನ್ನತೋಽಸ್ಮ್ಯಹಮ್।
ಇನ್ದ್ರೋಽಪಿ ಸಾನ್ದ್ರಸನ್ತೋಷಾದುಪೇನ್ದ್ರಸ್ಯಾಜ್ಞಯಾ ಪ್ರಭುಃ॥70॥

ಕೇನ್ದ್ರಸ್ಥಾನಗತೇ ಚನ್ದ್ರೇ ಮುನೀನ್ದ್ರಂ ಮಾಂ ಸಮಾಹ್ವಯತ್।
ಕಾನ್ತರೂಪಾನ್ತರೇಣಾಪಿ ತದ್ಗೇಹಂ ಗತವಾನಹಮ್॥71॥

ತಮುಪೇನ್ದ್ರಂ ಚಿದಾನನ್ದ ಸಾನ್ದ್ರಸುನ್ದರರೂಪಿಣಮ್।
ಕನ್ದಾಶನೇನ್ದ್ರ ವನ್ದ್ಯೋಽಹಮಿನ್ದಿರಾಪತಿಮವ್ಯಯಮ್॥72॥

ನತೋಽಸ್ಮಿ ತಸ್ಯ ಸನ್ದೃಷ್ಟಿಂ ಸಙ್ಗತೋಽಸ್ಮಿ ಸಮಾಗಮಮ್।
ಪ್ರಾಪ್ತೋಽಸ್ಮಿ ಸ್ವಾಮಿನಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯ ಮನಸಾಪ್ಯಹೋ॥73॥

ಪಾಪಾನ್ಧಕಾರ ಸಂರುದ್ಧಃ ಕುರ್ವನ್ಯೋ ದೀಪಮಾಲಿಕಾಮ್।
ಕೋಪಾನ್ಧಕಾರಿತಮುಖಂ ಭಾಸ್ಕರಿಂ ಚ ನ ಪಶ್ಯತಿ॥74॥

ತದೈವ ಮಾಂ ಸಮಾಹ್ವಾತುಂ ಧನದೋಽಪಿ ಸಮಾಗತಃ।
ಸದೈವ ಮೇ ಗ್ರಹಾವಾಸಂ ವಿಬುಧೇನ್ದ್ರ ಕುರು ಪ್ರಿಯ॥75॥

ಇತಿಮಾಮುಕ್ತವಾನ್ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಹಸ್ತಂ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಮೇ।
ಸ್ವಗೃಹಂ ಪ್ರಾಪಯಾಮಾಸ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ವಿಪ್ರ ನ ಸಂಶಯಃ॥76॥

ಕಾನ್ತರೂಪಾನ್ತರೇಣಾಪಿ ತದ್ಗೇಹಂ ಗತವಾನಹಮ್।
ತದೈವ ಶೂಲೀ ಶಿರಸಿ ತ್ರಿಶೂಲೀ ಹಸ್ತೇ ಗಲೇ ಸಕ್ತನೃರುಣ್ಡಮಾಲೀ॥77॥

ದಲೀಕೃತಾನ್ಧಶ್ಚ ಶಿಲೀಮುಖೇಷು ಹಾಲಾಹಲೀ ಗಲಮಧ್ಯೇ ಮಹಾತ್ಮಾ।
ಸ್ಮಶಾನವಾಸೀ ಧೃತಭಸ್ಮರಾಶಿರ್ಭಸ್ಮೀಕೃತಃ ತ್ರಿಪುರಃ ಪೌರುಷೇಣ॥78॥

ಭಸ್ಮಾಸುರಾಜ್ಜಾತಭಯೀ ಪಿನಾಕೀ ನಾಕೀಶ್ವರಂ ಮಾಂ ಸಮುಪಾಜಗಾಮ॥79

ಗಙ್ಗಾಧರೋ ಮಙ್ಗಳನಾಮ ಮೂರ್ಧ್ನಿ
ಧ್ಯಾನಾನ್ತರಙ್ಗೀ ಸರ್ವಲಿಙ್ಗಾನ್ತರಸ್ಥಃಸ್ವಾರ್ಧಾಙ್ಗ್ಯಾಚ ಸಾರ್ಧಂ।
ಉತ್ತುಙ್ಗ ಕೈಲಾಸಕೃತಾಙ್ಗ ವಾಸೋ
ನಿಃಸಙ್ಗಿನಂ ಮಾಂ ತ್ವಾಗತಃ ಸ್ವಗತೋಸ್ಯಾ॥80॥

ಆಹ್ವಯಾಮಾಸ ಮಾಂ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಮಾಪತೇಃ ಪ್ರಿಯಮುತ್ತಮಮ್।
ಕಾನ್ತರೂಪಾನ್ತರೇಣಾಪಿ ತದ್ಗೇಹಂ ಗತವಾನಹಮ್॥81॥

ಏವಂ ಸರ್ವೇಽಪಿ ದೇವಾಶ್ಚ ಕಾಲೇನೈಕೇನ ಮಾಂ ತದಾ।
ಆಹ್ವಯಾಮಾಸಸುರಾಯಾನ್ತಮಗಮಂ ಬಹುರೂಪಕೈಃ॥82॥

ಭಸ್ಮರಾಶಿರಿತಿಪ್ರೋಕ್ತೇ ಧೃತೇತ್ಯುಪಪದೇನ ಚ।
ಸಾಕಂ ಶೋಕವಿಹೀನೇನ ಕೃತಭಸ್ಮೇತಿ ಚೋಚ್ಯತೇ॥83॥

ತಾಳಪತ್ರೇ ತಥಾ ವಿಪ್ರಲೇಖನಂ ನೈವ ಕಾರಯ।
ಲೋಕವಾರ್ತಾಂ ತ್ಯಜ ತ್ವಂ ತೂಲೂಖಲೇ ಬದ್ಧಗೋಪಕಮ್॥84॥

ಸ್ಮರ ಕ್ಷಿಪ್ರಪ್ರಸಾದಂ ತು ಸ ಕರಿಷ್ಯತಿ ದಾರಕಃ।
ದ್ವಾರಕಾಪತಿರೇವಾಯಂ ಮದ್ವೃನ್ದಾವನಮಾರ ಚ॥85॥

ನೀಲಾತ್ಮಕಸ್ತದೈವಾಗ್ನಿಃ ಕಾಲಾಗ್ನಿರಿವ ಲೋಕಹಾ।
ಮಮಾಲಯಂ ಸಮಾಗಚ್ಛ ಮಾಂ ಪಾಲಯ ಸುಶೀಲ ಭೋ॥86॥

ಇತ್ಯುವಾಚ ಸ ತೇಜಸ್ವೀ ತೇಜೋರೂಪಂ ಚ ಮಾಂ ಪ್ರತಿ।
ಕಾನ್ತರೂಪಾನ್ತರೇಣಾಪಿ ತದ್ಗೇಹಂ ಗತವಾನಹಮ್॥87॥

ತದೈವ ನಿರ್ಋತಿಃ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ವರರುಚಿರುವಾಚ ಸರ್ವದಾ।
ವಾಯುಪ್ರಭೃತಿಭಿಃ ಸಾರ್ಧಂ ಸ್ವೈರಂ ವಿಹರ ಮದ್ಗೃಹೇ॥88॥

ಇತ್ಯುಕ್ತವನ್ತಃ ತೇ ಸರ್ವೇಽಪ್ಯಾಹ್ವಯಾಮಾಸುರಞ್ಜಸಾ।
ತತ್ತದ್ರೂಪಾನ್ತರೈರೇವ ತತ್ತದ್ಗೇಹಮಗಾಂ ತದಾ॥89॥

ವ್ಯಞ್ಜನಸ್ಯಾಧಿಕತ್ವೇನ ನ ಛನ್ದಸ್ಯತಿದೂಷಣಮ್।
ಸ್ವಚ್ಛನ್ದವೃತ್ತೇರ್ಮಮ ಚ ಕಶ್ಛನ್ದೋಭಙ್ಗ ಏವ ಚ॥90॥

ಇತ್ಥಮೇವಾಷ್ಟ ದಿಕ್ಪಾಲೈಃ ಸ್ಪಷ್ಟಂ ಸಮ್ಪ್ರಾರ್ಥಿತೋಽಸ್ಮ್ಯಹಮ್।
ಹೃಷ್ಟ ರೂಪಾನ್ತರೈವೇವ ಶಿಷ್ಟಯಾಮಿ ದಿಶೋ ದಶ॥91॥

ಮೂಲರೂಪೇಣ ಬಾಲಾರ್ಕಸದೃಶಂ ಕಮಲೇಶ್ವರಮ್।
ನೀಲಮೇಘಪ್ರತೀಕಾಶಂ ಲೋಕದೃಷ್ಟ್ಯಾ ಮಹಾಬಲಮ್॥92॥

ಸಮಯೇನ ದೃಢಂ ಬಧ್ವಾ ಕಮನೀಯಂ ತ್ವಮಾನವಮ್।
ಶಮನಂ ತನ್ಮನಃ ಕಾಮಂ ವಾಮನಂ ತಂ ನತೋಽಸ್ಮ್ಯಹಮ್॥93॥

ಚನ್ದ್ರಮಣ್ಡಲಗಂ ವಿಷ್ಣುಮಿನ್ದ್ರಾಣ್ಯಾಖಣ್ಡಲಾರ್ಚಿತಮ್।
ಸಾನ್ದ್ರಂ ಕಮಣ್ಡಲುಧರಂ ಚೋಪೇನ್ದ್ರಂ ಚಾಣ್ಡಲಗ್ನಕಮ್॥94॥

ಭಜಾಮಿ ಭಜನೀಯಂ ತಂ ಭುಜಗೇಶ್ವರಶಾಯಿನಮ್।
ಕುಜನಾಶಙ್ಕಯಾ ಜಾತ ವೃಜಿನಾರ್ತಿಹರಂ ಚ ಮೇ॥95॥

ಮಯಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಚ ವಾಯುಶ್ಚ ವರ್ತತೇ ಸರ್ವದಾಽಪಿ ಹಿ।
ಯಾವನ್ಮಮ ವಿಮುಕ್ತಿಃ ಸ್ಯಾತ್ತಾವತ್ಪರ್ಯನ್ತ ಮೇವ ಚ॥96॥

ಅತೋ ಮಯಾ ಯದುಕ್ತಂ ತು ತತ್ಸರ್ವಂ ಯುಜ್ಯತೇ ಮಯಿ।
ಅಧಿಕಾರಿಷು ಸರ್ವೇಷು ಚೋತ್ತಮೋಽಹಂ ನ ಸಂಶಯಃ॥97॥

ಇದಂ ಸರ್ವೇಽಪಿ ಜಾನನ್ತಿ ದೇವಾಶ್ಚ ಋಷಯಸ್ತಥಾ।
ಗನ್ಧರ್ವಾ ಅಪಿ ಸರ್ವೇಽಪಿ ದಾನವಾ ಮಾನವಾಶ್ಚ ನ॥98॥

ಸರ್ವಲಿಙ್ಗಾನ್ತರಸ್ಥಶ್ಚ ಮಯೋಕ್ತಂ ತ್ಯಜ್ಯತೇ ತ್ವಯಾ।
ಮಯಾನುಕ್ತಮಪಿ ಸ್ವಾರ್ಧಾಙ್ಗ್ಯಾ ಚ ಸಾರ್ಧಂ ತು ಗೃಹ್ಯತಿ॥99॥

ಉಕ್ತಮೇವ ತು ವಕ್ತವ್ಯಮನುಕ್ತಂ ನ ಕದಾಚನ।
ಮತ್ಸತ್ರಭೋಜನಂ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಮದುಕ್ತಂ ತ್ಯಕ್ತವಾನಸಿ॥100॥

ಮಯಾ ದ್ವಿಮುಖತಶ್ಚೋಕ್ತಂ ಸುಮುಖ ಪ್ರಾಗ್ದ್ವಿಧಾ ಕೃತಮ್।
ಇದಾನೀಂ ಮುಖ್ಯಮೇವೋಕ್ತಮೇಕೇನೈವ ಮುಖೇನ ತು॥101॥

ಅನೇಕಮುಖಸಮ್ಪನ್ನಃ ಮುಖಮೇವಾನುಭೂಯತೇ।
ಮಖೈರಪಿ ದುರಾಪನ್ನಂ ಖಗಮುಖ್ಯೈಶ್ಚ ದೈವತೈಃ॥102॥

ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಮ್
ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥103॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥104॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಮ್॥105॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಸ್ತಿ ಸನ್ಮತೀಃ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕವಾಗೀಶತೀರ್ಥಕರಕಮಲಸಞ್ಜಾತಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜ ಪೂಜ್ಯಚರಣೋದಿತ ಸ್ವಾಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ ಅಷ್ಟಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ॥

॥ ಅಥ ನವಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ॥9॥

ಓಂ ಹನೂಮಾನ್ ಬಹುನಾಮಾಯಂ ನ್ಯಹನದ್ಗಹನಾದರೀ।
ಸಹನಾಮಾ ಮಹಾರೂಪೋ ಮಹಾನಾಮ್ನಿ ಮಹೋತ್ಸವೇ॥1॥

ನಮಾಮಿ ತಂ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಹನೂಮನ್ತಮಥಾಹವೇ।
ನ್ಯಹನದ್ಯೋ ಮಹಾರಕ್ಷೋ ಹ್ಯಕ್ಷಂ ತ್ವಕ್ಷಯವಿಕ್ರಮಃ॥2॥

ರೇಮೇ ಸೇವಾಸು ನಿರತೋ ಕಾಮೇನ ರಹಿತಃ ಸದಾ।
ಯಸ್ಯ ನಾಥ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ದದೌ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಮೇವ ಚ॥3॥

ತದ್ವನ್ಮಮಾಪಿ ಕಾಮೇನ ಹೀನಸ್ಯ ಮನಸಾಪ್ಯಹೋ।
ನಾಥೋ ಹ್ಯಾತ್ಮಾನಮೇವಾಸೌ ಹಯಗ್ರೀವೋ ದದೌ ಮುದಾ॥4॥

ಪರಿರಮ್ಭಣವ್ಯಾಜೇನ ಮನ್ದರೇ ಗುಣವಾರಿಧಿಃ।
ಗಣಯನ್ ಸತು ತಂ ದಾರಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಮಮ ಸದ್ಗುಣಾನ್॥5॥

ಅಹಂ ರಾಜಾಧಿರಾಜಶ್ಚಾಪ್ಯೇತದುತ್ತರಜನ್ಮನಿ।
ಭವಾಮಿ ಸ ಭವಾನೀವ ಮಾಂ ತು ಯಾಸ್ಯತಿ ಯಾ ಪುರಾ॥6॥

ಮನ್ದರೇ ಸುನ್ದರಂ ಮಾಂ ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕನ್ದರ್ಪಮೋಹಿತಃ।
ಇನ್ದಿರಾಪತಿಮಾರಾಧ್ಯ ವರದಂ ಪ್ರಾಪ ತದ್ವರಮ್॥7॥

ಸಾ ಗಮಿಷ್ಯತಿ ಮಾಂ ತಸ್ಮಿನ್ ಜನ್ಮನಿ ಪ್ರಿಯವಾದಿನೀ।
ಸಾಧಿನೀ ಸ್ವಮನೋರಥ್ಯಂ ಸಾರಸೌನ್ದರ್ಯಸಾರತಃ॥8॥

ಕನಕಾಮ್ಬರಸಂವೀತಾ ಮಣಿಕಾಶಿತಭೂಷಣಾ।
ಗಣಿಕಾಜಾತಿಕಾಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಝಣಿಕಾರವನೂಪುರಾ॥9॥

ದಾರಾ ಪುಂಸೀತಿವಶ್ಚಾರ ಇತಿ ನೋ ಶಾಬ್ದಿಕೈರ್ವೃತಃ।
ಉದಾರಕಾಮಹೀನಸ್ಯ ಸ ದಾರ ಪುರುಷೋ ಯಥಾ॥10॥

ಇತ್ಯಭಿಪ್ರಾಯತೋಽಪ್ಯೇಕ ವಚನೇಽಪಿ ಪ್ರಯೋಜಿತಃ।
ದಾರಶಬ್ದಃ ಪರೈರುಕ್ತ ದೋಷೋಽಪಿ ಮಮ ನಾಸ್ತ್ಯತಃ॥11॥

ಏದಮಾನದ್ವಿತಽಪ್ಯೇತತ್ಕೃತವಾನ್ ದೇವರಾಡಸೌ।
ಮಾಂ ಪ್ರೌಢಭಕ್ತಿಸಮ್ಪೂರ್ಣಮಾರೋಪ್ಯ ಗರುಡೋಪರಿ॥12॥

ಜಗಾಮ ನಿಮಿಷಾರ್ಧೇನ ಮೇರುಮೂರ್ಧ್ನಿ ಸ್ವಮನ್ದಿರಮ್।
ತಸ್ಮಾನ್ಮನ್ದರಗಂ ಪ್ರಾಪ ಸುನ್ದರಂ ಸ್ವಸ್ಯ ವಿಗ್ರಹಮ್॥13॥

ತಸ್ಮಾದಪಿ ಯಯೌ ಶ್ವೇತದ್ವೀಪಂ ಮಾಮಧಿರೋಪ್ಯ ಚ।
ಪೀತಾಮ್ಬರಧರಃ ಸ್ರಗ್ವೀ ಶ್ರೀಪತಿಃ ಶ್ರೇಯಸಾಂ ಪತಿಃ॥14॥

ಶ್ವೇತದ್ವೀಪಾದಪಿ ಪ್ರಾಪ ಪ್ಲಕ್ಷದ್ವೀಪಂ ಸುಪಾವನಮ್।
ಅಪಾಮ್ಪತೇಶ್ಚೋಪಕಣ್ಠೇ ವಿಪತೇಶ್ಚಾವರೋಪ್ಯ ಮಾಮ್॥15॥

ಗರುತ್ಮಾನಂ ಸಮಾಹೂಯ ಮಾನಯನ್ನಿದಮಬ್ರವೀತ್।
ಮಘೋನಾಽಮೃತಮಾನೀಯ ಮಾಮಕಸ್ಯ ಮುನೇರ್ದಿಶ॥16॥

ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸ ತು ನತ್ವಾ ಚ ವೈನತೇಯೋ ವಿಹಾಯಸಾ।
ಗತ್ವಾ ಸ್ವರ್ಗಪತೇಸ್ತಚ್ಚ ಹ್ಯಮೃತಂ ಪ್ರಾಪ ಸತ್ವರಃ॥17॥

ಆದಾಯ ಗರುಡಃ ಪ್ರೌಢಃ ಚೋಡ್ಡೀರೋಡ್ಡೀಯಪಕ್ಷಿರಾಟ್।
ಆಢಕೇನ ಮಿತಂ ಷೋಢಾ ಪ್ರರೂಢಂ ಪೌರುಟಸ್ಥಿತಮ್॥18॥

ಪಾಯಯಾಮಾಸ ಮಾಂ ಪಾಪರಹಿತಂ ಪಿಹಿತಂ ಕರೇ।
ಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ಪಾದಾಗ್ರೇ ಶ್ರೀಪತೇಃ ಶೇಷಿತಂ ಚ ಯತ್॥19॥

ದಿವ್ಯಂ ತದಪಿ ಗೋವಿನ್ದೋ ಗೋದೋಹನಕರೇಣ ಚ।
ಮಾಂ ಗೋಸವೇ ಕೋಸವೇ ಚ ಪಾಯಯಾಮಾಸ ನೇತರಮ್॥20॥

ಮಮಾಮೃತಪ್ರಾಶನಂ ಚ ಯೇ ಶೃಣ್ವನ್ತಿ ನರಾ ಭುವಿ।
ಅಮೃತಪ್ರಾಶನಂ ಕೃತ್ವಾ ತ್ವಮೃತತ್ವಂ ಭಜನ್ತಿ ತೇ॥21॥

ಪ್ಲಕ್ಷದ್ವೀಪಾದಪಿ ಪ್ರಾಪ ಪ್ಲವಮಾನ ಇತಸ್ತತಃ।
ಉಪಪ್ಲಾವ್ಯಂ ತದಾ ವಿಷ್ಣುರೂಪಪ್ಲವವಿವರ್ಜಿತಃ॥22॥

ತದನನ್ತರಮನ್ವಿಚ್ಛನ್ನನನ್ತಾಸನಮೇವ ಚ।
ಅನನ್ತಶಯನಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಅನನ್ತೋ ಯೋ ಗುಣೈರಪಿ॥23॥

ಅನನ್ತಪದಮಾಸಾದ್ಯ ಚಾನನ್ತೋಪರಿ ಸಂಸ್ಥಿತಃ।
ಅನನ್ತಶಯನಂ ಪ್ರಾಪ ಹ್ಯನನ್ತಾಸನಗಂ ಹರಿಮ್॥24॥

ತೇನೈಕೀಭೂಯ ಕಾಲೇನ ನಾನಾತ್ವಂ ಮಯಿ ನಾಸ್ತಿ ಚ।
ಇತಿ ನೋ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ನೇತ್ರಯೋರಪಿ ಮಾನವ॥25॥

ಇನ್ದ್ರಾಣೀಂ ಮಾಂ ಸಮಾನೀಯ ಚೇನ್ದ್ರೇಣ ಸಹ ಮನ್ದಿರಮ್।
ಉಪೇನ್ದ್ರಽಪಿ ತದಾ ಚಾಪ್ತಶ್ಚೇನ್ದ್ರೇಣ ಸಹ ಚೇಕ್ಷಿತುಮ್॥26॥

ಭದ್ರಾ ದೇವೀ ಸಮಾಯುಕ್ತಃ ಸುಭದ್ರಾರ್ಥಂ ತದೈವ ಮಾಮ್।
ಭದ್ರಾಸನೇ ಸಮಾರೋಪ್ಯ ಭದ್ರಾಮಾರಾರ್ತಿಕಾಮ್ ವ್ಯಧಾತ್॥27॥

ಅರುನ್ದತೀಸಮಾಯುಕ್ತೋ ವೃನ್ದಾವನಕೃತಿಂ ತ್ವಿಮಾಮ್।
ಸ್ವಮನ್ದಿರೇ ಸಮಾದಾಯ ಚೇನ್ದ್ರೇಣ ಸಹ ಚಾರ್ಚಯತ್॥28॥

ಏವಂ ಸರ್ವಾಶ್ಚ ದೇವ್ಯಸ್ತಾಃ ಪತಿಭಿಃ ಸಹ ಮನ್ದಿರಮ್।
ಮಾಂ ಸಮಾನೀಯ ಚಾನರ್ಚುಃ ವೃನ್ದಾವನಕೃತಿಂ ತ್ವಿಮಾಮ್॥29॥

ತಸ್ಮಾತ್ಸ್ವಮನ್ದಿರೇ ಸರ್ವೇ ವೃನ್ದಾವನಕೃತೇಃ ಪರಮ್।
ಪ್ರಕುರ್ವನ್ತ್ವರ್ಚನಂ ಸಮ್ಯಗಾರಾರ್ತ್ಯಾ ಚ ಸಮನ್ವಿತಮ್॥30॥

ಮದ್ವೃನ್ದಾವನಮೇವೇತ್ರ ಸದ್ವೃನ್ದಾವನಮೇವಹಿ।
ತದ್ವೃನ್ದಾವನಗಃ ಶ್ರೀಶಃ ಸದ್ವೃನ್ದಾವನಗಃ ಸದಾ॥31॥

(ಯೇನ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾತಿರ್ಜಾತಾ ಚಾತ್ರ ದಿನೇ ದಿನೇ।
ತಸ್ಮೈ ನನ್ದನ ಧಾನ್ಯಂ ವಾ ಧನಂ ವಾ ಕಿಂ ನ ಧೀಯತೇ॥31॥)

ಮದ್ಧೋರ್ದಣ್ಡೇನ ಚೋರ್ಧ್ವಾಣ್ಡಂ ದಕ್ಷಿಣೇನ ಗುಣಿನ್ ಸ್ಪೃಶೇ।
ಸವ್ಯೇನಾಧಸ್ತಮಪ್ಯಸ್ಮಿನ್ ಲೋಕೋ ಪೀವಕವಜ್ಜ್ವಲನ್॥32॥

ತ್ರ್ಯಸರೇಣುರಜಸ್ಥಾಣುಃ ಚರಮಾಣು ರಹಂ ಭಜೇ।
ಪಾರಿಮಣ್ಡಿಲ್ಯವತ್ಸೌಕ್ಷ್ಮ್ಯಂ ಶಾಣ್ಡಿಲ್ಯೋ ವೇತ್ತಿ ಶೌಣ್ಡಿಲಃ॥33॥

ಮೇರುವದ್ಗುರುಭಾರೋಹಂ ತೂಲವಲ್ಲಘುತಾಂ ವ್ರಜೇ।
ವ್ಯಾಪಕಶ್ಚಾಕಾಶವಚ್ಚ ಭಾಗಶೋ ಯೋಗತೋಽಭವಮ್॥34॥

ಮದ್ಯೋಗಬಲತೋ ನಾನಾದೇಹಗೋ ಭೋಗವಾನಹಮ್।
ಸೌಭರಿರ್ಯದ್ವೃದ ಭ್ರಾಭೋ ಮದ್ವತ್ಕೋಭ್ರಾಜತೇಽಧುನಾ॥35॥

ಅಣಿಮಾದ್ಯಷ್ಟಾಙ್ಗಯೋಗಂ ಮಣಿಮಾನ್ ದುಷ್ಟರಾಕ್ಷಸಃ।
ಘಣಿನಾ ಮಾನಿತಂ ದಷ್ಟನ್ ತತ್ಪದಾಙ್ಗುಷ್ಠತೋ ಹತಃ॥36॥

ತದ್ವತ್ಸಾಷ್ಟಾಙ್ಗಯೋಗೇನ ಮಯಾ ವಾದೇನ ಚಾಹತಃ।
ಮಾಯಾವಾದಿಮತಾಚಾರ್ಯಃ ಪೂರ್ವಂ ಕ್ರೋಧವಶಾಧಿಪಃ॥37॥

ತಸ್ಮಾದಾಚಾರ್ಯವರ್ಯೇಷು ಮತಾಚಾರ್ಯಾಃ ಸುರೋತ್ತಮಾಃ।
ಆಚಾರ್ಯೇಷ್ವಪಿ ತೇಷ್ವತ್ರ ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯಃ ಪರೋ ಮತಃ॥38॥

ವೇದೇಷು ಸರ್ವೇಷು ಹರಿಃ ಸುರೋತ್ತಮಃ
ಪೂರ್ವೇಷ್ವಥಾಚಾರ್ಯಮತೇಷು ತನ್ಮತಮ್।
ಗುರುಷ್ವಪೀಹ ಪ್ರವರೇಷು ಗೌರವಾತ್
ಪೂರ್ಣಪ್ರಜ್ಞಃ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ತದ್ವಾಕ್॥39॥

ಮಯಾಸ್ಥಿಜಾತಾನ್ಯಪಿ ತಸ್ಥಿವಾಂಸಿ (ತಸ್ಥು ಷಾಂಸಿ)
ಚಕ್ರಾಙ್ಕಿತಾನ್ಯೇವ ಕ್ರಮನ್ತಿ ವಿಷ್ಣುಮ್॥40॥

ತತ್ಪಾದಜಾಮ್ಭಃ ಸುಸುಪಾವಿತಾನಿ ಯದ್ದೇಹ ಮಾಂ ತತ್ಪದಕಂ ನಯನ್ತಿ॥41॥

ಭುಜಾಸ್ಥಿನೀ ಶಙ್ಖಚಕ್ರೇ ಸುವೃತ್ತೇ
ಜಾನ್ವಸ್ಥಿನೀ ಪದ್ಮಗದೇ ಚ ಜಾತೇ।
ಉರೋಽಸ್ಥಿ ತನ್ಮೂರ್ತಿರೂಪಂ ಪ್ರಜಾತಂ
ಶಿರೋಽಸ್ಥಿ ನಾರಾಯಣ ಮುದ್ರಿತಂ ಚ॥42॥

ದನ್ತಾಸ್ಥಿ ತತ್ಪಾದಪದ್ಮಂ ಚ ಜಾತಂ ವೃನ್ತಾಸ್ಥಿ ತಚ್ಛಾರ್ಙ್ಗ ಧನುಶ್ಚ ಜಾತಮ್।
ಕರ್ಣಾಸ್ಥಿ ತದ್ಬಾಣರೂಪಂ ಪ್ರಜಾತಂ ಪಾದಾಸ್ಥಿ ದಾಮೋದರಪಾದಪಾರ್ಶ್ವಮ್॥

ಸದಾ ಚ ಮಾಂ ಪ್ರಾಪಯಾಮಾಸ ಶೀಘ್ರಂ
ಕದಾಪಿ ಸಂಸಾರಗತಿಂ ದದಾತಿ।
ನ ಮೇ ಪದಂ ತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ಪ್ರಭೋಃ॥44॥

ಇತ್ಥಂ ತು ಸರ್ವಾಪ್ಯಸ್ಥೀನಿ ವಿಷ್ಣೋಶ್ಚಕ್ರಾಙ್ಕಿತೇನ ಚ।
ಜಾತಾನಿ ಜನನಾದ್ಯಂ ಚ ನಾಶಯನ್ತಿ ಮಮ ಶ್ರಮಮ್॥45॥

ಹೇ ಮುಗ್ಧವಿಪ್ರ ದಧಿದುಗ್ಧ ಪಯೋನಿಧೌ ಚ
ಬಧ್ವಾ ಹರೇಸ್ತು ಪದಮೇವ ಸುಭಕ್ತಿಪಾಶೈಃ।
ದಗ್ಧ್ವಾ ಕಲೇವರಮಿದಂ ಸಕಲಾಧಿವ್ಯಾಧಿ
ಗ್ರಸ್ತಂ ಚ ಯೋಗಬಲತಃ ಪ್ರವಸಾಮಿ ಪಾರ್ಶ್ವೇ॥46॥

ಯಥಾ ದುರ್ಯೋಧನಕೃತಂ ದಗ್ಧ್ವಾಜತುಗೃಹಂ ಪುನಃ।
ದ್ವೈಪಾಯನಸ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವೇಪಿ ಹ್ಯುವಾಸ ಕುರುನನ್ದನಃ॥47॥

ಉದಾರಗುಣಸಮ್ಪನ್ನಃ ಸದಾರಶ್ಚ ಭವಾನ್ತರೇ।
ವೃನ್ದಾವನಗುರೋರಾಜ್ಞಾಂ ಮನ್ದಾರವನಗಸ್ಯ ಮೇ॥48॥

ದಿವ್ಯರಾಗಾನ್ವಿತಗ್ರೀವೋ ದ್ರವ್ಯರಾಗವಿವರ್ಜಿತಃ।
ಕರಾದಾಗತವಿತ್ತಾನಿ ಸದಾರೇಭ್ಯೋಽದದಾಂ ಸದಾ॥49॥

ವೈರಾಗ್ಯಗುಣಸಮ್ಪನ್ನಃ ಸದಾರಾಜ್ಯಪರಾಙ್ಮುಖಃ।
ಏಷ್ಯಚ್ಚ ನಿಶ್ಚಿತಂ ಸರ್ವಮತೀತತ್ವೇನ ಭಣ್ಯತೇ॥ 50॥

ಪ್ರೇಷ್ಯ ಸತ್ಯಂ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ವಿಶ್ವಾಸಂ ಕುರು ಸರ್ವಥಾ।
ಇತ್ಥಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮುಖೇನ ಶ್ರುತ್ವಾ ವೈ ಗುಣವೈಭವಮ್॥51॥

(ಗುಣಯತ್ಸ್ವಪಿ ದೇಶೇಷು) ಗಣಯತ್ಸ್ವಪಿ ದೇವೇಷು ಭಣಸತ್ಸು ಚ ಮಾಮಿಹ।
ಅಹಂ ಶುಬೋದಸಾಗರೇಽನ್ವಹಂ ವಿಭೋರ್ಹಿ ವಾಸರೇ॥52॥

ಸುಹಂಸರೂಪಿಣೋ ಹರೇರ್ಗ್ರಹಂ ಸರಾಮಿರೇಽರಮಮ್।
ಕಾರಿತುಂ ಸರ್ವಭೃತ್ಯೈಶ್ಚ ತಾರಿತುಂ ಭವಸಾಗರಾತ್॥53॥

ಸ್ಮಾರಿತುಂ ಸರ್ವಶ್ರೇಯಾಂಸಿ ಪ್ರೇರಿತುಂ ಸರ್ವಶಃ ಸುರಾನ್।
ಅಹಂ ಮಮೇತ್ಯಹಙ್ಕಾರರಹಿತೋ ವೈ ಹರೇರಿಹ॥54॥

ಕರೋಮ್ಯಹರಹಃ ಕರ್ಮ ಹಂಸೋ ಹಂಸರಹಸ್ಯಕೃತ್।
ಹಂಸೋಪಿ ಹಂಸವಾಹಸ್ಯೇ ಸುಯಶಂ ಜ್ಞಾನಮುತ್ತಮಮ್॥55॥

ಸಂಸಾರೋತ್ತರಣಾಂಶಂ ಚ ಮಾಮಾಪಿ ಪ್ರಾಕ್ ಶಶಂಸ ಹ।
ಕಂಸಾರಿ ಶ್ವೇತವಾಹಸ್ಯ ಸಂಸಾರಂ ನಾಶಯೇದ್ಯಥಾ॥56॥

ಕಾಂಶ್ಯಂ ಕಾಂಶಸ್ಯ ಕಾರ್ತೇವ ಸಂಶೋಧಯತಿ ಚೋದ್ಧವಮ್।
ಸ ದೇವೋ ವರದೋ ಮಹ್ಯಂ ಕದಾ ಚೇಹ ಸಮಾಗತಃ॥57॥

ಇತಿ ಮಾಮುಕ್ತವಾನ್ ಸೂಕ್ತಂ ಸ್ವಪಾದೇ ಚಾವದಾತ್ಯಜತ್।
ಅಹಂ ಆನನ್ದಮುನಿನಾ ಸದಾನನ್ದಪ್ರಸಙ್ಗಿನಾ॥58॥

ಸಹ ನಾನಾವಿಧಾ ಗಾಥಾಃ ಶ್ರೀನಾಥಸ್ಯ ಸ್ಮರಾಮ್ಯಹೋ।
ತದ್ದರ್ಶನೋದ್ಬುದ್ಧಹೃದ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಃ ಶುದ್ಧಸಾತ್ವಿಕಃ॥59॥

ಬದ್ಧ ಸೌಹೃದತತ್ಪಾದಪದ್ಯೇಽಹಂ ಪತಿತೋಽಸ್ಮ್ಯಹೋ।
ತೇನ ಸಾಕಂ ಬದರಿಕಾಶ್ರಮಂ ಶೋಕವಿನಾಶನಮ್॥60॥

ತತ್ರಾಪಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶ್ರೀವಾಸಂ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಸುಸೇವಿತಮ್।
ಶುಕಸ್ಯ ಜನಕಂ ವೈ ವಾಸಿಷ್ಠಕೃಷ್ಣಂ ನತೋಽಸ್ಮ್ಯಹಮ್॥61॥

ಅಹಂ ಘನೋದಕಂ ಚಾಪಿ ಹ್ಯತಿಲಙ್ಘ್ಯಂ ಮಹಾಘನಮ್।
ಧನೂರತ್ನಂ ಚ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಪುರಾ ಮಧುವಿಭೇದನಮ್॥62॥

ಬಾಣಂ ಚ ಶಾಣಸಂಯೋಗಾನ್ನಿಶಿತಂ ದ್ಯುಮಣಿಪ್ರಭಮ್।
ಪಶ್ಯಾಮಿ ಗುಣಸಮ್ಬದ್ಧಂ ಶಾರ್ಙ್ಗಿಣಃ ಕರಭೂಷಣಮ್॥63॥

ಪ್ರಾಸಂ ಚ ಭಾಸಮಾನಂ ತಂ ನ್ಯಾಸಕರ್ಮಣಿ ಕೋವಿಧಃ।
ಪಶ್ಯಾಮಿ ಶ್ರೀಪದೇರ್ದಾಸ್ಯಾತ್ ಸೋಽಹಮ್ಭಾವವಿವರ್ಜಿತಃ॥64॥

ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ಮ್ಯಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ಮೀತಿ ಯೋ ವಕ್ತಿ ಹಿಂಸಕಃ।
ಸ್ವಹಿಂಸಾಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಾರೋಪಯತಿ ನಾನ್ಯಥಾ॥65॥

ಬ್ರಹ್ಮಹಿಂಸಾತ್ಮಕಸ್ಯಾಸ್ಯ ಮಹಾಬ್ರಹ್ಮಹತಿಃ ಸುತ।
ಭವತ್ಯೇವಾನ್ಧತಾಮಿಸ್ರೇ ಪತತ್ಯೇವ ನ ಸಂಶಯಃ॥66॥

ಸಾಮಾನ್ಯಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಸ್ಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ಶ್ರುತೌ ಸ್ಮೃತೌ।
ನ ವಿದ್ಯತೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಾಬ್ರಹ್ಮಹತೇಃ ಕಿಮು॥67॥

ವಕ್ತವ್ಯಂ ತತ್ರ ಕರ್ತವ್ಯಂ ತತ್ರ ನಾಸ್ತಿ ಬಹಿಷ್ಕೃತೇಃ।
ಸುವಿಸ್ತೃತೇಽನ್ಧತಾಮಿಸ್ರೇ ಪತನ್ತ್ಯೇತನ್ಮತಾಶ್ರಿತಾಃ॥68॥

ತಸ್ಮಾತ್ಸೋಽಹಮ್ಭಾವಯುಕ್ತೇ ಮಹತ್ಪಾಪಂ ಭವೇದ್ಧ್ರುವಮ್।
ಮಹಾಪಾಪಗತಿಂ ಯಾನ್ತಿ ಸ ಹಾಹೇತಿ ವದನ್ ಸದಾ॥69॥

ಸೋಽಹಮ್ಭಾವಾನ್ಮೋಕ್ಷಮಾಪ್ನೋಷಿ ಜೀವ
ತಸ್ಮಾದನ್ಧಂ ಯಾತಿ ತಾಮಿಸ್ರಮೇವ।
ದಾಸೋಽಹಂ ಮಮುದ್ಧರಸ್ವೇತಿ ಹನ್ತ
ಚಾನ್ಧನ್ತಮೋ ನೈವ ಯಾತೀತಿ ಕಾಮಮ್॥70॥

ಪ್ರಾರ್ಥಯ ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯಮಾನಂ ತಂ ಸಾರ್ಥೀಕುರು ಮನೋರಥಮ್।
ಕಾರ್ತಸ್ವರತರಂ ಚಾರ್ಥ್ಯಂ ಪದಮಾರೋಹ ತದ್ಧರೇಃ॥71॥

ಹೇ ಭೇದವಾದಿನ್ ತವ ಭೇದಸಿದ್ಧ್ಯೈ ಸತ್ಯಂ ಹಿ ದೈತ್ಯಾದಿ ವದಸ್ವ ಮಾನಮ್।
ತದೈಕ್ಯವಾದಂ ಜಹಿ ಯೋಽಹಮಸ್ಮಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಹಮಸ್ಮೀತಿ ಕುವಾದಿನೋಕ್ತಂ॥72

ಜಿತ್ವಾ ಚಾಭೇದವಾದಂ ತಂ ದತ್ವಾ ಶಿಷ್ಯೇಷು ಸನ್ಮತಿಮ್।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚ ಗುರುಣಾ ತತ್ವಂ ಗತ್ವಾ ಚ ಹರಿಮನ್ದಿರಮ್॥73॥

ತತ್ರಾಪಿ ಸಚ್ಚಿದಾನನ್ದರೂಪಂ ಪಶ್ಯ ಹರೇರಪಿ।
ಸ್ಮರಾಭೇದಜಯಂ ಚಾಪಿ ಯತ್ಫಲಂ ಹರಿದರ್ಶನಮ್॥74॥

ಅಹಂ ಘನೋದಕಂ ತೀರ್ತ್ವಾ ಮನೋವೇಗೇನ ಮಾನವ।
ಕರೋಮಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮುಖಾದಾಖ್ಯಾನಂ ಶೋಕನಾಶನಮ್॥75॥

ಅಹಮಾಕಾಶಮಾರ್ಗೇಣ ನಾಕೀಶಮಗಮಂ ಹರಿಮ್।
ಲೋಕೇಶಂ ಪಶ್ಯ ದಾಸತ್ವಂ ತೋಕಾವಸ್ಯಂ ಹೃದಿ ಸ್ಥಿತಮ್॥76॥

ನೀವಾರಶೂಕವತ್ತನ್ವೀ ಪೀತಾ ಭಾಸ್ವತ್ಯಣೂಪಮಾ।
ತಸ್ಯಾಃ ಶಿಖಾಯಾ ಮಧ್ಯೇ ಚ ಮಮಾತ್ಮಾ ಸಂವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ॥77॥

ತಂ ಪಶ್ಯ ಹೃದಯಾಕಾಶೇ ಮಹಾಕಾಶೇ ಯಥಾ ರವಿಮ್।
ಕೋಟಿಸೂರ್ಯಪ್ರತೀಕಾಶಂ ಚನ್ದ್ರಕೋಟಿವಿಕಾಸಿತಮ್॥78॥

ತ್ವತ್ಸಕಾಶಾದ್ಭಿನ್ನಮೇವ ತತ್ಸಕಾಶಾದಿದಂ ಜಗತ್।
ಕಾಸಾರೇ ಚ ಯಥಾ ಭಾತಮಾಕಾಶಂ ಚೋಪರಿ ಸ್ಥಿತಮ್॥79॥

ತಥಾ ತ್ವದ್ಧೃದಯಾಕಾಶೇ ಭಾತಂ ಸೂರ್ಯಾನ್ತರೇ ಸ್ಥಿತಮ್।

ವಿರಾಜನ್ತಂ ಹರಿಂ ಪಶ್ಯ ನೇತ್ರಯೋರತಿಸುನ್ದರಮ್।
ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗಾದಾಪಾಣಿಂ ನಾರಾಯಣಮರಿನ್ದಮಮ್॥81॥

ಸರೋಜಾಸನಮಧ್ಯಸ್ಥಂ ಅರುಣೇನಾದರಾರ್ಚಿತಮ್।
ಸ ಯಶ್ಚಾಯಂ ಪುರುಷಯೋ ರವಿಮಣ್ಡಲಮಧ್ಯಗಮ್॥82॥

ತಮೇಕಂ ಪಶ್ಯ ದೇವೇಶಂ ದಾಸಸ್ತ್ವಂ ಹೃದಿಸಂಸ್ಥಿತಮ್।
ಏವಂ ಮದುಪದೇಶೇನ ಕೋ ದೇಶೋ ಜ್ಞಾನಗೋಚರಃ॥83॥

ವೇದೇಶಂ ತು ನ ಜಾನಾತಿ ತಂ ವದಸ್ವಾದ್ಯನನ್ದನ।
ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಕನ್ದಾಶನೇದ್ರೋಽಹಂ ಚನ್ದ್ರಾನ್ತರ್ಯಾಮಿಣಂ ಹರಿಮ್॥84॥

ಸನ್ದೃಶ್ಯಾಮ್ಯತ್ರ ಸಾನ್ದ್ರೇಣಾನನ್ದೇನೈವಾಶು ನನ್ದಿತಃ।
ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾನನ್ತಮವ್ಯಕ್ತಂ ಶೀತಾಂಶುಕರಮಚ್ಯುತಮ್॥85॥

ಅಮೃತಾಕ್ತ ಕರಾನ್ ಲೋಕೇ ವಿಕಿರನ್ತಂ ಮುರಾನ್ತಕಮ್।
ಭಜಾಮಿ ಕಾಮಜಾಮಾರ್ತಿಂ ತ್ಯಜಾಮಿ ಕರಜಾತ ಮೇ॥86॥

ಸೃಜಾಮಿ ವಾಚೋ ಜಾಲಾನಿ ತಜ್ಜಾತಗುಣಜಾನಿ ಚ।
ಅಹಂ ಸಪ್ತ ಸಮುದ್ರೇಷು ಸಪ್ತದ್ವೀಪೇಷು ಸಞ್ಚರನ್॥87॥

ಸಪ್ತಸ್ವಪಿ ಪರ್ವೇತೇಷು ಸಪ್ತಸಪ್ತಿರಥೇಽಪಿ ಚ।
ಸಪ್ತಲೋಕೇಷು ನಿತ್ಯಂ ಚ ಸಪ್ತರ್ಷಿತುಷಿತಾರ್ಪಿತೈಃ॥88॥

ಸಪ್ತಮೀಮಿಶ್ರಿತಾಶ್ವಿನ್ಯಾಂ ಸಪ್ತಕಾಞ್ಚನಭೂಷಣೈಃ।
ಅಲಙ್ಕೃತಃ ಕಲಙ್ಕೇನ ಹೀನೈಃ ಸಮ್ರಾಡಿವ ಪ್ರಿಯ॥89॥

ವೇಙ್ಕಟಾದ್ರೌ ಶಙ್ಖಭೇರೀನಾದಂ ಶ್ರುತ್ವಾಗಮಂ ಹರಿಮ್।
ಜನಾರ್ದನಂ ಜನಾನಾಂ ತು ಜನನಾರ್ದನಕಾರಿಣಮ್॥90॥

ಜನಿತ್ರಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಕಞ್ಜನೇತ್ರಂ ಜನಮನೋತ್ಸವಮ್।
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹೃಷ್ಟೋ ಭವಾಮ್ಯಷ್ಟತಿಥಿಷು ಶ್ರೇಷ್ಠಭಾಜನೈಃ॥91॥

ಪೌರುದೈರ್ದತ್ತಮೃಷ್ಟಾನ್ನಂ ಶಿಷ್ಟೈಃ ಸಹ ಮಠಾದಿಪೈಃ।
ಅಶ್ನಾಮಿ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ನಾನಾನಿ ಸುಸ್ವನೋರ್ಜಿತಸಂಸ್ತವೈಃ॥92॥

ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಶ್ನಾನಿ ತೇಷಾಂ ಚ ಕಾರ್ತ್ಸ್ನ್ಯಾದ್ವೈ ವಚ್ಮಿ ತದ್ಗುಣಾನ್।
ಅಹಂ ತೈಃ ಸಹಿತೋಽಪ್ಯತ್ರ ಚಾಗತೋ ಯತಿಭಿಃ ಕೃತಿನ್॥93॥

ದ್ರಷ್ಟುಂ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮಸ್ಯಾಪಿ ರಥೋತ್ಸವಮಥೋ ಹರೇಃ।
ತ್ರಿಕೋಟಿಯತಿಭಿಃ ಸಾಕಂ ಅಟಾಮಿ ಮಮ ಸೇವಕೈಃ॥94॥

ಮಠೇಽಪಿ ತವ ಹೇ ತೋಕ ರಟಾಮಿ ಪರಮಾರ್ಥಕಮ್।
ಮೃಷ್ಟಾನ್ನಂ ದೇಹಿ ತೇಷಾಞ್ಚ ಮೃಷ್ಟಕಾಞ್ಚನಭೂಷಣೈಃ॥95॥

ನಷ್ಟಕಾಮಂ ಮಮಾಪಿ ತ್ವಂ ಸುಷ್ಟು ಪೂಜಯ ಪುತ್ರಕ।
ಹೇ ಶಿಷ್ಟ ಶ್ರೇಷ್ಠಪೂಜಾಂ ಮೇ ಸ್ಪಷ್ಟಂ ಕುರು ಹರೇರಪಿ॥ 96॥

ಇಷ್ಟಂ ಯತೇಷ್ಟತಃ ಪುತ್ರ ನಷ್ಟಂ ಚಾಪಿ ದದಾಮ್ಯಹಮ್।
ನಿಷ್ಟಪ್ತಕಟಕೇ ಶ್ರೇಷ್ಠಕಟಕಂ ಚಾಪಿ ಕುಣ್ಡಲೇ॥97॥

ತಟಿತ್ಪ್ರಭೇ ಪಾದಪೀಠೇ ಶಿಷ್ಟೇ ಮಯಿ ಮಠಾಗತೇ।
ದೇಹಿ ತೇ ಹಿತಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಕೋ ಹಿ ಮೇ ತ್ವಾಂ ವಿನೇಹ ಚ॥98॥

ಹಿತವಾನ್ ದೇಹಿನಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಜಹಿ ತೇ ಚಾಹಿತಾಮಪಿ।
ಏವಂ ಮಮಾಜ್ಞಾಂ ಪ್ರಾಜ್ಞಾದ್ಯ ಕುರು ಚಾಜ್ಞಾನಬನ್ಧನಮ್॥99॥

ನಿರಾಕುರು ತವ ಜ್ಞಾನಂ ಜ್ಞಾಯತೇ ಜ್ಞಾನಿಷೂತ್ತಮಮ್।
ಅತಸ್ತ್ವತ್ಸದೃಶೋ ನಾಸ್ತಿ ಯತಿಷು ಪ್ರೇಷ್ಠ ಮಾದೃಶಃ।
ಕೀದೃಶೇಸ್ಮದ್ಗುಣೋ ಲೋಕೇ ತ್ವಾದೃಶೋಽಪಿ ನ ವಿದ್ಯತೇ॥100॥

ಏತತ್ ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಮ್
ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿ ದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥101॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥102॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಮ್॥103॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತೀಃ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕವಾಗೀಶತೀರ್ಥಕರಕಮಲಸಞ್ಜಾತಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜ ಪೂಜ್ಯಚರಣೋದಿತ ಸ್ವಾಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ ನವಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ॥

॥ಅಥ ದಶಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ॥10॥

ಓಂ ಗಣೈಃ ಸ ನಾರಾಯಣಭೂತನಾಥಃ
ಸಮನ್ವಿತಃ ಕರ್ಣವಿಕರ್ಣಸಂಜ್ಞೈಃ।
ಮಹಾಮಣೀನಾಂ ಬಹುಲೈಃ ಸುಕೀರ್ಣಂ
ಮೌಲಿಂ ದದೌ ಮೇ ಶಿರಸಿ ಸ್ಥಿರೋಽಭೂತ್॥1॥

ಕುಬೇರಕೋಶಾದಾನೀತಂ ಶೋಕಾಪನುದಕಾಮದಂ।
ದತ್ತವಾನ್ ವಿತ್ತಹೀನಂ ಮೇ ಭೂತನಾಥಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್॥2॥

ಕುಬೇರೋ ದತ್ತವಾನ್ನಾರಾಯಣಭೂತಸ್ಯ ಹಸ್ತಕೇ।
ಸೋಽಪಿ ಮೇ ಶಿರಸಿ ಪ್ರೋತಂ ಚಕಾರ ಶೃಣು ಪೋತಕ॥3॥

ವಿಪ್ರಾಪಹಾರ್ಥಂ ತೇ ಪುತ್ರ ಚರಣಾದ್ರೌಪ್ಯಭೂಷಣಮ್।
ನಾರಾಯಣೇನಾಪಹೃತಂ ಭೂತೇನಾಕಾರ್ಯಕಾರಿಣಾ॥4॥

ಅತಶ್ಚ ತ್ರಿಗುಣಂ ದತ್ತಮೇಕೈಕಚರಣಸ್ಯ ಮೇ।
ದುರ್ವರ್ಣಂ ಕಾರಯ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ತೇನ ತೇ ಪುತ್ರ ಭೂಷಣಮ್॥5॥

ತಸ್ಮಾನ್ ಚಿನ್ತಾ ಕಾರ್ಯಾ ಮತ್ಪುತ್ರಚಿನ್ತಾಮಣಿಂ ಭಜ।
ಕಾನ್ತಾರೇ ಚ ಯಥೈಕಾನ್ತೇ ಸ್ವಕಾನ್ತಂ ಭಜತೇ ಸತೀ॥6॥

ಶೈಲರಾಜಸುತಾಪೈಲಮುನಿಮಾಹ ಚ ಸಾದರಮ್।
ಕೈಲಾಸಶಿಖರೇ ರಮ್ಯೇ ತೈಲದೀಪಾವಳಿಂ ಕುರು॥7॥

ಇತ್ಯುಕ್ತಸ್ಸೋಪಿ ಪ್ರತ್ಯುಕ್ತಿಮವದದ್ದ್ವಿಜಪುಙ್ಗವ।
ಕರೋಮಿ ವೃನ್ದಾವನಾಗ್ರೇ ಕನ್ದಾಶನವರಸ್ಯ ಮೇ॥8॥

ಅವ್ಯಗ್ರಶ್ಚಾಗ್ರತಃ ಶೀಘ್ರಂ ಪೈಲಃ ಕೈಲಾಸಪರ್ವತಾನ್।
ತೈಲಂ ಗೋಘೃತಮಾದಾಯ ಶೈಲಂ ವೃನ್ದಾವನಂ ಮಮ॥9॥

ಚಕಾರ ದೀಪಾವಲಿಭಿಃ ಪಾಪಾವಲಿವಿನಾಶನಮ್।
ವವರ್ಷ ಪುಷ್ಪಾವಲೀಶ್ಚ ಮಧುಪಾವಲಿಸಂಯುತಾಃ॥10॥

ಏವಂ ಸರ್ವೇಽಪಿ ಋಷಯೋ ವರ್ಷೇ ವರ್ಷೇ ಸಮಾವೃತಾಃ।
ಚಕ್ರುಃ ಸರ್ಷಪಮಾತ್ರಾಣಿ ದುಷ್ಕೃತಾನಿ ಪ್ರಹರ್ಷಿತಾಃ॥11॥

ಕಾಯಃ ಸನ್ನಿಹಿತಾಪ್ರಾಯಃ ಪ್ರಾಯಃ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರೋ ಮಮ (ಶ್ರೇಯಸ್ಕರಸ್ತಥಾ)
ವಾಯುಪ್ರವೇಶನೋಪಾಯಂ ತಾವಾಯುರ್ವೃದ್ಧಯೇ ವಯಮ್॥12॥

ಕೂರ್ಮಃ ಕೂರ್ಮಾವತಾರೇಣ ಪೂರ್ಣಾಶಾ ಪೂರಿತಾಶಿಷಃ।
ಸುಪರ್ವಾಣಃ ಸುಪರ್ಣೇನ ಕಾರ್ದ್ರವೇಯಾಧ್ಯ ಚೋದ್ಧೃತಾಃ॥13॥

ತಥಾ ತಥಾ ಸುತಶ್ಚಾಯಂ ಕೃತಾತ್ಕೃಚ್ಛ್ರಾತ್ಸಮುದ್ಧೃತಃ।
ತಸ್ಮಾದ್ವದೃಥಾ ಕೃತಿಶ್ಚೇಯಂ ಮತ್ಕೃತಾ ಮಾಸ್ತು ತೇ ಸುತ॥14॥

ಶ್ರೀಮದ್ವೃನ್ದಾನಂ ಭೂಮೌ ಸೌಮವದ್ರಞ್ಜನಂ ದಿಶಃ।
ಕೋ ಮಹಾಸ್ತುನ್ನ ಸ್ತುತಿಂ ಕುರ್ಯಾನ್ನೋ ಮನಃಪ್ರಿಯಕಾರಕಃ॥15॥

ಕೋ ಮಹಾನ್ ದರ್ಶನಂ ನೈವ ಕುರ್ಯಾನ್ಮೂಢಂ ವಿನಾ ಮಮ।
ಹೇ ನನ್ದನ ತವ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ್ನಾದಃ ಕನ್ದಾಶನಸ್ಯ ಮೇ॥16॥

ಶತಾನನ್ದಸ್ಯ ಲೋಕೇಽಪಿ ಸದಾನನ್ದವಿವರ್ಧಕಃ।
ಅಹಮಾನನ್ದಮುನಿನಾ ಸದಾನನ್ದಪ್ರಸಙ್ಗಿನಾ॥17॥

ಸಹ ನಾನಾವಿಧಗಾಥಾಃ ಶ್ರೀನಾಥಸ್ಯ ಸ್ಮರಾಮ್ಯಹೋ।
ತದ್ದರ್ಶನೋದ್ಬುದ್ಧ ಹೃದ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಃ ಶುದ್ಧಸಾತ್ವಿಕಃ॥18॥

ಬದ್ಧ ಸೌಹೃದತತ್ಪಾದಪದ್ಮೇಹಂಽಪತಿತೋಽಸ್ಮ್ಯಹಮ್।
ತೇನ ಸಾಕಂ ಬದರಿಕಾಶ್ರಮಂ ಶೋಕವಿನಾಶಕಮ್॥19॥

ಶುಕಸ್ಯ ಜನಕಂ ವೈ ವಾಸಿಷ್ಠಕೃಷ್ಣಂ ನಮಾಮ್ಯಹಮ್।
ಇತಿ ಪದ್ಯತ್ರಯಂ ತ್ರಾಯ್ಯನ್ತ್ಯಕ್ತವಾನಸಿ ವಿಪ್ರಕ॥20॥

ಆಕರಸ್ಥಂ ಲೇಖನಂ ಚ ಕಾರಯ ಪ್ರಾಙ್ಮಯೋರಿತಮ್।
ಮಹೀಜಶ್ಚಾಮಹೀಜಶ್ಚ ಸಹೋಷತುರಹೋಽರಹಃ॥21॥

ಹೇ ವಿರರಾಹೋ ಹೇ ವೀರರಾಹಿತಾರಹಿತಾಶ್ಚ ಯೇ।
ಪದ್ಯಸ್ಯಾರ್ಥಾಸ್ಯರ್ಥಸಾರಂ ತು ನದ್ಯಃ ಪರಮಪಾವನಾಃ॥22॥

ಉದ್ಯನ್ತಮಿವ ಚಾದಿತ್ಯಂ ಖಿದ್ಯನ್ತೇ ತಾಮಸಾಶ್ಚ ಯೇ।
ಏತತ್ಪದ್ಯದ್ವಯಸ್ಯಾಪಿ ಶಕ್ತ್ಯಾರ್ಥಃ ಕೇನ ಹೀಯತೇ॥23॥

ಸೋಽಪಿ ಮತ್ಸದೃಶೋ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಪ್ರಾಯಃ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರೋ ಮಮ॥
ದ್ವಾರೈಶ್ಚತುರ್ಭಿಃ ಪರಿತೋ ವಿಭಾತಿ ವೃನ್ದಾವನಂ ಮನ್ದರಸನ್ನಿಭಂ ಮೇ॥24॥

ವೃಕೋದರಾಚಾರ್ಯ ಹನೂಮತಾಂ ಚ ಮಮಾಪಿ ಸನ್ಮೂರ್ತಿಭಿರನ್ವಿತೈಶ್ಚ|
ಕೀಟಂ ವಾಸಿಷ್ಠಕೃಷ್ಣೋಽಯಂ ಯಥಾ ಪುಷ್ಣಾತಿ ಪೂರುಷಮ್॥25॥

ಪಟುಂ ಸ್ವಪ್ನಾನ್ ಸ್ಫುಟಂ ವಕ್ತುಂ ಶ್ಲೋಕಾನ್ ಪುಷ್ಣಾಮ್ಯಹಂ ತಥಾ।
ವೃನ್ದಾವನೇ ಚ ದೇವಾನಾಂ ವೃನ್ದಾಃ ಸನ್ತೀಹ ನನ್ದನ॥26॥

ಮುಕುನ್ದಪಾದಪದ್ಮಂ ತೇ ವಿನ್ದನ್ತ್ಯನಿಶಮಞ್ಜಸಾ।
ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮಭವಃ ಶಕ್ರೋ ವಕ್ರತುಣ್ಡಃ ಸುರೇಶ್ವರಃ॥27॥

ಗರುಡಃ ಶೇಷಭಾಷ್ಯಜ್ಞಃ ಸಶಿಷ್ಯಃ ಸೋಮ ಭಾಸ್ಕರೌ।
ಮಿತ್ರಾವರುಣಕಾರುಣ್ಯವಿಷಯಾಶ್ಚ ವಿಶೇಷತಃ॥28॥

ಸುತ್ರಾಮ ಶರಣಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾಃ ಪೂಷಾ ಪಿಷ್ಟಾದನಸ್ತಥಾ।
ಏತೇ ಚಾನ್ಯೇಚ ಬಹವೋ ಬಹುಮಾನಪುರಸ್ಸರಾಃ॥29॥

ಕುರುಯೋಗೇ ಚ ಸುರುತಮಗ್ನಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಧನಂ ದದುಃ।
ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯಶ್ಚ ಸೌಪರ್ಣಶ್ರುತಿಜ್ಞೇಭ್ಯಶ್ಚ ಪರ್ವಣಿ॥30॥

ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸಹ ಪುಣ್ಯಾಹೇ ಸಸ್ನುರ್ಧವಲವಾರಿಣಿ।
ಕರ್ಮ ಸ್ವೈರಂ ವಿರಿಞ್ಚಾದಿ ಭುಭವೋ ರತ್ನಸಞ್ಚಯಾನ್॥31॥

ವೃನ್ದಾವನೇ ಚ ವವೃಷುಃ ಹರ್ಷಪೂರ್ಣಾಃ ಸಹಸ್ರಶಃ।
ವಿಷ್ಣೋರ್ನಿರ್ಮಾಲ್ಯಮಾಲಾಶ್ಚ ಬಾಲಸೂರ್ಯಾಮಲಪ್ರಭಾಃ॥32॥

ಬಾಲವ್ಯಜನಸಂವಾಲಾಃ ಕಾಲೇ ದರ್ಧ್ರುರ್ಗಲೇ ಕುಹೋಃ।
ಸಿನೀವಾಲ್ಯಾದಿಯೋಗೇಽಪಿ ನಿಮೀಲ್ಯಾಕ್ಷೀಣಿ ಕಾಣವತ್॥33॥

ಸನ್ನಿಲೀನಾಃ ಪಾಲಯನ್ತೇ ಶರಣಂ ಕರುಣಾರ್ಣವಮ್।
ಮಗ್ನಾಸ್ತೇ ಮತ್ಸರಃಶ್ರೇಷ್ಠೇ ಭಗ್ನಪಾಪಾ ಬಭೂವಿರೇ॥34॥

ಅಗ್ನಿಂ ಹುತ್ವಾ ಚ ವಿಧಿವಜ್ಜಾಮದಗ್ನಿಂ ವವನ್ದಿರೇ।
ವೃನ್ದಾವನಗತಂ ದೇವಾಸ್ತ್ವಿನ್ದಿರಾಪತಿಮವ್ಯಯಮ್॥35॥

ಮನ್ದಾಕಿನ್ಯಾ ಜನಿಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಪುನರೇವ ವವನ್ದಿರೇ।
ತಮನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ದೇವೇಶಾಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ಯಾನ್ತಿ ಸುಮಾನಿತಾಃ॥36॥

ಪುನರಾಯಾನ್ತಿ ಯೋಗೇಷು ಪುಣ್ಯೇಷು ಶೃಣು ನನ್ದನ।
ಏವಂ ಧವಲಗಙ್ಗಾ ಮೇ ವಿಧುವದ್ವಲಾ ಭುವಿ॥37॥

ಪ್ರವಾಲಮಣಿಸೋಪಾನ ತ್ರಿವಳೀಶಯುತಾ ಬಭೌ।
ದೇವೈರ್ನಿರನ್ತರಾಕ್ರಾನ್ತಾ ಮನ್ವನ್ತರಶತಾನ್ತರಾ॥ 38॥

ತನ್ವನ್ತರಾತಿರಿಕ್ತಾ ಚಾವಧನ್ವನ್ತರಿಕೃತಾನ್ತರಾ।
ಸ್ನಾನಾರ್ಥಂ ಗಚ್ಛತಾಂ ಸ್ನಾಯುಬನ್ಧನಾದಿವಿನಾಶನಮ್॥39॥

ಶಿಶ್ನಾತ್ಕೃತೈನಸಾಂ ನಾಶಂ ಕರೋತಿ ಪ್ರಶ್ನಮಾತ್ರತಃ
ಏವಂ ವಿಧಾಸ್ಮತ್ಕೃತ ವೈಭವಾನ್ವಿತಾ ಭೂದೇವದೇವೈರ್ನರದೇವಪೂಜಿತಾ।
ಕೃತಾನ್ತಮಾರ್ಗಂ ತ್ವವಗಾಹನೋತ್ಸುಕಾನ್
ಸನ್ತಾರಯತ್ಯೇವ ಹರೇಃ ಸುತಾನ್ವಿತಾ॥40॥

ಏತಚ್ಚಿತ್ರಂ ಕಲಿಮಲೈಃ ಕಲುಷೀಕೃತಮಾನಸಾಃ।
ನ ಜಾನನ್ತಿ ನರಾಃ ಸರ್ವೇ ಕಲೌ ಭೂತಲವಾಸಿನಃ॥41॥

ಏವಂ ಮದ್ವೃನ್ದಾವನಸ್ಯ ಸದ್ವೃನ್ದಾ ಏವ ಭೂತಲೇ।
ಜಾನನ್ತ್ಯನನ್ತಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ನೇತರೇ ಪಾಪಪೂರುಷಾಃ॥42॥

ಅಹಂ ನಮಾಮೀಹ ಮಹಾನುಭಾವಂ
ಹಯಾಸ್ಯರೂಪಂ ಹಯಮಾಪ್ತಹಾರಮ್।
ಮಯಾ ಸಹೈವಾಶು ಚ ಹಂಸವಾಹಂ
ಯೋ ಹಂಸರೂಪೀ ನೈರುಣತ್ಪಯೋಬ್ಧೌ॥43॥

ಶಾಲ್ಮಲೀದ್ವೀಪಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಸುಮಾಲೀತಿ ಬಲಾಧಿಕಃ।
ನಿರ್ಮಲಾಖ್ಯಾತಲಾವಣ್ಯಂ ಬಾಲಾತಪಸಮಪ್ರಭಮ್।
ಪಪೃಚ್ಛ ಸ ತು ಮಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಚ್ಛಿನ್ನತ್ರಿಪುರಃ ಪುರಾ॥44॥

ರುದ್ರೋ ವಾಽಭದ್ರಹೀನೋಽಸಿ ಸುಪರ್ಣೋ ವಾರ್ಣವಾನ್ತರಃ।
ಶೇಷೋ ವಾ ದೋಷಹೀನೋಽಸಿ ವಾಯುರ್ವಾಪಾಯದೂರಗಃ॥45॥

ಇನ್ದ್ರೋ ವಾ ಸಾನ್ದ್ರಸನ್ತೋಷೀ ಚನ್ದ್ರೋ ವಾಽಮನ್ದತೋಷಕಃ।
ಕಾಮೋ ವಾ ತ್ವಂ ಚ ರಾಮಾಣಾಂ ಮೋಹನಂ ರೂಪಮಾಶ್ರಿತಃ॥46॥

ಸೂರ್ಯೋ ವಾ ಶೌರ್ಯಸಮ್ಪನ್ನಃ ಋಷಿರ್ವಾಽಪುರುಷವಾಚಕಃ।
ಧನದೋ ಧನಿನಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠೋ ಮಹಾಧನವಿಭೂಷಣಃ॥47॥

ವರುಣಃ ಕರುಣಾಸಕ್ತಃ ತ್ವಂ ಕವಿಃ ಕೋವಿದೇಶ್ವರಃ।
ಅಥವಾ ವಾದಿರಾಜಾಖ್ಯೋ ವಾಗೀಶಕರಜಾತಕಃ॥48॥

ವಾದೀಭಮೃರಾಜತ್ವಾದ್ವಾದಿರಾಜಾಭಿದಾ ತವ।
ಹಯಗ್ರೀವಾರಾಧಕತ್ವಾತ್ಪ್ರಾಗ್ರ್ಯಾಂ ಲೋಕಾಂಸ್ತಥಾಗತಃ॥49॥

ವ್ಯಾಘ್ರಚರ್ಮಾಽಪಿ ಸನ್ಮಾನಂ ಚಾಗ್ರಪೂಜಾಂ ಚಕಾರ ತೇ।
ಇಮಾಂ ಕಥಾಂ ಕಾವ್ಯಕರ್ತಾ ಕಾವ್ಯೋಽಪಿ ವ್ಯಾಜಹಾರ ಚ॥50॥

ಶ್ರಾವ್ಯಂ ಪಾಪವಿನಾಶಾಯ ನ ವ್ಯಾಜಾನ್ನ ಚ ಹಾಸ್ಯತಃ।
ಇತಿ ತೇನೋದಿತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕೃತ್ವಾ ತಸ್ಯಾಪ್ಯನುಗ್ರಹಮ್।
ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಹರೇಶ್ಚ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಪೃಕ್ತ್ವಾನನ್ದಜಲೈರ್ಭುವಮ್॥51॥

ತತಶ್ಚ ಪಾವನಾನ್ ವಾನಪ್ರಸ್ಥಾನ್ ವಾನರಯೂಥಪಾನ್।
ವನರಾಜಿಷು ಪಶ್ಯಾಮಿ ವನಜಾನ್ ಮನುಜಾಧಿಪ॥52॥

ತನ್ಮತಂ ಶೃಣು ಕಲ್ಯಾಣ ಪುಣ್ಯಾತ್ಪುಣ್ಯತಮಂ ಮಹತ್।
ನಾರಾಯಣೋ ಗುಣನಿಧಿಃ ವಾಣೀಪತಿಮಭಾಷತ॥53॥

ಶ್ರೀಮನ್ಮಧ್ವಮತಂ ದಿವ್ಯಂ ಮದ್ಭಕ್ತೇನೋದ್ಧೃತಂ ಸುತ।

ವ್ಯಾಸಾತ್ಮನಾ ಮಯಾ ಪೂರ್ವಂ ಯದುಕ್ತಂ ಸರ್ವಮೇವ ತತ್।
ಜಗತ್ಸತ್ಯತ್ವಾದಿಕಂ ಚ ತಾತ್ಪರ್ಯ ವಿಷಯಂ ಋತೇ॥55॥

ತತ್ಸಮರ್ಧಿತಮೇವಾದೌ ಸಮರ್ಥೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ।
ಪ್ರಾಪ್ಯ ತತ್ರ ಕೃತಾರ್ಥತ್ವಂ ವ್ಯರ್ಥೀಕೃತ್ಯ ಸುದುರ್ಮತಮ್॥56॥

ಮತ್ಸಮೀಪಮಿಹಾಗನ್ತಾ ವೃನ್ತಾದ್ಯಸ್ಥೀನಿ ತಸ್ಯ ಚ।
ಚಕ್ರಶಙ್ಖಾದ್ಯಾಯುಧೈಶ್ಚಾಥಾಙ್ಕಿತಾನಿ ಮಹಾತ್ಮನಾ॥56॥

ತಸ್ಮಾತ್ತನ್ಮತಮೇವಾಗ್ರ್ಯಂ ಗ್ರಾಹ್ಯಂ ಸರ್ವಬುಧೈರಪಿ।
ಪ್ರಾಗ್ರ್ಯಂ ಲೋಕಮವಾಪ್ನೋತಿ ತನ್ಮತ ಚಾಗ್ರಹಾನ್ವಿತಃ॥58॥

ಇತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಗುಣವಾರಿಧಿರಬ್ರವೀತ್।
ಶೃಣು ಸತ್ಯಂ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಭಣ ಸರ್ವಬುಧಾನ್ ಪ್ರತಿ॥59॥

ಕೃತ್ವಾ ವೃನ್ದಾವನಂ ತತ್ರ ಫಲಂ ಭಾವಯ ಮಾಂ ವಿಭುಮ್।
ಅಹಂ ವೃನ್ದಾವನೇ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ಸರ್ವಾಭೀಷ್ಟಂ ದದಾಮಿ ತೇ॥60॥

ಇದಂ ಮಮಾತ್ಮಜೇ ಸರ್ವಂ ವೇದವೇದ್ಯ ತಪೋನಿಧೌ।
ವಕ್ತವ್ಯಂ ಪುರತಃ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ನಿಃಶಙ್ಕಃ ಸನ್ ಸದಾ ದ್ವಿಜ॥61॥

ವಿಪ್ರತ್ವಂ ತವ ಪುತ್ರಂ ತು ಮಮ ನಾಮ್ನಾ ಸಮಾಹ್ವಯ।
ಸುಪ್ರೀತತ್ವಂ ತು ವಿಜ್ಞಾಯ ಮಯಿ ಸರ್ವಂ ಸಮರ್ಪಯ॥62॥

ಕಾಮಧೇನುರ್ಯಥಾ ಪೂರ್ವಂ ಸರ್ವಾಭೀಷ್ಟಫಲಪ್ರದಾ।
ತಥಾ ಕಲೌ ವಾದಿರಾಜಃ ಶ್ರೀಪಾದೋಽಭೀಷ್ಟದಃ ಸತಾಮ್॥63॥

ಅದೃಶ್ಯ ಏವ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸರ್ವಾಭೀಷ್ಟಫಲಪ್ರದಃ।
ಇದಂ ತು ವೇದವೇದ್ಯಾಖ್ಯ ಶ್ರೀಪಾದಸ್ಯ ಸುತಸ್ಯ ಮೇ॥ 64॥

ವಕ್ತವ್ಯಂ ತತ್ರ ಗತ್ವಾ ತು ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ।
ಭಾರತೀಪತಿವದ್ಭಾತಿ ಭಾರತಾರ್ಥಪ್ರಕಾಶನಾತ್॥65॥

ಭಾರತಾರ್ಥಪ್ರಕಾಶತ್ವಾತ್ತತ್ಕರ್ತೃ ಸದೃಶೋಹಿಸಃ।
ತತ್ಕರ್ತೃಸದೃಶತ್ವಾತು ತದ್ವತ್ಪೂಜ್ಯೋ ಗುರುಃ ಸತಾಮ್॥66॥

ಪೂಜ್ಯತ್ವಾನ್ನಿತ್ಯಮೇವಾತ್ರ ವೃನ್ದಾವನಗತಂ ಪತಿಮ್।
ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಮಹಾಭಾರತಕೀರ್ತನೈಃ॥67॥

ತತೋಽಸ್ಮತ್ಸನ್ತತಿಂ ವಾ ಸರ್ವೇಷ್ಟಂ ವಾ ತದಾಹರೇತ್।
ಇದಂ ತು ಸನ್ತಂ ಸನ್ತತ್ಯಾತ್ವಾಮುದ್ದಿಶ್ಯತಥೋಕ್ತವಾನ್॥68॥

ಪೂಜನೀಯೋ ಗುರುರ್ನಿತ್ಯಂ ಸರ್ವಾಭೀಷ್ಟಮಭೀಪ್ಸುನಾ।
ಇಮಾಮಸ್ಮತ್ಕೃತಿಂ ವಿದ್ಯಾದ್ಯೋ ವಿದ್ಯಾತ್ ತ್ವತ್ಕೃತಿಂ ನರಃ॥69॥

ಸ ಯಾತಿ ನಿರಯಂ ಘೋರಂ ಮೃಷಾತ್ವಗತಿರೀದೃಶೀ।
ಕುಷ್ಠಾಪಸ್ಮಾರಲುತಾನ್ತಾನ್ ಬಾಲಸ್ಫೋಟಾದಿಕಾನ್ ಬಹೂನ್॥70॥

ಮೃತ್ತಿಕಾ ನಾಶಯತ್ವೇವ ವೃನ್ದಾವನಗತಾ ಮುನೇ।
ಮಯಾ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯಮಾನಃ ಸನ್ ಹಯಾಸ್ಯಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ॥71॥

ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಸುರೈಃ ಸರ್ವೈರತ್ರ ಸನ್ನಿಹಿತಃ ಸ್ವಯಮ್।
ಇಮಾಂ ಕೃತಿಂ ಶಿಲಾಯಾಂ ತು ಲೇಖಯಿತ್ವಾ ಮಮಾಗ್ರತಃ॥72॥

ಸ್ಥಾಪಯೇದತ್ರ ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸನ್ತಃ ಸನ್ತೋಷಮಾಪ್ನುಯುಃ।
ಇಮಾಂ ಕೃತಿಂ ನರೋ ಯಸ್ತು ಸ್ವಾಪ್ನೀಂ ಮನ್ದಸ್ಯ ಬುದ್ಧಿದಾಮ್॥73॥

ಪಠಿತ್ವಾ ಸರ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ಮುಚ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ।
ಅರ್ಥಂ ಬುದ್ಧ್ವಾ ಕೃತೇರಸ್ಯಾಃ ಸರ್ವೇಷ್ಟಂ ಲಭತೇ ನರಃ॥74॥

ಯೋನುವಕ್ತಾ ಕೃತಿಮಿಮಾಂ ಮಮತೋಷಸ್ಯ ಭೂರಸೌ।
ಖ್ಯಾತಿಂ ಕುರುಷ್ವಾಲ್ಪಮತೇ ಮಮ ಕೀರ್ತಿಂ ನರೇಷ್ವಪಿ॥75॥

ಮಾಚ್ಛಾದಯ ಶುಭಾಂ ಶಕ್ತಿಂ ಮಮ ಖ್ಯಾತಿಂ ಶುಭೇಷ್ವಪಿ।
ತ್ವಾಂ ಭಕ್ತಿಮನ್ತಂ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ನ ಮುಞ್ಚಾಮಿ ಕದಾಚನ॥76॥

ಸೇವಸ್ವ ಮಮ ಪಾದಾಬ್ಜಂ ನಿತ್ಯಂ ಭಾರತಕೀರ್ತನೈಃ।
ಭುಕ್ತಿಂ ಮುಕ್ತಿಂ ತತೋ ದದ್ಯಾಂ ವಚನಂ ಮಮ ವಿಶ್ವಸೀಃ॥77॥

ಆಚಾರ್ಯತ್ವಂ ವೃಣೀಶ್ವ ತ್ವಂ ಮಮ ಪುತ್ರೇಣ ಧೀಮತಾ।
ಪಞ್ಚವೃನ್ದಾವನೇ ನಿತ್ಯಂ ಪಞ್ಚರೂಪಾತ್ಮಕೋ ಹರಿಃ॥78॥

ಪಞ್ಚೀಕೃತ್ಯ ಸ್ವರೂಪಾಣಿ ನಿತ್ಯಂ ಸನ್ನಿಹಿತಃ ಸ್ವಯಮ್।
ಇತಿ ಜಾನನ್ತಿ ಯೇ ಮರ್ತ್ಯಾಃ ಪ್ರಪಞ್ಚೇ ಸರ್ವ ಏವ ತು॥79॥

ಪಞ್ಚ ಭೂತಾನಿ ಹಿತ್ವಾ ತು ಪಞ್ಚತ್ವಂ ನ ವ್ರಜನ್ತಿ ತೇ।
ಪಞ್ಚವೃನ್ದಾವನಂ ಚಾತ್ರ ಯೋ ವಾ ಕಾರಯಿತಾ ಮಮ॥80॥

ಪಞ್ಚಾಶದ್ಯುಗಪರ್ಯನ್ತಂ ವಿಷ್ಣೋರ್ಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ।
ಪಞ್ಚಪುತ್ರಾಃ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಪಞ್ಚಾನನಸಮಪ್ರಭಾಃ॥81॥

ಪಞ್ಚಾಯುಧಧರಸ್ಯಾಥ ಭಕ್ತಾ ಏವ ಭವನ್ತಿ ತೇ।
ಪಞ್ಚಭಕ್ಷಸಮಾಯುಕ್ತಂ ಪಞ್ಚಾಮೃತಸಮನ್ವಿತಮ್॥82॥

ಪಞ್ಚಖರ್ಜೂರಸಂಯುಕ್ತಂ ನೈವೇದ್ಯಂ ವಿನಿವೇದಯೇತ್।
ಪಞ್ಚಮ್ಯಾಂ ಚ ತಿಥೌ ನಿತ್ಯಂ ಪಞ್ಚಪರ್ವಸು ಪೂಜಯೇತ್॥83॥

ಏವಂ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯಮಾನೋಽಹಂ ದದ್ಯಾಂ ವರಮನುತ್ತಮಮ್॥84॥

ಅಹಂ ಕ್ಷುಧಾತುರೋ ಭೂತ್ವಾ ನೈವೇದ್ಯಂ ನೋಕ್ತವಾನ್ ಮುನಿಃ।
ಏತತ್ತೇ ಕಿಞ್ಚಿದಾಖ್ಯಾತಂ ಭಕ್ತತ್ವಾತ್ ತ್ವದ್ವಿಭೂತಯೇ॥85॥

ಶ್ರುತ್ವಾ ತ್ವನ್ಮುಖತಃ ಸನ್ತಃ ಸರ್ವೇ ಯಾನ್ತು ಸ್ವಭೀಪ್ಸಿತಮ್।
ಇದಂ ಮಮಾತ್ಮಜೇ ಸರ್ವಂ ವೇದವೇದ್ಯೇ ತಪೋನಿಧೌ॥86॥

ವದಸ್ವ ಮದ್ದಯಾಸಿನ್ಧೌ ಹಯಗ್ರೀವತಪೋನಿಧೌ।
ನೈವೇದ್ಯಾರ್ಥಂ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ವಿಶೇಷತಿಥಿಪರ್ವಸು॥87॥

ಆಚ್ಛಾದಿತಂ ಚ ತತ್ಪದ್ಯಂ ತ್ವಯಾಽದುರ್ಮತಿಸತ್ತಮ।
ಸ ಚ ದಾಸ್ಯತಿ ನೈವೇದ್ಯಂ ಯೋ ವೃನ್ದಾವನಕೃತ್ಸ್ವಯಮ್॥89॥

ವೃನ್ದಾವನಗತಾ ದೇವಾಸ್ತಸ್ಯ ತುಷ್ಟಾ ಭವನ್ತ್ಯಹೋ।
ಅಹಂ ಕ್ಷುಧಾತುರೋ ಭೂತ್ವಾ ನೈವೇದ್ಯಂ ನೋಕ್ತವಾನ್ ಮುನಿಃ॥90॥

ಪೀತ್ವಾ ಚಾಮೃತಮೇವಾತ್ರ ದೇವೈಃ ಸಹ ಚರಾಮ್ಯಹಮ್।
ದೀಪಾರ್ಥಂ ನೋಕ್ತವಾನ್ ದೀಪಂ ತೇಜೋಮಯಸುವಿಗ್ರಹಃ॥91॥

ಗನ್ಧಾರ್ಥಂ ನೋಕ್ತವಾನ್ ಗನ್ಧಂ ದಿವ್ಯಗನ್ಧಸುವಿಗ್ರಹಃ।
ಮಾಲ್ಯಾರ್ಥಂ ನೋಕ್ತವಾನ್ ಮಾಲ್ಯಂ ದಿವ್ಯಮನ್ದಾರಮಾಲ್ಯವಾನ್॥92॥

ಚಾಮರಾರ್ಥಂ ಮಯಾ ನೋಕ್ತಂ ದಿವ್ಯಚಾಮರವೀಜಿತಃ।
ವ್ಯಜನಾರ್ಥಂ ಮಯಾ ನೋಕ್ತಂ ದಿವ್ಯವ್ಯಜನವೀಜಿತಃ॥93॥

ಛತ್ರಾರ್ಥಂ ತು ಮಯಾ ನೋಕ್ತಂ ದಿವ್ಯಛತ್ರವಿಭೂಷಿತಃ।
ಭೂಷಣಾರ್ಥಂ ಮಯಾ ನೋಕ್ತಂ ದಿವ್ಯಭೂಷಣಭೂಷಿತಃ॥94॥

ವಾಹನಾರ್ಥಂ ಮಯಾ ನೋಕ್ತಂ ಅಹಂ ದಿವ್ಯವಿಮಾನಗಃ।
ಭೋಗಾರ್ಥಂ ತು ಮಯಾ ನೋಕ್ತಂ ದಿವ್ಯಭೋಗಸುಭೋಗವಾನ್॥95॥

ಭವತಾಮೇವ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಮಮ ಪಾದಾಬ್ಜಪೂಜನಮ್
ಏವಂ ನಿಶಮ್ಯ ಮಮ ವೈಭವಮತ್ರ ನಿತ್ಯಂ
ವೃನ್ದಾವನೇ ಸಕಲದೈವತ ಸನ್ನಿಧಾನೇ।
ನಾನಾಘರಾಶಿಶಮನೇಽತಿಸುಪಾಪಿನಾಂ ಚ
ಮೂರ್ತಿಂ ಭಜನ್ತು ಮಮ ನಿತ್ಯಮಥೇಷ್ಟಭಾಜಃ॥96॥

ವೃನ್ದಾವನಂ ಸಕಲದಿಗ್ಗತಸಜ್ಜನಾನಾಂ
ವೃನ್ದಾವನಂ ಪರಮಪಾವನಮತ್ರ ನಿತ್ಯಂ।
ಮನ್ದಾಕಿನೀಜನೀಜನಕದೇವಸದಾಯನಂ ತತ್
ಕನ್ದಾಶನಾಯನಮಿದಂ ಪ್ರಣಮೇತ ಭಕ್ತ್ಯಾ॥97॥

ಮದ್ದತ್ತಪುತ್ರಂ ಮತ್ಪುತ್ರಂ ಮಜ್ಜೀವಿತಕಲತ್ರಿಣಮ್।
ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಂ ತಂ ಮಾ ತ್ಯಜಸ್ತ್ವಂ ಸ ಮಾಮಕಃ॥98॥

ಅಯನ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಶುದ್ಧಃ ಸತ್ಯವಾದೀ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ।
ಅಸ್ಯ ಸ್ವಪ್ನೇ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ವಿಶ್ವಾಸಾನ್ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ॥99॥

ವೇದವೇದ್ಯ ವದಸ್ವ ತ್ವಂ ಆಗತೇಷು ಜನೇಷ್ವಿಹ।
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯಾರ್ಥಂ ಪ್ರಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಮಮಾತ್ರ ಚ॥100॥

ಶಿಲಸ್ಥಾಂ ಕರು ವಿಪ್ರೇಶ ವಚನಾನ್ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ।
ಆಚಾರ್ಯತ್ವಂ ಮಯಾ ದತ್ತಂ ತ್ವಯಾ ಚಾಪಿ ಪ್ರದೀಯತಾಮ್॥101॥

ಸಮ್ಭಾವನಾರ್ಥಂ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಶೃಣುಷ್ವ ವಚನಂ ಮಮ।
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ಚಾಲ್ಪಸನ್ತೋಷೀ ಮಮ ಸನ್ತೋಷಭೂರಯಮ್॥102॥

ಏವಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸುಜನವೃತ್ತಯಃ।
ಯಾತ್ರಾಂ ಕುರ್ವನ್ತು ಮದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯಚ್ಛನ್ತು ಸದುಪಾಯನಮ್॥103॥

ಯಾಚಯನ್ತು ವರಂ ತಸ್ಮಾತ್ತದ್ವರಂ ಪ್ರಾಪ್ನುವನ್ತು ತೇ॥104॥

ನೈವೇದ್ಯಂ ಮೃಷ್ಟಮನ್ನಂ ಮೇ ಯಾವನ್ನಕ್ರಿಯತೇ ದ್ವಿಜ॥105॥

ತಾವತ್ಕುರುಷ್ವ ತ್ವಂ ನಕ್ತವ್ರತಂ ನಿರಶನಂ ಮಮ।
ಭುಙ್ಕ್ಷ್ವ ವಿಪ್ರ ಪ್ರಸನ್ನೋಽಸ್ಮಿ ವ್ರತಾದನಶನಾತ್ತವ॥106॥

ವ್ರತೇನಾನೇನ ನಿಷ್ಪಾಪಃ ತ್ವಮಭೂರ್ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ।
ಮಮ ಮನ್ತ್ರಾಧಿಕಾರೋಽಭೂತ್ತವ ಪಾಪಕ್ಷಯೇ ಸತಿ॥107॥

ಇತಃ ಪರಂ ಗ್ರಹಾಣ ತ್ವಂ ಮನುಂ ದಿವ್ಯಮನುತ್ತಮ್।
ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಮಮ ಪಾದಾಬ್ಜಗತಿಂ ತವ ನ ಸಂಶಯಃ॥108॥

ಮಾ ತ್ಯಜ ತ್ವಂ ಹಿ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ನಿತ್ಯಂ ಭಾರತಕೀರ್ತನಮ್।
ಚಾಮರಂ ವೀಜಯ ತ್ವಂ ಹಿ ಮಮ ವೃನ್ದಾವನೇ ಸದಾ॥109॥

ಆದಿಪರ್ವಂ ವದಸ್ವ ತ್ವಮನುಕ್ರಮಣಿಕಾಂ ವಿನಾ।
ವೇದವೇದ್ಯಸ್ಯ ಪಾದಾಬ್ಜಾನ್ನಿಸೃತಂ ತೀರ್ಥಮುತ್ತಮಮ್॥110॥

ಮಮ ಪಾದೋದಕಂ ವಿದ್ಧಿ ಯತಸ್ತದ್ದೇಹಗೋ ಹ್ಯಹಮ್।
ವೇದವೇದ್ಯ ಜಯಸ್ವ ತ್ವಂ ದುರ್ಮತಂ ದುರ್ಮತೀರಿತಮ್॥111॥

ಮಧ್ವರಾದ್ಧಾನ್ತೋಕ್ತಪದ್ಯೈರ್ಮತ್ಕೃತಾಭಿಶ್ಚ ಸೂಕ್ತಿಭಿಃ।
ವೇದವೇದ್ಯ ತವ ವೇದ ಕೋವಿದಃ ಕೋವಿದತ್ವಮಿಹ ಕೋ ನರೋ ಭುವಿ॥112

ತ್ವನ್ಮುಖೇನ ತು ಜಯಾಮಿ ಮಾಯಿನಂ ಪ್ರೀಣಯಾಮಿ ಕಮಲಾಪತಿಂ ಹರಿಮ್।
ವೇದವೇದ್ಯ ತವ ವೇದ ಕೋವಿದಃ ಕೋವಿದತ್ವಮಿಹ ಕೋ ನರೋ ಭುವಿ॥113।

ಜಯ ಮದಾನ್ಧಪರವಾದಿದನ್ತಿನಂ ಸಿಂಹವಿಕ್ರಮ ಮದೀರಿತಯುಕ್ತಿಭಿಃ।
ಕುರು ಸುಮಧ್ವಸಮಯಸ್ಯ ನಿರ್ಣಯಂ ಮತ್ಪ್ರಸಾದವಿಭವಾಪ್ತಸುಮತ್ಯಾ॥114॥

ತೋಷಯಸ್ವ ಸುಜನಾಂಶ್ಚ ಮಾಯಿನಃ ಖೇದಯಸ್ವ ಪರಮಾತ್ಮಭಾವಿನಃ।
ಶೇಷಾದ್ರಿಪಣ್ಡಿತಸ್ಯಾಪಿ ವಕ್ತವ್ಯಃ ಸ್ವಾಪ್ನವೈಭವಃ॥115॥

ವ್ಯಾಸರಾಜಾಖ್ಯಭಕ್ತಸ್ಯ ತಥಾ ತದನುಜಸ್ಯ ಚ।
ತೈಃ ಶ್ರುತಂ ಚೇದಿದಂ ಸರ್ವಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಶ್ರುತಮೇವಹಿ॥116॥

ವೇದವೇದ್ಯ ಪ್ರೇಷಯ ತ್ವಂ ತಯೋರ್ದೂರಗಯೋರಪಿ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ವೃನ್ದಾವನಸ್ಯಾಸ್ಯ ಕುರ್ವನ್ತು ಮಮ ದರ್ಶನಮ್॥117॥

ತೇಷಾಂ ತ್ರಯಾಣಾಂ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಭುಕ್ತಿಂ ಮುಕ್ತಿಂ ಹರೇಃ ಸದಾ।
ಪಾಲಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ತ್ವೇನಂ ಮದ್ಬುದ್ಧಿಂ ಮತ್ಪರಾಯಣಮ್॥118॥

ಸ್ವಪ್ನೇ ಚ ಮಮ ವಾಗ್ಭೂತಿವಿಲಾಸಸ್ಯಾಶ್ರಯಂ ಪರಮ್।
ಏತದನ್ಯತ್ರ ನೈವಾಹಂ ವದೇ ಶ್ಲೋಕೇನ ಕುತ್ರಚಿತ್॥119॥

ಸರ್ವೇ ಕವಿತ್ವಂ ಜಾನನ್ತಿ ನ ಜಾನಾತಿ ಹ್ಯಯಂ ದ್ವಿಜಃ॥120॥

ಅಸ್ಯ ಸ್ವಪ್ನೇ ಮಯಾ ಚೋಕ್ತಂ ಪ್ರತ್ಯಯಾರ್ಥಂ ನ ಸಂಶಯಃ।
ಸ್ವಾಪ್ನದೈವಿಕಮದ್ಯೇಷು ಲೋಕಭಿನ್ನೇಷು ದೋಷಧೀಃ॥121॥

ನ ಕರ್ತವ್ಯಾ ಯತೋ ದೇವಾ ಅಶರೀರಾ ಭವನ್ತಿ ಹಿ।
ಶರೀರಾಣಾಮಯಂ ದೋಷಃ ಛನ್ದೋಭಙ್ಗಾದಿರೇವ ಹಿ॥122॥

ಅಶರೀರಸ್ಯ ವಾಕ್ಯೇಷು ನ ದೋಷಾಯೇತಿ ಸಮ್ಮತಮ್।
ಅಹಂ ಜಾನಾಮಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ಯದುಕ್ತಂ ದುರ್ಜನೈರಿಹ॥123॥

ಇದಮೇವೋತ್ತರಂ ತೇಷಾಂ ಯದುಕ್ತಂ ತು ಮಯಾ ಪುರಾ।
ಅಙ್ಗೀಕೃತ್ಯ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಪರಿಹಾರಃ ಸುದುರ್ಮತೇಃ॥124॥

ಕುತ್ರ ಛನ್ದೋಭಙ್ಗದೋಷಃ ವರ್ತತೇ ದುಷ್ಟ ತದ್ವದ।
ವಾಗ್ವೈಖರ್ಯೇಣ ಶೂನ್ಯಸ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ಮುಖೇನ ತು॥125॥

ವೃನ್ದಾವನಸ್ಯ ವಿಭವಮುಕ್ತಂ ವೈ ಲೇಶತೋ ಮಯಾ।
ಅಸಮ್ಭಾವಿತಮೇತಚ್ಚ ನಿತ್ಯಂ ಸ್ವಪ್ನೇರಿತಂ ಮಯಾ॥126॥

ಇತಿಹಾಸ್ಯಂ ಪ್ರಕುರ್ವನ್ತಿ ಯೇ ಜನಾ ಮಮ ರೋಷಿಣಃ।
ಯದ್ವಕ್ತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಶ್ಲೋಕೈಃ ತತ್ಸರ್ವಂ ಸತ್ಯಮೇವ ಚ॥127॥

ತತ್ಕರ್ತವ್ಯಮವಶ್ಯಂ ತು ಮಮ ಶಾಸನಮೇವ ಚ।
ಮಮ ರೋಷಾತ್ಸರ್ವಪುಣ್ಯೈಶ್ಚವನ್ತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ॥128॥

ಪಿತೃಭಿಃ ಸಹ ಮಜ್ಜನ್ತೇ ನರಕೇ ಪುಣ್ಯಸಙ್ಕ್ಷಯೇ॥
ತಸ್ಮಾದ್ಘೋರೇ ಕಲೌಕಾಲೇ ಹ್ಯಲಮೇತಾವತಾ ದ್ವಿಜ॥129॥

ವೇದವೇದ್ಯ ಮಮ ಸತ್ಸು ಸತ್ಕೃತೇ ಪಾದಪದ್ಮ ಯುಗಲೇ ಸದಾ ಕುರು।
ತೇ ಮತಿಂ ಮಮ ಕೃತಿಂ ತಥಾಸ್ಮನಿ ತ್ವಂ ಕುರುಷ್ವ ತವ ಭೂತಿದಾಂ ಸುತ॥

ತ್ರಿವಾಚಾಪಿ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ತವ ಬುದ್ಧಿರ್ಯಥಾ ತಥಾ।
ಕುರು ವಿಪ್ರಸ್ಯ ವಚನಂ ನ ಮೃಷೇತಿ ವಿಚಿನ್ತಯ॥131॥

ಸಕೃದೇವೋಪದೇಶೇನ ಸಕೃದ್ಗ್ರಹಣಶಕ್ತಿನಮ್।
ಕರೋಮಿ ತ್ವಾಂ ಚ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಮಮ ಪಾದಾಜ್ಬ ಸೇವಕಮ್॥132॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ವಿನ್ ಮತ್ಸೇವಾಂ ಮಾಂ ತ್ಯಜಸ್ವ ಹ।
ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾಪ್ತಮತ್ಯಾ ಚ ನಿತ್ಯಂ ಕೀರ್ತಯ ಭಾರತಮ್॥133॥

ಮತ್ಸೇವಯಾ ಸುಸಮ್ಪೂರ್ಣಂ ದಾಪಯಿಷ್ಯೇಽತ್ರ ಭೋಜನಮ್।
ಮತ್ಸೇವಯಾ ಶುಭಗತಿಂ ದಾಪಯಿಷ್ಯೇಽತ್ರ ಜಿಷ್ಣುನಾ॥134॥

ಇತಃ ಪರಂ ತವ ಸ್ವಪ್ನೇ ನ ಚ ವಕ್ಷ್ಯೇ ನಿರನ್ತರಮ್।
ಕದಾಚಿದೇವ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಕಾರ್ಯೇತು ಪ್ರಸ್ತುತೇ ಸತಿ॥135॥

ಸುಖೀ ಭವ ತ್ವಂ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಮಮಾಶೀರ್ವಚನೇನ ಚ।
ತ್ವಯಾ ಚಿನ್ತಾ ನ ಕರ್ತವ್ಯಾ ಶಿಶೋಃ ಕ್ಷೀರಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ॥136॥

ಶೇಷ ಘೋಷಯ ಪೋಷಯ ತ್ವಂ ದೋಷಶೂನ್ಯಾಂ ತು ಮೇಕೃತಿಮ್।
ಶೇಷಶಾಯಿ ಹಯಗ್ರೀವಂ ತೋಷಯ ತ್ವಂ ಚ ಭೂಷಯ॥137॥

ರಥೋತ್ಸವಂ ನೇತ್ರಮನೋರಥೋತ್ಸವಂ
ತಥೋತ್ಸವಂ ಭೋಕ್ತೃಜನಸ್ಯ ಭೋಜನೈಃ।
ಕುರು ತ್ವಮರ್ಥೋತ್ಸವಮರ್ಥಿನಾಂ ತು
ನೇತ್ರೋತ್ಸವಂ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಸಜ್ಜನಾನಾಮ್॥138॥

ಏವಂ ಪಞ್ಚೋತ್ಸವಂ ಕೃತ್ವಾ ಪಞ್ಚರೂಪಧರಮ್ ಹರಿಮ್।
ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಪಞ್ಚಬಾಣಂ ತಂ ಪಞ್ಚತ್ವಂ ಚೈವ ತ್ವಂ ಜಹಿ॥139॥

ಇಮಾಂ ಮಮ ಕೃತಿಂ ವಿಪ್ರ ಪ್ರೇಷಯಸ್ವ ಮಮಾತ್ಮಜಮ್।
ಅನ್ಯಥಾ ತ್ವಂ ಚ ಮದ್ದ್ರೋಹೀ ಕುರ್ವಿದಂ ತು ತವಾಜ್ಞಯಾ॥140॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ತ್ವಂ ತತ್ರಗತ್ವಾ ವದಸ್ವ ಸ್ವಾಪ್ನವೈಭವಮ್।
ಇದಂ ತು ಮದ್ವೈಭವನ್ತು ಮದ್ಭಕ್ತೇನ ತು ಕೀರ್ತಿತಮ್॥141॥

ಶ್ರುಣೋತಿ ಮದ್ಭಕ್ತಿರತೋ ಮದ್ಭೂತಿಂ ಲಭತೇ ನರಃ।
ಶೇಷಾಯ ವದ ಮತ್ಪುತ್ರ ದೋಷಾಯನತರಂ ಮಮ॥142॥

ತೋಷಾಯ ತವ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಪ್ರೇಷಯ ಸ್ವಾಪ್ನವೈಭವಮ್।
ಸಶೇಷಃ ಶೇಷವದ್ದಕ್ಷಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕಾರ್ಯಂ ಕರಿಷ್ಯತಿ॥143॥

ಅಶೇಷಂ ಮಮ ಶೇಷಸ್ಯ ಹಯಗ್ರೀವಸ್ಯ ತೋಷಕಃ।
ಭವಿಷ್ಯತ್ಯಾನಿಶಂ ತಸ್ಯ ಯೋಗಕ್ಷೇಮಂ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್॥144॥

ಪುತ್ರಲಾಭಶ್ಚ ಭವಿತಾ ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾನ್ನ ಸಂಶಯಃ।
ಶ್ರೀಶಸ್ಯ ಭಕ್ತಿಕೋಶಸ್ಯ ಸೇಶಸ್ಯ ದಾಸಸ್ಯ ಮೇ॥145॥

ತೋಷಸ್ಯ ಕೋಶಭೂತಸ್ಯ ಶೇಷಸ್ಯ ವದ ಮತ್ಕೃತಿಮ್।
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ತ್ವಂ ತತ್ರ ಗತ್ವಾ ವದ ಸ್ವಾಪ್ನೀಂ ತು ಮತ್ಕೃತಿಮ್॥146॥

ಮದ್ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತ ಮನಸೋ ಮಮ ಸಂಸ್ಥಾನದಸ್ಯ ಚ।
ಅದ್ಯೈವ ಗಚ್ಛ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಹೃದಿಸ್ಥೋಽಹಂ ಭವಾಮಿ ತೇ॥147॥

ಅದ್ಯಪ್ರಭೃತಿ ತೇ ಶಾನ್ತಿಂ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಚ ನ ಸಂಶಯಃ।
ಮಯೋಕ್ತಮಮ್ಭಸಿ ಕ್ಷಿಪ್ತಕಾಞ್ಚನೇಷುರ್ಯಥಾ ತಥಾ॥148॥

ಅಭೂತ್ಸ್ವಾಪ್ನಪ್ರಮೇಯಂ ತು ಕುರು ತ್ವಂ ಸಾರ್ಥಮೇವ ತತ್।
ಶೇಷಾಶೇಷಞ್ಚ ಮತ್ಕಾರ್ಯಂ ಶೇಷಶೇಷ ಪ್ರದಂ ತವ॥149॥

ಅಕರ್ತುಃ ಕರ್ತುರಪ್ಯೇ ತತ್ಕುರುಷ್ವ ತ್ವಂ ಸುಖೀ ಭವ।
ಮಮಾತ್ಮಜಂ ವೇದವೇದ್ಯಂ ಮಮ ಸಂಸ್ಥಾನಸಂಸ್ಥಿತಮ್॥150॥

ಮತ್ಕಲಾಪೂರ್ಣಮನಸಂ ಪಾಲಯಸ್ವ ಸುಮಾನಿನಮ್।
ಅಹೋ ಮಮಾಜ್ಞಾಂ ಕರು ವೇದವೇದ್ಯ
ಖ್ಯಾತಿರ್ಮಮ ಸ್ವಾಪ್ನಕೃತೇರ್ನ ಕಿಞ್ಚಿತ್॥151॥

ಜಾತಾಸ್ತಯೋಃ ಪ್ರೇಷಯ ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತಯೋಃ
ಸೀತಾಪತಿ ವ್ಯಾಸ ಸನಾಮಧೇಯಯೋಃ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ತೌ ಮತ್ಕೃತೇಃ ಸಮ್ಯಕ್ ಖ್ಯಾತಿಂ ಚಾತ್ರ ಕರಿಷ್ಯತಃ॥152॥

ವಿಪ್ರ ತ್ವಮೇವ ಗತ್ವಾಚ ಮತ್ಕೃತಿಂ ತು ತಯೋರ್ವದ।
ನಾಮೈಕದೇಶಗ್ರಹಣೇ ಗೃಹೀತಂ ಪೂರ್ಣಮೇವ ಚ॥153॥

ತಯೋರ್ನಾಮ ತಥಾ ಶಾಸ್ತ್ರೇ ಚೋಕ್ತಂ ವಿದ್ವದ್ಭಿರೇವ ಚ।
ಅಸ್ಯಾತಿಶುದ್ಧಬುದ್ಧೇಶ್ಚ ಯಸ್ಯ ಸದ್ಧರ್ಮಪದ್ಧತೇಃ॥154॥

ಮದ್ಬುದ್ಧಿನಿಧಿರತ್ರಾಸೀದಹೋ ವಿಧಿಬಲಂ ಮಹತ್।
ಅಯಂ ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ಚಾತ್ರ ಮಾಮೇವ ಶರಣಂ ಗತಃ॥155॥

ವೃನ್ದಾವನಕೃತೇಃ ಪೂರ್ವಂ ಸ್ವಸ್ಯಾಭೀಷ್ಠಂ ನಿವೇದ್ಯಮೇ।
ಕೃತ್ವಾ ವೃನ್ದಾವನಂ ಚೇತಿ ಪ್ರಾಕ್ ಶ್ಲೋಕದ್ವಿತಯೇನ ಚ॥156॥

ಅತಸ್ತ್ವಂ ಮೇ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ತತ್ಸತ್ಯಂ ಸಮಭೂದಹೋ
ವೇದವೇದ್ಯ ಮಮ ಶೇಷಸತ್ಕೃತಂ ತತ್ಸಶೇಷಗಿರಿಪಣ್ಡಿತಂ ವದ।
ತ್ರಿದಶದೋಷರಹಿತೈಃ ಸುಪೂಜಿತ ಕದಶನಾರ್ಥಿಬಿರನಾದೃತರೂಪಾಂ ॥157॥

ಸುತ ಮದೂರ್ಜಿತಪದೇ ಚ ಸುಸ್ಥಿರಃ ತ್ವಂ ಚ ಸರ್ವಸುರಸತ್ತಮದೇವಭೂಃ।
ತದುಭಯ ಪ್ರಭವಾಯ ಕೋ ಮಹಾನ್ ತ್ವಾಂ ಋತೇ ಪುರುಷಭೂಷಣ ತದ್ವದ॥

ಏತಚ್ಛ್ಲೋಕದ್ವಯಸ್ಯಾರ್ಥಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ಮುಖೇನ ತು।
ಜಾನೀಹಿ ತ್ವಂ ಯತಶ್ಚಾಸ್ಯ ಮಯಾರ್ಥೋಽಪ್ಯನುವರ್ಣಿತಃ॥159॥

ತ್ರಿಂಶಚ್ಚ ಕವಿತಾದೋಷಾಃ ವಿದುಷಾಂ ಜ್ಞಾನಿಲಕ್ಷಣೇ।
ತೈರ್ವಿಹೀನಾಶ್ಚ ವಿದ್ವಾಂಸೋ ನೇತರೇತಿ ಸತಾಂ ಮತಮ್॥160॥

ಅಸೂಯಾ ಪರನಿನ್ದಾ ಚ ಪರೇಷಾಂ ಚ ಪ್ರತಾರಣಂ।
ನಿರ್ದೋಷಾಯಾಂ ಪರಕೃತೌ ದೋಷದೂಷಣಮೇವ ಚ॥161॥

ಪರತ್ವಬುದ್ಧಿಃ ಸ್ವಸ್ಮಿಂಸ್ತು ಪರೇಷಾಂ ಹಾಸ್ಯಮೇವ ಚ।
ಸ್ವಸ್ಯ ಶಾಠ್ಯಂ ತತ್ವಮತಾವಹಙ್ಕಾರಿತ್ವಮೇವ ಚ॥162॥

ಇತ್ಯಾದ್ಯಾ ಬಹವೋ ದೋಷಾಃ ವಿದುಷಾಂ ಚ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾಃ।
ತೈವಿಹೀನಾಶ್ಚ ವಿದ್ವಾಂಸೋ ನೇತರೇ ಚ ಕದಾಚನ॥163॥

ಏತತ್ ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ
ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥164॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥165॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಮ್॥166॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತೀಃ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕವಾಗೀಶತೀರ್ಥಕರಕಮಲಸಞ್ಜಾತ ಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜಪೂಜ್ಯಚರಣೋದಿತ ಸ್ವಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ ದಶಮೋಽದ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ॥

॥ಅಥ ಏಕಾದಶೋಽದ್ಯಾಯಃ॥11॥

ಓಂ ಅಲೌಕಿಕಾಯಾಂ ಮಮ ಸತ್ಕೃತೌ ಚ ನದೋಷಬುದ್ಧಿಃ ಕುಶಲೈಶ್ಚ ಕಾರ್ಯಾ।
ಅರ್ಥೇ ಚ ದೃಷ್ಟಿಃ ಕ್ರಿಯತಾಂ ನ ಶಬ್ದೇ ಯತಶ್ಚೈಷಾ ಸ್ವಾಪ್ನಕೃತಿರ್ಹಿ ವಾಸಿನೀ॥1॥

ವಾಸನಾತ್ಮಕಶಬ್ದಾನಾಂ ಅರ್ಥದರ್ಶನಮೇವ ಚ।
ಸತ್ಯಂ ನ ಶಬ್ದ ಸತ್ಯತ್ವಮೇವಂ ಹಿ ಸ್ವಾಪ್ನನಿರ್ಣಯಃ॥2॥

ಲೌಕಿಕಸ್ಯ ತು ವಾಕ್ಯಸ್ಯ ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಂ ಕೃತಸ್ಯ ಚ।
ಶಬ್ದಾರ್ಥೋಭಯಸತ್ಯತ್ವಂ ಗ್ರಾಹ್ಯಮೇವ ನ ಸಂಶಯಃ॥3॥

ಪೂರ್ವಾನುಭವಸಂಸ್ಕಾರಾತ್ತಾದೃಶಾರ್ಥಾಂಸ್ತು ಪಶ್ಯತಿ।
ಶ್ರುಣೋತಿ ಚ ತಥಾ ಶಬ್ದಾನ್ ಪೂರ್ವಸಂಸ್ಕಾರ ಕಾರಣಾತ್॥4॥

ಅಯಂ ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಪೂರ್ವಂ ಮಮ ಶಿಷ್ಯಃ ಸುಬುದ್ಧಿಮಾನ್।
ತತ್ಸಂಸ್ಕಾರವಶಾದೇವ ಸ್ವಪ್ನೇ ವಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ದ್ವಿಜಮ್॥5॥

ಅಹಂ ಜಾನಾಮಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ಪೂರ್ವಸಂಸ್ಕಾರಕಾರಣಮ್।
ಜಾತಿಸ್ಮರಣಶೀಲೋಽಹಂ ಹಯಗ್ರೀವಸ್ಯ ಚಾಜ್ಞಯಾ॥6॥

ದುರ್ವಾದಿಗರ್ವಹರ ಪುತ್ರ ಸುಖೀ ಭವಸ್ವ
ಗುರ್ವಾದಿರಾಜಕೃಪಯಾ ಸುಮತಿಂ ಭಜಸ್ವ।
ಶರ್ವಾದಿದೇವವರವನ್ದ್ಯಹರಿಂ ಭಜಸ್ವ
ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಸುಕೀರ್ತಿರ್ಮಥ ಮೇಽತ್ರ ಚ ಖ್ಯಾಪಯಸ್ವ॥7॥

ಇಮಾಂ ಕೃತಿಂ ಯಾಂ ಲಿಖತಿಸ್ಮಲೇಖಿಕಾ ವಾಚಾಪಿ ಪುಣ್ಯಂ ಲಭತೇ ನ ಸಂಶಯಃ।
ವೃನ್ದಾವನಾಲಙ್ಕರಣೇನ ಧಾತುಭಿಃ ಸಮ್ಮಾರ್ಜನಾಭಿರ್ಬಹುಪುಣ್ಯಭಾಜಿನೀ॥8॥

ಆರಾರ್ತಿಕಾಭಿರ್ಬಹುಚಿತ್ರಿಕಾಭಿಃ ಸನ್ನಾಮಸಙ್ಕೀರ್ತನಸಂಸ್ತವೈಶ್ಚ।
ಉಪಾದಿರಾಹಿತ್ಯವತಾ ಸುಸೇವಾಂ ಕರೋತಿ ಸಾಚಾಪಿ ಮಮ ಪ್ರಿಯೋಭೂತ್

ಮದ್ಭಾಗವತಮುಖ್ಯಾಂಸ್ತು ತ್ರೀನ್ ದಾಸಾನ್ ವೈ ಸಹೋದರಾನ್।
ಮಾ ತ್ಯಜ ತ್ವಂ ಹಿ ಮತ್ಪುತ್ರ ತೇ ವೈ ಮಮ ಪ್ರಿಯಾಃ ಸದಾ॥10॥

ನಾಗಶಯನಹನೂಮನ್ತೌ ತೌ ಸದಾ ವೈ ಮಮ ಪ್ರಿಯೌ।
ಅಹಂ ಜಾನಾಮಿ ತದ್ಭಕ್ತಿಂ ನಾಗಶಯನಃ ಸುಬುದ್ಧಿಮಾನ್॥11॥

ವೇದವೇದ್ಯ ಸುಬುದ್ಧಸ್ತ್ವಂ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಂ ದುರ್ಧರೇರಿತಾಮ್।
ತ್ಯಜೇಮಾಂ ಸುಜನಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಜ್ಜನಪ್ರಾಣಹಾರಿಣೀಮ್॥12॥

ಮಮಾಶೀರ್ವಚನೇನೈವ ಚಿರಂ ಜೀವ ಸುಖೀ ಭವ।
ಹಯಾಸ್ಯಾರಾಧನೇನೈವ ಮಮಾನನ್ದಪ್ರದೋ ಭವ॥13॥

ವೃನ್ದಾವನೇ ದನ್ದಶೂಕಧಾರಿಣಂ ದಾಸ್ಯಧಾರಿಣಮ್।
ಮನ್ದಾರಮಾಲಿನಾಂ ಶಾನ್ತಿಶಾಲಿನಃ ಕಮಲಾತ್ಮನಃ॥14॥

ಇತಿ ಮಾಂ ವಿದ್ಧಿ ಸದ್ಬುದ್ಧಿಂ ಹಯಗ್ರೀವಕೃಪೋದಧಿಮ್।
ವೇದವೇದ್ಯ ಸದಾರಾಧ್ಯಂ ಶುದ್ಧ ಮತ್ಪಟ್ಟವರ್ಧನಮ್॥15॥

ವ್ಯಾಸೇನ ಸೀತಾಪತಿನಾ ಶೇಷೇಣಾಪಿ ನಃ ಶ್ರುತಮ್।
ತೈಃ ಶ್ರುತಂ ಚೇದಿದಂ ಸರ್ವಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಶ್ರುತಮೇವ ಹಿ॥16॥

ಇತಿ ಪೂರ್ವಂ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಅನುಸನ್ಧತ್ಸ್ವ ಬುದ್ಧಿಮನ್।
ತ್ರೀನುದ್ದಿಶ್ಯ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ತ್ವಾಂ ವಿಶೇಷಾನ್ನ ಸಂಶಯಃ॥17॥

ಅತಸ್ತ್ರಯಾಣಾಂ ಭಕ್ತಾನಾಂ ತೇಷಾಂ ಪ್ರೇಷಯ ಮತ್ಕೃತಿಮ್।
ನೈವೇದ್ಯಂ ನೈವ ಗೃಹ್ಣಾಮಿ ತಾವತ್ಪರ್ಯನ್ತಮೇವ ತೇ॥18॥

ವೃನ್ದಾವನೇ ಮದನಮರ್ದನರುದ್ರಹೃದ್ಯಂ
ಸದ್ಭಿಃ ಪ್ರವನ್ದಿತಪದಂ ಮದನಾಭಿರಾಮಮ್।
ರಕ್ಷೋ ವಿದಾರ್ಯ ವರದಂ ಪ್ರಣಮಾಮಿ ರಾಮಮ್॥19॥

ಅರಸಭೂಪಚಿರಪಟ್ಟವರ್ಧನ ಪರಶುಚಾಪಧರದುಷ್ಟಮರ್ದನ।
ನಿರಶಪಾಪಹರಶಿಷ್ಟಶೋಧನ ಪರಸುಪಾಪಕರದುಷ್ಟಸೂಧನ॥20॥

ರಥೋತ್ಸವಸ್ಯ ಭಾರೋಽಯಂ ತಾವಕಃ ಪಾವಕಪ್ರಭಃ।
ಕಾಲೋಽಯಂ ಮಮ ಸೇವಾಯಾಃ ಬಾಲೋಽಯಂ ಮಮ ಪುತ್ರಕಃ॥21॥

ಅನ್ತರಾಯಾಃ ಕುತೋ ಹ್ಯಸ್ಯ ಶಾನ್ತರಾಯಾಶ್ಚ ಶತ್ರವಃ।
ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ನ ಸನ್ದೇಹೋ ಮಮ ವಿಘ್ನಕರಾಃ ಸದಾ॥22॥

ಏತತ್ಪದ್ಯತ್ರಯಂ ಶೇಷ ವದಸ್ತ್ವ ತ್ವಂ ಚ ಭೂಪತೇಃ।
ಯತಸ್ತ್ವಂ ಪಣ್ಡಿತಃ ಶೌಣ್ಡಸ್ತನ್ಮಣ್ಡನಪರೋ ಭವ॥23॥

ಸರ್ವಂ ವಕ್ತವ್ಯಮುಕ್ತಂ ಚ ಕೃತಾರ್ಥೋಽಹಂ ನ ಸಂಶಯಃ।
ಮದ್ವೇತನೇನೈವ ತು ಯಶ್ಚ ಜೀವತಿ ಮನ್ನಾಮಧಾರೀ ಮದನುಗ್ರಹೀ ಚ।
ಪಠೇತ ಸ್ವಾಪ್ನೀಂ ಮಮ ಸತ್ಕೃತಿಂ ಚ
ನೋ ಚೇದದಣ್ಡ್ಯಸ್ಯ ಕರೋಮಿ ತೀವ್ರಮ್॥24॥

ಏವಂ ಮದ್ಭಕ್ತಿಮನ್ತಶ್ಚ ಸರ್ವ ಏವ ಪಠನ್ತ್ವಿಮಾಮ್।
ಖ್ಯಾತಾಂ ಕುರ್ವನ್ತು ಲೋಕೇಷು ನೋ ಚೇನ್ಮದ್ದ್ರೋಹಿಣಶ್ಚ ತೇ॥25॥

ಪಠತಾಂ ಶೃಣ್ವತಾಂ ಚಾಪಿ ಖ್ಯಾತಾಮುರ್ವ್ಯಾಂ ಪ್ರಕುರ್ವತಾಮ್।
ಸರ್ವೇಷ್ಟಾನಿ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಹಯಗ್ರೀವಸ್ಯ ಚಾಜ್ಞಯಾ॥26॥

ಯೋ ಮನಾಂಸಿ ತನುಮರ್ಪಿತವಾನ್ನಮೈತತ್
ಸರ್ವಂ ಧನಂ ಕನಕಪೂರ್ಣಮಥಾಭಿಷೇಕಮ್।
ಯಶ್ಚಾಕರೋದ್ದ್ವಿತತಭಕ್ತಿಯುತಾಯ ತಸ್ಮೈ
ಗತ್ವಾ ವದಸ್ವ ಮಮ ಸತ್ಕೃತಿಮಾಶು ವಿಪ್ರ॥27॥

ವ್ಯಾಸಾಯ ಭಕ್ತಿ ಕೋಶಾಯ ದಾಸಾಯ ಮಮ ನಿತ್ಯಶಃ।
ವೈಷ್ಣವಸ್ನೇಹಪಾಶಾಯ ತೋಷಾಯ ವದ ಮತ್ಕೃತಿಮ್॥28॥

ತಸ್ಯಾನುಜಸ್ಯ ಮಯಿ ಸರ್ವಸಮರ್ಪಕಸ್ಯ
ಭಕ್ತ್ಯಾದಿಮುಖ್ಯಗುಣಸಙ್ಗ್ರಹಣಸ್ಯ ತಸ್ಯ।
ಪೂರ್ವಂ ಹಯಾಸ್ಯಚರಣಸ್ಮರಣೋತ್ಸುಕೋಽಪಿ
ದುರ್ವಿಪ್ರನಿಗ್ರಹವತೋ ವದ ಮತ್ಕೃತಿಂ ಚ॥29॥

ವೇನವದ್ವೇತನಾನ್ನಂ ಚ ಯಸ್ಯ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸುದುರ್ಮತಿಃ।
ತಸ್ಯೇಷ್ಟದೇವಸ್ಮರಣೇ ಮಹತ್ಕೋಪಾದಭೂದಹೋ॥30॥

ಇದಂ ಸರ್ವೇಽಪಿ ಜಾನನ್ತಿ ತದ್ದ್ವೇಷಾನ್ನೋಚ್ಯತೇ ಮಯಾ।
ಸೋಽಪಿ ಮತ್ಪಾದಮಾಪನ್ನಃ ಶಾಪಭೀತೋ ನ ಭಕ್ತಿಭಾಕ್॥31॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಮಾನಿನಂ ಮಾನಂ ಹಿತ್ವಾ ಮತ್ಪಾದಸೇವನಮ್।
ಕುರ್ವಾಣಮನಿಶಂ ವಿದ್ವನ್ ಮಾ ತ್ಯಜಸ್ವ ಮಮಾಯಿನಮ್॥32॥

ಮದ್ವೇತನಾನ್ನಂ ಭುಞ್ಜಾನಾಃ ಯೇ ವೈ ಕುಜನಬುದ್ಧಯಃ।
ತೇಷ್ವೇಕೋಽಪಿತು ಮತ್ಪದ್ಯಂ ತದರ್ಥಂ ವಾ ನ ವಕ್ತ್ಯಹೋ॥33॥

ಮತ್ಕೃತಿಂ ವದತಾಂ ಪುತ್ರ ತದರ್ಥಂ ವದತಾಂ ತಥಾ।
ಮದ್ವೇತಾನಾಂ ದದಸ್ವ ತ್ವಂ ಅನ್ಯಥಾ ಮಾ ದದಸ್ವ ಭೋ॥34॥

ಮದ್ವೇತನೇನ ಶೂನ್ಯೇಽಸ್ಮಿನ್ ವಿಪ್ರೇ ಜಾತಃ ಪರಾಗ್ರಹಃ।
ಜನೇಷು ವಕ್ತಿ ಮತ್ಪದ್ಯಂ ತದರ್ಥಂ ಮಯಿ ಭಕ್ತಿಮಾನ್ ॥35॥

ಅಹಂ ಶಪೇ ಸುಪಾಪಿನಂ ಕುಪಾತ್ರಸಾದಭೂದ್ಧನಮ್।
ಮಯಾತ್ರ ಜೀವಿತಂ ಬಹು ಸುಪುತ್ರ ಮಾ ದದಸ್ವ ಹ॥36॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಗುಣಮಣಿಂ ಶೃಣು ಪುತ್ರಚಾರುವೀಜಿತಸುಚಾಮರಪಾಣಿಮ್।
ಪುಣ್ಯಪೂರ್ಣಗುಣಭೂಷಣಕೀರ್ತೇರಗ್ರಜತ್ವಮಿಮಂಮಾ ತ್ಯಜ ತೂರ್ಣಂ॥37॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಗುಣವನ್ತಂ ಚ ಋಣವನ್ತಂ ಗುಣಾರ್ಣವಮ್।
ಜಾನೀಹಿ ಗುಣಿನಃ ಫಣಿನೋ ವದಸ್ವಸ್ಯ ಚ ತದೃಣಮ್॥38॥

ಋಣಾನ್ಮುಕ್ತಿಶ್ಚ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಸಾಕ್ಷಾನ್ಮುಕ್ತಿರ್ನ ಸಂಶಯಃ।
ಭೋಜ್ಯವಿತ್ತಂ ಪ್ರದತ್ತೇ ಹಿ ಭಕ್ತೇರ್ನಾಸ್ತಿ ತತೋಽಧಿಕಮ್॥39॥

ಮದ್ವಾಚಂ ನನ್ದನ ತ್ವಂ ಹಿ ಸರ್ವಥಾ ಮಾ ವೃಥಾ ಕರು।
ಮನ್ಮಠಸ್ಯಾಧಿಪತ್ಯೇತು ವಿಠ್ಠಲಂ ಪಟ್ಟವರ್ಧನ॥40॥

ಸ್ಫುಟಂ ಕಾರ್ಯಪಟುಂ ಮತ್ವಾ ಪಟ್ಟಪಚ್ಛೋಟಿಕಾಂ ದಿಶ।
ಪೂರ್ವಂ ಪ್ರಾಮಾದಿಕೀ ಬುದ್ಧಿಃ ಸ್ಯಾತ್ತಸ್ಯ ನತು ಸಾಹಜಾ॥41॥

ನಿರ್ವೇದನಾಮಿದಾನೀಂ ತು ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಶ್ಚನ ಸಂಶಯಃ।
ರಥೋತ್ಸವಸ್ಯ ಭಾರಂ ತಂ ಧರ್ತಾ ತರ್ತಾ ಸ ಏವತು॥42॥

ತದನ್ಯಃ ಕೋ ಭವೇತ್ಪುತ್ರ ಸಮರ್ಥಃ ಕಾರ್ಯಸಾಧನೇ।
ನಾಗಶಯನಸ್ಯ ಮನಸಃ ಸಙ್ಕಲ್ಪಂ ಸಮ್ಪ್ರಪೂರಯ॥43॥

ಅಹಂ ಜಾನಾಮಿ ತದ್ಭಕ್ತಿಂ ನಾಗಶಯನಃ ಸಬುದ್ಧಿಮಾನ್।
ಮದ್ವಾಕ್ಯಂ ಮಾನಸಂ ಸಿದ್ಧಂ ಸರ್ವಸಙ್ಗ್ರಾಹ್ಯಮೇವ ಹಿ॥44॥

ಚೋದ್ಯಾನಹ್ರೇ ತು ಮದ್ವಾಕ್ಯೇ ಚೋದ್ಯಂ ಕುರ್ವನ್ಪಪತ್ಯಧಃ।
ಭಾವನಾತ್ಮಕಶಬ್ದೇಷು ಜ್ಞಾತವ್ಯೋ ಭಾವ ಏವ ಚ॥ 45॥

ಅಹಮಾವಿಷ್ಟವಾನ್ವಿಪ್ರೇ ಕದಾಚಿನ್ನ ಕದಾಚನ।
ಮತ್ಕೃತೌ ದೋಷಶಙ್ಕಾ ಚೇದ್ದೋಷೇ ಪರಿಹೃತೇ ಸತಿ॥46॥

ಭವತಾಂ ಮಾತೃದೋಷೋಪಿ ಸ್ಯಾದ್ವ್ಯಭೀಚಾರಶಙ್ಕಯಾ।
ಪಾತಿವ್ರತ್ಯಾತ್ ನ ದೋಷಶ್ಚೇತ್ ಅಶರೀರತ್ವತಸ್ತಥಾ॥47॥

ಪ್ರಕೃತೇಽಪಿನದೋಷಃ ಸ್ಯಾತ್ಪ್ರತಿಬನ್ದೀ ದುರುತ್ತರಾ।
ಜನಾಃ ಸುಪಾಪಿನಃ ಸರ್ವೇ ಕಲಿನಾವಿಷ್ಟಚೇತನಾಃ॥48॥

ಕತ್ಥನಂ ವಾವದೂಕಾಸ್ತೇ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಮಮ ಸನ್ನಿಧೌ।
ಕದನೇ ಚೋದ್ಯತಾಃ ಸರ್ವೇ ವದನೇ ಭಸ್ಮವಾಸಿನಃ॥49॥

ಮಯಿ ಜೀವತಿ ಸರ್ವೇಽಪಿ ಮತ್ಪ್ರಿಯಾ ಇವ ಮತ್ಕೃತಿಮ್।
ಪಠನ್ತ್ಯರ್ಥಂ ವದನ್ತ್ಯೇತೇ ಮತ್ಪ್ರತಾರಣಬುದ್ಧಯಃ॥50॥

ಇದಾನೀಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯಂ ಮೇ ತೇಷ್ವೇಕೋ ಪಿ ನ ವಕ್ತ್ಯಹೋ।
ಅಹಂ ನೈವೇತಿ ದುರ್ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಜಾನೇ ಸರ್ವಮನೋಗತಮ್॥51॥

ಯೋ ನ ವಕ್ತಿ ಚ ಮತ್ಪದ್ಯಂ ತದರ್ಥಂ ವಾ ಮದಾಶ್ರಯೀ।
ತಸ್ಯಾಶುಭಂ ಭವತ್ಯೇವ ಪಶ್ಯ ಮೇ ತಪಸಃ ಫಲಮ್॥52॥

ಇಮಾಂ ಕೃತಿಂ ಮಮ ಸ್ವಾಪ್ನೀಂ ಆದರಾದ್ಯಸ್ತು ವಕ್ಷ್ಯತಿ।
ತಸ್ಯ ಶ್ರೀಶಃ ಪ್ರಸನ್ನಃ ಸನ್ ಶುಭಂ ದಾಸ್ಯತ್ಯಸಂಶಯಃ॥53॥

ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ ಪುನಃ ಸತ್ಯಂ ತ್ರಿವಾಚಾಪಿ ಮಯೋಚ್ಯತೇ।
ಶೃಣ್ವತಾಂ ಪಠತಾಂ ಚಾಪಿ ಸರ್ವಸಮ್ಪದ್ಭವಿಷ್ಯತಿ॥ 54॥

ಪುತ್ರ ತೇ ಸುಪ್ರನ್ನೋಽಸ್ಮಿ ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾಪ್ತಸುಪ್ರಭ।
ಮಿತ್ರ ತೇ ಸುಪ್ರತಾಪೋಽಯಂ ಕೃತ್ರಿಮೋ ನ ಪ್ರದೃಶ್ಯತೇ॥55॥

ಹಯಾಸ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೋಪಾಸ್ಯಂ ಮಯೋಪಾಸ್ಯಂ ಚ ಭೂರಿಷಃ।
ಪ್ರಸನ್ನಾಸ್ಯಂ ಸದಾ ವಶ್ಯಂ ಉಪಾಸ್ಯ ತ್ವಂ ಸುಖೀ ಭವ॥56॥

ಏವಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾತ್ಸುಗೂಢಮಾಶ್ಚರ್ಯಭೂತಂ ಮಮ ವೈಭವಂತು।
ಪುತ್ರ ಚೈತತ್ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧಂ ಕುರು ತ್ವಂ ಮಿತ್ರೋ ಯಥೈವಾನ್ಧಃ ಕಾರಸ್ಥಮರ್ಥಂ॥

ಪುತ್ರ ತ್ವಂ ವಿಪ್ರವರ್ಯಸ್ಯ ಸುಪ್ರಸನ್ನೋ ಭವ ಪ್ರಭೋ।
ಪ್ರಭುತ್ವಾತ್ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದೋಽಯಂ ವಿಪ್ರೇ ಸ್ಯಾದೈಹಿಕ ಪ್ರದಃ॥58॥

ಗುರುತ್ವಾತ್ಕುರು ಕಾರುಣ್ಯಂ ವಿಪ್ರಸ್ಯಾಜ್ಞಾನಹಾರಿಣಮ್।
ಮತ್ಪುತ್ರೇಣಾದರಾರ್ಥೋಕ್ತಂ ಮತ್ಕೃತೇರರ್ಥಮಞ್ಜಸಾ॥59॥

ಶ್ರುಣು ಸೀತಾಪತೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸತ್ಪತೇ ತೇ ಶುಭಾಪ್ತಯೇ।
ತ್ವಾಮಾಗತಮಹಂ ಜಾನೇ ಚಿರಾದಾಗತವಾನಸಿ॥60॥

ಕರಾದಾಗತವಾನಸ್ಮಿ ಸುರಲೋಕಾತ್ಸುಪರ್ವಸು।
ಚಿರಂ ಜೀವ ಚಿರಂ ಜೀವ ಸುಖೀ ಭವ ಸುಖೀ ಭವ॥61॥

ಮಮಾಶೀರ್ವಚನೇನೈವ ಹಯಗ್ರೀವಪರೋ ಭವ॥62॥

ಸುತ ಸುತತ್ವಮತ ಸನ್ಮತೇ ಕುತಃ ಕುಮತಿರತ್ರ ತವ ಮತ್ಪ್ರಸಾದತಃ।
ವಿತತಭಕ್ತಿಯುತ ಮತ್ಪದೇ ಸದಾ ಕೃತಸಮಸ್ತಶುಭಸತ್ಕೃತೇ ಹರೇಃ॥63॥

ದ್ವಿಜೇತಿ ಗರುಡಸ್ಯಾಪಿ ಸಮ್ಯಕ್ಸಮ್ಬೋಧನಾ ಕೃತಾ।
ಪುತ್ರೇತಿ ನರಕೋತ್ತಾರಂ ಹರಿಂ ಪ್ರತ್ಯುಕ್ತ ವಾನಹಮ್॥64॥

ಶೇಷೇತಿ ಭೂಧರಂ ಶೇಷಂ ವ್ಯಾಸೇತಿ ವ್ಯಾಸಮೇವ ಚ।
ಸೀತಾಪತೇತಿ ರಾಮಂ ಚ ಭೂಪೇತಿ ಭೂವರಾಹಕಮ್॥65॥

ಭೂಪೇತಿ ಭೂಮೇರುದ್ಧಾರಂ ವರಾಹಂ ಚೋಕ್ತವಾನಹಮ್।
ತಸ್ಮಾದ್ಗ್ರಾಹ್ಯೋಭಯಾರ್ಥಶ್ಚ ಮತ್ಕೃತೇರರ್ಥಬುದ್ಧಿಭಿಃ॥66॥

ಸುತ ಸುಸೂಕ್ಷ್ಮಮತಿಮನ್ ಕೃತ ಕೃತ್ಯಸ್ತ್ವಂ ಸಮಸ್ತ ಯತಿಷೂತ್ತಮಕೀರ್ತೇ।
ಮತ್ಕೃತಿಂ ವಿತತಯುಕ್ತಿಸತ್ಕೃತಿಂ ಸತ್ಸು ವ್ಯಾಕುರುತ ತತ್ರ ಕೀರ್ತಯ॥67॥

ಪುತ್ರ ಮತ್ಪುತ್ರಿಕಾಂ ಯುಕ್ತಿಮಲ್ಲಿಕಾಖ್ಯಾಂ ತವಾನುಜಾಮ್।
ಕುರು ಸತ್ಪಾತ್ರದಾನಂ ತೇ ಕನ್ಯಾದಾನಫಲಂ ಲಭೇತ್॥68॥

ಮದ್ಯುಕ್ತಿಭಾಷಣೈರ್ಭಾಸಿ ತ್ವದ್ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಸುವಾಸಿನೀ।
ನಾನಾಪುಷ್ಪೋಲ್ಲಸತ್ಕೇಶ ಬನ್ಧಿನೀ ಭಾವಗನ್ಧಿನೀ॥69॥

ವೇದವೇದ್ಯ ದ್ರೌಪದೀವ ಭಾತ್ಯನೇಕಾವರಾಪ್ಯಹೋ।
ತಸ್ಮಾದ್ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಸನ್ಮನ್ತ್ರೈರ್ದಾನಂ ಕುರು ವರೇಷು ತಾಮ್॥70॥

ತ್ವಮೇವ ತತ್ಪಿತಾ ಮಾತಾ ಪಿತೃಹೀನಾಂ ತು ಮಾ ಕುರು।
ಅಹೋ ಮಮಾತ್ಮಜಾಂ ಯುಕ್ತಿಮಲ್ಲಿಕೇತಿ ಮಮಾತ್ಮಜಂ॥ 71॥

ವವ್ರೇ ತೀವ್ರೇಣಭಾವೇನಾಪ್ಯಗ್ರಜಂ ವ್ಯಗ್ರಗಾಮಿನೀ
ಅಪ್ಪಣ್ಣಃ ಕೃಷ್ಣಭಟ್ಟಶ್ಚ ಶಷ್ಪಣ್ಣಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ॥72॥

ಪುಶ್ಪವಲ್ಲಘುಬುದ್ಧಿಶ್ಚ ಕಪಟೀ ಮತ್ಪದೇ ಸದಾ।
ಮತ್ಪುತ್ರ ಸುಪ್ರಸಙ್ಗೇ ತು ಸ್ವಪ್ರಸಙ್ಗಂ ಕರೋತಿ ಯಃ॥73॥

ತತ್ಪ್ರಸಙ್ಗಂ ತ್ವಹಂ ಸಮ್ಯಕ್ ಕುಪ್ರಸಙ್ಗಂ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್।
ಮತ್ಪುತ್ರೇ ಕೃತಪಾಣ್ಡಿತ್ಯೇ ಪಣ್ಡಿತೈರ್ಮಣ್ಡಿತೇ ಸತಿ॥74॥

ಷಣ್ಡಕೈಃ ಕ್ರಿಯತೇ ಡಮ್ಭಾತ್ಸ್ವಪಾಣ್ಡಿತ್ಯಂ ಹಿ ಡಿಮ್ಭವತ್।
ಅಯಂ ತು ಕುಮನಾಃ ಕೃಷ್ಣೋ ಹ್ಯಪ್ಪಣ್ಣಃ ಫಣಿಬುದ್ಧಿಮಾನ್॥75॥

ಶುನವತ್ಕತ್ಥನಂ ಕುರ್ವನ್ನನ್ದನಾಗ್ರೇ ಮನಾಕ್ಚ ನಃ।
ಮನ್ನನ್ದನಪದಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಸ್ಯ ಸುಧಾಮಯೀಮ್॥76॥

ಗಾಂ ತಂ ವೈ ಗೋಮುಖವ್ಯಾಘ್ರಂ ತ್ಯಜ ಶೀಘ್ರಂ ದುರಾಗ್ರಹಮ್।
ಸೋಽಪಿ ಮತ್ಪಾದಭಕ್ತಶ್ಚೇಧ್ವಿತ್ವಾ ಸ್ವಕೃತ ದುಷ್ಕೃತಿಮ್॥77॥

ಮತ್ಕೃತಿಂ ಪುತ್ರ ಶಿಷ್ಯೇಷು ಸಮ್ಯಗ್ವ್ಯಾಖ್ಯಾಂ ಕರೋತ್ವಹೋ।
ತದ್ವೇಷಾತ್ತುನ ಭಾಷೇಽಹಂ ಶೇಶಶಾಯಿಪದೇ ಶಪೇ॥78॥

ರಾಗದ್ವೇಷವಿಹೀನೋಽಹಂ ಹಯಗ್ರೀವಸ್ಯ ಚಾಜ್ಞಯಾ।
ಇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಮಯಾಪ್ರೋಕ್ತಮನುಸನ್ಧತ್ಸ್ವ ಬುದ್ಧಿಮನ್ ॥79॥

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗೌರವಾದೇವ ವಕ್ಷ್ಯಾಮೇಷ ಸುಬುದ್ಧಿಮಾನ್।
ನನ್ದನ ತ್ವಂ ತು ಸನ್ಮಾನಂ ಕುರು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರಿಣೇ॥80॥

ಪತನ್ತಮಮ್ಬರಾತ್ಸನ್ತಃ ಕುಮ್ಭಿನೀಂ ಪ್ರತಿ ಶಮ್ಭುನಾ।
ಕುಮ್ಭರಾಕ್ಷಸಭಙ್ಗೇ ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಸ್ತಮ್ಭಿತೋ ಮಯಾ॥81॥

ಧ್ವಜಸ್ತಮ್ಭೋ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ಭುಜಸ್ಥಮ್ಭೇ ಧೃತೋ ಮಯಾ।
ಸುಜನಾನ್ ಭಜಕಾನ್ ವಿಷ್ಣೂತ್ಸವಃ ಪಾತು ಮಮಾತ್ಮಜಾನ್॥82॥

ಕುಞ್ಜರಾಯುತ ಸತ್ವೋಽಹಂ ಕಞ್ಜನಾಭಪ್ರಿಯೇಚ್ಛಯಾ।
ಮಞ್ಜುಮತ್ಪಾಣಿನಾ ಧರ್ತಾ ಕಞ್ಜಲೋಚನ ಸನ್ನಿಧೌ॥83॥

ಅಧಸ್ತಾದುಪವಿಷ್ಟೋಽಹಮಿತಿ ಮಾ ಚಿನ್ತಯ ದ್ವಿಜ।
ತ್ವದನ್ತರ್ಯಾಮಿಣಂ ಮಾಮಪ್ಯಧಸ್ಥಂ ವಿದ್ಧಿ ಬುದ್ಧಿಮನ್॥84॥

ಮತ್ಕೃತಶ್ಚಾತ್ರ ಸನ್ಮಾನೋ ವಾಙ್ಮಾತ್ರೇಣ ಕುತೋಽಭವತ್।
ಪಚ್ಛೋಟಿಕಾಽಪಿ ನೋ ದತ್ತಾ ತವ ವಿಪ್ರ ಮಮಾಗ್ರತಃ॥85॥

ಋಣಾನ್ನಿಷ್ಕೃತಿರಪ್ಯಾಶು ನ ಕೃತಾ ತವ ಶೋಭನ।
ಭೋಜ್ಯವಿತ್ತಂ ಪ್ರದತ್ವಾತು ಋಣಾನ್ಮುಕ್ತಃ ಶನೈಃ ಶನೈಃ॥86॥

ಭೋಜನಾರ್ಥಂ ಮಧುಕರವೃತ್ತಿಂ ಕುರು ಯಥಾ ಪುರಾ।
ಮತ್ಕೃತಿಶ್ಚಾಪ್ಯಶ್ಮಗತಾ ನ ಕೃತಾ ಪಶ್ಯ ತನ್ಮತೇ॥87॥

ತಸ್ಮಾತ್ತವೈವಾಹಿಕಾ ಭಾವೇಽಪ್ಯಮುತ್ರಾರ್ಥೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ।
ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾನ್ನ ಸನ್ದೇಹೋ ವಿಶ್ವಾಸಂ ಕುರು ಸರ್ವಥಾ॥88॥

ಐಹಿಕೋಪಿ ಯಥಾ ಕಾಲೇ ಕಿಞ್ಚಿತ್ಕಿಞ್ಚಿದ್ಭವಷ್ಯತಿ।
ಶ್ರೀಶಪ್ರಸಾದಾದಾವಾಸೋಽಪ್ಯತ್ರಾಪಿತು ಭವಿಷ್ಯತಿ॥89॥

ಅಹಂ ತು ಗತ್ವಾ ಚಾಯಾಸ್ಯೇ ಚಿರಂ ಜೀವ ಸುಖೀ ಭವ।
ದ್ವಿಜಸಭಾಜನ ಸಜ್ಜನಪ್ರಿಯ ಕುಜನ ಭಞ್ಜನ ಮಮಾತ್ಮಜ ಭೋಜ|
ದ್ವಿಜವರಸ್ಯ ಋಣಜಾಂ ಸುರುಜಂ ವೈ ಸುಜನಜೇಷ್ಠ ಹರ ಮಜ್ಜನೈರ್ದ್ವಿಜೈಃ॥90

ವೇದಾನ್ತವೇದ್ಯ ಮಮ ಸಾನ್ದ್ರದಯಾನಿಧೇಽದ್ಯ।
ತ್ವಂ ವೇದವೇದ್ಯ ಪದಪದ್ಮಸುಧಾರಸಾಬ್ಧೌ॥91॥

ಧೀಮನ್ದರೇಣ ಮಥಿತೇ ಸತಿ ಭಾವಚಿನ್ತಾ
ರತ್ನಂ ಗೃಹೀಷ್ವ ತವ ಭಾಗದಶೋತ್ತರಾಚ್ಚ॥92॥

ವೇದಾನ್ತವೇದ್ಯ ಸುಜನಾಬ್ಧಿಸುಪೂರ್ಣಚನ್ದ್ರ
ತ್ವಂ ಕುಣ್ಡಮಣ್ಡಲಸುದರ್ಶನತೋ ಭವಾದ್ಯ।
ತ್ವಂ ವೇದವೇದ್ಯ ಕುಮುದಸ್ಯ ಪ್ರಮೋದಕಾರಿ
ಮತ್ಪಟ್ಟದಿವ್ಯಸರಸೀತಟಜಸ್ಯ ಕಾಮಮ್॥93॥

ತ್ವಾಂ ವೇದವೇದ್ಯಮಪಿ ವಾಂ ಸಹಿತೌ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ
ಸನ್ತೋಷಸನ್ತತಿರಭೂನ್ಮಮ ಜ್ಯೇಷ್ಠಪುತ್ರ।
ಪೂರ್ವಂ ಯಥಾ ಚ ಸುರವರ್ಯರಘುಪ್ರವೀರಮ್
ತಸ್ಯಾನುಜಂ ದಶರಥಸ್ಯ ಬಭೂವ ಮೋದಃ॥94॥

ರಥೋತ್ಸವಸ್ಯ ವಿಘ್ನಾನಿ ಯಾನಿ ಕಾನಿಚಿದಪ್ಯಹೋ।
ಸ್ತನ್ಭ ಪ್ರಪಾತನಾದೀನಿ ತಾನಿ ವಾರಿತವಾನಹಮ್॥95॥

ಮದ್ಭಯಾತ್ ಕೃದ್ಧ ವಿಘ್ನಾನಾಂ ಪುನರುದ್ಧರಣಂ ಬುಧ।
ನೈವೇತಿ ಸುಮನೋಜ್ಞೋಽಹಂ ಕ್ಲೀಬಶಬ್ದಂ ಪ್ರಯುಕ್ತವಾನ್॥ 96॥

ಏತತ್ ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ
ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥97॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥98॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಮ್॥99॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತೀಃ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕಶ್ರೀವಾಗೀಶತೀರ್ಥಕರಕಮಲಸಞ್ಜಾತ ಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜ ಪೂಜ್ಯಚರಣೋದಿತ ಶ್ರೀಸ್ವಾಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ ಏಕಾದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ॥
॥ ಅಥ ದ್ವಾದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥12॥

ಓಂ ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾಚ್ಚ ಭೂಪೇನ ಶಿಬಿಕಾರೋಹಣಂ ಕೃತಮ್।
ತವ ವಿಪ್ರ ನ ಸನ್ದೇಹಶ್ಚೇತ್ಸರ್ವಂ ಹಿ ನಿದರ್ಶನಮ್॥1॥

ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾಚ್ಚ ಶೇಷೇಣ ಕೃತೋ ಯತ್ನಸ್ತವಾಪ್ತಯೇ।
ವೃತ್ತೇರ್ನಚಾನ್ಯಥಾ ವಿಪ್ರ ಚಿನ್ತಯ ತ್ವಂ ಸುಖೀ ಭವ॥2॥

ಮದ್ದತ್ತಾಚಾರ್ಯನಾಮ್ನಾ ತು ಯಃ ಕಶ್ಚಿದ್ವಾ ನರಾಧಮಃ।
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ನ ಭಣನ್ತ್ಯನ್ತ್ಯಃ ಕುಣಪೇನ ಕಿಮನ್ತರಮ್॥3॥

ವೃನ್ದಾವನಪದೋಪೇತ ತನ್ನಾಮ್ನೈವಾಹ್ಯಯತ್ವಿಮಮ್।
ಯೇ ಚೇಮಂ ನ ಭಣನ್ತ್ಯನ್ತ್ಯಾಃ ತೇ ಚ ಮದ್ದ್ರೋಹಿಣಃ ಸದಾ॥4॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಮತಿಃ ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣವಾಕ್ ಮತ್ಕಟಾಕ್ಷತಃ।
ಭೋಕ್ಷ್ಯತೀಕ್ಷಾಫಲಂ ಸೂಕ್ಷಂ ಮತ್ಕೃತಿಂ ವಕ್ಷ್ಯತು ತ್ವಿಮಾಮ್॥5॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತೇ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮತೇ ಮತ್ಕಥಾಮೃತವಾರಿಣಾ।
ಸತಾಮಾಧ್ಯಾತ್ಮಿಕಾದ್ಯಗ್ನಿಂ ಶಮಯ ತ್ವಂ ಸುಖೀ ಭವ॥6॥

ಅಹೋ ಮಮಾತ್ಮಜಾ ಯುಕ್ತಿಮಲ್ಲಿಕಾಖ್ಯಾ ಮಮಾತ್ಮಜಮ್।
ವವ್ರೇ ತೀವ್ರೇಣ ಬೋಧೇನಾಪ್ಯಗ್ರಜಂ ವ್ಯಗ್ರಭಾಮಿನೀ॥7॥

ಅಗ್ರಜಾದ್ರಮಣೀಭೂತ್ವಾ ಜಾತಾ ಸಾ ಭಾವಗರ್ಭಿಣೀ।
ಸುಷಾವ ಪುತ್ರಂ ಭಾವಾಖ್ಯಂ ವಿದುಷಾಂ ತು ಮತಂ ತಥಾ॥8॥

ಅಥಾಪಿ ದೋಷಶೂನ್ಯಾಽಭೂನ್ನಿಸ್ಸಙ್ಗಸ್ಯಾತ್ಮಜಾ ಯತಃ।
ಯಾಂ ತು ಶ್ರುತ್ವಾ ತು ಸತ್ಸಙ್ಗೀ ನಿಃಸಙ್ಗೋ ಜಾಯತೇ ಪುಮಾನ್॥9॥

ತಸ್ಮಾನ್ನಿಸ್ಸಙ್ಗತಾವಾಪ್ತೌ ತತ್ಸಙ್ಗಾಚ್ಛೃಣುಯಾದಿಮಾಮ್।
ಕೋ ವಾ ತ್ವಯಿ ದಯಾಶೀಲೋ ವರ್ತತೇ ಮತ್ಸುತೋಪಮಃ॥10॥

ಋಣಮೋಚಯಿತಾರಾಂ ತೇ ಮತ್ಪುತ್ರಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜ।
ಯಶ್ಚಾಕ್ಷೇಪಂ ಕರೋತ್ಯತ್ರ ಮತ್ಕೃತೌ ದೋಷಶಙ್ಕಯಾ॥11॥

ತತ್ಪ್ರಾಣಸ್ಯೈವ ಚಾಕ್ಷೇಪಂ ಮುಖ್ಯಪ್ರಾಣಃ ಕರೋತ್ಯಹೋ।
ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ ಪುನಃ ಸತ್ಯಂ ತ್ರಿವಾಚಾಪಿ ಮಯೋಚ್ಯತೇ॥12॥

ವಿಪ್ರಾನ್ತರ್ಯಾಮಿಣಾ ಚೇಯಂ ಸತ್ಕೃತಿಶ್ಚ ಮಯಾಕೃತಾ।
ಅಯಂ ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಶ್ರೀಮಾನಪಣೇ ಚಾತಿಪಾಪಿನಾ॥13॥

ಆತಪೇ ಸ್ಥಾಪಿತಃ ಕಾಮಂ ದೇವರೇಣ ವಣಿಗ್ಭೃತಾ।
ದಿಜಾನ್ತರ್ಯಾಮಿಣಂ ಮಾಮಪ್ಯಾತಪಸ್ಥಂ ಚಕಾರ ಸಃ॥14॥

ಪುತ್ರ ತ್ವಂ ಶೀಘ್ರ ತಸ್ತಸ್ಮಾತ್ ಋಣಾನ್ಮೋಚಯ ಮಾರಣಾತ್।
ಪುತ್ರ ಮದ್ವಚನಂ ಸತ್ಯಮೇಕಂ ಕುರು ಚ ಕೀರ್ತಯೇ॥15॥

ಅಹಂ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಮದ್ದಾಸ್ಯಂ ಶಶ್ವದೃಣವಿಮೋಚನೇ।
ವಿಪ್ರಾಯ ಪ್ರಾಪ್ತಕಾಮಾಯ ನಿರ್ವಿಘ್ನಂ ಕುರು ತತ್ರ ಚ॥16॥

ಮತ್ಕಾರ್ಯಮಪಿ ಭೂದೇವ ಕಿಞ್ಚಿದಪ್ಯತಿಲಙ್ಗಿತುಮ್।
ನ ಶಕ್ಯಂ ನ ಕೃತಂ ತಚ್ಚ ತವ ಕಾರ್ಯೇ ತು ಕಿಂ ಪುನಃ॥17॥

ಇತಃ ಪರಂ ತು ಮತ್ಕಾರ್ಯಂ ತವ ವಾ ವಿಪ್ರವರ್ಯಯತ್।
ನ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಕುರ್ವಿತಿ ವ್ಯರ್ಥಂ ದೈನ್ಯಂ ಮಮ ನ ರೋಚತೇ॥18॥

ತವ ಕಾರ್ಯಂ ತು ವಿಪ್ರೇಶ ಪ್ರಾಗೇವೋಕ್ತಂ ಮಯಾನಘ।
ಭೋಜ್ಯವಿತ್ತಂ ಪ್ರದತ್ವಾ ತು ಋಣಾನ್ಮುಕ್ತಃ ಶನೈಃ ಶನೈಃ॥19॥

ಇತಿ ಪೂರ್ವಂ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಮನುಸನ್ಧತ್ಸ್ವ ಬುದ್ಧಿಮನ್।
ಸತ್ಪಾತ್ರೇ ದಾನಶೀಲಸ್ಯ ಮತ್ಪಾತ್ರೇ ಚಾನ್ನದೋ ದ್ವಿಜ॥20॥

ಮತ್ಕರೇ ಚೋದಕಂ ದತ್ವಾ ಸತ್ಕರಂ ಪ್ರಾಪ್ನುಯಾದಿಹ।
ಋಣಮೋಚಯಿತಾ ತೇ ಚ ಮರಣಂ ನೈತಿ ಶೀಘ್ರತಃ॥21॥

ಶರಣಂ ವ್ರಜ ಮತ್ಪುತ್ರಂ ಕರುಣಾಕರಮಞ್ಜಸಾ।
ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಪುತ್ರಲಾಭೋಽಯಂ ಭವತೀತಿ ಮಯೋದಿತಮ್॥22॥

ತತ್ಸತ್ಯಂ ಸಮಭೂತ್ಪುತ್ರ ಕುತ್ರ ತೇ ಸಂಶಯೋ ವದ।
ಏವಂ ಮಯೋದಿತಂ ಸರ್ವಮೈಹಿಕಾಮುಷ್ಮಿಕಂ ಚ ಯತ್॥23॥

ತತ್ಸತ್ಯಂ ನಾತ್ರ ಸನ್ದೇಹೋ ವಿಶ್ವಾಸಂ ಕುರು ಸರ್ವದಾ।
ಸುಜನಾಮ್ಭೋಜ ತೇಜಸ್ವಿನ್ ಕುಜನಾಮ್ಬುಜರಾಜ ತೇ॥24॥

ಸ್ವಜನೇ ಚಾಸ್ತು ಸೌಜನ್ಯಂ ದ್ವಿಜರಾಜೇ ಚ ಸರ್ವದಾ।
ಏವಂ ಮದೀರಿತಾಂ ಕೀರ್ತಿಮಾರ್ತಿನಾಶಕರೀಂ ಪರಾಮ್॥25॥

ಆದಾಯ ತೇ ಚಾನನ್ದಾಯ ಚಾನನ್ದೀ ಭವ ನನ್ದನ।
ಹರೌ ಕುರು ಗುರೌ ಭಕ್ತಿರ್ಭಾರಂ ಧೀರ ಪರಾತ್ಮರೇ॥26॥

ಘೋರಸಂಸಾರಪಾರಂ ತ್ವಂ ತಿತೀರ್ಷುಶ್ಚೇತ್ಕೃಪಾಕರೇ।
ಕುಜನಂ ತ್ಯಜ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಂ ಭುಜಗಂ ತು ಜನೋ ಯಥಾ॥27॥

ಮಯಾ ಯದುಚ್ಯತೇ ತದ್ವೈ ಹಿತ್ವಾ ಚಾನ್ಯತ್ವಯೋಚ್ಯತೇ।
ಕರಣಾಪಾಟವಂ ವಿಪ್ರ ಮರಣಾರ್ತಿಸಮಂ ತವ॥28॥

ಗುಣಾಧಮಾನಿತಿ ಪ್ರೋಕ್ತೇ ಬಲಾಧಿಕಾನಿತಿ ತ್ವಯಾ।
ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯೇಹ ತವ ಮೌಢ್ಯಮಹೋ ಬತ॥29॥

ಸ್ವಪ್ನಸತ್ಯತ್ವವಾದೇನ ಚೇತುಮಿಚ್ಛನ್ತಿ ವಾದಿನಮ್।
ಯೇ ತತ್ವವಾದಿನಃ ಸರ್ವೇ ತ್ವಙ್ಗೀಕುರ್ವನ್ತು ಮತ್ಕೃತಿಮ್॥30॥

ಹೇ ಪುತ್ರ ವಿಪ್ರವರ್ಯೋಽಯಂ ಕುತ್ರ ಯಾಸ್ಯತಿ ಮತ್ಪ್ರಿಯಃ।
ಸತ್ರಾರ್ಥಂ ತವ ಸತ್ಪಾತ್ರಂ ಸಕಲತ್ರಃ ಸಪುತ್ರಕಃ॥31॥

ಶ್ರೋತ್ರಿಯಃ ಶಾಸ್ತ್ರವೇತ್ತಾ ಚ ಕೃಪಾಪಾತ್ರೋ ಮಮಾತ್ರ ತು।
ಗಾತ್ರೇ ಕೃಶತರಃ ಪುತ್ರ ಕುತ್ರ ಯಾತ್ರಾಂ ಕರಿಷ್ಯತಿ॥32॥

ಭೋಜ್ಯವಿತ್ತಂ ಋಣಾನ್ಮುಕ್ತ್ಯೈ ದತ್ತವಾನ್ಮಮ ವಾಕ್ಯತಃ।
ಭೋಜನಾರ್ಥಂ ತು ಕಿಞ್ಚಿದ್ವಾ ನಾಸ್ತಿ ಚಾಸ್ಮೈದಯಾಂ ಕುರು॥33॥

ಮಚ್ಛಿಷ್ಯೈರ್ದಾಪಯ ತ್ವಂ ವ ಪುತ್ರ ಕಿಞ್ಚಿದ್ದದಸ್ವ ಹ।
ಮದ್ವಾಚಾ ನನ್ದನ ತ್ವಂಹಿ ಸರ್ವಥಾ ಮಾ ವೃಥಾ ಕುರು॥34॥

ಕಿಮತ್ರ ಬಹುನೋಕ್ತೇನ ಮಮೈಕೋಕ್ತಿಃ ಶತೋಕ್ತಿಕಾ।
ತಸ್ಮಾದ್ಜ್ಞಾಪಯ ಮಚ್ಛಿಷ್ಯೈರ್ಮದಾಜ್ಞೇತಿ ನಿವೇದ್ಯ ತಾನ್॥35॥

ಇದಂ ತು ಸರ್ವವೃತ್ತಾನ್ತಂ ವದ ಸೀತಾಪತೇಃ ಸುತ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಸನ್ತೋಷವನ್ತಶ್ಚ ತಂ ವಿನಾ ವದ ತಾನ್ ಮುನೇ॥36॥

ಮಾತ್ರಾ ವಿಹೀನಃ ಪಿತ್ರಾಚ ಭ್ರಾತ್ರಾ ಮಿತ್ರಾಸ್ತಥೈವ ಚ।
ಮಾಮತ್ರಾಶ್ರಿತವಾನ್ವಿಪ್ರಃ ಸತ್ಪಾತ್ರಂ ಕಿಮತಃ ಪರಮ್॥37॥

ಸ್ವಾಮಿತ್ವೇನ ಸಖಿತ್ವೇನ ಬನ್ಧುತ್ವೇನ ಸುಹೃತ್ತ್ವತಃ।
ಮಾಮತ್ರಾಶ್ರಿತವಾನ್ವಿಪ್ರ ಸತ್ಪಾತ್ರಂ ಕಿಮತಃ ಪರಮ್॥38॥

ಕಿಮತ್ರ ಬಹುನೋಕ್ತೇನ ವಿಪ್ರೇ ಮತ್ಪ್ರೀತಿರಞ್ಜಸಾ।
ಜಾಯತೇ ತ್ರಾಯತೇ ಕಾಮಂ ಕಿಯಜ್ಜನ್ಮರಣಂ ಮುನೇ॥39॥

ವೃದ್ಧಃ ಶುದ್ಧಃ ಸದಾಭಕ್ತಿಬದ್ಧಃ ಸದ್ಧರ್ಮಪದ್ಧತಿಃ।
ಶ್ರದ್ಧಾಸಮುದ್ಧತೋ ವಿದ್ವನ್ ಧತ್ತೇ ಮದ್ಬುದ್ಧಿ ಬನ್ಧಿತಃ॥40॥

ಶರಣಾಗತವಿಪ್ರಂ ತಂ ಕರುಣಾಕರಮಞ್ಜಸಾ।
ಮರಣಾರ್ತಂ ಹರಿಷ್ಯಾಮಿ ಪರಿಣಾಮಂ ಗತೇಽಪ್ಯಹೋ॥41॥

ತಸ್ಮಾತ್ಪುತ್ರ ಗತಿಃ ಕಾ ವಾ ಮಯಾ ತ್ಯಕ್ತೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮೇ।
ತ್ವಮಪ್ಯಮುಂ ಮಮಾವಾಸಂ ಮಾನಯಸ್ವ ಸುವಾಸಸಾ॥42॥

ಶಶ್ವದ್ವಿಸ್ಮೃತಿಶೀಲಸ್ಯ ಕಸ್ಮೃತೌ ವಿಸ್ಮೃತಿರ್ಭವೇತ್।
ಅಮೃತಿಂ ತವ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಕಾಮತಿಂ ತ್ಯಜ ಮಾಂ ಭಜ॥43॥

ವಿಪ್ರನನ್ದನಮನ್ಯಂ ವಾ ಧನಿನಂ ಮನಸಾಽಪಿ ವಾ।
ಕಾರ್ಪಣ್ಯಂ ನ ವದಸ್ವ ತ್ವಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜ ಮಾಂ ಮುನಿಮ್॥44॥

ಕಾರ್ಪಣ್ಯಂ ತವ ವಿಪ್ರೇಶ ಮಮ ಸನ್ತೋಷಕಾರಣಮ್।
ತ್ವದನ್ತರ್ಯಾಮಿಣೋ ವಿದ್ವನ್ ನ ಭವೇತ್ಪುಣ್ಯಮೂರ್ತಿನಃ॥45॥

ಯಾವದೀಶ್ವರದತ್ತಂ ವಾ ವಿತ್ತಂ ಗೃಹ್ಣೀಷ್ವ ಪೋಷಣಮ್।
ಕುರು ಪುತ್ರಕಳತ್ರಾದಿ ಮಿತ್ರಾಣಾಂ ಸತ್ರ ಕರ್ಮಣಿ॥46॥

ಅನ್ತೇ ಸುತ್ರಾಮಲೋಕೋಽಯಂ ಕಾನ್ತಸ್ತವ ಭವಿಷ್ಯತಿ।
ಶಾನ್ತಿಸ್ತವ ಭವೇದ್ವಿದ್ವನ್ ಮಾಂ ತಾತಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜ॥47॥

ಮನ್ನನ್ದನಪದಂ ಧನ್ಯಂ ಧನಧಾನ್ಯಾದಿಕಂ ದಿನೇ।
ದಿನೇ ಮಮೇತಿ ಜಾನೀಹಿ ಕಾನೀಹಿರ್ನೋಚ್ಯತೇ ಮಯಾ॥48॥

ಮಾತೃತ್ವೇನ ಪಿತೃತ್ವೇನ ಭ್ರಾತೃತ್ವೇನ ಚ ಮಿತ್ರತಃ।
ತ್ರಾತುರ್ಮೇ ಪುತ್ರತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಸತ್ಪಾತ್ರಂ ಕಿಮತಃ ಪರಮ್॥49॥

ತಸ್ಮಾಚ್ಛರಣ್ಯಂ ಶರಣ ಮರಣಂ ಶರಣಾರ್ಥಿನಾಮ್।
ಭರಣಂ ಮಮ ಮನ್ತ್ರೇಣ ಗುಣಿನಂ ವ್ರಜ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮ್॥50॥

ಏವಂ ಮದ್ಬುದ್ಧಿಬದ್ಧಸ್ತ್ವಂ ಶುದ್ಧಮದ್ಧರ್ಮಪದ್ಧತಿಮ್।
ಮುಗ್ಧಬುದ್ಧಿಂ ವಿನಾ ಶ್ರದ್ಧಾ ಸಮಿದ್ಧೋ ಬುದ್ಧಿಗಾಂ ಕುರು॥51॥

ಮಾ ತ್ಯಜಸ್ತ್ವಂ ಮಮಾವಾಸಂ ಕಾಮವಾಸ್ಯಂ ತು ಯಾಸ್ಯತಿ।
ಹಿತ್ವೈನಂ ತತ್ವವೇತ್ತಾರಂ ಮತ್ತೋನ್ಮತ್ತಂ ತ್ವಿತಃ ಪರಮ್॥52॥

ಮಮ ಕೀರ್ತಿಧರಂ ಕೀರ್ತಿಂ ಖ್ಯಾಪಯನ್ತಂ ಸತಾಮಿಹ।
ಆರ್ತಿನಾಶಕರೀಂ ಸಾರ್ಥೀಕುರು ದೇಹಂ ತು ಮಾ ತ್ಯಜ॥53॥

ಶಬ್ದ ಜಾಲಾನಿ ಮದ್ಬುದ್ಧಿಲೋಲಾನೀತಿ ಮಯಾಚ ಮಾಮ್।
ನಮನ್ತಿ ತಾವಕಾನೀತಿ ಸಂಸ್ತಬ್ಧಾ ಮುಗ್ಧಕಾನಿ ಚ॥54॥

ಪ್ರಕೃತಿ ಪ್ರತ್ಯಯೌ ಮಹ್ಯಂ ಸ್ವಕೃತೌ ಸತ್ಯಮೂರ್ತಿನೌ।
ಸಾಚಿವ್ಯಂ ಕುರುತಃ ಸಮ್ಯಗ್ವ್ಯವಹರ್ತುಂ ಪರಾನ್ ಪ್ರತಿ॥55॥

ತಸ್ಮಾಚ್ಛಬ್ದಸ್ಯ ದೋಷೋಽಯಂ ನಾಸ್ತಿ ನಃ ಶಾಬ್ದಿಕೋತ್ತಮ।
ಸಾಸ್ತಿ ನಿರ್ದೋಷತಾ ಕಾತ್ರ ತೋಷಿತಾ ಮಮ ಭೂಷಣ॥56॥

ಯತ್ರ ಪ್ರತೀತಾರ್ಥಬಾಧಸ್ತತ್ರಾನ್ತರ್ಯಾಮಿ ಸಙ್ಗ್ರಹಃ।
ಕರ್ತವ್ಯಃ ಸತತಂ ವಿಷ್ಣುಃ ಸ್ಮರ್ತವ್ಯಃ ಸೋಽಪಿ ಮತ್ಕೃತೌ॥57॥

ಅಹಂ ದ್ವಿಜಸ್ಯ ಸತ್ತೇಜಃ ಕಾರಯಿಷ್ಯೇ ಸ್ವಸಿಷ್ಯಕೈಃ।
ಯಥಾಽಮುತ್ರಾಪಿ ಕಾಮೈಶ್ಚ ತಥಾಽತ್ರಾಪಿ ಸುಮಾನವೈಃ॥58॥

ಯದಿ ವಾ ನೈವ ಕುರ್ವನ್ತಿ ತರ್ಹಿ ಸರ್ವಂ ಯಶಃ ಶ್ರಿಯಃ।
ಆಯುಷ್ಯಂ ಚ ಹರಿಷ್ಯಾಮಿ ಪಶ್ಯನ್ತು ತಪಸೋ ಬಲಮ್॥59॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತೇ ಚ ಗತ್ವಾ ತ್ವಂ ಸೌಕ್ಷ್ಮೀಂ ವಾರ್ತಾಂ ವದಸ್ವ ಮೇ।
ಮತ್ಪುತ್ರಂ ತತ್ರ ಚಾತ್ಯಾಪ್ತಂ ನಾಮ್ನಾ ಸೀತಾಪತಿಂ ಮತಮ್॥60॥

ನೋ ಚೇತ್ತವಾಪಿ ದಣ್ಡಶ್ಚ ಭವೇನ್ಮನ್ಮಣ್ಡನಂ ವಿನಾ।
ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷ ಬಞ್ಜಿಷ್ಠಾಃ ಭಾಣ್ಡೀರಕ ಗತಿರ್ಯಥಾ ॥61॥

ವಿಪ್ರ ಸ್ವಾರ್ಥಂ ವದತ್ಯೇವಂ ತೇಜಃ ಶ್ಲೋಕಂ ಸ್ವಕಲ್ಪಿತಮ್।
ಇತಿ ಜಾನನ್ತಿ ಮಾಂ ವಿಪ್ರಾಃ ಸ್ಮರ್ತವ್ಯಾ ನೈವ ತೇ ಮಮ॥62॥

ವಿಪ್ರ ತ್ವಂ ಲಜ್ಜಯಾ ಯುಕ್ತೋ ಮಜ್ಜಾತಂ ನ ವದೇಃ ಕುತಃ।
ಕುಬ್ಜಾಪತೇಃ ಪ್ರಿಯಂ ಭಕ್ತಂ ಸದ್ಜ್ಞಾನಂ ಮತ್ಪ್ರಿಯೇರತಮ್॥63॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಶ್ಚ ಮದ್ಭಕ್ತೋ ವಕ್ಷ್ಯತ್ಯೇವ ಮದಾಜ್ಞಯಾ।
ತ್ವಂ ಚ ತೂಷ್ಣೀಂ ಚ ತಿಷ್ಠಸ್ವ ಮತ್ಪಾದಸ್ಮರಣೇ ರಮನ್॥64॥

ತೇಜಸಾ ಮೇ ಜಿತಾ ಲೋಕಾಃ ಕೋ ಜಿತೋ ನ ಭವೇದಿಹ।
ಊರ್ಜಿತಾಭಯಸೋ ಮಹ್ಯಂ ಪೂಜಿತಾಶ್ಚ ನಮನ್ತ್ಯಹೋ॥65॥

ಇತಿ ಮತ್ವಾ ತು ತಾಂ ಕೀರ್ತಿಮಾರ್ತಿನಾಶಕರೀಂ ತವ।
ಸಾರ್ಥೀಕರು ಮಮಾಜ್ಞಾಂ ತಾಂ ಕೀರ್ತಿಸ್ತವ ಭವಿಷ್ಯತಿ॥66॥

ವಿಪ್ರಶ್ಚ ಮನಸಾ ವಾಚಾ ಕರ್ಮಣಾ ವಾ ಗುಣಾರ್ಣವ।
ನ ಕಾಙ್ಕ್ಷತಿ ಸ್ಮ ಸುಕ್ಷೀಣೋಽಪ್ಯತ್ಯನ್ತಾಶಾವಶೋ ನಹಿ॥67॥

ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಮೇವ ಸನ್ಮಾನಂ ಮಮೇವೇತಿ ಕುರುಷ್ವ ತಮ್।
ತವೈವ ಪ್ರೀತಿರತ್ಯನ್ತಂ ಮಮೈವ ಚ ಭವಿಷ್ಯತಿ॥68॥

ಮನ್ದಸ್ಮಿತಧರಂ ಸಾನ್ದ್ರಾನನ್ದಸನ್ದೋಹಮನ್ದಿರಮ್।
ಶತಾನನ್ದಗುರುಂ ಸಾನ್ದ್ರಂ ಹಯಸತ್ಕನ್ಧರಂ ಸ್ಮರ॥ 69॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತೇಃ ತವ ಸುತಂ ಮಮ ನಾಮಯುಕ್ತಮ್
ಕೃತ್ವಾ ಕರೋಷಿ ವಿತತಾಂ ರತಿಮೇವ ಚಾತ್ರ॥
ಸೀತಾಪತಿಂ ಮಯಿ ಸುಭಕ್ತಿಮತಾಂ ಪ್ರಶಸ್ತಂ
ಮತ್ಪುತ್ರಮಪ್ಯಭಿಮತಂ ವದ ಮನ್ನಿರೂಪಮ್॥70॥

ತವ ನನ್ದನ ಕರ್ಣಸ್ಯ ಸ್ವರ್ಣಯುಕ್ತಶ್ಚ ಸನ್ಮಣಿಃ।
ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ಕ್ಷಣಗಶ್ಚಾಸೀತ್ ಜನಾನಾಂ ನಯನಂ ವಿನಾ॥71॥

ತಚ್ಚಾಪಿ ಮತ್ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಚಾಸೀಕ್ಕಾಙ್ಕ್ಷಿತಮೀಕ್ಷಯಾ।
ಭೋಕ್ಷ್ಯತೀಕ್ಷಾಫಲಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ತತ್ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮಭೂತ್ತವ॥72॥

ದಕ್ಷ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮಿತ್ಯುಕ್ತೇ ತತ್ಸಮಕ್ಷಮಿತಿ ತ್ವಯಾ।
ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಂ ಸಮುದ್ದಿಶ್ಯ ತತ್ಪಕ್ಷೀಕೃತಮಕ್ಷತ॥73॥

ವಿಚಾರ್ಯೈವ ವದಸ್ವ ತ್ವಂ ತವಾಚಾರ್ಯತ್ವಮಞ್ಜಸಾ।
ಮಮಾಚಾರ್ಯ ಮತಂ ಪೃಚ್ಛ ಕಿಮಾಚಾರ್ಯತ್ವ ಸತ್ಫಲಮ್॥74॥

ಅಚ್ಯುತಂ ಸ್ಮರ ವಿಪ್ರೇಶ ಕಶ್ಚುತಿಂ ನ ತ್ಯಜೇದಿಹ।
ಸ್ವಚ್ಛಮೂರ್ತಿಸ್ಮೃತೇ ವಿದ್ವನ್ ಪೃಚ್ಛ ಮಾಮೇವ ತಂ ಪ್ರಭುಮ್॥75॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಮಮ ವೃನ್ದಾವನೇ ಸದಾ।
ಸದ್ವೃನ್ದಾನಾಂ ವದಸ್ವ ತ್ವಂ ಮದ್ವೃನ್ದಾವನ ವೈಭವಮ್॥76॥

ಅಹಂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತಶ್ಚಾಪಿ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮತೇ ಸುತ।
ಕೋ ದಕ್ಷಶ್ಚಕ್ಷುಷಾ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಮತ್ತೇಜಃ ಸಾಕ್ಷಿಗೋಚರಮ್॥77॥

ವಿಪ್ರ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮೇವೇತತ್ಸರ್ವಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮೇವಚ।
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಸಿದ್ಧಂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ಗ್ರಾಹ್ಯಂ ತೇ ಸಾಕ್ಷಿಣಂ ವಿನಾ॥78॥

ತತ್ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೇಽಪಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಾನ್ತರಾಕಾಙ್ಕ್ಷಾಭವೇದಿಹ।
ತತ್ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೇಪಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಾನ್ತರಬುದ್ಧಿಶ್ಚ ಜಾಯತೇ॥79॥

ಏವಂ ಚೇದನವಸ್ಥಸ್ಯಾತ್ತಾಪ್ಯವಸ್ಥಾಪ್ಯವಸ್ಥಿತಾ।
ನ ಜಾಯತೇ ಪ್ರಜಾನಾಂ ತು ಜಾನೇ ಕುಬ್ಜಾಪತೇಃ ಪ್ರಿಯಮ್॥80॥

ತ್ವಾಂ ತು ಮಾ ತಾತ ಬುದ್ಧ್ಯಾತ್ವಂ ಸತ್ರಕರ್ಮ ಸದಾಕುರು।
ಅಹಂ ವಿಮಾನಮಾರುಹ್ಯ ಚಾಮಾನವಸಮನ್ವಿತಃ॥81॥

ಕುಮಾನವಗತಿಂ ಹಿತ್ವಾ ಸುಮಾನವಸಮೀಪಗಃ।
ತತೋಽವರುಹ್ಯ ತಸ್ಮಾತ್ತು ತಮೂಹ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮಮ್॥82॥

ತತ್ಕರ್ಣೇ ಸ್ವರ್ಣಸಙ್ಕೀರ್ಣಾಭರಣೇ ವಚ್ಮಿ ವಿವಿಚ್ಯ ತಾಮ್।
ಶ್ಲೋಕಾನ್ ವೈ ಪಞ್ಚ ವಾ ಸಪ್ತ ನವ ವಾ ದಶ ವಾಷ್ಟ ವಾ॥83॥

ತ್ರೀನ್ ವೈಕಂ ಪಞ್ಚದಶ ಚ ದ್ವಾದಶಾದಿ ಕ್ರಮಾದಿಹ।
ತತೋಽನ್ತರ್ಧಾನಮಾಸಾದ್ಯ ಸೀಮಾದ್ಯನ್ತಂ ಗತೋಽಸ್ಮ್ಯಹಮ್॥84॥

ಸ್ವರ್ಗಾದಿ ಭರ್ಗಲೋಕಾನಾಂ ಗರ್ಗಾದಿಮುನಿಭಿಃ ಸಹ।
ಪೂರ್ವಂ ಮದ್ಧೃತ ಸ್ರಗ್ಗನ್ಧಶುದ್ಧಗನ್ಧಂ ಚ ಜಿಘ್ರತಿ॥85॥

ಶ್ರುದ್ಧಾ ಸಮಿದ್ಧ ಸದ್ಬುದ್ಧೌ ಧೈರ್ಯಾದ್ಧತ್ತೇ ಮದೀರಿತಮ್।
ಏವಂ ಸ್ವಪ್ನಕ್ರಮಂ ವಿಪ್ರೇ ಮಾನಿನ್ ಜಾನೀಹಿ ತ್ವಂ ಸದಾ॥86॥

ಕಾನೀಹ ಸುಕೃತಾನ್ಯಸ್ಯ ತ್ವನ್ತು ಮಾನಾದಿಕಾನ್ ಕುರು।
ಶ್ರೀಮದ್ವಾಗೀಶಸಞ್ಜಾತವಾದಿರಾಜಾಖ್ಯ ಸನ್ಮುನೇಃ॥87॥

ಗತಿರ್ನಾಜಾತಾ ಚಾತ್ರೈವ ಭ್ರಮತೇ ಶ್ರವತೇಽನಿಶಮ್।
ಇತಿ ಜಾನನ್ತಿ ಯೇ ಮರ್ತ್ಯಾಃ ಪತಿತಾ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ॥88॥

ಪತನ್ತಿ ಪಿತೃಭಿಃ ಸಾರ್ಧಂ ವಿತತೇ ನರಕೇ ಸುತ।
ಸ ವೈ ಮಹಾನುಭಾವೈಶ್ಚ ಮೋದತೇ ವಿಷ್ಣುಮನ್ದಿರೇ॥89॥

ಇತಿ ಜಾನನ್ತಿ ಯೇ ಮರ್ತ್ಯಾ ಅಪ್ಯಮರ್ತ್ಯತ್ವಗಾಮಿನಃ।
ಮೋದನ್ತೇ ದಿವ್ಯಲೋಕೇಷು ನಾಕಾದಿಷು ನ ಸಂಶಯಃ॥90॥

ಏವಂ ಶಶ್ವತ್ಸುಪ್ರಸನ್ನೋಽಸ್ಮಿ ಪುತ್ರ ಸತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಾ ತೇ ಜಾಯತೇ ಕಾತ್ರ ಶಙ್ಕಾ।
ಮತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಣಾತ್ಪ್ರಾಣನಾಥಪ್ರಿಯೇಽಸ್ಮಿನ್ ಕೃಷ್ಣೇ ಭಕ್ತಿಂ ಕುರು ಮನ್ತ್ರೇಣ ಪುಷ್ಣನ್॥91॥

ಹೇ ಪುತ್ರ ತವ ಪಾಪಾನಿ ಚಾಪಾನೀವ ನಮನ್ತಿ ಚ।
ದಿನೇ ದಿನೇ ಕಲಾವೃದ್ಧಿರ್ವದನೇ ಮದನಂ ವಿನಾ॥92॥

ಜಾಯತೇ ಕಾಯತಶ್ಚಾಪಿ ಮಾಪತೇ ತ್ವಾಯತೇ ಕ್ಷಣ।
ತವ ಪಾಪಾನಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ವರ್ಮಾಣಿ ಧೃತವಾನಸಿ॥93॥

ಮತ್ಕೃಪಾಪಾತ್ರರೂಪಾಣಿ ವೈರಿಣಾಂ ಮಾರಕಾಣಿ ಚ।
ತಸ್ಮಾತ್ತವ ನ ಭೀತಿರ್ವಾ ಮಮ ವಾ ನಾಸ್ತಿ ಪಾರ್ಥಿವಾತ್॥94॥

ಮಾನಂ ವೈ ಜಾಯತೇ ಕಾಮಂ ಮಾನಿಂ ಸ್ತವ ನ ಚಾನ್ಯಥಾ।
ತಸ್ಮಾನ್ಮಮ ಪದೇ ನಿತ್ಯಂ ಭಕ್ತಿಂ ಕುರು ಸುತೋತ್ತಮ॥95॥

ವಿತತಾಂ ಕೀರ್ತಿಮಾಪ್ನೋತಿ ಸತತಂ ಚ ಭವಾನಿತಿ।
ವಾದಿರಾಜಾಗ್ರತಃ ಕ್ಷುದ್ರರಾಜಕಾರ್ಯಂ ಕುತಃಸುತ॥96॥

ವಾದೀಭಮೃಗರಾಜೋಽಹಂ ವಾದಿರಾಜೋ ಹರಿಂ ಭಜೇ।
ರಾಜ್ಞಾಂ ಕಾರ್ಯೇಣ ಮೇ ಕೃತ್ಯಂ ಪ್ರಾಜ್ಞ ಕಿಂ ವದ ಮದ್ವಿಧೇಃ॥97॥

ಈಶ್ವರಸ್ಯೈವ ಸಙ್ಕಲ್ಪೋ ಯಥಾ ಚಾಸ್ತಿ ತಥಾ ಭವೇತ್।
ತಸ್ಮಾಲ್ಲೋಕಸ್ಯ ವಾರ್ತಾಂ ಮಾಂ ನ ಶ್ರುಣುಶ್ವಾದ್ಯ ಗಚ್ಛತು।
ರಾಜ್ಞಾಂ ಪಾಪಾತ್ಮನಾಂ ವಾರ್ತಾ ಸತಾ ಮಾರ್ತಿಪ್ರದಾ ಧ್ರುವಮ್॥99॥

ತಸ್ಮಾತ್ ತ್ವಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಶ್ರೀಮನ್ ವದ ಮದ್ಗುಣವೈಭವಮ್।
ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಗುಣಸಮ್ಭೂತಿಂ ಶೃಣು ತ್ವಂ ಗುಣಿನಾಂ ವರ॥100॥

ಪುನಃ ಪುನಃ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯೇಽಹಂ ತದ್ಗುಣೌಘಾನಪಿ ದ್ವಿಜ।
ಶನೈಃ ಶನೈಃ ಶೃಣು ತ್ವಂ ಹಿ ಮದನ್ತರ್ಯಾಮಿಣೋ ಹರೇ॥101॥

ಅಥಾಪಿ ನ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಹ್ಯವಿಶ್ವಾಸಾತ್ಮನಃ ಕಲೇಃ॥102॥

ಮಿಥ್ಯಾಮತಿಃ ಸ್ವರೂಪತ್ವಾತ್ತನ್ನೈವೇತಿ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯತಿಃ।
ಕಾಪುರುಷಹೃನ್ಮಧ್ಯಸ್ಥಃ ಕೋಪ ಏವ ಭವಿಷ್ಯತಿ॥103॥

ಶಾಪಂ ತದಾ ಪ್ರದಾಸ್ಯಾಮಿ ಪಾಪಪೂರುಷರೂಪಿಣಃ।
ಏವಂ ಸರ್ವಂ ಜಗನ್ನಷ್ಟಂ ಕಷ್ಟಾತ್ಕಷ್ಟಂ ಚ ಯಾಸ್ಯತಿ॥104॥

ಸ್ಪಷ್ಟಾತ್ ಸ್ಪಷ್ಟತಮಂ ಲೋಕೇ ನಾರಕಂ ಯಾತಿ ದಾರಕ।
ತಸ್ಮಾತ್ಕಲಿಯುಗೇ ಘೋರೇ ಸೌರೇರ್ಲೋಕಂ ತು ಯಾಸ್ಯತಃ॥105॥

ಪಶ್ಯತೋ ದುಃಖರೂಪಾಣಿ ನೀರಾಣೀತಿ ಚ ತಾನ್ ಪ್ರತಿ।
ನ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವೃತ್ತಾನ್ತಂ ಧ್ವಾಙ್ಕ್ಷವೃತ್ತಿಂ ಚ ಕಾಙ್ಕ್ಷತಃ॥106॥

ಸಾಕ್ಷಿಸಿದ್ಧಂ ತು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಾಯೋಗ್ಯಂ ಕಾಙ್ಕ್ಷಿತಮೀಕ್ಷಯಾ।
ವಕ್ತವ್ಯಮೇವ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ನಾವಕ್ತವ್ಯಂ ಕದಾಚನ॥107॥

ಏತತ ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿ ದೇವಾನ್।
ದೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥108॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥109॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರ ಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಮ್॥110॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತೀಃ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕವಾಗೀಶತೀರ್ಥಕರಕಮಲಸಞ್ಜಾತ ಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜಪೂಜ್ಯಚರಣೋದಿತ ಸ್ವಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ ದ್ವಾದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ॥

॥ ಅಥ ತ್ರಯೋದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥13॥

ವಾದಿರಾಜಾಖ್ಯ ಭಟ್ಟನ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟಂ ವದ ಸುತುಷ್ಟಿದ।
ಪುಷ್ಟಗಾತ್ರಂ ಚ ಮದ್ದತ್ತಾತ್ಸುಷ್ಠುಪಾಟವಸಂಯುತಮ್॥1॥

ಕಾಷ್ಠಭಾರಸ್ಯ ಚೋದ್ಧಾರೇ ಕಷ್ಟಾತ್ಕಷ್ಟಕೃತಿಂ ಶಠಮ್।
ಪಟ್ಟವರ್ಧನಶುಣ್ಠಾಗ್ರ್ಯಂ ಮತ್ಕೃತಿಂ ಚ ಪಠೇತಿ ತಮ್॥2॥

ಏತತ್ಪದ್ಯತ್ರಯಂ ವಿದ್ವನ್ ವದಸ್ವಾದ್ಯ ಸದಾ ಬುಧಮ್।
ವೇದವೇದ್ಯ ಸದಾರಾಧ್ಯ ಶುದ್ಧ ಮತ್ಪಟ್ಟವರ್ಧನಮ್॥3॥

ಅಹಂ ಪಾಲಿತವಾನೇತದ್ಧಿನಪರ್ಯನ್ತಮೇವ ಚ।
ಇದಾನೀಂ ತು ಹರಿಷ್ಯಾಮಿ ತದ್ಧನಂ ಮಾನವರ್ಧನಮ್॥4॥

ಪುತ್ರ ಪುತ್ರ ತವಾರ್ಯಾಣಾಂ ಬುದ್ಧಿರೇವ ವಿವರ್ಧತೇ।
ತತ್ರ ತತ್ರ ಚ ಮತ್ಕಾರ್ಯಂ ಶುದ್ಧಬುದ್ಧಿಗತಂ ಕುರು॥5॥

ವೃದ್ಧಂ ಬುದ್ಧಿಮತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಬದ್ಧಭಕ್ತಿಂ ಚ ಮತ್ಪದೇ।
ಶುದ್ಧಂ ಕೃದ್ಧಂ ಚ ದಾರಿದ್ರ್ಯಾತ್ ದಾರದಿಷು ಚ ಮಾ ತ್ಯಜ॥6॥

ಏವಂ ನೀತಿಂ ಮಯಾ ನೀತಾಂ ಸೀತಾಂ ಮಾ ತಾತ ತತಾಂ ತ್ಯಜ।
ತ್ರಾತಾಹಂ ತ್ವಾಂ ಸದಾ ಕಾನ್ತ ಮಾಂ ತಾತಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜ॥7॥

ಮನುಷ್ಯಾಧಮ ತೇ ಶಙ್ಕಾಂ ಸುನಿಶ್ಶೇಷಾಂ ತ್ಯಜಸ್ವ ಚ।
ಭವಿಷ್ಯಸ್ಯನ್ಯಥಾ ಪ್ರೇತಃ ತ್ವಂ ನ ಶಿಷ್ಯಸಿ ಸರ್ವಥಾ॥8॥

ಕುಮತಿಂ ತ್ಯಜ ಜೀವ ತ್ವಂ ಸುಮತಿಂ ಭಜ ಸರ್ವಥಾ।
ಸತ್ಕುರು ದ್ವಿಜವಾಕ್ಯಂ ತು ತತ್ಕುರುಷ್ವಮಯೋದಿತಮ್॥9॥

ಅನ್ಯಥಾ ನರಕಂ ಯಾಸಿ ಸುರಕಮ್ಪಿತದೇಹವಾನ್।
ಕ್ರಕಚೈರ್ದಾರ್ಯತೇ ತ್ವಂ ಹಿ ಸುಕೃತೈರ್ಹೀನತಾಂ ವ್ರಜೇಃ॥10॥

ಜೀವ ಜೀವ ಕುತೋ ಯಾಸಿ ನರಕಂ ನರಕಮ್ಪನಮ್।
ಜೀವ ಜೀವ ಹರೇರ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ಇಹೈವ ಶರದಾಂ ಶತಮ್॥11॥

ಜೀವ ಜೀವ ಗುರೌ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಮಯಿ ಕಾರುಣ್ಯವಿಗ್ರಹೇ।
ಜೀವ ಜೀವ ಸ್ವಪುಣ್ಯೇನ ಕರ್ಮಣಾ ಶರದಾಂ ಶತಮ್॥12॥

ಮನುಷ್ಯಾಧಮ ತೇ ವಾಚಾ ತ್ವಾಚಾರ್ಯೋಽಯಂ ನ ಭೀತಿಯುಕ್।
ಸ್ವಚಾರಿತ್ರ್ಯಂ ಚ ಮೇ ಸರ್ವಂ ವಿಚಾರ್ಯೈವಂ ವದಿಷ್ಯತಿ॥13॥

ತಸ್ಮಾಚ್ಛೃಣೋಷಿ ಚೇದೃತ್ತಂ ಶೃಣುಷ್ವ ತ್ವಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ।
ನೋ ಚೇದ್ಗಚ್ಛಸ್ವ ದೂರಂ ತು ದಾರುಣಂ ನರಕಂ ತಥಾ॥14॥

ಸ್ವರ್ಗಂ ವೈ ಗನ್ತುಕಾಮಶ್ಚೇದ್ಭರ್ಗಲೋಕಂ ಸುಖೋತ್ಕಟಮ್।
ನಿರ್ಗತೋ ನ ಭವಸ್ವ ತ್ವಂ ಸರ್ಗಾನ್ಮದ್ವಚನಸ್ಯ ತು॥15॥

ಪರಲೋಕಪ್ರವೃತ್ತೇಶ್ಚ ಪ್ರವಕ್ತೃತ್ವೇ ಪ್ರಭೋರ್ಮಮ।
ಪ್ರಭುತ್ವಂ ಚಾಸ್ಯ ಮೇ ದತ್ತಂ ವಿಪ್ರಸ್ಯಾಶು ಪ್ರಗೃಹ್ಣತಃ॥ 16॥

ತಸ್ಮಾದ್ ದ್ವಿಜೀನ ಸುಜನೈಃ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ।
ಸಮಾಜೇ ಸಜ್ಜನಾನಾಂ ಚ ಶ್ರೋತವ್ಯಂ ನಿಜಮೀಪ್ಸುಭಿಃ॥17॥

ಹೇ ಜೀವ ಜೀವ ಸಕಲೇಶ್ವರಜೀವಭೇದಂ
ಜಾನೀಹಿ ಜೀವಗತಮೇವ ಜನೇಷು ಧೀಮನ್॥
ಕೋ ಮಾನವಸ್ತವ ಸಮಾನಸುಮಾನವೇಷೋ
ಜ್ಞಾನಾದಿಗೂಹನಪರೋ ನ ಮನೋಽನುಸಾರೀ॥18॥

ಅಹಂ ಜ್ಞಾನಿಪ್ರಿಯೋ ನಿತ್ಯಂ ಜ್ಞಾನಿನೋಽಪಿ ಮಮ ಪ್ರಿಯಾಃ।
ನೈವಾಜ್ಞಾನೀ ಮಾನಯುಕ್ತಃ ಶ್ವಾನಯೋನಿಶತಂ ವ್ರಜೇತ್॥19॥

ಮಮ ನನ್ದನ ವಿಜ್ಞಾನಂ ಭಾನುತೇಜೋನಿಭಂ ಶುಭಮ್।
ಶೃಣು ಮೋಹನ ಮತ್ಪುಣ್ಯಂ ಕಾರಣಂ ಕುಜ ನಾನ್ಯಥಾ॥20॥

ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಸಿದ್ಧಮೇತದ್ಧಿ ತೇಜಸಾ ಚ ಪ್ರಕಾಶ್ಯತೇ।
ಸ್ಥೂಲಂ ಪ್ರಕಾಶಕಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ನತು ತೇಜಃ ಪ್ರಕಾಶಕಮ್॥21॥

ದೂರಸ್ಥಪುರುಷಸ್ಯಾಪಿ ಜ್ಞಾನಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಪ್ರಕಾಶಕಮ್।
ಕ್ವಚಿತ್ಕಂ ತೇಜಸಃ ಸಾಹ್ಯಂ ಬಾಹ್ಯಸಾಧನಮೇವ ಹಿ॥22॥

ಅನ್ತರಂ ತು ತಮಃ ಕಾನ್ತ ಜ್ಞಾನಂ ತು ಹರತೇಽನಿಶಂ।
ಜ್ಞಾನಂ ಮಾನೇನ ಚಾನೀತಂ ಹೀನಂ ವಿಷಯಮಾನಿನಮ್॥23॥

ಶ್ವಾನ ರೂಪಂ ಮುನಿಂ ಚಾಪಿ ಕುರುತೇ ಚ ನಿವರ್ತನಮ್।
ಜ್ಞಾನಂ ತು ಮೌನಿನಾಂ ಮುಖ್ಯಂ ಕಾನನೇ ವಾಸಿನಾಂ ಮುನೇ॥24॥

ಶ್ವಾನಜನ್ಮನಿ ದೂರಾಣಿ ಸ್ವಯಂ ನಿತ್ಯಂ ಕರೋತಿ ಚ।
ತಸ್ಮಾತ್ ಜ್ಞಾನೀ ಸದಾ ಪೂಜ್ಯಃ ಪೂಜ್ಯಾತ್ಪೂಜ್ಯತಮಃ ಸ್ಮೃತಃ॥25॥

ಅಹಂ ಜ್ಞಾನಿಪ್ರಿಯೋ ನಿತ್ಯಂ ಜ್ಞಾನಿನೋಽಪಿ ಮಮ ಪ್ರಿಯಾಃ।
ನೈವಜ್ಞಾನೀ ಮಾನಯುಕ್ತಃ ಶ್ವಾನಯೋನಿಶತಂ ವ್ರಜೇತ್॥26॥

ಮಮೋಪದೇಶವಾಕ್ಯಾನಿ ಶ್ವಾಸಮಾತ್ರಾವಶೇಷಿತಾಃ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಖಾಸಾದಿ ದೋಷೈಶ್ಚ ಮುಚ್ಯನ್ತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ॥27॥

ಮಮೋಪದೇಶವಾಕ್ಯಾನಿ ಸರ್ವಾಭೀಷ್ಟಪ್ರದಾನಿ ಚ।
ಶ್ವಾನಾದಿಹೀನಜನ್ಮಾನಿ ನಿರಾಕುರ್ವನ್ತಿ ನಾನ್ಯಥಾ॥28॥

ಹೇ ಪುತ್ರ ವೃತ್ತಶ್ಲೋಕಾನಾಮನ್ತೇ ಯೋಜ್ಯ ಫಲಶ್ರುತೀನ್।
ಶ್ಲೋಕಾನ್ ವೈ ಶೋಕವಿಚ್ಛೇದಂ ಕುರ್ವತಃ ಸಾರ್ಥಕಾನ್ ಕುರು॥29॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಶನಚಿನ್ತಾ ಮಾಸ್ತು ಅಮ್ಭ್ರಣೀ ತವ ದಾಸ್ಯತಿ।
ಕಾಮಣಿಂ ಮಾ ಭಜ ತ್ವಂ ಮತ್ಪುತ್ರಚಿನ್ತಾಮಣಿಂ ಭಜ॥30॥

ಅಷ್ಟಾಧ್ಯಾಯನ್ ಕುರು ಸ್ಪಷ್ಟಂ ಶಿಷ್ಟ ಕಾಠಿಣ್ಯವರ್ಜಿತಾನ್।
ಪುಷ್ಟಾರ್ಥಾನರ್ಥಿನೋಽಭೀಷ್ಟಂ ದದತಃ ಪಠತೋಽನಿಶಮ್॥31॥

ಯೇ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಾಃ ಕೃತಕೌತುಕಾಃ ಸದಾ ಸೀತಾಪತಿವ್ಯಾಸಸುತಾದಯೋಮಮ।
ಭಕ್ತಾಶ್ಚ ಸರ್ವೇಽಪಿ ಸುತತ್ವವಾದಿನಾಮಙ್ಗೀಕೃತಾ ಮತ್ಕೃತಿರಸ್ತು ಸರ್ವದಾ॥

ಇತಿಶ್ರೀತ್ಯಾದಿ ವಾಕ್ಯಾನಿ ಮಯಾನುಕ್ತಾನ್ಯಪಿ ಪ್ರಿಯ।
ಪ್ರತ್ಯಧ್ಯಾಯೇ ತ್ವಯಾ ಚಾನ್ತೇ ಪ್ರಯೋಕ್ತವ್ಯಾನಿ ಚಾಜ್ಞಯಾ॥33॥

ಸಮಾಪ್ಯಾಖ್ಯಾನಮೇತದ್ವೈ ಮದ್ವೃನ್ದಾವನನಾಮಕಮ್।
ಸದ್ವೃನ್ದಾನಾಂ ಚ ಮಧ್ಯೇ ಚಾನನ್ದೀಕುರು ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಮ್॥34॥

ಆಚಾರ್ಯಶಬ್ದ ಪ್ರವೃತ್ತೌ ನಿಮಿತ್ತಂ ಚಾಸ್ತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ।
ಮಮಾಪೂರ್ವಗುಣಾನಾಂ ತು ಪ್ರವಕ್ತೃತ್ವಂ ದಿನೇ ದಿನೇ॥35॥

ಶ್ರೋತ್ರಿಯಃ ಶಾಸ್ತ್ರವೇತ್ತಾ ಚ ಕೃಪಾಪಾತ್ರೋ ಮಮಾತ್ರ ತು।
ಸತ್ಪಾತ್ರತ್ವಂ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ತದಾಪಿ ಗ್ರಾಹ್ಯಮೇವ ಹಿ॥36॥

ಸುಕ್ಷೀಣಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ವಿದ್ವನ್ ಗುಣಿನಂ ಫಣಿನಂ ಭಣ।
ನನ್ದನ ಶೃಣು ಮೇ ವಾಣೀಂ ಗುಣಭೂಷಣಕಾರಣ॥ 37॥

ಮಮಾಜ್ಞಾಧಾರಣೇಶಾನಂ ಮಮ ಪ್ರಾಣ ಭಣಾಧುನಾ।
ಚಿನ್ತಾಮಣೇ ದರಿದ್ರಾಣಾಂ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಪ್ರಾಣಭೂಷಣ॥38॥

ಶಕ್ತಃ ಕಸ್ತ್ವದ್ಗುಣಮಣೀನ್ ವರ್ಣಿತುಂ ಭಣಮಾಂ ವಿನಾ।
ಶೇಷಸ್ಯ ಗುಣಸಮ್ಭೂತಿವರ್ಣನೇ ಗುಣಭೂಷಣ॥39॥

ಗುಣಜ್ಞ ಪ್ರಾಣತೇ ಕಾಣೋ ಹ್ಯಕ್ಷಿಣಾಂ ಮನುತೇ ನು ಕಿಮ್।
ತಸ್ಮಾತ್ ತ್ವದ್ಗುಣಸಮ್ಭೂತಿಮಹಮೇವ ಮುನೀಶ್ವರಃ॥40॥

ಜಾನಾಮಿ ಮಾನವೇ ಚಾನ್ಯೋ ನ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಸುಮಾನವ।
ಸಂಸಾರಕ್ಲೇಶತಸ್ತೋಕ ಶ್ಲೋಕಂ ತ್ವಂ ತ್ಯಕ್ತವಾನಸಿ॥41॥

ಏವಂ ತೇ ಶೋಕಹರ್ತಾ ಕೋ ಮಾಂ ವಿನಾ ಕೋವಿದೋ ವದ।
ದಕ್ಷಿಣೇ ಕರ್ಣರನ್ದ್ರೇ ಚ ತನ್ದ್ರೀ ನ ಸ್ಯಾತ್ ಯಥಾ ತವ॥42॥

ಮನ್ದ್ರಮಧ್ಯಮತಾರೈಶ್ಚ ಸಧ್ರೀಯನ್ತೇ ವಚಾಂಸಿ ನಃ।
ಇತ್ಯೇಕಂ ಶ್ಲೋಕಮುಖ್ಯಂ ಮೇ ಪುನರ್ವಚ್ಮಿ ಶುಕೇ ಯಥಾ॥43॥

ಪಾಕಶಾನಸಲೋಕಂ ಚ ಪುನರ್ಯಾಮಿ ಯಥಾಗಮಮ್।
ಯತ್ಕರ್ಣೇ ಕಾಮಣಿಂ ತ್ವಂ ಹಿ ಧೃತವಾನಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ॥44॥

ತತ್ಕರ್ಣೇ ದಕ್ಷಿಣೇ ಸ್ವಚ್ಛಂ ಮಣಿಂ ತ್ವಂ ಧೃತವಾನಸಿ।
ಪಶ್ಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಮೇತನ್ಮೇ ವಿಪರೀತಂ ತವಾಧುನಾ॥45॥

ಕರ್ಣಸ್ಯಾಭರಣಂ ವಿಪ್ರ ಶೃಣು ಮೇ ವಚನಂ ತ್ವಹೋ।
ಕುತೋ ದಕ್ಷಿಣಮತ್ಕರ್ಣೇ ಕಾಮಣಿಃ ಕುಣಪೋತ್ತಮ॥46 ॥

ವಾಮಕರ್ಣೇ ಧರಸ್ವ ತ್ವಂ ಕಾಮಣಿಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮ।
ಮಮೋಪದೇಶಕರ್ಣೇ ತು ಸನ್ಮಣಿಂ ತ್ವಂ ತು ಮಾ ತ್ಯಜ॥47॥

ಅಹಂ ಶತಂ ಸಹಸ್ರಂ ವಾಪ್ಯಯುತಂ ನಿಯುತಂ ತಥಾ।
ಲಕ್ಷಂ ಲಕ್ಷಣಸಮ್ಪನ್ನ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಶಿಕ್ಷನ್ ಜನಾನ್ ಕ್ಷಣಾತ್॥48॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋಽಯಂ ನ ಗೃಹ್ಣಾತಿ ಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಸುಮನಾ ಅಪಿ।
ಶೃಣುತೇ ಚಾನ್ನಯತ್ನಂ ಚ ಮನುತೇ ಋಣಮೋಚನಮ್॥ 49॥

ಶ್ರುಣುತೇ ಲೋಕವಾರ್ತಾಂ ಚ ಭಣತೇ ಸ್ವಯಮಪ್ಯಹೋ।
ಮಯೋಕ್ತಶ್ಲೋಕಸತ್ಪಾಕೇ ಶೋಕವಿಚ್ಛೇದಕಾರಕೇ॥50॥

ಏಕಂ ವಾರ್ಧಂ ಚ ಸಾರ್ಧಂ ವಾ ಶ್ಲೋಕಂ ತ್ಯಜತಿ ಕಾಕಧೀಃ।
ಅತೋ ನ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ॥51॥

ಗಹ್ವರೇಣ ಸುರಾಣಾಂ ಚಾಸುರಾಣಾಂ ತು ತಥೈವ ಚ।
ಗ್ರನ್ಥರತ್ನಸ್ಯ ಬಾಹುಲ್ಯಾತ್ಸಾಫಲ್ಯಾದ್ವಚನಸ್ಯ ಮೇ॥52॥

ಅಯೋಗ್ಯಜನಮೋಹೇನ ಸ್ವಯೋಗ್ಯಗತಿಮಿಚ್ಛತಾಮ್।
ಸುಜನಾನಾಂ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುಜನಾನ್ ಭಜತಾಂ ತಥಾ॥53॥

ನ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಸೂಕ್ಷ್ಮವೃತ್ತಾನ್ತಂ ಧ್ವಾಙ್ಕ್ಷವೃತ್ತಿಂ ಚ ಕಾಙ್ಕ್ಷತಾಮ್।
ಗೇಹಂ ಗತ್ವಾ ಸ್ವದೇಹಂ ಚ ಗೂಹಯಿತ್ವಾ ಮಹದ್ಭಯಾತ್॥54॥

ತೇಽಪಿ ಸೂನೃತವಾಕ್ಯಂ ಚೇದ್ವದನ್ತಿ ಕುಜನಾ ಅಪಿ।
ಹೃಷ್ಟಾಃ ಪುಷ್ಟಾಃ ಭವನ್ತ್ಯದ್ಧಾ ಮನಸಾ ದೇಹತಸ್ತಥಾ॥55॥

ಪುರುಷಂ ಚೇದ್ವದನ್ತ್ಯೇತೇ ಕಲುಷೀಕೃತ ಬುದ್ಧಯಃ।
ಅಹಮೇತಾದೃಶಾನ್ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಜನಾನ್ನಪ್ರತಿ ಪುತ್ರಕ॥56॥

ತಸ್ಮಾದಲಂ ತಾವದೇವ ಯಾವದೀಶ್ವರಪ್ರೇರಿತಮ್।
ಕಾರಿತಂ ಚೇದನೇದಂ ತು ತಾರಿತುಂ ಭವಸಾಗರಾತ್॥57॥

ಮಾರಿತುಂ ದೈತ್ಯಕೂಟಂ ಚ ಪಾರತನ್ತ್ರ್ಯಾದ್ ದ್ವಿರೂಪತಃ।
ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇನ ಶೃಣ್ವನ್ತಿ ಮಾನವಾಃ।
ದಾನಾವಾನಾಂ ಗತಿಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಶ್ವಾನಜನ್ಮಾನಿ ಯಾನ್ತು ತೇ॥58॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತೇ ಮಮ ಕೃತಿಂ ನಿತರಾಂ ಸುತಸ್ಯ
ಸೀತಾಪತೇಶ್ಚ ಕೃತಕೃತ್ಯಗತೇಃ ಪ್ರಯತ್ನಾತ್।
ನಿತ್ಯಂ ತು ತತ್ರ ಗತ ಏವ ಚ ತ್ವನ್ತು ಹಿತ್ವಾ
ಕೃತ್ಯಂ ತವಾಪಿ ಪತಿತಾನಪಿ ಪಾವಯನ್ತೀಮ್॥59॥

ಶ್ರಾವಯಾಜ್ಞಾಂ ಮಯಾ ದತ್ತಾಂ ಧೃತ್ವಾ ಶಿರಸಿ ಪಾಲಯ।
ಅವಾಮಿ ತ್ವಾಂ ಸದಾ ಯತ್ನಾತ್ತವಾಯುರ್ವೃದ್ಧಿಮೇಷ್ಯತಿ॥60॥

ಹೇ ದಾಸಾಃಸನ್ತಿ ಲೋಕೇ ಚ ಕೇ ದಾಸಾಸ್ತು ಭವಾದೃಶಾಃ।
ಕೋ ದಾಸತ್ವಮವಾಪೇಹ ಖೇದಾತ್ಸರ್ವೇ ಪುನರ್ಗತಾಃ॥61॥

ಮಮ ಸಙ್ಗೀತಲೋಲಾಶ್ಚ ಮದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚ ಸುನಿರ್ಮಲಾಃ।
ಭವತಾಂ ಕಮಲಾದೇವೀ ಗೇಹೇ ತಿಷ್ಠತು ಲಾಲಿತಾ॥62॥

ಯೂಯಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಮಮಾಖ್ಯಾನಪರಾನ್ ಬಹೂನ್।
ಶ್ಲೋಕಾನ್ ಸಙ್ಗೀತಸಂಸ್ಥಾನ್ವೈ ಹ್ಯಙ್ಗೀಕುರ್ವಧ್ವಮಞ್ಜಸಾ॥63॥

ಇದಮೇವ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯಂ ಭವತಾಂ ಮಮ ಪೂಜನಮ್।
ಇದಮೇವ ಮಹಾಪ್ರೀತಿಸಾಧನಂ ಭವತಾಂ ಮತಮ್॥64॥

ಭವದ್ಭಿಸ್ತು ಸುಸಙ್ಗೀತಂ ಮಾಂ ಚ ಶೃಙ್ಗಾರರೂಪಿಣಮ್।
ಶ್ರುತ್ವಾಗಾ ಅಪಿ ಸರ್ವೇಽಪಿ ನಿಸ್ಸಙ್ಗಾ ಯಾನ್ತು ಮದ್ಗತಿಮ್॥65॥

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ತ್ವಂ ಕುರು ಚಾನ್ನಯತ್ನಂ ಮದ್ವಾಕ್ಯರತ್ನಂ ಶ್ರುಣುತೇನ ಕೋಽಪಿ।
ಅನಾದರಾನ್ಮದ್ವಚನಂ ಸುತೋಽಪಿ ತೃಣೋಪಮಂ ತತ್ಕೃತವಾನಹೋಮೇ॥

ಮತ್ಸುತಾನಾದರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸರ್ವೇ ಕುರ್ವನ್ತ್ಯನಾದರಮ್|
ಅತೋ ನಿರಾಶಸ್ತ್ವಂ ವಿಪ್ರ ಭವರಾಶಿಂ ತರಸ್ವ ಹ ॥67॥

ಕುಟುಮ್ಬಭರಣಾರ್ಥಂ ಚ ಮರಣಾರ್ತಿಸಮಂ ತ್ಯಜ।
ಕರಣಂ ಚಾತಿಯತ್ನಸ್ಯ ಶರಣಂ ವ್ರಜ ಮಾಂ ಮುನಿಮ್॥68॥

ಯಾವದೀಶ್ವರದತ್ತಂ ವೈ ತಾವತೈವ ಸುಖೀ ಭವ।
ಮಾವತಾಸ್ತ್ವಂ ಸದಾ ವಿಪ್ರ ತಾವಕಸ್ಯ ವಚಃ ಶೃಣು॥69॥

ಮದ್ವಾಕ್ಯರತ್ನಮಾಶು ತ್ವಂ ಧರಕಾಲಾನ್ತರೇ ಮಮ।
ಆಲಯಂ ಯಾಸ್ಯಸೇ ವಿಪ್ರಪಾಲಕೋಽಹಂ ಸದಾ ತವ॥70॥

ವೃದ್ಧೇ ಬುದ್ಧಿಮತಾಂ ಬುದ್ಧೌ ಶ್ರದ್ಧಾ ಬದ್ಧೇ ದಯಾಂ ಕುರು।
ಕಾರುಣ್ಯಂ ಕುರು ಚಾರಣ್ಯಂ ನ ವಸ ತ್ವಂ ಮುನೀಶ್ವರ॥71॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ಮತ್ಪದಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಶರಣಂ ಕರುಣಾರ್ಣವ।
ಸ್ವಸ್ಥಚಿತ್ತೋ ಭವತ್ವದ್ಯ ಮತ್ಕೃತಿಂ ಸತತಂ ವದೇತ್॥72॥

ಸತಾಂ ಚ ಶೃಣ್ವತಾಂ ನಿತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ ಕುರು ಮಯೋದಿತಮ್।
ಪುತ್ರ ಮಾಕುರು ಲೋಭನ್ತ್ವಂ ಸತ್ರಕಾಲೋಽಯಮಞ್ಜಸಾ॥73॥

ಕುತ್ರ ಲೋಭೋ ನ ನಿನ್ದಾರ್ಹಃ ಪಾತ್ರಪಾಲೋ ಭವಾಶು ಚ।
ತನ್ಮನಸ್ಥಮಹಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಮನ್ಮನಸ್ಥಂ ತ್ವದಗ್ರತಃ॥74॥

ಶೃಣು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮುದ್ದಿಶ್ಯ ದಾತವ್ಯಂ ಕಿಞ್ಚನ ತ್ವಯಾ।
ತ್ವನ್ನಸ್ಥಮಹಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಶುಣುಷ್ವೇಕಾಮನಾಃ ಸುತ॥75॥

ಪರೇಣ ದಾಪಯಿಷ್ಯಾಮಿ ನಾಹಂ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಸರ್ವಥಾ।
ಇದಂ ತ್ವದ್ಧೃದಯಂ ವಿದ್ಧಿ ಮಮ ಯದ್ಧೃದಿ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್॥76॥

ವೃನ್ದಾವನಕೃತಿಂ ವಕ್ತುಂ ಮನ್ದಾಶನಮಿದಂ ಕುತಃ।
ತ್ವಂ ದಾನಂ ಕುರು ಕಿಞ್ಚಿದ್ವಾ ಮನ್ದಾನಾಮಪಿ ತದ್ವದ॥77॥

ಇದಂ ಹೃದಿಸ್ಥಂ ಸದ್ಬುದ್ಧೇ ಕುರು ಚಾದ್ಧಾ ಬುಧೇರಿತಮ್।
ಕ್ರೋಧಂ ಮಾ ಕುರು ವೃದ್ಧೇ ತ್ವಂ ತವಾಯುರ್ವೃದ್ಧಿಮೇಷ್ಯತಿ॥78॥

ವಿಪ್ರ ತೇ ಮತ್ಸುತೇನೈವ ದಾಪಿಯಿಷ್ಯೇಽನ್ನಮುತ್ತಮಮ್।
ತದನ್ತಃ ಪ್ರೇರಯಿತ್ವಾಹಂ ಮದನ್ತರ್ಯಾಮಿತಾಂ ಸ್ಮರ॥79॥

ಮನ್ನಾಮಧಾರ ಕೃಶದಾರಧರ ಸುತಾಗ್ರ್ಯ
ಹೇ ಧೀರ ಪೂರ್ವಗಿರಮೌರಸಪುತ್ರಕೇಽಪಿ।
ಮಾತಾ ಪಿತಾ ನ ವದತಸ್ತ್ವಪರೇ ಕುತೋ ನು
ತತ್ಕ್ಷಾಮ್ಯತಾಂ ಶುಭಮತಿಂ ಭಜ ಮತ್ಕೃತಿಂ ಚ॥80॥

ಕೃತೇ ಚಾನಾದರೇ ಲೋಕೇ ಮತ್ಕೃತೌ ಚ ತ್ವಯಾಪ್ಯಹೋ।
ಅನಾದರಂ ತು ಸರ್ವೇಽಪಿ ಕುರ್ವನ್ತ್ರ್ಯೇವ ನ ಸಂಶಯಃ॥81॥

ಅತೋ ಮಯಾ ಯದುಕ್ತಂ ತು ಪರೋಕ್ತಮಿವ ನೋ ಭವೇತ್।
ಭವ ಮನ್ನಾಮಧಾರಾಗ್ರ್ಯತಾವಕೋಽಹಂ ನ ಸಂಶಯಃ॥82॥

ತಸ್ಮಾತ್ಕೃತಿಂ ಮಮ ತ್ವತ್ರ ಪುತ್ರವತ್ಪಠ ಪಾಠಕ।
ಕಾಠಕಸ್ಯ ಯಥಾ ಪಾಠಂ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಋಷಯಃ ಸದಾ॥83॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ವಾನ್ನಕಾಮಸ್ಯ ಕೋಽನುದಾಸ್ಯತಿ ಮಾನಿನಃ।
ಅದ್ಯಾಶನೇನ ಶೂನ್ಯಸ್ಯ ತಸ್ಯಪುಣ್ಯಮನನ್ತಕಮ್॥84॥

ವಿಪ್ರಾನ್ನಸಿದ್ಧಿಪರ್ಯನ್ತಂ ಕುರ್ಯಾಂ ನಿರಶನವ್ರತಮ್।
ನೈವೇದ್ಯಂ ನೈವ ಗೃಹ್ಣಾಮಿ ತಾವತ್ಪರ್ಯನ್ತಮೇವ ಚ॥ 85॥

ಅಹಂ ಮದ್ಭಕ್ತವಶ್ಯಶ್ಚ ಅಭಕ್ತಸ್ಯಾಶುಭಪ್ರದ।
ಭಕ್ತವತ್ಸಲದೇವಸ್ಯ ಸ್ವಭಾವೋ ಭಕ್ತವಶ್ಯತಾ॥86॥

ಅಹಂ ವಿಪ್ರಮುಖೇನೈವ ಭೋಕ್ಷ್ಯೇ ಚಾನ್ನಂ ತನೌ ತಥಾ॥87॥

ಮಮೋಪದೇಶ ಕರ್ಣಸ್ಯ ಸನ್ಮಣಿಃ ಕ್ವ ಗತಃ ಸುತ।
ಜಾನೀಹಿ ಚಾಪಣಸ್ಥಸ್ಯ ವಣಿಜಃ ಪ್ರಾಪ ವೈ ವಶಮ್॥88॥

ಅನ್ನಾರ್ಥಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ಚಾಸೌ ಕರ್ಣಾಭರಣಂ ವಿಸೃಜ್ಯ ಚ।
ಆಪಣೇ ವಣಿಜೋ ಹಸ್ತೇ ಮಣಿಂ ದತ್ವಾ ಗುಣಾರ್ಣವ॥89॥

ಆನೀತವಾನ್ ಸ್ವಕಂ ಗೇಹಂ ತಣ್ಡುಲಾನ್ ಕುಣ್ಡಲೇಽತ್ಯಜತ್।
ಏತಾದೃಶೋಽಯಂ ಸುಕ್ಷೀಣೋ ಮಣಿನಾನ್ನಂ ಪ್ರದತ್ತವಾನ್॥90॥

ಪುತ್ರಮಿತ್ರಕಳತ್ರಾಣಾಂ ಸ್ವಯಂ ತು ಬುಭುಜೇ ತದಾ।
ಮತ್ಕರ್ಣಮಣಿಮಾತ್ರಂ ವಾ ತ್ಯಾಜಯಾಶು ಪಣಾರ್ಧತಃ॥91॥

ಸ್ವರ್ಣೇನ ಸಹಿತಂ ಕರ್ಣೇ ದಕ್ಷಿಣೇ ಧಾರಣಂ ತ್ವಯಮ್।
ಕರೋತು ಪುರುತೋ ವಿಪ್ರೋ ಮಮ ಕಾರುಣ್ಯರೂಪಿಣಃ॥92॥

ಏವಂ ಚ ಪಕ್ಷಪಾತೇನ ಪಕ್ಷೀಕುರ್ಯಾಂ ಅಹಂ ದ್ವಿಜಮ್।
ಸುಕ್ಷೀಣಂ ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಯಾ ವಾಚಾ ಮತ್ಕೃತೌ ಪಕ್ಷಪಾತಿನಮ್॥93॥

ಸ್ವರ್ಣೇನ ಶೂನ್ಯೇ ಮಣಿನಾ ಚ ದಕ್ಷಿಣೇ ಕರ್ಣೇ ನ ವಕ್ಷ್ಯೇ ತವ ವಿಪ್ರವರ್ಯ।
ಮತ್ಪ್ರೇರಿತಾ ದತ್ತವತೀ ಚ ತೇ ಸತೀ ನಿಷ್ಕಾರ್ಧಮಾತ್ರಂ ಮಮ ವೃನ್ದನಾಗ್ರೇ॥

ತತ್ಕರ್ಣಂ ಸ್ವರ್ಣಸಙ್ಕೀರ್ಣಂ ಕರಣಾಭರಣಂ ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ।
ಆಪಣೇ ವಣಿಜಃ ಪಾಣೌ ಕುತಸ್ತ್ವಂ ದತ್ತವಾನಸಿ॥95॥

ತದಾಗಮನಪರ್ಯನ್ತ ನ ವಕ್ಷ್ಯೇ ದಕ್ಷಿಣೇ ತವ।
ಕರ್ಣೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣತೇ ವಾಣೀಂ ಪುಣ್ಯಹೀನೋಽಸಿ ತತ್ಕ್ಷಣೇ ॥96॥

ಅತಃ ಶೀಘ್ರಂ ತದಾದಾಯ ಪುನರ್ಧರ ಧರಾಸುರ।
ಗುರೋರಾಜ್ಞಾಂ ನ ವೈರಾಗ್ಯಾನ್ನಿರಾಕುರು ನರಾಧಮ॥97॥

ಏತತ್ ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ
ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥98॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥99॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಂ॥100॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತೀಃ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕವಾಗೀಶತೀರ್ಥಕರಕಮಲಸಞ್ಜಾತ ಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜ ಪೂಜ್ಯಚರಣೋದಿತ ಸ್ವಾಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ ಅಲೌಕಿಕವಿಭಾಗೇ ತ್ರಯೋದಶೋಽದ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ॥13॥

॥ ಅಥ ಚತುರ್ದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥14॥

ಸೀತಾಪತೇ ಶುಭಕೃತೇ ವಿತತಾಂ ಚ ಕೀರ್ತಿಂ
ತ್ವಂ ಚಾತ್ರಮಿತ್ರಕೃತವಾನಸಿ ಪಾತ್ರಪಾಲ॥
ತ್ವಂಸಾರ್ಥಕಂ ಕುರು ಋಷೇಽಸ್ಯ ನಿಷಿದ್ಧಕೃತ್ಯೇ॥1॥

ಮಯಾ ನಿಷಿದ್ಧಂ ವೃದ್ಧೋಽಯಂ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಸಂಸೃತಿಪದ್ಧತೌ।
ಸದ್ಬುದ್ಧಿರಪಿ ಸಙ್ಕ್ಷುಬ್ಧಃ ಕ್ಷುಧಯಾ ತದ್ವ್ಯಧಾದ್ಬುಧಃ॥2॥

ಮತ್ಕರ್ಣಸನ್ಮಣಿ ಸ್ವರ್ಣಯುಕ್ತಂ ತ್ಯಾಜಿತವಾನಸಿ।
ವಣಿಜಃ ಪಾಣಿಗಂ ಪ್ರಾಣಿನ್ ಸುತ್ರಾಣಂ ಕುರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮ್॥3॥

ಮಣಿನಾ ವಿಲಸತ್ಕರ್ಣೇ ಮದ್ವಾಣೀಂ ದಕ್ಷಿಣೇಽನಿಶಮ್।
ಭಣಾಮಿ ಶೃಣು ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನ್ ಗುಣಮಾಣಿಕ್ಯವಾದಿನೀಂ॥4॥

ಅತೋಽಪಿ ಪುಣ್ಯವಾನ್ ಕರ್ಣೇ ಮಣಿಂ ಧಾರಿತವಾನಸಿ।
ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇನ ಗುಣಿನ್ ಧೀಮನ್ ಸುಕ್ಷೀಣೋಽಯಂ ನ ಸಂಶಯಃ॥5॥

ಇತಃ ಪರಮಹಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಸುಕ್ಷೀಣೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮೇ।
ಲಕ್ಷಣಂ ಮಮ ಸರ್ವಂ ತು ಶಿಕ್ಷನ್ ಸರ್ವಾನ್ ವಿಚಕ್ಷಣ॥6॥

ಹೇ ಶೇಷ ದೋಷರಹಿತ ಮಚ್ಛಿಷ್ಯವೃಷ ಪೋತಕ।
ಪೋಷ್ಯ ದಾರಿದ್ರ್ಯತದ್ದೋಷಂ ತ್ವಂ ಶೇಷಂ ಶೋಷಯಾಶು ಚ॥7॥

ನರಸ್ತೋತ್ರಜದೋಷಂ ತು ನರಸಿಂಹಸ್ತು ತೇರ್ನಹಿ।
ನರೋತ್ತಮ ಶೃಣು ತ್ವಂ ಹಿ ನರ ಜನ್ಮಾನಿ ನೈವ ಮೇ॥8॥

ತಸ್ಮಾನ್ಮದ್ಭಕ್ತಮುಖ್ಯಸ್ಯ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಕುರು ಸತ್ಕೃತಿಮ್।
ಮತ್ಕೃತಿಂ ಸರ್ವದಾ ವಕ್ತುಂ ತತ್ಕೃತಂ ತು ಮಮೈವ ಹಿ॥9॥

ವಿಠ್ಠಲ ಭ್ರಷ್ಟಸನ್ಮಾರ್ಗದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಂ ಚ ಮಾಟ ಭೋ।
ಕಾಷ್ಠಾಯಾಂ ತಿಷ್ಠ ಪಾಪಿಷ್ಠ ಶಿಷ್ಟದ್ರೋಹಮಿಮಂ ತ್ಯಜ॥10॥

ಶಿಷ್ಟಲಕ್ಷಣದುಷ್ಟತ್ವಂ ಪೂರ್ವಕಷ್ಟಂ ತು ಸಂಸ್ಮರ।
ಕಪಟಂ ಹೃದಿ ತಿಷ್ಠನ್ತಂ ತ್ಯಜ ವಿಟ್ಠಲ ಸಂಸ್ಫುಟಮ್॥11॥

ಏವಮೇವ ಹ್ಯವಿಶ್ವಾಸಂ ಕುರ್ವನ್ತೀತಿ ಮಯೇರಿತಮ್।
ಪೂರ್ವಮೇವ ಪರಂ ವಿಪ್ರ ಕುರುವೃತ್ತಿಂ ಚ ಮಾಧವೀಮ್॥12॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತೇ ಕೃತಿಂ ಸಾತಾಂ ಸುತಂ ಸೀತಾಪತಿಂ ವದ।
ಚರಮಾಂ ವಾ ಕೃತಿಂ ಸಮ್ಯಕ್ ಪರಮಾಂ ತು ತಯೋರ್ವದ॥13॥

ಕುರು ಮಾಪತಿಭಕ್ತಿಂ ಚ ಸಾರಮನ್ನಂ ಚ ದಾಸ್ಯತಿ।
ಏವಂ ಶೇಷಸ್ಯ ತೋಷಾರ್ಥಂ ವ್ಯಾಸಸ್ಯಾಪಿ ಶುಭಾಪ್ತಯೇ॥14॥

ಶ್ರೀಶಭಕ್ತಸ್ಯ ಮದ್ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತಸ್ಯಾಪಿ ಸದಾ ವದ।
ಏವಂ ಬುದ್ಧಿಸ್ತವಾಪೀಹ ಶುದ್ಧಕೃದ್ಧಸ್ತು ಮಾ ಭವ॥15॥

ಶ್ರದ್ಧಾಂ ಕುರು ಬುಧೋಕ್ತೌ ತು ವೃದ್ಧೇ ಸಖ್ಯಂ ಸದಾ ಕುರು।
ಶತಂ ಶತಂ ಚ ಪದ್ಯಾನಾಂ ಪ್ರತ್ಯಧ್ಯಾಯಗತಂ ಕುರು॥16॥

ಇತಿ ಪೂರ್ವಂ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ತತ್ಸತ್ಯಂ ಸಮಭೂದಹೋ।
ಮಮ ಸಙ್ಕಲ್ಪಸಿದ್ಧತ್ವೇ ಹ್ಯವಿಶ್ವಾಸಸ್ತವಾಪಿ ಚ॥17॥

ಕಾರಣಂ ಸಮಭೂತ್ಕಾಣ ಸುಕ್ಷೀಣಂ ಪಶ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮ್।
ಪುತ್ರ ಕೃತ್ರಿಮಭಕ್ತೋಽಯಂ ವಿಪ್ರೋ ನೈವ ತವಾಪಿ ಚ॥18॥

ಐಹಿಕಾಭಾವಮಾತ್ರೇಽಪಿ ಹ್ಯಮುತ್ತ್ರಾರ್ಥೋಭವಿಷ್ಯತಿ।
ತಸ್ಮಾದ್ವಿಮಾನಮಾರುಹ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋಽಯಂ ಗುಣಾರ್ಣವ॥19॥

ಮತ್ಸಮೀಪಮಥಾಗನ್ತಾ ಪಶ್ಯ ಕಾಲಾನ್ತರೇ ಸುತ।
ಆಯುಶೇಷೇ ತಥಾ ನೀತೇ ಪ್ರೀತೇ ಮಯಿ ಸುತಾಞ್ಜಸಾ॥20॥

ಹರೌ ಪ್ರೀತೇ ತಥಾ ಪ್ರೀತೇ ತ್ವಿಯಿ ಕಾ ಸೃಕುತಿಃ ಕೃತಾ।
ಸ್ತ್ರೀಸಙ್ಗಿನಃ ಕಥಂ ಚಾಸ್ಯ ಸ್ವಪ್ನೇ ವಕ್ತಿಗುರುಃ ಸ್ವಯಮ್॥21॥

ಇತಿ ಶಙ್ಕಾಪಿ ತೇ ಮಾಸ್ತು ನಿಃಸಙ್ಗೋಽಹಂ ನ ಸಂಶಯಃ।
ಅರ್ಭಕೇ ಗರ್ಭಸಂಸ್ಥೇಽಪಿ ಸ್ವರ್ಭಾನುಗ್ರಸ್ತಭಾನುವತ್॥22॥

ತವಾರ್ಭಕಃ ಪುಮಾನೇವ ಭೂಸುರೇಶ ಭವಿಷ್ಯತಿ।
ವಿಪ್ರ ತ್ವಂ ತವ ಪುತ್ರಂ ತು ಮಮ ನಾಮ್ನಾ ಸಮಾಹ್ವಯ॥23॥

ಇತಿ ಪೂರ್ವಂ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಮನುಸನ್ಧಸ್ತ್ವಬುದ್ಧಿಮನ್।
ವಿಪ್ರ ತತ್ಕೃತ್ರಿಮಶ್ಲೋಕೈಃ ಪುತ್ರ ಬುದ್ಧಿಪ್ರತಾರಕೈಃ॥24॥

ಶಸ್ತ್ರಕ್ಷತಕ್ಷಾತ್ರವತ್ತೇ ಕಾತ್ರ ಹಾನಿಃ ಪರತ್ರ ವಾ।
ತೂಷ್ಣೀಂ ತಿಷ್ಠ ಸುಶರ್ಮಿಷ್ಠ ಕಾಷ್ಠಮೌನಂ ದೃಢಂ ಕುರು॥25॥

ಶಿಷ್ಟ ಕಷ್ಟಮತಿರ್ಮಾ ತೇ ಸುಷ್ಠು ತ್ವಂ ಪಠ ಮತ್ಕೃತಿಮ್।
ಗುಣಾರ್ಣವಂ ತು ಮದ್ವಾಣೀಂ ಭಣ ಮನ್ನನ್ದನಂ ಗುಣಿನ್॥26॥

ಶೃಣು ತಸ್ಯ ಸುಧಾವಾಣೀಂ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಪಾಪನಾಶಿನೀಂ।
ಶ್ರೇಣೀಂ ಪ್ರಾಪ್ನೋಷಿ ತದ್ವಾಣ್ಯಾಃ ಶ್ರವಣಾಚ್ಛ್ರೇಯಸಾಂ ಸದಾ॥27॥

ಮನ್ನನ್ದನಪದಂ ಧನ್ಯಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ತ್ವಂ ತು ದಿನೇ ದಿನೇ।
ಕದನಂ ಮದನಾವಾಸಂ ತದನಙ್ಗೀಕುರು ಪ್ರಿಯ॥28॥

ಮನ್ನನ್ದನಗೃಹದ್ವಾರಿ ಶುನವತ್ಸಂಸ್ಥಿತೋ ಭವ।
ಶೃಣು ತದ್ಗುಣಸಮ್ಭೂತಿಂ ಭಣ ವೃನ್ದಾವನೇ ಕೃತಿಮ್॥29॥

ಇದಂ ಮೇ ಬುದ್ಧಿಚಾತುರ್ಯಂ ಕ್ರುದ್ಧಸ್ತ್ವಾಚಾರ್ಯ ಮಾಭವ।
ವೃದ್ಧ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸದಾ ಕಾರ್ಯಂ ಶ್ರದ್ಧಾವಾನ್ ಶೃಣು ಕಾರ್ಯತಃ॥30॥

ಅಹಂ ಗಚ್ಛಾಮಿ ಮಚ್ಛಾಪಃ ಸ್ವಸ್ಥಾನಾಂ ನ ಭವಿಷ್ಯತಿ।
ಕೃಚ್ಛ್ರಾತ್ ಕೃಚ್ಛ್ರತರಂ ಯಾನ್ತು ಮಚ್ಛಾಪಾತ್ಕುತ್ಸಿತಾ ನರಾಃ॥31॥

ಅಯನ್ತು ಕುಜನಃ ಕೃಷ್ಣೋಽಪ್ಯಪ್ಪಣ್ಣಃ ಫಣಿಬುದ್ಧಿಮಾನ್।
ಇತಿ ಪೂರ್ವಂ ಮಯಾಪ್ರೋಕ್ತಮನುಸನ್ಧತ್ಸ್ವ ಬುದ್ಧಿಮನ್॥32॥

ಗಾಲೀದಾನೇನ ಚೈನಂ ತು ತೋಲಯಾಮಿ ಪುನಃ ಪುನಃ।
ತಾಳಕಾಣ್ಡೇನ ತಂ ವಿಪ್ರಂ ತೋಲಯಾಮಿ ಪುನಃ ಪುನಃ॥33॥

ಏತತ್ಕೃತೌ ಸುದಾರ್ಢ್ಯಾರ್ಥಂ ಮೂಢವಿಪ್ರಮುಖೇನ ತು।
ಕಾಠಿಣ್ಯಂ ವಚ್ಮಿ ಪಾಠೇನ ಸೌಷ್ಠವೇ ನೈವ ಚಾತ್ರ ತು॥34॥

ಸ್ತ್ರೀಮುಖೇನಾಪಿ ಕಾತ್ರಾಪಿ ಶಙ್ಕಾ ಮಾಸ್ತು ಸುಪುತ್ರಕ।
ಶ್ಲೋಕಾನ್ ವಕ್ತುಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋಽಹಂ ಕಾಕಬುದ್ಧೌ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮೇ॥35॥

ತೋಕೇ ಲೋಕಾಪವಾದೇನ ಶೋಕೋ ನಾಸ್ತಿ ಮಮೇಹ ಚ।
ಪ್ರಶ್ನಂ ನ ಕುರುತೇ ತತ್ವೇ ನ ಸ್ನಾತಿ ಮಮ ತೀರ್ಥಕೇ॥36॥

ಅಶ್ನಾತಿ ಮೃಷ್ಟಮನ್ನಂ ಮೇ ಶಿಶ್ನೋದರಪರಾಯಣಃ।
ಜ್ಞಾನಿನ್ ಕಟಾಕ್ಷತಶ್ಚೋಕ್ತಂ ಜಾನೀಹಿ ತ್ವಂ ಸುಪಾಪಿನಮ್॥37॥

ಧೀಮನ್ನಕುರು ತದ್ವಾಕ್ಯಂ ಧೀಮಾನ್ ಭವ ಸದಾ ಬುಧ।
ತಲ್ಲಕ್ಷಣಂ ನ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತ್ವಾಮಾಚಕ್ಷ್ವ ವಿಚಕ್ಷಣ॥38॥

ಸಙ್ಕ್ಷೇಪತಶ್ಚೋಕ್ತಮೇತತ್ಕಾಲಕ್ಷೇಪಸ್ಯ ಶಙ್ಕಯಾ।
ತದ್ವಾಣೀಂ ನ ಶ್ರುಣು ಪ್ರಾಣಿನ್ ಪ್ರಾಣಿನಃ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ವರ॥39॥

ಶ್ರೇಣೀಂ ಪ್ರಾಪ್ನೋಷಿ ಪುಣ್ಯಾನಾಂ ಮದ್ವಾಣೀಂ ಶೃಣುಷೇತಿ ಚೇತ್।
ವಿಪ್ರಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಯತ್ಪ್ರೋಕ್ತಂ ತತ್ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಚ ಮಯೈವ ತು॥40॥

ತತ್ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪಾಪಿನಾ ತೇನ ವಿಪ್ರ ಸ್ವಾರ್ಥಂ ತದುಕ್ತವಾನ್।
ಇತಿ ತದ್ವಚನಂ ಕಿಞ್ಚಿನ್ನ ಶ್ರುಣು ತ್ವಂ ಚ ನನ್ದನ॥41॥

ಕ್ರಕಚಚ್ಛೇದನಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಛಿನ್ನಭಿನ್ನೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ।
ಮಾದದಸ್ವೇತಿ ಯೋ ಬ್ರೂಯಾದ್ಗವ್ಯಂ ಗೋಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಷು ಚ॥42॥

ಸ ಯಾತಿ ನಿರಯಂ ಘೋರಂ ಯಾವದಾಭೂತಸಮ್ಪ್ಲವಮ್।
ತಸ್ಮಾನ್ನ ಶೃಣು ತದ್ವಾಕ್ಯಂ ಮದ್ವಾಕ್ಯಂ ಶ್ರುಣುಷೇತಿ ಚೇತ್॥43॥

ಏತದ್ವಾಕ್ಯಮಪಿ ಪ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜೋಕ್ತಮಿತಿ ವಕ್ಷ್ಯತಿ।
ಸೋಽತ್ಯನ್ತಂ ತವ ವಿಶ್ವಾಸೀ ದೇಶೀಯೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಹ್ಯಯಮ್॥44॥

ಕೋಶಾರ್ಧಮಪಿ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ದಾಸಾಯ ಭವಸಾಗರೇ।
ಜನ್ಮಾನ್ತರೇ ಕರ್ಮನಾಶೇ ಧರ್ಮಾನ್ತೇ ಶರ್ಮ ವರ್ಮ ಚ॥45॥

ಕುರ್ಮಃ ಕೂರ್ಮೋಽಮೃತಾಬ್ಧೌ ಚ ನರ್ಮಮಾತ್ರೇಣ ಧರ್ಮಿಣಾಮ್।
ದೇವತಾನಾಂ ಮಾನವಾನಾಂ ದಾನವಾನ್ತಕ ಏವ ಸನ್॥46॥

ದತ್ತವಾನ್ ಮಿತ್ರಸನ್ತಾಪಂ ಕೃತವಾನ್ ಶಸ್ತ್ರಜಂ ಭಯಮ್।
ಜಾನೀಹೀತ್ಯತ್ರ ಚಾನೀತಂ ವರ್ಣವೈಷಮ್ಯತಃ ಸುತ॥ 47॥

ಜಾನೀಹಿ ತಸ್ಯ ವೈಷಮ್ಯಾತ್ಸ್ವರೂಪಂ ತ್ವಂ ಮುನೀಶ್ವರ।
ಮದ್ದತ್ತಾಚಾರ್ಯನಾಮ್ನಾಪಿ ಕದಾಪಿ ನ ವದತ್ಯಹೋ॥48॥

ವದಾದ್ಯ ವಿಬುಧೇಶತ್ವಂ ಮದಾನ್ಧಸ್ಯ ಸುಪಾಪಿನಃ।
ಸಾಮ್ನಾ ವಚ್ಮಿ ಸುಸಾಮ್ನಾ ಯೋ ನ ಭಣತ್ಯನ್ತ್ಯ ಏವ ಸಃ॥49॥

ದಾಮ್ನಾ ಬಧ್ವಾನಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಚಾಮ್ನಾಯತ್ಸು)ಬಹಿಷ್ಕೃತಃ।
ದೂತೈರ್ಯಮಸ್ಯ ಸೌಮ್ಯತ್ವಂ ಕಾಮ್ಯಂ ವಾ ನಾಸ್ತಿ ತಸ್ಯ ಚ॥50॥

ಸ್ವಾಮ್ಯಮಾತ್ರೇಣ ಸನ್ತುಷ್ಟೋ ಭೌಮ್ಯಸಂಯಮನೀಪುರೇ।
ಕ್ರಕಚೈರ್ದಾರ್ಯತೇ ಪುತ್ರ ಸ್ವಕಚೇಷು ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಚ॥51॥

ಶ್ವಪಚೈರ್ನೀಯತೇ ಮಾರ್ಗೇ ಪ್ರಪಚ್ಯೇತ ನರಾಧಮಃ।
ನಾಮಮಾತ್ರೇಣ ವಾ ತೋಷಂ ಪೋಷಯಸ್ವ ನ ಶೋಷಯ॥52॥

ಮೃಷಾ ನಹಿ ಸುಷೇಣಾಗ್ರ್ಯತಾವದೇವ ಪ್ರಹರ್ಷಯ।
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಮರಣಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಕಾರಣೇನ ವಿನಾಪ್ಯಹೋ॥53॥

ಪುನರ್ವಾಣೀಂ ಹರಿಷ್ಯಾಮಿ ಪ್ರೇರಣಾಮಪಿ ಮೇ ಸದಾ।
ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಹಾನ್ಯಾದಿದೋಷೋ ಮಮ ನ ಕಶ್ಚನ॥54॥

ಶ್ರೀಶಪಾದಾಮ್ಬುಜಾಸಕ್ತ ಸೇವಕೇ ಮಯಿ ಕೋಽಪ್ಯರಿಃ।
ನಾಸ್ತಿ ಚಾಸ್ತಿಕತಾ ಚಾಸ್ತಿ ಶಕ್ತಿರೇವ ಸದಾ ಹರೌ॥55॥

ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯಂ ಚ ಮನಸಃ ಸಮ್ಯಕ್ ಸದಾಸ್ತಿ ಪ್ರಾಶ್ನಿಕೋತ್ತಮ।
ಅಯೋಗ್ಯಶ್ರವಣಂ ನ ಸ್ಯಾದ್ಯಥಾ ಚಾಹಂ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್॥56॥

ವಾಚನೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮತಿಂ ಸೂಚನೇಽಪಿ ಹರಾಮಿ ಚ।
ವೀತಿಜ್ಞಾನಂ ಸಮುದ್ದಿಷ್ಟಂ ಠೇತಿ ತಚ್ಛೂನ್ಯ ಏವ ಚ॥57॥

ಲೇತಿ ತತ್ಪಾಲನಂ ಚಾಪಿ ಸಮುದ್ದಿಷ್ಟಂ ಮಠೇಶ್ವರ।
ಪದಾರ್ಥಃ ಕೋಽರ್ಥ ಇತ್ಯುಕ್ತೇ ತಂ ಚ ವಚ್ಮಿ ಸುಲೋಚನ॥58॥

ವಿದಾ ಜ್ಞಾನೇನ ಠಾನ್ ಶೂನ್ಯಾನ್ ಲಾತಿ ಗೃಹ್ಣಾತಿ ವಿಠ್ಠಲಃ।
ಇತಿ ವಿಠ್ಠಲಶಬ್ದಾರ್ಥಂ ಪಠನ್ತಿ ಭುವಿ ಪಣ್ಡಿತಾಃ॥59॥

ಪಟ್ಟವರ್ಧನ ಕಾಷ್ಠಾಸು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಮ್ಯಗ್ವಿಚಾರಯ।
ಏತದರ್ಥಾನುಕೂಲ್ಯೇನ ನಿನ್ದಾವಾಕ್ಯಾನಿ ಸುನ್ದರ॥60॥

ಯೋಜ್ಯಾನಿ ಪೂಜ್ಯಸತ್ಪುತ್ರ ರಾಗದ್ವೇಷೌ ಚ ನೈವ ಮೇ।
ತರ್ಹಿ ಶಾಪೋಕ್ತಿರಪ್ಯತ್ರ ಕುತ್ರ ತೇ ಚ ಪ್ರಯೋಜಿತಾ॥61॥

ಕೃತ್ರಿಮಶ್ಲೋಕಕರ್ತೄಣಾಂ ಪುತ್ರ ಮೇ ಸುಪ್ರಯೋಜಿತಾ।
ತರ್ಹಿ ತತ್ರಾಪಿ ತದ್ವೇಷೋ ಭವತೀತ್ಯಪಿ ಮಾ ವದ॥ 62॥

ಪುತ್ರ ತತ್ರಾಪಿ ಮೇ ಚೋಕ್ತಿರುಪಚಾರೇಣ ಯೋಜಿತಾ।
ಭೀಷಣಾರ್ಥಂ ಸುಷೇಣಾಗ್ರ್ಯಧಿಷಣಾ ಸ್ಯಾನ್ನ ತಾದೃಶೀ॥63॥

ಇತಿ ಚೋಕ್ತಿ ಪ್ರೇಷಣಾ ಮೇ ದೋಷಶೋಷಣ ಶೃಣ್ವಹೋ।
ಮದ್ಭಕ್ತಾಃ ಸುಖಿನಃ ಸನ್ತು ಶಶ್ವಜ್ಜೀವನ್ತು ಕಾನ್ತ ತೇ॥64॥

ಶಾನ್ತಿಂ ಯಾನ್ತು ಮಮೈಕಾನ್ತಾಃ ಸ್ವಾನ್ತಸ್ಥ ಹರಿಚಿನ್ತಯಾ।
ತಸ್ಮಾದ್ವಾ ಮೇ ತಪೋಹಾನಿರ್ನಾಸ್ತಿ ದೋಷೋಽಪಿ ಕಶ್ಚನ॥65॥

ಶಾಸ್ತಿ ಮಾಂ ಶಾಶ್ವತೀಂ ಭಕ್ತಿಂ ಹಯಗ್ರೀವಃ ಕೃಪಾಮ್ಬುಧಿಃ।
ಹಯಗ್ರೀವಪ್ರಸಾದೋಽಯಮೀದೃಶೋ ವರ್ತತೇ ಮಯಿ॥66॥

ಭವಗ್ರಹಾಚ್ಚ ಮಾಂ ನಿತ್ಯಂ ತ್ಯಾಜಯಾಮಾಸ ಪೂಜಯ।
ಅಹಮಾರಾಧನಂ ತಸ್ಯ ಕಾರಯಾಮಿ ತ್ವಯಾಽಪಿ ಚ॥67॥

ಪ್ರೇರಯಾಮಿ ಸುಬುದ್ಧಿಂ ತೇ ತಾರಯಾಮಿ ಭವಾಬ್ಧಿತಃ।
ತಸ್ಮಾದಾರಾಧನಂ ತಸ್ಯ ನಿತ್ಯಂ ಕುರು ಮನೋರಮ॥68॥

ಪರಮಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಸೇ ಸಿದ್ಧಿಂ ಶುದ್ಧಿಂ ಚ ಹೃದಿ ನಿತ್ಯಶಃ।
ಕಸ್ಯಾಪಿ ನಿನ್ದಾ ನ ಕೃತಾ ಸ್ವಸ್ಯಾಪಿ ಸುಕೃತಂ ಶಪೇ॥69॥

ತಸ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಕೃತಿಶ್ಚೇಯಂ ಪಶ್ಯಾಪಿ ವಿಕೃತಾಂ ಕೃತಿಮ್।
ಏವಂ ಸ್ವರೂಪಕಥನಂ ಕೃತಂ ಪೂರ್ವಂ ಮಯಾ ಮುನೇ॥70॥

ಸ್ಮೃತಂ ದೈವವಶೇನೇಹ ವೃತಂ ಚಾಜ್ಞಾನತಃ ಪ್ರಿಯ।
ಯಾದೃಶಂ ಕಪಟಂ ತಸ್ಯ ದಾಸ್ಯಾಮೀತಿ ಚ ವಿಠ್ಠಲ॥71॥

ಹೃದಿ ತಿಷ್ಠತಿ ತೇ ನಿತ್ಯಂ ತಾದೃಶಂ ತ್ಯಜ ಸಂಸ್ಫುಟಮ್।
ಇತಿ ಸಮಪ್ರಾರ್ಥಯಾಮ್ಯತ್ರ ಕಾತ್ರ ಶಙ್ಕಾಪಿ ಮಾ ತವ॥72॥

ತ್ವದರ್ಥಮೇವ ಸತ್ಪುತ್ರ ಸೋಽಪಿ ಮಿತ್ರಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ।
ತಸ್ಮಾದರಾಗದ್ವೇಷೋಽಹಂ ಶೇಷಶಾಯಿಪದೇ ಶಪೇ॥73॥

ವಿಪ್ರಾಸ್ಯಾಚ್ಚೋಪದೇಶೋ ಮೇ ನಾಯಾಸ್ಯತಿ ಕುತ ಸುತ।
ಇತಿ ತೇ ಶೇಮುಷೀ ಮಾಸ್ತು ತದಾಸ್ಯಾದಾಹರಾಮಿ ತಮ್॥74॥

ಗೋಪ್ಯತ್ವಾತ್ಸೋಽಪ್ಯತೀತೋಽಭೂದ್ಭೂಪತೀನಾಂ ಸಭಾಪತೇ।
ಕ್ವಾಪ್ಯತೋ ನೈವ ಮೇ ಚೋಕ್ತಹಾನಿಃ ಪಶ್ಯ ಸುಪುತ್ರಕ॥75॥

ಸಹಸ್ರಂ ವಚ್ಮ್ಯಹಂ ಶ್ಲೋಕಶತಂ ವಾಪ್ಯಯುತಂ ಪ್ರಿಯ।
ನಿಯುತಂ ಪ್ರಯುತಂ ವಾಪಿ ಚಾಹರಾಮಿ ತವಾಸ್ಯತಃ॥ 76॥

ಏವಂ ನಿತ್ಯಂ ಚ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪಕ್ಷೀಕೃತಮುಖೇನ ಚ।
ಕಕ್ಷೀಕೃತಪ್ರಮೇಯಂ ಚಶಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯಾಹರ್ತುಮೇವ ತತ್॥77॥

ಉಕ್ತಂ ಶ್ಲೋಕೇಷು ಶಕ್ತಶ್ಚ ಗ್ರಹೀತುಂ ಸರ್ವಮೇವ ಚ।
ಅಥಾಪ್ಯಯೋಗ್ಯಜೀವಾನಾಂ ಯೋಗ್ಯಂ ನೇತ್ಯಾಹರಾಮಿ ತತ್॥78॥

ಸುತ ಸುಲೋಚನ ಲೋಕಪೂಜಿತ ಯತಿಕುಲೋಚಿತಲೋಪ್ತೃಪಾಲಕ।
ವ್ರತಬಾಲೋಚಿತ ಕೃತ್ಯಲೋಲ ತೇ ಶತಧೃತೇರಪಿ ಲೋಕಮಲೋಕ್ಯ ತೇ॥

ಹೇ ಪುತ್ರ ಪುತ್ರ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಕಾರ್ಯಂ ವಿಸ್ಮೃತವಾನಸಿ।
ಹಾ ತತ್ರ ತತ್ರ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಯತ್ರ ತೇ ವಾಕ್ಯಗೌರವಮ್॥80॥

ತೂಷ್ಣೀಂ ಸ್ಥಿತೇ ಮಯಿ ಸುತ ಸರ್ವಥಾ ವಿಸ್ಮೃತಿರ್ಭವೇತ್।
ಅತಸ್ತವಾಹಂ ಸ್ಮೃತ್ಯರ್ಥಂ ವಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯದ್ಯ ಪುನಃ ಪುನಃ॥81॥

ಮಮಾಶ್ರಿತಶ್ಚ ವಿಪ್ರೋಽಯಂ ಕಾಮಾನ್ವಿತಮತಿರ್ಭವೇತ್।
ಸೋಮಾಶ್ರಯಾದ್ಯಥಾ ರುದ್ರೋಽಪ್ಯುಮಾಕಾನ್ತೋ ಗತವ್ಯಥಃ॥82॥

ತಥಾಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ತ್ವಯಾ ಮುಕ್ತ ಋಣವ್ಯಥಃ।
ಭವೇದಾಮರಣಾನ್ತಂ ಚ ಮಾಂ ತಾತಂ ಶರಣಂ ಗತಃ॥83॥

ಉಕ್ತಂ ಮೇ ವಿತಥಂ ಜಾತಂ ಶುಕ್ತಿರೂಪ್ಯಂ ಯಥಾ ಸುತ।
ಅತ್ಯನ್ತಾಸತ್ವತಃ ಕಾನ್ತ ಭ್ರಾನ್ತೇರ್ವಿಷಯಮೇವ ತತ್॥84॥

ತದ್ವದರ್ಥಕ್ರಿಯಾಕಾರೀ ನ ಭವದೇವ ಮೇ ಮತಿಃ।
ಇತ್ಯನಾದರತಃ ಪುತ್ರ ಕೃತ್ರಿಮೇತಿ ಚ ಮತ್ಕೃತಿಃ॥85॥

ವಿಪ್ರೇಣೈವ ಕೃತಾ ಚಾತ್ರ ನಾತ್ರ ಹಾನಿಃ ಪರತ್ರ ಚ।
ಅಕೃತೇಽಪಿ ತದುಕ್ತಾರ್ಥೇ ಸ್ವಾರ್ಥಂ ವಕ್ತಿ ದ್ವಿಜೋ ವೃಥಾ॥86॥

ಕಾರ್ತಿರ್ಮಮ ಕೃತೇ ಚಾರ್ಥೇಽಪ್ಯಕೃತಾರ್ಥೇಽಪಿ ವಾ ಸುತ।
ಇತಿ ತೇಶೇಮುಷೀ ನ ಸ್ಯಾತ್ಪಶ್ಯಾದ್ಯ ಸುವಿಶಾರದ॥87॥

ಕಸ್ಯ ವಾ ಕೃತಿರೇವೇಯಂ ಸ್ವಸ್ಯ ವಾದ್ಯ ದ್ವಿಜಸ್ಯ ವಾ।
ಹೇ ಕೇಶವ ತ್ವಂ ತೋಕಸ್ಯ ಸ್ಮಾರಕಃ ಪ್ರೇರಕೋ ಭವ॥88॥

ಕಾರ್ಯಂ ಮೇ ಕಾರಯ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ವಿಪ್ರಸ್ಯಾಪಿ ಸುತೇನ ಮೇ।
ಅನ್ಯಥಾ ಭಕ್ತವಶ್ಯತ್ವಂ ತವ ನ ಸ್ಯಾತ್ಸ್ವದಾಸ್ಯಕಮ್॥89॥

ಪಶ್ಯಾದ್ಯಚಕ್ಷುಷಾ ಸ್ವೇನ ಕರುಣಾರಸವರ್ಷಿಣಾ।
ಅಚ್ಛಿನ್ನಭಕ್ತಿಸಞ್ಛನ್ನಃ ಪೃಚ್ಛನ್ ಸಲ್ಲಾಞ್ಛನಂ ತವ॥90॥

ಇಚ್ಛನ್ ಸಞ್ಛಿನ್ನಬನ್ಧಂ ಚ ತ್ವಾಮಞ್ಚನ್ ಕಾಞ್ಚನಂ ತ್ಯಜನ್।
ಜ್ಞಾನವೈರಾಗ್ಯಭಕ್ತ್ಯಾಖ್ಯಸಖಿಭಿಃ ಸುಖಮೇವ ಚ॥91॥

ಪ್ರಾಪ್ನುಯಾಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೈರ್ಮೇ ಚಾಪ್ನುಯಾಚ್ಛೋಭನಂ ನರಃ।
ವಿದಿತ್ವಾ ಮದ್ಗತಿಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕೃತ್ವಾ ಭಕ್ತಿಂ ಮಯಿ ಪ್ರಿಯ॥ 92॥

ಭುಕ್ತ್ವಾಭೂತಿಂ ಚ ಮಾಂ ಸ್ತುತ್ವಾ ಛಿತ್ವಾ ಸಂಸೃತಿಬನ್ಧನಮ್।
ಇತ್ಯಹಂ ದೇವದೇವೇಶಂ ವೇದೇ ವೇದೇ ಚ ಸಂಸ್ತುತಿಮ್॥93॥

ಕೃತ್ವಾಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಾರ್ಥಯಾಮಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಮವ್ಯಯಮ್॥94॥

ಏತತ್ ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ
ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥95॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥96॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಮ್॥97॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತೀಃ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕಲತಿಲಕಶ್ರೀವಾಗೀಶತೀರ್ಥ ಕರಕಮಲಸಞ್ಜಾತ ಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜಪೂಜ್ಯಚರಣೋದಿತ ಸ್ವಾಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ ಅಲೌಕಿಕವಿಭಾಗೇ ಚತುರ್ದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ॥14॥

॥ ಅಥ ಪಞ್ಚದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥15॥

ಋಣೇಽಪ್ಯಥ ಶರಣ್ಯಂ ತಂ ಕರುಣಾಂ ತ್ವಯಿ ಕಾರಿಣಮ್।
ಶರಣಂ ವ್ರಜ ಕಾರುಣ್ಯಾತ್ತಸ್ಯ ಸಂಸರಣಂ ಜಹಿ॥1॥

ಇತಿ ತೇ ಬುದ್ಧಿರದ್ಧೋಕ್ತಾ ವೃದ್ಧ ಕೃದ್ಧಶ್ಚ ಮಾ ಭವ।
ಬದ್ಧ ಭಕ್ತಿರ್ಭವ ಶ್ರದ್ಧಾ ಸಮಿದ್ಧಶ್ಚ ಮದಙ್ಗಜೇ॥2॥

ಶಿಖಾಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸಖಾ ತ್ವಂ ಮಮ ಸರ್ವದಾ।
ಸುಖಾವಾಸಾನ್ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಮಖಾವಾಸಾದಪಿ ಪ್ರಿಯ॥3॥

ಮದ್ವಶೇ ಸತಿ ಮಧ್ವೇಶೇ ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯಪ್ರಿಯೇ ಮಯಿ।
ಮಧುಘಾತಕಭಕ್ತಾ ಯೇ ಭಕ್ತಿಂ ಕುರ್ವನ್ತಿ ನಿತ್ಯಶಃ॥4॥

ಶ್ರಾವಯ ತ್ವಂ ಮಮ ಶ್ರಾವ್ಯಂ ಚರಿತಂ ಚರಿತೋಽಮೃತಮ್।
ಪಾವಯ ತ್ವಂ ಪಾವಕಾದ್ಧಿ ವಿಶುದ್ಧಿರ್ಮುಗ್ಧ ಲೋಹಕೇ॥5॥

ಯಥಾ ತಥಾ ವೃಥಾ ವಿಪ್ರ ಮಾ ಕೃಧಾಸ್ತ್ವಂ ಯಥಾ ತಥಾ।
ಪೃಥಾಸುತಾ ಯಥಾ ಪಾರ್ಥಾ ಕೃತಾರ್ಥಾಃ ಸತ್ಕಥಾಂ ಸತಾಮ್॥6॥

ವದ ವೃನ್ದಾವನೇಽಮನ್ದಾನನ್ದಸನ್ದೋಹಮನ್ದಿರೇ।
ಸದಾ ಕನ್ದಾಶನಾಮನ್ದಾನನ್ದದಸ್ಯಗದಾಭೃತಃ॥7॥

ಭಕ್ತಸ್ಯ ತ್ಯಕ್ತಪಾಪಸ್ಯ ಸಕ್ತಸ್ಯ ತದಪಿಪ್ರಿಯೇ।
ಶಕ್ತಸ್ಯ ಭಕ್ತಿಯೋಗೇ ಚ ರಕ್ತಸ್ಯ ಮಮ ಸತ್ಕೃತಿಮ್॥8॥

ಏವಂ ಚೇದ್ಭವತಿ ಪ್ರೇಷ್ಠ ಶ್ರೇಷ್ಠವೃತ್ತಿರಪಿ ಪ್ರಿಯ।
ಮಮೇಷ್ಟನಿಷ್ಠಾತ್ ಸತ್ಪುತ್ರಾತ್ಸರ್ವಾಭೀಷ್ಟಂ ಭವೇತ್ತವ॥9॥

ಪುತ್ರ ಪೂತೇನ ಪಿತ್ರಾಚ ಪುತ್ರಾಶಾ ಪೂರಿತಾ ಮಯಾ।
ಪಿತ್ರಾ ಪೂತೇನ ಪುತ್ರೇಣ ಪಿತ್ರಾಶಾ ಮೇನ ಪೂರಿತಾ॥10॥

ಉಪಕಾರಸ್ಯೋಪಕಾರಃ ಕ್ರಿಯತೇ ಲೋಕಸಜ್ಜನೇ।
ಉಪಕಾರಾಭಾವತೋಽಪಿ ಹ್ಯುಪಕುರ್ವನ್ತಿ ಪೂರ್ವಜಾಃ॥11॥

ಉಪಕಾರನಿಮಿತ್ತೇನ ಯೇ ಕುರ್ವನ್ತ್ಯುಪಕಾರಿತಾಂ ।
ರಾಜಸಾಸ್ತೇಚ ವಿಜ್ಞೇಯಾಹ್ಯುಪಕಾರಾರ್ಥಿನಃ ಪರೇ॥12॥

ಉಪಕಾರನಿಮಿತ್ತೇನ ಹ್ಯುಪಕುರ್ವನ್ತಿ ಯೇ ಪರೇ।
ಸಾತ್ವಿಕಾಸ್ತೇ ಚ ವಿಜ್ಞೇಯಾ ಹ್ಯುಪಕಾರನಿರಾಶಿನಃ॥13॥

ಉಪಕಾರೇಽಪಿ ಯೇ ನೈವ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಹ್ಯುಪಕಾರಕಮ್।
ತಾಮಸಾಸ್ತೇಚ ವಿಜ್ಞೇಯಾ ಉಪಕಾರಾಪಕಾರಿಣಃ॥14॥

ಲೋಕನೀತಿರಿಯಂ ತಾತ ಶಙ್ಕಾ ತೇ ಮಾಸ್ತು ಸಾ ಸುತ।
ಸಾತ್ವಿಕಸ್ತ್ವಂ ಮತಃ ಸಾಮ್ಯೈಕಾಮ್ಯಂ ಮೇ ನಾಸ್ತಿ ಸರ್ವಥಾ॥15॥

ತವೈವ ಕರ್ತವ್ಯಮೇತನ್ಮನ್ನಿರೂಪಂ ಪರಂ ಸ್ಮರ।
ಅಹಂ ಪ್ರೇರಯಿತಾ ಪೂರ್ವರಾಜಾನಂಶೈವಮೇವ ಚ॥16॥

ಶೈವಮುದ್ರಾಙ್ಕಿತಗ್ರಾಮಮಧ್ಯಸ್ಥಂ ವಾಮನೇರಿತಮ್।
ಸುಕ್ಷೇತ್ರಮದದಾಂ ಪುತ್ರ ತತ್ರ ದೃಷ್ಟಿಂ ಕರೋತಿ ಯಃ॥17॥

ಸುತ್ರಾಮಲೋಕಸನ್ತ್ರಸ್ತೋ ಯಾತಿ ಸಾವಿತ್ರಮೇವಚ।
ಇಹ ತಸ್ಯ ಸುಸನ್ತಾನಂ ನಾಶಂ ಯಾತಿ ನ ವೈ ಮೃಷಾ॥18॥

ಶನೈಃ ಮದ್ದ್ರೋಹತೋ ನಾಕಾಚ್ಚ್ಯುತಃ ಕೀನಾಶಲೋಕಿತಾಮ್।
ಯಾತಿ ತತ್ರಾನೇಕಯಾತಾನಾಯಾಂ ನಾರೀಕಿಭಿಃ ಸಹ॥19॥

ಅನುಭುಙ್ಕ್ತೇ ಮನೋಃ ಕಲ್ಪಪರ್ಯತಂ ದುಃಖಮೇವ ಚ।
ತತೋ ವಿಷ್ಠಾಕ್ರಿಮಿತ್ವಂ ಚ ಕಾಷ್ಠಾಸು ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಸುತ॥20॥

ಷಷ್ಟಿವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೇನೈವ ಪಾಪಿನಾ।
ತಸ್ಮಾದ್ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಯಾ ವೃತ್ತಿರ್ನಹರ್ತವ್ಯಾ ಹಿತೇಪ್ಸುಭಿಃ॥21॥

ವಿಪ್ರಗ್ರಾಮೇಷು ಯೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಕರಂ ರಾಜಾಧಮಃ ಕ್ವಚಿತ್।
ಸ ಯಾತಿ ನಿರಯಂ ಘೋರಂ ರೌರವಂ ಸೌರಿಶೌರ್ಯತಃ॥22॥

ಶ್ರೋತವ್ಯಂ ರಾಜಭಿರ್ನಿತ್ಯಂ ಮನ್ನಿರೂಪಂ ಪರಾತ್ಪರಮ್।
ಕರಂ ಮಹ್ಯಂ ಚ ದತ್ವಾ ತು ತ್ವರಯಾಽರೌರವಾಶ್ಚ ಯೇ ॥23॥

ಸೀತಾಪತೇ ಮಮ ಸುತಸ್ಯ ಕೃತಾರ್ಥತಾಂ ಚ
ಶ್ರುತ್ವಾ ತು ಮತ್ಕೃತಿಶತೈಃ ವಿತತಾರ್ಥಪೂತೈಃ।
ಸನ್ತೋಷಸನ್ತತಿಮಥ ಪ್ರಥಯಾದ್ಯ ಲೋಕೇ
ತ್ವತ್ತೋಷತಸ್ತದಿತರೇಽಪಿ ಸುತೋಷಿತಾಃ ಸ್ಯುಃ॥24॥

ಏವಮಿಷ್ಟತ್ರಯಂ ಶಿಷ್ಟ ಸುಷ್ಠುಕಾರಯ ಪ್ರೇಷ್ಠ ಮೇ।
ಕಾಷ್ಠಾಸು ಮದ್ದಯಾದೃಷ್ಟಿಃ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತ್ವಯ್ಯೇವ ನೈಷ್ಠಿಕೀ॥25॥

ಭವತೀಹ ತತೋ ಸೀತಾಪತೇ ಕಾನ್ತಂ ಚ ಮೇ ಸುತಮ್।
ತಾತಸ್ಯ ಕುರು ಕೃತ್ಯಂ ತೇ ತ್ವಾಂ ಪಾತಿ ಚ ಸ ವಿಶ್ವಕೃತ್॥26॥

ಇತಿ ಸಮ್ಬೋಧಯಾಮ್ಬೋಧಿಶಯನಸ್ಯ ಸಭಾತಲೇ।
ಭವಿಷ್ಯತಿ ಸುತಸ್ಥಾನಮಭಯಂ ಚಾಪಿ ಮದ್ಘಟೈಃ॥27॥

ಶತಹಾಯನಪರ್ಯನ್ತಂ ಕೃತಹಾನಿರ್ನ ಚೈವ ತೇ।
ವೃತಹಾರಾವಳಿಂ ಶೌರಿಂ ಮಿತಹಾರಂ ಪ್ರಪೂಜಯ॥28॥

ಮತ್ಪಾದಸೂರ್ಯಕಿರಣೇನ ತವಾನ್ತರಸ್ಥಾ-
ಜ್ಞಾನಾನ್ಧಕಾರಹರಣಂ ಕುರು ಪುತ್ರವರ್ಯ।
ಮಧ್ಯಾಹ್ನಭಾನುಕಿರಣೇನ ಹೃದಮ್ಬುಜಂ ತೇ
ಚೋತ್ಫುಲ್ಲಪದ್ಮವದತಿಪ್ರವಣಂ ವರೇಣ್ಯಮ್॥29॥

ಮದ್ರಞ್ಜಿತೇ ಚ ಹೃದಯೇ ವರದಂ ಹರಿಂ ತಮ್
ಸಂಸ್ಥಾಪಯಾದ್ಯಸದನಂ ಮದನಾಭಿರಾಮಮ್।
ಮನ್ಮನ್ತ್ರತನ್ತ್ರವಿಧಿಭಿಃ ಕುರು ವಾರಿಧೌ ಯಃ
ಶೇತೇ ಚ ಶೇಷಶಯನೇ ಪರಮಸ್ಯ ಪೂಜಾಮ್॥30॥

ಏವಂ ತದ್ಧ್ಯಾನಮಾನೇನ ಗಾನಂ ಕುರು ಗುರೂದಿತಮ್।
ಮಾ ಸಂಸಾರಭಯಂ ಧೀರ ವರದೋಽಸ್ಮಿ ತವಾದರಾತ್॥31॥

ಮದ್ವಾಣೀಂ ಭಣ ಕಲ್ಯಾಣಿಕರ್ಣರನ್ಧ್ರೇ ಶೃಣು ಪ್ರಿಯ।
ಗುಣಿನಶ್ಚರಣೇ ನೈವ ನನ್ದನಸ್ಯಾಪಿ ನ ತ್ಯಜ॥32॥

ರಾಮೋ ರಾಜೀವನೇತ್ರೋಽಸೌ ರಾಜ್ಞಃ ಸ್ವೈರಂ ವರಂ ದದೌ।
ತದಗ್ರಜಂ ಶರೈರ್ಹತ್ವಾ ತದ್ದಾರಾನಸಿಧಾರಯಾ॥33॥

ವೃನ್ದಾವನಹರಂ ಸ್ವಸ್ಯೈವಾಗ್ರತಶ್ಚಿರಸಂಸ್ಥಿತಮ್।
ರಕ್ತಚ್ಛರ್ದಿಮಪಿ ಹ್ಯತ್ರ ಕಾರಯಾಮಾಸ ವೀರ್ಯವಾನ್॥34॥

ತದಾರಭ್ಯಾಮರಗಣೈರ್ಮದ್ವೃನ್ದಾವನಮಾರ ಚ।
ತದ್ರಾಜ್ಯಞ್ಚ ದದೌ ಸ್ವಸ್ಯ ನಾಮಧಾರಿಣ ಏವ ಚ॥35॥

ತದ್ವಿರೋಧಿನಿ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಸನ್ ರುದ್ರಃ ಕಾಲಾನ್ತಕೋಽಪ್ಯಭೂತ್।
ಮಮ ನನ್ದನವಾಕ್ಯೇಪಿ ಶ್ರದ್ಧಾರಾಹಿತ್ಯವಾನಭೂತ್॥36॥

ತದ್ವಾಗ್ವಿರೋಧಿನಿ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಕಥಂ ಕುರ್ಯಾದನುಗ್ರಹಮ್।
ಹಿತೋಹಿತೋಪದೇಶಸ್ಯ ಕರ್ತಾ ಚ ಗುರುರವ್ಯಯಃ॥37॥

ಗುರುದ್ವಾರಾ ಪ್ರಸನ್ನಃ ಸನ್ ಭರತೀದಂ ರಮಾಪತಿಃ।
ಮನ್ನಿರೂಪಿತವಾಕ್ಯೇಷು ಚೈಕಂ ವಾ ನೈವ ಚಾಕರೋತ್॥38॥

ರಾಜಸೇವಾಸುನಿರತೋ ನರಕಂ ಯಾತಿ ದಾರುಣಮ್।
ಗುರುರೇವ ಹರಿಃ ಸಾಕ್ಷಾದ್ಗುರ್ವನ್ತರ್ಯಾಂ ಹರಿಂ ಹರೇತ್॥39॥

ಕರೋತಿ ಪರಮಂ ಚೈವಾನುಗ್ರಹಂ ನರಕಂ ಹರಮ್।
ಏತತ್ಪ್ರಮೇಯಂ ಸರ್ವಂ ತು ವದ ಸೀತಾಪತೇರ್ಮತಂ॥40॥

ಮಯಾ ತಸ್ಮೈ ಕೃತಂ ರಾಜ್ಯಂ ರಾಜ್ಞೇ ರಾಮಾನುಶಾಸನಾತ್।
ಮಮ ನನ್ದನಸನ್ಮಾನಂ ಕರೋತು ಮನಸಾರ್ಪಿತಮ್॥41॥

ಮಮ ವೃನ್ದಾವನೇ ಭಕ್ತಿಂ ಶಕ್ತಿಪೂರ್ವಂ ಕರೋತ್ವಲಮ್।
ಏನೆ ಚೇದಾಯುರಾರೋಗ್ಯಂ ರಾಜ್ಯಂ ಸುಸ್ಥಿರಮೇವ ಚ॥42॥

ರಾಮಸ್ಯಾನುಗ್ರಹೇಣೈವ ರಾಜ್ಞಃ ಸರ್ವಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ।
ತಸ್ಮಾತ್ತಸ್ಮೈ ವದಸ್ವ ತ್ವಂ ಗತ್ವಾ ಸೀತಾಪತೇ ಕೃತಿಮ್॥43॥

ಸುತೇನ ಮಮ ಸನ್ಮತ್ಯಾ ಮಥಿತಂ ಕಥಿತಂ ತವ।
ಶೇಷಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಯತ್ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪಞ್ಚಪುತ್ರತ್ವಮತ್ರತು॥44॥

ತನ್ಮಿಥ್ಯಾಭೂತಮೇವಾಸೀದಿತಿ ಶಙ್ಕಾಪಿ ಮಾಸ್ತು ತೇ।
ಪಞ್ಚವೃನ್ದಾವನಾನ್ಯೇವ ತತ್ಪುತ್ರಾಯಿತ ಕನ್ದಿನಾ॥45॥

ಮಯಾ ನನ್ದನ ಸಮ್ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಶೃಣು ಸುನ್ದರ ಸದ್ಗತಿಮ್।
ಪುತ್ರಿಣೋ ಯಾಂ ಗತಿಂ ಯಾನ್ತಿ ತಾಂ ಗತಿಂ ಯಾತಿ ನಿಶ್ಚಿತಾಮ್॥46॥

ಅತ ಏವ ಹಿ ಪಞ್ಚಾಶದ್ಯುಗಪರ್ಯನ್ತಮೇವ ಚ।
ಮಹೀಯತೇ ಸ ವಿಷ್ಣೋರ್ಹಿ ಲೋಕೇಽಪೀತಿ ಮಯೋದಿತಮ್॥47॥

ಪೂರ್ವಜನ್ಮನಿ ರಾಜಾಯಂ ದ್ವಿಜಚಕ್ಷುಃ ಪ್ರಜೇರಿತಃ।
ಉಜ್ಜಹಾರಾತ್ಮಜೇ ನಾಸ ತಜ್ಜನ್ಯ ದೋಷೇಣ ಚಾನ್ಧಕಃ॥48॥

ತಸ್ಮಾಚ್ಛೂಕಾಪಿ ಶಙ್ಕಾಯಾ ಮಾಸ್ತು ತೇ ವೈ ಸುಪುತ್ರಕ।
ಕಾಕವಾಕ್ಯಸ್ಯ ಸಾದೃಶ್ಯಂ ತೋಕ ಮಾ ಕುರು ಮತ್ಕೃತೌ॥49॥

ಪೂರ್ವನ್ತು ಸಾರ್ವಭೌಮೋಽಯಂ ಕೂರ್ಮಕೋ ನರ್ಮದಾತಟೇ।
ಶರ್ಮಣೇ ನರ್ಮಕೃತ್ಸ್ವೈರಂ ತದೂರ್ಮಿಗತನೌರ್ಗತಃ॥50॥

ಸ್ತ್ರೀಗಣೈಃ ಸಹಿತಃ ಸ್ತ್ರೈಣೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಶಾಪಮಾಪ ಚ।

ರಾಜಸೇವಾಸುನಿರತೋ ರಾಮಸ್ಯಾನುಚರಾಗ್ರಜೇ।
ಮೃತೇ ಸತಿ ಕರೈರ್ಯೋಗೇ ತಸ್ಯಾವರಜರಾಜ್ಯಹಾ॥52॥

ತದ್ದ್ರೋಹತೋ ಹ್ಯಭದ್ರಂ ಚ ಯಾಸ್ಯತೀತಿ ಚ ತೇ ಶಪುಃ।
ಇತಿ ಶಪ್ತಸ್ತತ್ತ್ರಚೈಕಂ ವಿಪ್ರಂ ಯತ್ಪ್ರೇರಿತಾ ದ್ವಿಜಾಃ॥53॥

ದದುಃ ಸ್ವಪುರತಃ ಶಾಪಂ ತಂ ಪ್ರಜಾಭಿಃ ಸಮೀರಿತಃ।
ಕಾರಾಗೃಹೇ ರಹಸ್ಯೇ ತು ಹ್ಯಾಸಹ್ಯಂ ತಂ ಪ್ರಹಸ್ಯ ಚ॥54॥

ಪ್ರಹಸ್ಯ ಸ್ವಹಿತೇನೈವ ಸಹಿತೋ ವಸುಹೋತ್ರಕಮ್।
ನೇತ್ರಸ್ಯೋತ್ಪಾಟನಂ ಚಕ್ರೇ ಪುತ್ರ ಮನ್ತ್ರಿನಿವಾರಿತಃ॥55॥

ವಿಪ್ರದ್ರೋಹಫಲಂ ಚೈತನ್ನೇತ್ರಯೋರ್ನಾಶನಂ ಮುನೇ।
ಇತಿ ಪೂರ್ವಕೃತಂ ಕರ್ಮಶರ್ಮನಾಶಾಯ ಚೇಹ ತತ್॥56॥

ಅಹಂ ಧರ್ಮಗತಿಂ ದಾಸ್ಯೇ ತಸ್ಯ ಮರ್ಮಾಣಿ ನೋ ವದೇ।
ಇತ್ಯೇಕಂ ಶ್ಲೋಕಮಾಕಾಶೇ ಗತೇ ಮಯಿ ಗತಂ ದ್ವಿಜ॥57॥

ಆದತ್ಸ್ವ ತಂ ವದಸ್ವೇಹ ಮಮ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಚಾಗ್ರತಃ।
ಸ್ವಪುರೋಹಿತಮಾರಾಧ್ಯ ಚಾಗ್ರಜನ್ಮಾಭವತ್ತತಃ॥58॥

ವೃದ್ಧಂ ನ ತ್ಯಜ ಮದ್ವಾಚಂ ಶ್ರದ್ಧಾವಾನ್ ವದತೀಹ ಚ।
ಮಮ ಪುತ್ರಃ ಕೃತಾರ್ಥಃಸನ್ ಆಯಾತು ಭರತಾಗ್ರಜಃ॥59॥

ಯಥಾ ಕೃತ ಸಮಸ್ತಾರ್ಥಸ್ತಾವದ್ವಕ್ತಾಹ ಮತ್ಕೃತಿಮ್।
ಶ್ರುತ್ವಾ ತು ಮತ್ಕೃತಿಂ ಕೋ ವಾ ಸನ್ತೋಷಂ ಚ ಕರೋತಿ ವೈ॥60॥

ಸುತಂ ವಿನಾ ನ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಮತ್ಕೃತೌ ತೋಷಿಣಂ ಗುಣಿನ್।
ಅಥಾಪಿ ವಕ್ಷ್ಮೇ ಸೀತಾಯಾಃ ಪತೇರ್ನಾಮ್ನಾ ವದನ್ತಿ ಯಮ್॥61॥

ತಂ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಕೃತಿಂ ತಸ್ಯ ಜಾನೇ ಮತ್ಕೃತಿಮಞ್ಜಸಾ।
ಸೀತಾಪತೇ ಮಮ ಸುತಸ್ಯ ವಶಂ ತು ಸರ್ವಂ
ಮತ್ಸೌಭಗಂ ತದತಿಕೃತ್ಯ ವಿರಕ್ತತಾಂ ಚ॥62॥

ಕೃತ್ವಾ ತು ವರ್ತತ ಇಹ ಪ್ರತಿ ನಾಸ್ತಿ ತಸ್ಯ
ತ್ವಂ ಪಶ್ಯ ಕುತ್ರ ಯತಿಷೂತ್ತಮತಾಸ್ತಿ ತಾದೃಕ್॥63॥

ಏವಂ ಕರ್ತವ್ಯಮತ್ಕೃತ್ಯೇಽಪ್ಯತ್ಯನ್ತಂ ವೈ ವಿರಕ್ತತಾಮ್।
ಕರೋತಿ ಪ್ರಾರ್ಥಯ ತ್ವಂ ಚ ಕೃತ್ಯಂ ಕುರು ಗುರೋರಿತಿ।
ಹೇ ಪುತ್ರ ಚಿತ್ರಂ ಮತ್ಕೃತ್ಯಮಕೃತ್ವಾಗಮನಂ ತವ॥ 64॥

ಗತೇಽಪಿ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿರ್ವಾ ಕಥಂ ಸ್ಯಾನ್ಮದನಾದರಾತ್।
ಹಿತಾರ್ಥಂ ತವ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸುತಾದ್ಯಃ ಶೃಣು ಮದ್ವಚಃ॥65॥

ಕೃತಾರ್ಥೋ ಭವ ತತ್ಕೃತ್ವಾ ಮತಾರ್ಥತ್ರಯಮಞ್ಜಸಾ।
ನೋ ಚೇದ್ಧರ್ಮಃ ಕಥಂ ಚೇತ್ಸ್ಯಾನ್ಮಾಮನಾದೃತ್ಯ ಯಾಸ್ಯಸಿ॥66॥

ತಸ್ಮಾತ್ಕೃತ್ಯತ್ರಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಗಚ್ಛ ಪುತ್ರ ಸುಖೀ ಭವ।
ಸೀತಾಪತೇ ಮಮ ಸುವಾಗ್ನಿಭವಸ್ಯ ಭೂತಿಮ್।
ಭೂದೇವಕಂ ತವಕರೇಽರ್ಪಿತವಾನಹಂ ಚ॥ 67॥

ತ್ವಂ ಪುತ್ರವಚ್ಚ ಪರಿಪಾಲಯ ವೃದ್ಧಮೇನಂ
ಶಿಷ್ಯೋಽಸಿ ಚೇನ್ಮಮ ವಚಃ ಶೃಣು ಪ್ರೀಣಯಾದ್ಯ।
ಇಯಮೇಕೋಕ್ತಿರೇವಾತ್ರ ಶತೋಕ್ತಿರ್ಮಮ ಸರ್ವಥಾ॥68॥

ವೃಥಾ ಮಾ ಕುರುತೇ ತೋಕವತ್ತೇ ಬುದ್ಧಿಃ ಕೃಪಾನ್ವಿತಾ।
ಅನ್ಯೇಷಾಂ ವಚನಂ ನೈವ ಶೃಣು ವಿಪ್ರಾವಮಾನಿನಾಮ್॥69॥

ಪಾಪಿನಾಂ ಚ ಪ್ರಸಙ್ಗೋಽಯಂ ಸ್ಮೃತಃ ಪೂರ್ವಕೃತೋ ಮಯಾ।
ಮಯಾ ತರಙ್ಗೀಣೀತ್ಯುಕ್ತೇ ತ್ವಯಾ ಚೋಕ್ತಂ ನಿರಙ್ಗಿಣಾ॥70॥

ಸರ್ವದೇತ್ಯನ್ತರಙ್ಗೇಣ ತುರಙ್ಗವದನಂ ಸ್ಮರ।
ಮದ್ದತ್ತನಿಷ್ಕಪಟ್ಕೇಣ ಗರ್ವಿತೋಽದ್ಯೈವ ವಿಪ್ರಕ॥71॥

ಪುನಃ ಷಟ್ಕಂ ಚ ನಿಷ್ಕಾಣಾಂ ದಾಪಯೇ ಕೋಪಿತಾಂ ತ್ಯಜ।
ಪುರುಷಾನ್ತರತತ್ವಾನಿ ತ್ಯಜ ತವಂ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ॥72॥

ಮಜ್ಜನೇಷ್ವಗ್ರಗನ್ತಾರಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜ ತಂ ಭಜ।
ಪೂರ್ವಂ ಶೇಷೋ ಮಮಾಶೇಷವಚನಂ ನೈವ ಚಾಕರೋತ್॥73॥

ತಸ್ಯ ರಾಜಾಪಿ ಕಿಞ್ಚಿತ್ವಾ ಮದ್ದ್ರೋಹಫಲಮೀದೃಶಮ್।
ತತಃ ಸ್ವದೋಷತೋ ನಷ್ಟೌ ತಾವುಭೌ ಭೂಮಿಭಾರಕೌ॥74॥

ಕೋ ವಾ ಮದ್ದ್ರೋಹತಃ ಕಷ್ಟಂ ನಾನುಭೂಯಾದಿಹಾತ್ರ ಚ।
ಪೂರ್ವಂ ಶೇಷೋ ಮಮಾಶೇಷವಚನಂ ನಾಪ್ಯಚಷ್ಟ ತಮ್॥75॥

ರಾಜಾನಂ ತೇನ ದೋಷೇಣ ಕಾರಾಗೃಹನಿವೇಶನಮ್।
ನಿತ್ಯಂ ಪುರಾಣವಕ್ತಾರಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಚ ಋಣಾದ್ಗುಣಿನ್॥76॥

ಪುಣ್ಯೇ ವೃನ್ದಾವನೇ ಸ್ವಸ್ಯಾಪ್ಯಗ್ರತೋ ನೈವ ಮೋಚಯೇತ್।
ತೇನ ದೋಷೇಣ ಮಹತಾ ವಿತ್ತಾಪಹರಣಂ ತ್ವಭೂತ್॥77॥

ಮಮ ನನ್ದನ ವಾಕ್ಯೇಷು ಚೈಕಂ ವಾ ನೈವ ಚಾಕರೋತ್।
ತೇನ ದೋಷೇಣ ಮಹತಾ ಸರ್ವಾಣ್ಯೇತಾನಿ ಚಾಭವತ್॥78॥

ಸಹಸ್ರಲಕ್ಷ ಪರ್ಯನ್ತಂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮಥ ಕ್ಷಣಾತ್।
ಚಕಾರಾಕ್ಷಿಸಹಸ್ರೇಣ ಲಕ್ಷಿತೋ ಯೋ ವಿಚಕ್ಷಣಃ॥79॥

ತದನಾದೃತ್ಯ ತಾರಾಣಾಂ ಶಾರದಾನಾಕರಾಯಿತಮ್।
ಹಯಗ್ರೀವಶ್ಚ ಹಾರಾಣಾಂ ಭಾರಂ ಮೇ ಗೌರವಾದ್ದದೌ॥80॥

ಮಮೋಪದೇಶಕರ್ಣಸ್ಯಾಪ್ಯಾದತ್ಸ್ವ ತ್ವಂ ಸುಕುಣ್ಡಲಮ್।
ತೇನ ತೇ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಂ ಚ ಕುರು ವಿಪ್ರ ಯಥೋಚಿತಮ್॥81॥

ಮತ್ಕರ್ಣಕುಣ್ಡಲೇ ಚಾಪಿ ತವ ದಾಸ್ಯೇತಿ ಮೇ ಮತಿಃ।
ಜಾಯತೇ ಜಾಯಯಾ ಯುಕ್ತೋ ಭಜ ಮಾಂ ಭುಜಗೇಶ್ವರಮ್॥82॥

ಕಿಂ ಕರೋಷಿ ದಾರಿದ್ರಸ್ತ್ವಂ ವಿಪ್ರ ರುದ್ರಂ ಚ ಮಾಂ ಭಜ।
ಸಾನ್ದ್ರಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ತಂ ಮೇ ಪಟ್ಟಭದ್ರಂ ಚ ನ ತ್ಯಜ॥83॥

ಮತ್ಪುತ್ರಾಗಮ ಪರ್ಯನ್ತಂ ಶೌಣ್ಡ ಪದ್ಯಾನಿ ನೋ ವದೇ।
ಕುಣ್ಡಲೇ ಚ ಗ್ರಹಾಣ ತ್ವಂ ಮುಣ್ಡಿನಂ ಮಾಂ ಸುಭೋಜಯ॥84॥

ತ್ವದನ್ತರ್ಯಾಮಿಣಂ ಶ್ರೀಮನ್ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಗುರುಮ್।
ಮಮಾಭ್ಯವಹೃತೇಃ ಪುಣ್ಯಂ ಸ್ಯಾತ್ತವೈವೇಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ॥85॥

ಸೀತಾಪತೇ ನ ತ್ಯಜ ವಿಪ್ರಹಸ್ತಂ ತವೇಹ ಕೋ ವಾ ಗಣಯೇದ್ಗುಣೌಘಾನ್।
ನಮ್ರಸ್ಯ ಚಾಮ್ಲಾನಮುಖಸ್ಯ ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತ್ಯಾದಿಕಾನ್ ಸನ್ಮತಿಶಾನ್ತಿಕಾನ್ತೀ॥87॥

ಕೃತ್ಯತ್ರಯಂ ನೈವ ಚಕಾರ ಪುತ್ರ ತ್ವಂ ಪಶ್ಯ ಸೀತಾಪತಿಮಾತ್ಮಕಾದ್ಯ।
ಅದ್ಯಾಪಿ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ತು ಕಾರ್ಯಲೇಶಂ ಚಕಾರ ತೇನೈವ ಚ ತೋಷಿತೋಽಹಮ್॥87॥

ಅತಸ್ತ್ವಂ ಕುರು ಭಕ್ತಾನಾಮಗ್ರಣೀರ್ಗೌಣತಾ ನ ತೇ।
ಅಧ್ಯಾಯಾನ್ ಪದ್ಯಜಾತಾನಾಂ ವೃದ್ಧಕಾರ್ಯಂ ಚ ಕಿಞ್ಚನ॥88॥

ಗ್ರಾಹ್ಯಂ ಬಾಹ್ಯಗುಣಾನಾಮಪ್ಯಭಿವ್ಯಞ್ಜಕಪುಞ್ಜವತ್।
ಕರಣ್ಡಪಿಣ್ಡಿತತನುಃ ಕುಣ್ಡಲೀವ ಸ ಪಣ್ಡಿತಃ॥89॥

ಪ್ರಚಣ್ಡಬುದ್ಧಿಶೌಣ್ಡೋಪಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡೇ ಲಣ್ಡಸಾಮ್ಯಗಃ।
ಮಮ ನನ್ದನ ಸದ್ಬುದ್ಧಿಮನಿಶಮ್ಯ ಸುನಿಶ್ಚಿತಾಮ್॥90॥

ವದನೇ ಸ ತು ಭಸ್ಮಾನಿ ಮಾನಯಾಮಾಸ ವೇನವತ್।
ಕಿಂ ಕರೋತಿ ಸ ಪೂರ್ವೇಣ ಕರ್ಮಣಾ ಗತಿಮೀದೃಶೀಮ್॥91॥

ಯತಃ ಪ್ರಾತಃ ಸಮುತ್ಥಾಯ ಮಾಂ ಗುರುಂ ಸ್ಮರತು ಪ್ರಿಯಮ್।
ವಕ್ಷ್ಯೇಕರ್ಮಹರಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಕರ್ಮಿಣಾಂ ಶರ್ಮದಂ ಸದಾ॥92॥

ಕರ್ಮ ಚಾರಭ್ಯತೇ ಪುಮ್ಭಿರ್ನೈಷ್ಕರ್ಮ್ಯಜ್ಞಾನಸಾಧನಮ್।
ಧೃತಂ ಚೈತದ್ಧತಃ ಶುದ್ಧಿದ್ವಾರಾ ದರ್ದುರಜನ್ಮ ಚ॥93॥

ನಿರ್ದಲಂ ಕುರುತೇ ಸಾರ್ಧಂ ಗರ್ದಭಾದ್ಯಪಜನ್ಮಭಿಃ।
ಪೂರ್ವಜನ್ಮನಿ ಯತ್ಕರ್ಮತ್ವಿಹ ಜನ್ಮನಿ ಯತ್ಕೃತಮ್॥94॥

ತತ್ಸರ್ವಂ ನಾಶಯೇತ್ಯಾಶು ಮಾಸಿ ಮಾಸಿ ಸಖಿನ್ ‍! ಶ್ರುಣು।
ತಸ್ಮಾತ್ಸತ್ಕರ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಕರ್ಣಶ್ರಾವ್ಯಂ ಕವಿಪ್ರಿಯಮ್॥95॥

ಹರಿಪ್ರಿಯಂ ಹರೇರ್ಜ್ಞಾನಸಾಧನಂ ಹರತೇ ಮಲಮ್।
ನ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಚ ದುಷ್ಕರ್ಮ ಕದಾಪಿ ಕುಗತಿಪ್ರದಮ್॥96॥

ಯದಿ ಕುರ್ಯಾತ್ಸವಿಪ್ರೋಽಪಿ ಕುಮ್ಭಿನೀ ತಂ ನರಂ ಹರಿಮ್।
ಶಂಸತಿ ಧ್ವಂಸಿತಾತ್ಮಾನಂ ನಾಹಂ ತಂ ಸಮ್ಭರಾಮಿ ಚ॥97॥

ನಙ್ದ್ವಯಂ ಕುತೋ ವಿಪ್ರ ಪ್ರಯುಕ್ತಂ ಚ ತ್ವಯಾ ತ್ವಿಹ।
ಏಕೇನ ಪೂರ್ವಪದ್ಯಾರ್ಥೇ ಸಿದ್ಧೇ ಸತ್ಯಪರಂ ಕುತಃ॥98॥

ನಾಹಂ ತಂ ಸಮ್ಭರಾಮೀತಿ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತೇ ತ್ವಯಾ ದ್ವಿಜ।
ನಾಹಂ ತಂ ನ ಭರಾಮೀತಿ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಶೋಚ್ಯತಾ ನ ಮೇ॥99॥

ತವಾಪಿ ನ ಸ್ಯಾತ್ ಸಾವಸ್ಥಾ ಸ್ವಸ್ಥೋ ಭವ ಸಭಾಸು ಚ।
ಮದವಸ್ಥಾಂ ವದಸ್ವ ತ್ವಂ ಮದುಕ್ತಶ್ಲೋಕ ಸಞ್ಚಯೈಃ॥100॥

ಕಿನ್ತು ತ್ವತ್ಕ್ಷೇತ್ರವಿಘ್ನಾನಿ ಯಃ ಕರೋತಿ ನರಾಧಮಃ।
ತಸ್ಯೈವ ಸಾ ಶೋಚ್ಯತಾ ಸ್ಯಾನ್ಮಯೋಪಾಸ್ಯ ಹಯಾಸ್ಯತಃ॥101॥

ತ್ವಚ್ಚಿನ್ತಯಾ ಕಿಂ ಮಚ್ಚಿನ್ತಾಂ ಕುರು ವಿಪ್ರ ತವೋಚ್ಯತಾ ।
ವಾಞ್ಚಿತಞ್ಚ ಭವೇದಞ್ಚನ್ ಮಾಂ ಕಾಞ್ಚನರತಿಂ ತ್ಯಜ॥102॥

ಮುಞ್ಚ ಮುಞ್ಚೇಹ ದುಶ್ಚಿತ್ತಂ ಮಚ್ಚಿತ್ತಂ ಕುರು ಸರ್ವದಾ।
ಮುಞ್ಚ ಕಾಞ್ಚನಚಿನ್ತಾಂ ತ್ವಂ ಚಿನ್ಮಾತ್ರಂ ಚಾಚ್ಯುತಂ ಭಜ॥103॥

ರಾಮಚನ್ದ್ರ ವರಭೂಪತಿ ಸಾನ್ದ್ರ ಪ್ರೇಮವನ್ದ್ಯಚರಣೋ ರಘುಪೇನ್ದ್ರ।
ಬ್ರಹ್ಮರುದ್ರಮರುದಿನ್ದ್ರ ಸುರೇನ್ದ್ರಾರಾಧ್ಯ ರಾಜ್ಯವರದೋಽಸಿ ನರೇನ್ದ್ರ॥104॥

ತ್ವದ್ದತ್ತತದ್ರಾಜ್ಯಭೂತಿಂ ಕಮಲಾಲಯ ಪಾಲಯ।
ತೇನ ಸಮ್ಪೂಜಿತೋ ನಿತ್ಯಂ ಸ್ವಾಲಯಂ ನೈವ ಚಾಲಯ॥105॥

ಇತ್ಯಹಂ ಪ್ರಾರ್ಥಯಾಮೀಹ ರಾಘವೇನ್ದ್ರ ಮುನೀನ್ದ್ರಕಮ್।
ಮಮ ವೃನ್ದಾವನೇ ನಿತ್ಯಂ ದೇವೇನ್ದ್ರೈಃ ಸಹ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್॥106॥

ಮಾನವಾನಾಂ ಧನೇ(ಽ)ಹಾನಿರ್ಮಧುಸೂದನಶಾಸನಮ್।
ವಿನಾ ನೈವಾಸ್ತಿ ಸನ್ದೇಹೋ ನೈವ ಪೃಚ್ಛ ಧನಾಗಮಮ್॥107॥

ಪೃಚ್ಛ ಮಾಂ ಸ್ವಚ್ಛತತ್ವಾನಿ ಕಚ್ಛಪಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ|
ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ಸಚ್ಚರಿತ್ರಾಣಾಂ ಪ್ರಾಯಚ್ಛಂ ಭಕ್ತಿಮೇವ್ಯಯಂ॥ 108॥

ಏತತ್ ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ
ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥ 109॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥110॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಮ್॥111॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತೀಃ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕ ವಾಗೀಶತೀರ್ಥ ಕರಕಮಲ ಸಞ್ಜಾತ ಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜಪೂಜ್ಯಚರಣೋದಿತ ಸ್ವಾಪ್ನವೃನ್ದಾವನಖ್ಯಾನೇ ಅಲೌಕಿಕವಿಭಾಗೇ ಪಞ್ಚದಶೋಽದ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ॥17॥

॥ ಅಥ ಷೋಡಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥16॥

ಮತ್ಪಾದಸೇವಾವಿಷಯೇ ತೇ ಸಿಷಾಧಯಿಷಾಸ್ತಿಚೇತ್।
ವೃನ್ದಾವನೇ ಶೇಷಪದ್ಯಜಾತಾನಿ ವದ ಚೋಷಸಿ॥1॥

ನಾಗಾಹ್ವಯಃ ಪಣ್ಡಿತೋಽಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡೇಽಶೌಣ್ಡಬುದ್ಧಿಮಾನ್।
ಇತರಃ ಪಣ್ಡಿತಃ ಪಣ್ಡಃ ತ್ವಮೇವೇಹ ಸುಪಣ್ಡಿತಃ॥2॥

ತ್ವಯಾನುಭೂತಂ ಯೇತ್ಸ್ವಪ್ನಮನ್ನಿರೂಪಿತಮೇವ ಚ।
ವಿದ್ಧಿ ಬುದ್ಧಿಮತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೃದ್ಧಂ ಮಾ ತ್ಯಜ ಸರ್ವಥಾ॥3॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತೇರ್ಮುಖಾತ್।
ನಿಸ್ಸಂಶಯೋ ಭವ ತ್ವಂ ಚ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಹರ ಸಂಶಯಮ್॥4॥

ಪಶ್ಯಾಮಿ ತೇ ಸುವಿಶ್ವಾಸಂ ಮತ್ಸುತೇ ಶಶ್ವದತ್ರ ಹಿ।
ವಿಶ್ವಾಸಿನಾಂ ಸಮಾಜೇ ಚ ತ್ವಮಪ್ಯೇಕಃ ಪ್ರಸನ್ನಧೀಃ॥5॥

ತ್ವಮೇವ ಧರ್ಮಗೋಪ್ತಾ ಚ ಗೋಪೀನಾಂ ಪತಿರವ್ಯಯಃ।
ಪ್ರೀತಃ ಪ್ರಾತಃ ಸಮುತ್ಥಾಯ ತಮೇವ ಹೃದಿ ಚಿನ್ತಯ॥6॥

ಮದ್ವೃನ್ದಾವನಗಂ ಗೋಪೈಃ ಗೋಪೀಭಿಷ್ಚ ಸಮನ್ವಿತಮ್।
ಗೋಭಿರ್ಗೋವಿನ್ದನಾಮಾನಂ ಗೋಪಾಲಂ ಹೃದಿ ಸಂಸ್ಮರ॥7॥

ಗೋಪಾಲ ನಿರ್ಮಿಲತನೋ ಧರ್ಮಪಾಲಂ ತು ಪಾಲಯ।
ತದ್ಬಾಲಂ ಚ ಕೃಪಾಶೀಲಂ ತಚ್ಚಾಞ್ಚಲ್ಯಂ ಚ ಚಾಲಯ॥8॥

ಇತ್ಯಹಂ ಪ್ರಾರ್ಥಯಾಮೀಹ ಗೋಪಾಲಂ ಬಾಲರೂಪಿಣಮ್।
ಶ್ರೀಲೋಲಂ ಕಾಲಕಾಲೇ ಚ ಧರ್ಮಗ್ಲಾನಿರ್ಯಥಾ ನ ಹಿ॥9॥

ಧೀಮಾನಾಚಾರ್ಯನಾಮ್ನಾ ಯೋ ದಾಮ್ನಾ ಬದ್ಧಪುಮಾನಿತಿ।
ಧೀಮಾನಾಮ್ನಾಯಾಮಾನೈರ್ಮೇ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ನಾಯಾತ್ಸುಮಾನವಃ॥10॥

ತಸ್ಮಾನ್ನಿಸ್ಸೀಮ ಏವಾಹಂ ಮತ್ಸ್ವಾಮಿ ಸ್ವಸ್ಯ ಸಾಮ್ಯದ।
ಕಃ ಸ್ವಾಮೀ ಕಸ್ಯ ನಿಸ್ಸೀಮ ತ್ವಂ ದದೌ ಭಸ್ಮಲೇಪವಾನ್॥11॥

ಮದಾಧಿಕ್ಯತ್ತ್ವದಾಧಿಕ್ಯಂ ಸ್ಪಷ್ಟಮೇವ ಚ ವಿಠ್ಠಲೇ।
ಕುವಾದಿನೋ ಮದೈರ್ಹೀನಾಃ ಸನ್ತಿ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ದೇವತಾಃ॥12॥

ಇತ್ಥಮೇವ ಹರಿರ್ವಿತ್ತಃ ವಾದಿಭಿಃ ಕೃತ್ತಮೂಲಕೈಃ।
ಉಕ್ತಶ್ಚ ಜಗತೋ ನಿತ್ಯಂ ಪೃಥಕ್ತ್ವೇನೈವ ವರ್ತತೇ॥13॥

ಕೃತ್ತಮೂಲತ್ವಮಪ್ಯೇಷಾಂ ಕಥಂ ತ್ವಿತಿ ನ ವಿತ್ತಭೋಃ(ಚ)|
ಅರ್ಭಕೇ ಗರ್ಭಸಂಸ್ಥೇಽಪಿ ಸ್ವರ್ಭಾನುಗ್ರಸ್ತಭಾನುವತ್॥14॥

ತವಾರ್ಭಕೋ ದುರ್ಭಗೋ ನ ಶುಭಾನಾಂ ಭೂರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ।
ಇತ್ಯೇಕಂ ಶ್ಲೋಕಮುಖ್ಯಂ ಮೇ ತ್ಯಕ್ತವಾನಸಿ ವಿಪ್ರಕ॥15॥

ಆಕಾರಸ್ಥಂ ಲೇಖನಂ ಚ ಕಾರಯ ಪ್ರಾಙ್ಮಯೇರಿತಮ್।
ಅಹಂ ಮೇ ಕಿಙ್ಕರಸ್ಯಾಪಿ ವಿಸ್ಮೃತೇಃ ಕಿಂ ಕರೋಮಿ ತೇ॥16॥

ನ ತ್ವಹಙ್ಕಾರಮಾನೀ ಚ ಶಙ್ಕರೋಽಪಿ ನಿವಾರಕಃ।
ಸಹಜಾ ವಿಸ್ಮೃತಿಃ ಕೇನ ಪರಿಹರ್ತುಂ ನ ಶಕ್ಯತೇ॥17॥

ಸಹಸಾ ಪರಿಹರ್ತುಂ ಹಿ ಹರೇರಪಿ ನ ಶಕ್ಯತೇ।
ಶಶ್ವದ್ವಿಸ್ಮೃತಿಶೀಲಸ್ಯ ಕಃ ಸ್ಮೃತೌ ವಿಸ್ಮೃತಿರ್ಭವೇತ್॥18॥

ಆಮೃತಿಂ ತವ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಕಾಮತಿಂ ತ್ಯಜ ಮಾಂ ಭಜ।
ಇತಿ ಪೂರ್ವಂ ಮಯಾಪ್ರೋಕ್ತಮನುಸನ್ಧತ್ಸ್ವ ಬುದ್ಧಿಮನ್॥19॥

ವೃದ್ಧ ಶ್ರದ್ಧಾನ್ವಿತೋ ನಿತ್ಯಂ ಭಜ ಮಾಂ ಭುಜಗೇಶ್ವರಮ್।
ಮಾನವಾ ಮಾನಿನಃ ಸರ್ವೇ ಪಾಪಿನಃ ಕೋಪಿನಃ ಸದಾ॥20॥

ಶಶ್ವದ್ವಿಸ್ಮೃತಿಶೀಲಶ್ಚ ದುಃಖಶೀಲಶ್ಚ ದುರ್ಭಗಃ।
ಇದಂ ಗಾಲೀಪ್ರದಾನಂ ತು ನೈವ ಚಾಲಿಪದಸ್ಯ ತೇ॥21॥

ಮತ್ಪಾದಾಬ್ಜೇ ಸದಾ ಚಾಬ್ಜೇಭವಸ್ಯ ಬಲಮೀದೃಶಮ್।
ಅಲಿಂ ತ್ವಂ ಮಮ ಪಾದಾಬ್ಜೇ ಕಥಂ ಮೇ ವಾಗಲಮ್ಭವ॥22॥

ತ್ವನ್ಮನಃ ಸನ್ನಿಕೃಷ್ಟಂ ತು ಮತ್ಪದಂ ಸನ್ನಿಕರ್ಷತೇ।
ತಸ್ಮಾನ್ಮತ್ಪಾದಕಮಲಧ್ಯಾನಾತ್ತೇ ನಿರ್ಮಲಂ ಮನಃ॥23॥

ಮಮ ಸಾಲೋಕ್ಯಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಕುರು ಶೀಲವತಾಂ ವರ।
ಪಞ್ಚಜನ್ಮಸು ಪಞ್ಚಾಸ್ಯವತ್ಸಮರ್ಥೋ ಭವ ಪ್ರಿಯ॥24॥

ಪಞ್ಚಾಸ್ಯವಾಕ್ಯಸನ್ದಿಷ್ಟಂ ಪುರಾಣಂ ಪಞ್ಚಲಕ್ಷಣಮ್।
ಕುರು ಶೀಘ್ರಂ ಗುರೂಕ್ತಿಂ ಚ ನ ತ್ಯಜ ಸ್ವೋಚಿತಾಂ ಕಚೇ॥25॥

ಗೃಹೀತ್ವಾ ವಕ್ಷ್ಯತೇ ಪಕ್ಷಪಾತೇನ ಸುವಿಚಕ್ಷಣ।
ಶಿಖಾಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸಖಾ ತ್ವಂ ಮಮ ಸರ್ವಧಾ॥26॥

ಸುಖಾವಾಸಾನ್ ಪ್ರದಾಸ್ಯಾಮಿ ಮಖಾವಾಸಾದಪಿ ಪ್ರಿಯ।
ಇತಿ ಪೂರ್ವಂ ಮಯಾಪ್ರೋಕ್ತಮನುಸನ್ಧಸ್ತ್ವಬುದ್ಧಿಮಾನ್॥27॥

ವೃದ್ಧ ಶ್ರದ್ಧಾನ್ವಿತೋ ನಿತ್ಯಂ ಭಜ ಮಾಂ ಭುಜಗೇಶ್ವರಮ್।
ಮಮಾಭಿಪ್ರಾಯಮಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪ್ರೇತ ದೂಷಯಸೀಹ ಮಾಂ॥28॥

ಪ್ರೀತವಾನಸ್ಮ್ಯಹಂ ತಸ್ಮೈ ಪ್ರೋಕ್ತವಾನ್ಯೋ ಗುಣಾನ್ ಮಮ।
ನೈವ ಪೃಚ್ಛೇತಿ ಪೂರ್ವೋಕ್ತಿರ್ನೈವ ಮಾನಂ ತವಾಬುಧ॥29॥

ಕನಕಾನಿ ಸಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಶೌನಕೀಂ ತೇ ಮತಿಂ ತ್ಯಜ।
ಪೂರ್ವಂ ತು ಭಟ್ಟಾಚಾರ್ಯಸ್ಯ ಭ್ರಷ್ಠಬುದ್ಧೇಃ ಕದಾಚನ॥30॥

ನಷ್ಟಾಸೀದ್ಧೃಷ್ಟಿರೇಕೇವ ವೇದಾಪ್ರಾಮಾಣ್ಯಶಙ್ಕಯಾ।
ತದ್ವತ್ಕಮಲನಾಭಸ್ಯ ಸಮಲಸ್ಯ ಸುದುರ್ಮತೇ॥31॥

ಶಮನಂ ಚಾಸ ಸನ್ನೇತ್ರಂ ದಮನಂ ಯಾಸ್ಯತೇ ಯಮಾತ್।
ಅಯಂ ನ ತಮ್ಮಣ್ಣಃ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ಮದ್ವಾಣೀಂ ಭಣತೇ ಗುಣೀನ್॥32॥

ಕಾಣವತ್ಸರಣೀಂ ಯಾಯಾನ್ನಾಣತೇ ಪೂರ್ಣರೂಪಿಣಮ್।
ತತ್ಫಲಂ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯತೇ ಪುತ್ರ ಸತ್ಫಲಂ ನೈವ ಪಶ್ಯತಿ॥33॥

ವಿಪ್ರಫಲ್ಗುತರಶ್ಚಾಯಂ ವಿಪ್ರಲಿಪ್ಸುರ್ನ ಸಂಶಯಃ।
ಅನೇಕರೂಪವನ್ತಂ ಮಾಂ ವಿನೈಕತರರೂಪಿಣಮ್॥34॥

ಮನಾಕ್ಸ ಮನುತೇ ವಿದ್ವನ್ ಶೌನಕೋ ಭುವಿ ಜಾಯತೇ।
ಏವಂ ನಿಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸೋಽಯಂ ಶ್ರೀನಿವಾಸಾಭಿಧೋಽಪಿ ಸನ್॥35॥

ನಿಃಸೀಮಂ ಮಾಂ ನ ಮನುತೇ ಸುಶ್ರೀಮನ್ತಂ ಕದಾಚನ।
ನಿತ್ಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸಮ್ಬನ್ಧಿ ಸತ್ಯಂ ವಾಕ್ಯಂ ಮಯೋದಿತಮ್॥36॥

ಅತ್ಯನ್ತಭ್ರಾನ್ತಬುದ್ಧಿಶ್ಚ ಮನ್ತವ್ಯಾ ತೇ ನ ಮತ್ಕೃತಿಃ।
ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಧಮ ಗುಣಾಧಮ ಭೂಧನಾಢ್ಯಂ।
ಮನ್ನನ್ದನಂ ತ್ವನುದಿನಂ ಗುಣಿನಂ ಭಜಸ್ವ॥37॥

ವೃನ್ದಾವನೇ ಮದನಗೋಪಸದಾಯನೇ
ಮದ್ವಾಣೀಂ ವದಸ್ವ ವದನೇನ ದದಾಮಿ ಚಾನ್ನಂ॥
ಮತ್ಸತ್ರಭೋಜನಂ ಭುಙ್ಕ್ಷ್ವ ಪುತ್ರಮಿತ್ರಕಳತ್ರಕೈಃ॥38॥

ತತ್ರ ಯಾತ್ರಾಂ ನ ಕೃತ್ವಾ ತ್ವಂ ಯತ್ರ ಚಾನಾದರಸ್ತವ।
ಇಯಂ ತೇ ದಿವ್ಯಸದ್ಬುದ್ಧಿಃ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಮಾ ಭವ ವೃದ್ಧಕಃ॥39॥

ಶ್ರದ್ಧಾಹೀನಂ ತು ಮದ್ವಾಣೀಂ ನ ವದಸ್ವಾದ್ಯ ಚಾಧಮಮ್।
ತವೋತ್ತಮಸತೀಸೂತಕಾಲೇ ಚಿತ್ರಂ ಕೃತಂ ಮಯಾ॥40॥

ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಾಕ್ಯಸತ್ಯಾರ್ಥಂ ಸಾ ಪುತ್ರೀ ಪುತ್ರಕಃ ಕೃತಃ।
ಅಂಶೇನ ಪುಂಸ್ತ್ವಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಮಹಮೇವ ಸಹಾಸುಭಿಃ॥41॥

ಪ್ರವಿಷ್ಟಃ ಪ್ರತಿರುದ್ಧಂ ತು ಪ್ರಕೃಷ್ಟೇ ಚಾಪ್ಯಮರ್ಪಿತಃ।
ಪ್ರಸೂತಿಕಾಲೇ ವಾಯುಶ್ಚ ಪುರಃಸ್ಥಿತ್ವಾ ಚ ಕರ್ಷತಿ॥42॥

ಇತಿ ಮಾನಾನ್ತರಾದೇವ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಧರ್ಮಂ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್।
ಕಂಸೇನ ಬದ್ಧದಮ್ಪತ್ಯೋರ್ಯಾದವಾನಾಂ ಪತಿರ್ಯಥಾ॥43॥

ಕಂಸಾದಿದೈತ್ಯಯುದ್ಧಾರ್ಥಮಾವಿರಾಸೀದಹಂ ತಥಾ।
ಪೂರ್ವಂ ತು ವರದಾನೇನ ಕರದಾನಕರಾಯ ಚ॥44॥

ಸ್ಮರದಾಶ್ರಯದಃ ಸೋಹಂ ಸರ್ವದಾ ನನ್ದನೇಽರ್ಭಕೇ।
ಅರ್ಭಕೇ ಗರ್ಭಸಂಸ್ಥೇಽಪಿ ಸ್ವರ್ಭಾನುಗ್ರಸ್ತಭಾನುವತ್॥45॥

ತವಾರ್ಭಕೋ ದುರ್ಭಗೋ ನ ಶುಭಾನಾಂ ಭೂರ್ಭವಿಷ್ಯತೀ।
ಇತಿ ಪೂರ್ವಂ ಮಯಾಪ್ರೋಕ್ತಮನುಸನ್ಧತ್ಸ್ವಬುದ್ಧಿಮನ್॥46॥

ತತ್ಕಾಲೇ ತಚ್ಛರೀರೇ ತು ಹ್ಯಹಮೇವ ಪ್ರವಿಷ್ಟವಾನ್।
ಪುನರ್ಜೀವಾನ್ತರಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ಮತ್ಸ್ಥಾನೇ ಸ್ಥಾಪಿತಸ್ತ್ವಹೋ॥47॥

ಯಃ ಕಶ್ಚಿತ್ಪುಣ್ಯಜೀವಸ್ತು ಸದಾ ಮಾಂ ತಪಸಾ ಚರನ್।
ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋಽಹಮ್ ಭವಿಷ್ಯಾಮಿ ಸ ತು ಸಂಸ್ಥಾಪಿತಃ ಶಿಶೋಃ॥48॥

ತೇನ ಸಮ್ಪೂಜಿತೋ ನಿತ್ಯಂ ಅಂಶತಃ ಸಂವಸಾಮ್ಯಹಮ್।
ಪೂರ್ವೇಽಪಿ ಮಮ ಪಾದಾಬ್ಜಭಕ್ತೋ ಯಃ ಶೂದ್ರಕೇಪಿ ಸನ್॥49॥

ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಶೂದ್ರೇಪಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಭವೇ।
ಇತಿ ಪೂರ್ವಂ ಪ್ರಮಾಣಂ ತು ಹ್ಯನುಸನ್ಧಸ್ತ್ವ ಬುದ್ಧಿಮನ್॥50॥

ರಙ್ಗನಾಥಸ್ಯ ದೃಷ್ಟಾನ್ತಮಪಿ ದತ್ವಾ ತ್ವಹಂ ಸದಾ।
ನಿಃಸಙ್ಗೋ ನಾತ್ರ ಸನ್ದೇಹಃ ಸನ್ದೇಹೋ ನಶ್ಯತೇ ಶಮಿನ್॥51॥

ಸಂಶಯಾತ್ಮಾ ನಶ್ಯತೀತಿ ಮಾನಸಿದ್ಧಮಿಹೋಚ್ಯತೇ।
ಶ್ವಾನಯೋನಿಂ ಸ ಯಾತ್ಯಾಶು ಸಂಶಯೀ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ॥52॥

ಕೃಷ್ಣಾಚಾರ್ಯಸುತಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸಾಚಾರ್ಯಾಭಿಧೋಽಪಿ ಸನ್।
ನಿಸ್ಸೀಮಂ ಮಾಂ ನ ಮನುತೇ ಸುಶ್ರೀಮನ್ತಮಹೋ ವಿಧೇ॥53॥

ತತ್ಫಲಂ ಪಶ್ಯತೇ ಪುತ್ರ ಸತ್ಫಲಂ ನೈವ ಪಶ್ಯತಿ।
ಸ್ವಪ್ರಸಙ್ಗೇ ಸುಚತುರೋಽಪ್ಯಭಿಮಾನೀ ನ ಚಾತ್ರ ಭೂತ್॥54॥

ಮಯಾಪಿ ಜೀವಿತಾ ಭೂಮಾವನುಭೂತಂ ಜ್ವರಾದಿಕಮ್।
ಭವರೋಗೇಣ ಗ್ರಸ್ತಸ್ಯ ಕಿನ್ತ್ವಿದಂ ಜ್ವರಪೀಡನಮ್॥55॥

ಇದಾನೀಮೌಷಧಂ ಮಾ ಸೇವಸ್ವ ತ್ವಂ ವೃದ್ಧವಿಪ್ರಕ।
ಶಿಷ್ಟಾನ್ಯತ್ರಗತಾನ್ಯಾಶು ಜ್ವರಾಣಿ ನ ಜರನ್ತಿ ತೇ॥56॥

ಅಪಮೃತ್ಯುಂ ಛಿನತ್ಯಾಶು ಮಮ ಪಾದೋದಕಂ ದ್ವಿಜ
ವಿಪ್ರಾನ್ತರಮುಖೇನೈತಚ್ಛೃಣು ಚಿತ್ರಂ ತ್ವಕೃತ್ರಿಮಮ್॥57॥

ತವ ಜ್ವರಾಣಿ ಯಾಸ್ಯನ್ತು ತಾವತ್ಪರ್ಯನ್ತಮೇವ ಚ।
ನ ವದಾಮಿ ಸುದಾಮಾಗ್ರ್ಯ ಲೇಖಕೋಽಪ್ಯತ್ರ ನಾಸ್ತಿ ಮೇ॥58॥

ಅದ್ಯೈವ ಸೋಽಪಿ ಶೀಘ್ರಂ ತು ಆಗಮಿಷ್ಯತಿ ಶ್ರೀಪತಿಃ।
ಅಥಾಪಿ ತವ ಚಾರೋಗ್ಯಪರ್ಯನ್ತಂ ನೈವ ಕಥ್ಯತೇ॥59॥

ಗವಿ ಪ್ರಸವದುಃಖೇನ ವ್ಯಥಿತಾಯಾಂ ಸ ವೈ ವೃಷಃ।
ಬಾಧತೇ ತಾಂ ತದಾ ಯಾಗೀರ್ನಮಾಂ ಸ್ಪೃಶತು ಲೌಕಿಕೀ॥60॥

ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಸಿದ್ಧಾಪಲಾಪಂ ಪ್ರಕುರ್ವನ್ತಿ ಪ್ರಜಾಃ ಕಲೌ।
ಸ್ವಮಾತೃಪ್ರಸವಾರಭ್ಯ ಪ್ರನಷ್ಟಃಪ್ರಾಕ್ಸುದೃಷ್ಟಯಃ॥61॥

ಮಯಾ ಪರೋಕ್ಷತಶ್ಚೋಕ್ತಂ ಪರಲೋಕಸ್ಯ ವೈಭವಮ್।
ಪರೋಕ್ಷಜ್ಞಾನಹೀನಾಸ್ತೇ ಪರಿವಾದಂ ಪ್ರಕುರ್ವತೇ॥62॥

ಪರೇಷಾಂ ಚ ಶ್ರಿಯಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ದಹ್ಯಮಾನಾ ಇವಾಗ್ನಿನಾ।
ಅಶಕ್ತಾಸ್ತಾಂ ಗತಿಂ ಗನ್ತು ತತೋ ನಿನ್ದಾಂ ಪ್ರಕುರ್ವತೇ॥63॥

ಜನಾಃ ಸುಪಾಪಿನಃ ಸರ್ವೇ ಕಲಿನಾವಿಷ್ಟಚೇತನಾಃ।
ಮನಾಂಸಿ ಪಾಪಕೃತ್ಯೇಷು ಸ್ವನಾಶಾಯ ಪ್ರಕುರ್ವತೇ॥64॥

ಅಹಂ ಪರೋಕ್ಷತಸ್ಚೈವ ವಕ್ಷ್ಯೇ ನ ಹ್ಯಪರೋಕ್ಷತಃ।
ದೇವಾಃ ಪರೋಕ್ಷತಶ್ಚೈವ ವದನ್ತೇ ನಾಪರೋಕ್ಷತಃ॥65॥

ಪರೋಕ್ಷೇ ಚ ಪ್ರಿಯಾ ದೇವಾಃ ಹ್ಯಪರೋಕ್ಷಪ್ರಿಯಾ ನರಾಃ।
ಉಭಯೇ ಚ ಪ್ರಿಯಾ ದೈತ್ಯಾ ಅಪ್ರಿಯಾ ಉಭಯೇ ಚ ತೇ॥66॥

ತಸ್ಮಾತ್ಪರೋಕ್ಷನಿರ್ದೇಶೇ ಪ್ರಿಯಾಸ್ತೇ ದೇವತಾಂಶಕಾಃ।
ಅಪರೋಕ್ಷಸ್ಯ ನಿರ್ದೇಶೇ ಪ್ರಿಯಾಸ್ತೇ ನೃಶರೀರಿಣಃ॥67॥

ಉಭಯೇಽಪಿ ಪ್ರಿಯಾ ಯೇ ವೈ ದೈತ್ಯಾಂಶಾಸ್ತೇ ನ ಸಂಶಯಃ।
ತಸ್ಮಾನ್ಮದ್ವಚನೇ ಯೇ ಚ ಪ್ರಿಯವನ್ತಃ ಪ್ರಿಯಾ ಹಿ ಮೇ॥68॥

ಅಪ್ರಿಯಾ ಯೇ ಚ ಪಾಪಾಸ್ತೇ ಹ್ಯಪ್ರಿಯಾಃ ಸರ್ವಥಾ ಮಮ।
ತಸ್ಮಾನ್ಮಮ ಪ್ರಿಯಾ ಯೇ ವೈ ಪ್ರೀತಿಂ ಕುರ್ವನ್ತು ಮತ್ಕೃತೌ॥69॥

ಅಪ್ರಿಯಂ ನೈವ ಕುರ್ವನ್ತು ಮತ್ಪ್ರಿಯಾಸ್ತೇ ನ ಸಂಶಯಃ॥70॥

ಯತ್ರ ಪ್ರತೀತಾರ್ಥಬಾಧಸ್ತತ್ರಾನ್ತರ್ಯಾಮಿಸಙ್ಗ್ರಹಃ।
ಕರ್ತವ್ಯ ಇತಿ ಪೂರ್ವೋಕ್ತಮನುಸ್ಧತ್ಸ್ವ ಬುದ್ಧಿಮನ್॥71॥

ತಸ್ಮಾದುಕ್ತಾರ್ಥಬಾಧೇ ಸತ್ಯನ್ತರ್ಯಾಮಿ ಹರಿಃ ಸ್ವಯಮ್।
ಕರೋತಿ ಘಟನಾಂ ತಸ್ಯ ಶಕ್ತಿಂ ದತ್ವಾ ಚ ತಾದೃಶೀಮ್॥72॥

ತಸ್ಮಾನ್ನ ಕಾರ್ಯಾ ಶೂಕಾಪಿ ಶಙ್ಕಾಯಾಃ ಶುಷ್ಕಬುದ್ಧಿಭಿಃ।
ಲೋಕವಾರ್ತಾಪರೈಃ ಕಾಕಬುದ್ಧಿಭಿರ್ನರಕಾಪ್ತಿಭಿಃ॥73॥

ಇಯಂ ಶಙ್ಕಾ ಚ ಸರ್ವತ್ರ ಕುತೋ ವಾ ಜಾಯತೇ ನೃಣಾಮ್।
ವಿಪ್ರಸ್ಯ ವಾ ಕೃತಿರಿಯಂ ಮಮ ವೇತ್ಯಜ್ಞಸಂಶಯಾತ್॥74॥

ಸಂಶಯಾತ್ಮಾ ನಶ್ಯತೀತಿ ಮಾನಸಿದ್ಧಂ ವಿನಾಶಿನಃ।
ಶ್ವಾನಯೋನಿಂ ವ್ರಜತ್ಯಾಶು ಭುಕ್ತ್ವಾಕೀನಾಶಯಾತನಾಮ್॥75॥

ತಸ್ಮಾದಜ್ಞಾನಿನೋ ಹಿತ್ವಾ ಜ್ಞಾನಿಭಿಃ ಸುಯಶಸ್ವಿಭಿಃ।
ಸನ್ಮಾನಂ ಮಮ ಚಾಮುತ್ರ ಧ್ರಿಯತಾಂ ಮನಸಿ ಸ್ಫುಟಮ್॥76॥

ಮನ್ದಶಙ್ಕಾಮದಾನ್ಧಾನಾಮೇವ ಸ್ಯಾನ್ನತು ಜ್ಞಾನಿನಾಮ್।
ಜ್ಞಾನಪ್ರಕಾಶನೇ ನಷ್ಟಾಜ್ಞಾನಾನ್ಧತಮಸಶ್ಚ ತೇ॥77॥

ತಸ್ಮಾತ್ ಜ್ಞಾನೀ ಸದಾ ಪೂಜ್ಯಃ ಪೂಜ್ಯಾತ್ಪೂಜ್ಯತಮಃ ಸ್ಮೃತಃ।
ನೈವಾಜ್ಞಾನೀ ಮಾನಬಾಹ್ಯಃ ಕೀನಾಶವಶಗಃ ಸದಾ॥78॥

ಅಜ್ಞಾನೀನಾಂ ಪ್ರಸಙ್ಗೋಽಯಂ ನ ಕರ್ತವ್ಯಃ ಸುಖೇಪ್ಸುಭಿಃ।
ಶ್ವಾನೇನ ಸದೃಶಂ ಮತ್ವಾ ಪಾಪಿನಂ ತಂ ಮಹಾತ್ಮಭಿಃ॥79॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತೇ ಮಮ ಕೃತಿಂ ಚ ಸತಾಂ ಸಭಾಸು
ನಿಃಶಙ್ಕ ಏವ ವದ ಸಾದರಮತ್ರ ನಿತ್ಯಂ।
ತ್ವಂ ನಃ ಪ್ರಿಯೇ ಪ್ರಥಮತಃ ಪ್ರಥಿತಾಂ ಚ ಕೃತ್ವಾ
ಮತ್ಪ್ರೀತಿಮೇವ ಕೃತವಾನಸಿ ವಾಚಕೇಶ॥80॥

ಯಸ್ಯ ದೇವಾ ನ ಪ್ರಸನ್ನಾಃ ಮುನಯಶ್ಚ ತಪೋಧನಾಃ।
ಗುರುಃಸರ್ವಾರ್ಥದಶ್ಚೈವ ಸ ಹರಿಃ ಸಾಗರಾಲಯಃ॥81॥

ಅಸ್ಮದ್ವೃನ್ದಾವನಂ ತಸ್ಮೈ ಭಸ್ಮನಾಚ್ಛಾದಿತಾಗ್ನಿವತ್।
ಸ್ವಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರ್ಗತಂ ನೈವ ಸ್ವಾಮಿನಂ ಸ್ಮಾರಯತ್ಯಹೋ॥82॥

ಶಿಲಾಮಾತ್ರಮಯಂ ವಿಷ್ಣೋಃ ಕಲಾಭಿಶ್ಚ ಸಮನ್ವಿತಮ್।
ಫಲಾನಿ ಪ್ರತಿದದ್ಯಾನ್ಮೇ ಮಲಾನಿ ಪ್ರಹರಿಷ್ಯತಿ॥83॥

ಇತಿ ನ ಸ್ಮಾರಯತ್ಯೇತಚ್ಛಾರದಾದ್ರೋಹಿಣಶ್ಚ ಮೇ।
ಚೋರವೃತ್ತ್ಯಾ ಜೀವತೋ ವೈ ನರಕಾನನುಗಚ್ಛತಃ॥84॥

ಅಯಂ ತು ವಾಸುದೇವಾಖ್ಯಃ ಕರ್ಮನ್ದೀ ಮಮ ಮನ್ದಿರೇ।
ಮನ್ದಾರಾದ್ರಿನಿಭೇ ವೃನ್ದಾವನೇ ಸಮ್ಬೂಜ್ಯ ಮಾಂ ಸದಾ॥85॥

ಭೀಮಂ ಹನುಮನ್ತಮನನ್ತಲೋಕಾಚಾರ್ಯಂ ಜಗದ್ಗುರುಮ್।
ಆಗನ್ತಾ ಮತ್ಸಮೀಪಂ ತು ಭುಕ್ತ್ವಾಯುಷ್ಯಞ್ಚ ಶೇಷಿತಮ್॥86॥

ಮಮಾವಸಾನೇ ನಾಹಮ ತು ವಸಾಮೀತ್ಯತಿದುಃಖಿತಃ।
ಸುವಾಸಿನೀ ಪತಿಂ ಯದ್ವದ್ವಾಸುದೇವಾಭಿಧೋ ಮುನಿಃ॥87॥

ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾಂ ತು ಕೃತ್ವಾ ಚ ಸಾರ್ಥೀಕೃತ್ಯ ಕಲೇವರಮ್।
ಮಾಮವೇಕ್ಷ್ಯೇತ್ಯಾಶಯಾ ತು ಸ ಚಾಯಾತಃ ಶುಚಾರ್ದಿತಃ॥88॥

ದೈವಾದ್ವೃನ್ದಾವನಸ್ಥಸ್ಯ ಮಾನಂ ಕೃತ್ವಾ ಸ ವೈ ಮಮ।
ಭೀಮಾದಿಸಾರ್ವಭೌಮಾನಾಂ ಕಾಮಾದಿಭಿರತನ್ದ್ರಿತಃ॥89॥

ತೇನ ಪುಣ್ಯೇನ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮಾ ಪುಣ್ಯಾಂ ಗತಿಮವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ।

ಅಚಿನ್ತ್ಯಾದ್ಭುತಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮಹಂ ಹಯಮುಖಂ ಭಜೇ।
ಮಹಿಮಾ ತಸ್ಯ ಕೇನೇಹ ವರ್ಣಿತುಂ ಶಕ್ಯತೇ ವಿನಾ॥91॥

ತಾದೃಶಂ ಹರಿಮಾರಾಧ್ಯ ಸರ್ವಾರಾಧ್ಯೇ ಮಯಿ ದ್ವಿಜ।
ಕರಾದಿಸ್ಪರ್ಶನೇ ತೇನ ಕೃತೇ ಸತಿ ಚ ಮೂರ್ಧನಿ॥92॥

ಕಿಮಸಮ್ಭಾವಿತಂ ಪೂರ್ವ ಚೋಕ್ತಂ ಸಮ್ಭಾವಿತಂ ತತಃ।
ಅಸಮ್ಭಾವನಯಾ ತಸ್ಮಾದ್ವೈಭವಂ ನ ಪರಾಹತಮ್॥93॥

ಹೇಽಪಾಪ ಪುರುಷಾಃ ಸರ್ವೇ ಮಾರಿಷಂ ಮಾಂ ವಿಜಾನಥ।
ಸೌರೇರ್ವಿಷಾರ್ದಿತಾ ಯೂಯಂ ಪುರುಷೇಣ ಭವಿಷ್ಯಥ॥ 94॥

ಏಕೋ ವಾ ವಕ್ತಿ ಚೇತ್ ಶ್ಲೋಕಂ ತ್ವೇಕಂ ಮತ್ಸಮ್ಮತಾರ್ಥಕಮ್।
ತರ್ಹ್ಯಯಂ ಪುತ್ರ ತದ್ಗೇಹೇ ಜಲಾದ್ಯಾಹರಣಂ ಚರೇತ್॥95॥

ಏಕಸ್ಮಿನ್ನಹನಿ ಶ್ಲೋಕಸಹಸ್ರಂ ಮದನುಗ್ರಹಾತ್।
ವಕ್ತ್ಯಯಂ ವಾಕ್ಸಹಾಯೇನ ಮಮೇಹ ಪ್ರಹರಾಮಿ ತತ್॥96॥

ಆಹಮಪ್ಯತ್ರ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶ್ಲೋಕಾನ್ ಯಃ ಕಶ್ಚನಾಧಮ।
ವದನ್ನಿತಿ ವದೇದ್ವಿಪ್ರ ಸದೃಶಸ್ತು ಭವೇದಿಹ॥97॥

ಕೃತ್ರಿಮಶ್ಲೋಕಕರ್ತಾ ಯೋ ಹ್ಯಸೂಯಾಸುಪರೋ ನರಃ।
ಮರಿಷ್ಯತ್ಯಮರೈಃ ಶಪ್ತೋ ನಿರಯೇ ಸ ಚರಿಷ್ಯತಿ॥98॥

ತಸ್ಮಾತ್ಕುವಾದೋ ದುರ್ವಾದಿನ್ ನ ಕರ್ತವ್ಯಸ್ತ್ವಯಾಧುನಾ।
ಯದಾ ವಿಧಿಭಲಂ ಜೀರ್ಣಂ ತದಾ ಕರ್ತವ್ಯ ಏವತೇ॥99॥

ತಸ್ಮಾದತ್ಯದ್ಭುತಾರ್ಥಾನಾಂ ಶ್ಲೋಕಾನಾಂ ತು ಪ್ರವರ್ತಕಮ್।
ಕರೋಮಿ ಶಾರದಾಸನ್ನಿಧಾನಂ ಜಿಹ್ವಾಗತಂ ತ್ವಹೋ॥100॥

ಹೇ ವೃದ್ಧ ವಿದುಷಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಶ್ರದ್ಧಾರಹಿತಪೂರುಷಮ್।
ವಿದ್ಧಿ ತಲ್ಲಕ್ಷಣಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಮುಣ್ಡವದ್ವಿಧವಾರ್ದಿತಃ॥101॥

ವಿಧವಾದರ್ಶನಾದ್ಭೀತಸ್ತಥೈಕ ದ್ವಿಜದರ್ಶನಾತ್।

ತ್ಯಕ್ತವಾನ್ ವಿತ್ತಲಾಭಾರ್ಥಂ ಕೃತ್ವಾ ಪಾಣ್ಡಿತ್ಯಮಪ್ಯಹೋ।
ಅತ್ಯನ್ತಂ ಮಾನಿತೋ ನಾಸೀತ್ ಕುಜನೈರ್ಹಾಸ್ಯತಾಂ ಗತಃ॥103॥

ತ್ರಿಲಕ್ಷಗಣಿತಂ ಕೃತ್ವಾ ದಕ್ಷವನ್ಮತ್ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್।
ಆಶುಶುಕ್ಷಣಿವತ್ಪೂರ್ವಕರ್ಮಕಕ್ಷಂ ಕ್ಷಿಣೋತ್ಯಸೌ॥104॥

ತತ್ಪಾಣ್ಡಿತ್ಯಭಯಾದೇವ ಹೃದಿ ಕಮ್ಪಿತವಾದಿನಃ।
ದಿಕ್ಷು ಧಾವನ್ತಿ ತೇ ಶುಷ್ಕವದನಾಃ ಕದನಂ ವಿನಾ॥105॥

ರಾಜಾನೋ ನೈವ ಜಾನನ್ತಿ ಮಾನಂ ತಸ್ಯ ನ ಚಕ್ರಿರೇ।
ಮಮ ನನ್ದನಪಾಣ್ಡಿತ್ಯಾನನ್ತರಂ ಸ ತು ಪಣ್ಡಿತಃ॥106॥

ಮಮ ನನ್ದನ ವೈದುಷ್ಯಂ ತದ್ವೈದುಷ್ಯಂ ತಥೈವ ಚ।
ಭವಿಷ್ಯತ್ ಜ್ಞಾನಿನಾಂ ಪೋಷ್ಯಂ ಮಯಾ ಸತ್ಸು ನ ಸಂಶಯಃ॥107॥

ಏತತ್ ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ
ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥108॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥109॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಮ್॥110॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತೀಃ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕವಾಗೀಶತೀರ್ಥ ಕರಕಮಲ ಸಞ್ಜಾತಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜಪೂಜ್ಯಚರಣೋದಿತ ಸ್ವಾಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ ಅಲೌಕಿಕವಿಭಾಗೇ ಷೋಡಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ॥16॥

॥ ಅಥ ಸಪ್ತದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ॥17॥
[ಅಯಂ ವಿಪ್ರಃ ಸುಪ್ರಶಸ್ತಂ ಮಮ ಪಾದಾಬ್ಜಮುತ್ತಮಮ್।
ಪಶ್ಯತಿ ಸ್ವಪ್ನಕಾಲೇ ತು ನಿತ್ಯಂ ನಿರ್ಮಲಚೇತನಃ॥1॥

ಸ ತೇನ ಲಬ್ಧಾತಿಶಯಃ ಶೇಷಶಾಯಿಪ್ರಿಯೇ ಮಯಿ।
ಮನ ಆವೇಶ್ಯ ಕಾಶ್ಯಾಂ ಚ ಮೃತಸ್ತತ್ಪುಣ್ಯಮಾಪ್ನುಯಾತ್॥2॥

ತಸ್ಮಾದ್ ವಿಪ್ರಃ ಪ್ರಶಸ್ತೋಽಯಂ ಪ್ರಮೃಷ್ಟಜ್ಞಾನವಾನ್ಮಮ।
ಪ್ರಕೃತ್ಯಾ ಯತ್ಪ್ರದಾತವ್ಯಂ ತದಸ್ಮೈ ಸಮ್ಪ್ರದೀಯತಾಮ್॥3॥

ಮಯೋಕ್ತಶ್ಲೋಕಾರ್ಥಮಪಿ ನ ಜಾನಾತಿ ಹ್ಯಯಂ ದ್ವಿಜಃ।
ಅರ್ಥಂ ಬುದ್ಧ್ವಾ ತು ವಾಕ್ಯಂ ತು ಕರೋತೀಹ ಕವೀಶ್ವರಃ॥4॥

ತಸ್ಮಾದ್ವಿಪ್ರಕೃತಿರ್ನೈವ ಮತ್ಕೃತಿಃ ಸರ್ವಥಾ ಸುತ।
ಸತ್ಕೃತಿಶ್ಚಾಸ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯಾ ತ್ವತ್ಕೃತಿಶ್ಚಾಗ್ರಪಙ್ತಿಕಾ॥5॥

ಮಮಾಶ್ರಿತಮಯಾದತ್ತಮಾಚಾರ್ಯತ್ವಂ ಸಮಾಪ್ಯ ಚ।
ಮಮ ವೃನ್ದಾವನಸ್ಯೈವ ನಾಮ್ನಾ ಸಮನುವರ್ತಿತಮ್॥6॥

ಭೋಜನಾಯಾನ್ನಮೇವಾತ್ರ ನಾಸ್ತೀತಿ ಜನತಾ ಮನಾಕ್।
ಮನುತೇ ಕಿಂತ್ವನ್ನಹೀನೇನಾಚಾರ್ಯತ್ವೇನ ನನ್ದನ॥7॥

ನಾಗಾಖ್ಯಪಣ್ಡಿತಸ್ಯಾಪಿ ಸ್ವಪ್ನೇ ಚೋಕ್ತಂ ಮಯಾ ಸುತ।
ತೇನಾಪಿ ಕಿಞ್ಚಿನ್ನ ಕೃತಂ ಮೃಷಾವಾಕ್ಯಪರೋಽಭವತ್॥8॥

ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ಚಾನ್ನಮಾತ್ರಸ್ಯ ಯತ್ನಂ ಕುರು ಸುಮಾನವ।
ನೋಚೇತ್ಸಮಾಧವೀಂ ವೃತ್ತಿಂ ಕರಿಷ್ಯತ್ಯೇವ ನಾನ್ಯಥಾ॥9॥

ಅಹಂ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಸೌಚಿತ್ಯಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮೀತಿ ಮನ್ಮತೇ।
ಸೌಚಿತ್ಯಂ ಕುರು ಕಲ್ಯಾಣ ಗುರೋರ್ವಾಕ್ಯಸ್ಯ ಗೌರವಾತ್॥10॥

ಹೇ ನನ್ದನ ತ್ವಂ ಮಮ ನನ್ದನೇ ವನೇ
ವೃನ್ದಾವನೇ ಕನ್ದ ಫಲಾಶ ಮನ್ದಿರೇ।
ಸುನನ್ದ ನನ್ದಾದಿಭಿರಿನ್ದಿರಾಪತಿಃ
ಸ್ವಾನನ್ದದೋ ಯದ್ವದಿಹಾಽಭವಪ್ರಿಯಃ॥11॥

ತವೇಹ ಕೋ ವಾ ಗಣಯೇದ್ಗುಣೌಘಾನ್
ವಿನಾ ತು ಮಾಂ ನಾಸ್ತಿ ಸುನಾಮಧೇಯ।
ಯಥಾ ಸುರೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಕರೀನ್ದ್ರಗಸ್ಯ
ಗರ್ವೋಽಪಿ ಸರ್ವಾಪಹರಂ ಸುತೇಹ॥12॥

ಔದಾರ್ಯ ಶಸ್ತ್ರೇಣ ವಿದಾರ್ಯ ವಿಪ್ರದಾರಿದ್ರ್ಯವೃಕ್ಷಂ ಕರದೈರಿಹ ತ್ವಮ್।
ಧರಾಸುರಾದ್ಯೈಃ ಪರಮಾದರೇಣ ತ್ವಾರಾಧಿತಃ ಸನ್ ಧರಣೀಂ ವೃಣೀಶ್ವ॥13॥

ಪಿತಾ ಪುತ್ರ ಸ್ತುತಿಂ ಕುರ್ಯಾದ್ಭರ್ತಾ ಭಾರ್ಯಾಸ್ತುತಿಂ ಗುರುಃ।
ಶಿಷ್ಯಸ್ಯ ಸಂಸ್ತುತಿಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಸ್ವಾಮೀ ಭೃತ್ಯಸ್ತುತಿಂ ತಥಾ॥14॥

ತದನ್ತರ್ಯಾಮಿಣಂ ಶ್ರೀಮನ್ನಾದಾಯ ಪರಮಾರ್ಥತಃ।
ಕುರ್ಯಾತ್ ಸ್ತುತಿಂ ನ ದೋಷಾಯ ನ ತು ದೇಹಾಭಿಮಾನಿನಃ॥15॥

ತಸ್ಮಾನ್ನನ್ದನ ತೇ ಚಾನ್ತರ್ಯಾಮಿಣಃ ಕನ್ದಿನಾ ಮಯಾ।
ಕ್ರಿಯತೇ ಗಣವೃನ್ದೇನ ಮಮ ವೃನ್ದಾವನೇ ಯಥಾ॥16॥

ಮಯಿ ಜೀವತಿ ಯಚ್ಚೋಕ್ತಂ ಮಮ ವೃನ್ದಾವನಂ ಸುತ।
ಭವಿಷ್ಯತಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಂ ತದನುಸನ್ಧತ್ಸ್ವಬುದ್ಧಿಮನ್॥17॥

ತತ್ಪ್ರಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಮೇವಾತ್ರ ತನ್ನಾಮಾಪಿ ದ್ವಿಜಸ್ಯ ತು।
ಮಯಾ ದತ್ತಂ ತ್ವಯಾ ತಸ್ಮಾನ್ನಿಗ್ರಾಹ್ಯಾ ನ ವದನ್ತಿ ಯೇ॥18॥]
(ಇತಿ ಶೇಷಪ್ರಕರಣ)

ಹೇ ವಿಪ್ರಾದ್ಯಾಶನಂ ನಾಸ್ತಿ ಪುತ್ರಮಿತ್ರ ಕಲತ್ರಕೈಃ।
ಕಥಂ ಕರೋಷಿ ಚಾನ್ನಾರ್ಥಂ ಕುರು ವೃತ್ತಿಂ ಚ ಮಾಧವೀಮ್॥19॥

ಪ್ರತಾಪತ್ರಯಮಧ್ಯೇ ತು ಹ್ಯೇಕಂ ವಾಪ್ಯಸ್ಮದೀಯಕಾಃ।
ನ ಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತಿ ಸಚ್ಛಾಸ್ತ್ರವಕ್ತ್ರೇ ತವ ನ ಸಂಶಯಃ॥20॥

ಅಗನ್ತಾಗನ್ತುಕಾಮಸ್ತ್ವಂ ಘೋಷಪರ್ಯನ್ತಮೇವ ಚ।
ಅಶಕ್ತಃ ಸನ್ ಕಥಂ ಪುತ್ರ ಪೋಷಣಂ ತು ಭವೇದಿಹ॥21॥

ತವಾನ್ನಸಿದ್ಧಿಪರ್ಯನ್ತಂ ನ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಮಾನವೋತ್ತಮ।
ಮಾನಂ ತತ್ಯಾಜ ಮಾಧವ್ಯಾ ಮಾನೋ ಹಿ ಮಹತಾಂ ಧನಮ್॥22॥

ಮಯೋದಿತಂ ವಚಃ ಸತ್ಯಂ ತಸ್ಯ ಗೇಹೇ ಚ ಪಶ್ಯ ವೈ।
ಶ್ರೀಪತೇ ಶ್ರೀಮತೋ ವಾಕ್ಯಂ ಶೃಣು ಮೇ ಗುಣಭೂಷಣ॥23॥

ವಿಪ್ರಹಸ್ತೇ ಪ್ರತಾಪೋಽಪಿ ನಾಸ್ತಿ ತದ್ಗೇಹಗಾ ಅಪಿ।
ತಣ್ಡುಲಾಶ್ಚ ನ ಸನ್ತೀತಿ ವಾಸುದೇವಮುನಿಂ ವದ॥23॥

ವಿಪ್ರಹಸ್ತೇ ಪ್ರತಾಪೋಽಪಿ ನಾಸ್ತಿ ತದ್ಗೇಹಗಾ ಅಪಿ।
ತಣ್ಡುಲಾಶ್ಚ ನ ಸನ್ತೀತಿ ವಾಸುದೇವಮುನಿಂ ವದ॥24॥

ಶ್ರೀಪತೇ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ತೇ ಪ್ರಸನ್ನೋಽಸ್ತು ಪ್ರಭುಃ ಪ್ರಿಯಃ।
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯಾನ್ನಯತ್ನಂ ತ್ವಂ ಪ್ರಾಪ್ತವಾನ್ ವೈ ಮಮಾನ್ನದಃ॥25॥

ವಿಪ್ರ ತ್ವಂ ಮಾಸಪರ್ಯನ್ತಂ ವಾಸುದೇವಾಭಿಧಂ ಮುನಿಮ್।
ಸ್ಮರನ್ ಭುಙ್ಕ್ಷ ಕರಂ ತಸ್ಮೈ ದಾತುಂ ತವ ನ ವಿದ್ಯತೇ॥26॥

ಮಮ ನನ್ದನಧರ್ಮೇಣ ಚಾನ್ನಂ ತ್ವಂ ಪ್ರಾಪ್ತವಾನಸಿ।
ಪುಣ್ಯಂ ಭವೇತ್ತಸ್ಯ ಪುತ್ರಕಲತ್ರೈಃ ಸಹ ಭೋಜನಾತ್॥27॥

ತಸ್ಯಾಗಮನಪರ್ಯನ್ತಂ ತಾತಹೀನಸುತೋಪಮಃ।
ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋಽಸಿ ಸದಾಗಣ್ಯಂ ಗುಣಂ ಮಾಂ ಸ್ಮರ ರಕ್ಷಕಮ್॥28॥

ತವೋದರೇ ವೇದನಾದಿರ್ವ್ಯಾದಿರ್ನಿಸ್ಸಾರಿತೋ ಮಯಾ।
ತ್ವತ್ಪುತ್ರೀಂ ಪ್ರತಿ ತತ್ರಾಪಿ ಮರ್ದಿತಶ್ಚಿತ್ರಮೇವ ತತ್॥29॥

ತಸ್ಮಾತ್ಸದಾನುಸನ್ಧಾನಮೇವಮೇವಾಸ್ತು ತೇ ಬುಧ।
ಕದಾ ಯಾಸ್ಯತಿ ಮೇ ಪುತ್ರಶ್ಚೇತಿ ಚಿನ್ತಾಂ ತ್ಯಜ ದ್ವಿಜ॥30॥

ಸಂಸಾರಾಬ್ಧೇಶ್ಚ ಯನ್ನೇತೃ ಹೋತೃವತ್ಕರ್ಮವಾರಿಧೇಃ।
ಕ್ಷೇತ್ರವತ್ಪುತ್ರ ಪೌತ್ರಾಣಾಂ ನೇತ್ರಂ ಸತ್ ಜ್ಞಾನಮುಚ್ಯತೇ॥31॥

ತನ್ನಷ್ಟಮಾಸೀದ್ಭ್ರಷ್ಟೇ ಚ ಶಿಷ್ಟವಲ್ಲೋಕವಞ್ಚಕೇ।
ತರ್ಹಿ ಭಟ್ಟಸ್ಯ ದೃಷ್ಟಾನ್ತೇ ದಾರ್ಷ್ಟಾನ್ತಿಕವಿರುದ್ಧತಾ॥32॥

ಇತಿ ಚೇನ್ನ ಚ ತತ್ರಾಪಿ ದೃಷ್ಟಿಶಬ್ದೇನ ಸೌಷ್ಠವಾತ್।
ವಿಠ್ಠಲಜ್ಞಾನಮೇವಾಗ್ರ್ಯಂ ಸ್ಪಷ್ಟಂ ಗ್ರಾಹ್ಯಂ ನ ಸಂಶಯಃ॥33॥

ಉಭಯಾಭಿಪ್ರಾಯತಶ್ಚ ನೇತ್ರಶಬ್ದಾರ್ಥ ಉಚ್ಯತೇ।
ಉಭಯಾರ್ಥೇಽಪಿ ವಾಣ್ಯೇಕವಿಷಯೇ ವಾ ತಥೈವ ಚ॥34॥

ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯಂ ಮಮ ವಾಕ್ಯಸ್ಯ ಗ್ರಾಹ್ಯಂ ಲೋಕೇ ವಿಚಕ್ಷಣೈಃ।
ನಿರ್ಗುಣೈಃ ಪುರುಷೈಃ ಪುರುಷವಾಕ್ಯೈರ್ನ ಶ್ರುಣು ದೂಷಣಮ್॥35॥

ಅತ ಏವ ಪದಂ ನೇತ್ರಂ ಗೃಹೀತಂ ನಯನಾದಿಕಮ್।
ನ ಗೃಹೀತಂ ಪದಂ ವಿದ್ವನ್ ಉಭಯಾರ್ಥಸ್ಯ ಸಙ್ಗ್ರಹೇ॥36॥

ತಸ್ಮಾನ್ನ ಕಾರ್ಯಾ ಶಙ್ಕಾ ಚ ವಞ್ಚಕಾನಾಂ ದುರಾತ್ಮನಾಮ್।
ಶುನಕಾತ್ಮಮತಸ್ಥಾನಾಂ ಅತರ್ಕ್ಯಾಣಾಂ ದುರುಕ್ತಿಭಿಃ॥37॥

ಹೇ ತಮ್ಮಣ್ಣ ಶೃಣುಷ್ವಾದ್ಯ ಭಣಸ್ವ ತ್ವಂ ಗುಣಾಧಮ।
ಮದ್ವಾಣೀಂ ಶ್ಲೋಕಸುಶ್ರೇಣೀಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇನ ಚ ವರ್ಣಿತಾಮ್॥38॥

ನೋ ಚೇತ್ತ್ವಾಂ ಪ್ರತಿಯಾಸ್ಯನ್ತಿ ಶೀಘ್ರಂ ತು ಯಮಕಿಙ್ಕರಾಃ।
ಮದ್ದ್ರೋಹಕರಮಾರಾದ್ವೈ ಶರಣಂ ವ್ರಜ ಮಾಂ ತತಃ॥39॥

ದಮನೈರ್ಭೀಷಯನ್ತಸ್ತ್ವಾಂ ದಮನೈರ್ಭ್ರಷ್ಟಮಾನಸಮ್॥40॥

ತದಾ ಮೋಚಕ ಏವಾಹಂ ಸೂಚಕೈರಿತಿ ದೋಷಿಣಮ್।
ಕೀಚಕಾದತಿದುರ್ಬುದ್ಧಿಂ ಶೋಚಕಂ ಮಾಮಕಂ ದ್ವಿಜಮ್॥41॥

ತಸ್ಮಾನ್ಮದುಕ್ತ ಮರ್ಯಾದಾಂ ಮಾತ್ಯಜ ತ್ವಂ ದ್ವಿಜಾಧಮ।
ವೃನ್ದಾವನಗತಂ ನಿತ್ಯಂ ಭಜ ಮಾಂ ಭುಜಗೇಶ್ವರಮ್॥42॥

ಹೇ ಭೂಪ ಭಕ್ತ ಶುಭದೇಽತ್ರ ಭವೇ ಭವೇ ಚ
ಭಕ್ತಿಂ ಕುರು ತ್ವಮಪಿ ತೇ ಚ ಸುಸೌಭಗಾಯ।
ವೃನ್ದಾವನೇ ಕದನಕೋವಿದ ಚೇತಿ ಪೂರ್ವಂ
ಕೇದಾರಕಾಖ್ಯಮಪಿ ಘೋಷಮಿಹ ತ್ಯಜಸ್ವ॥43॥

ಏವಂ ಚೇತ್ತವ ಚಾಯುಷ್ಯವೃದ್ಧಿರ್ಹಿ ಭವಿತಾ ಸದಾ।
ಸಮೃದ್ಧಿರ್ಧನಧಾನ್ಯಂ ಚ ಗಜವಾಚಿನೃಣಾಮಿಹ॥44॥

ತವಾಗ್ರಜೇನ ದತ್ತಂ ವೈ ಧಾರಾಪೂರ್ವಂ ದ್ವಿಜಸ್ಯ ಚ।
ದ್ವಿಜೇನ ಮಮ ದತ್ತಂ ಚ ಸಮ್ಮತ್ಯಾ ತೇಽಗ್ರಜನ್ಮನಃ॥45॥

ಸ್ವದತ್ತಾದ್ದ್ವಿಗುಣಂ ಪುಣ್ಯಂ ಪರದತ್ತಾನುಪಾಲನೇ।
ಪರದತ್ತಾಪಹಾರೇಣ ಸ್ವದತ್ತಂ ನಿಷ್ಫಲಂ ಭವೇತ್॥46॥

ಸ್ವದತ್ತಾಂ ಪರದತ್ತಾಂ ವಾ ಯೋ ಹರೇತ ವಸುನ್ದರಾಮ್।
ಷಷ್ಟಿವರ್ಷ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ವಿಷ್ಠಾಯಾಂ ಜಾಯತೇ ಕ್ರಿಮಿಃ॥47॥

ಇತಿಪೂರ್ವ ಪ್ರಮಾಣಾಭ್ಯಾಂ ಮದ್ವಾಕ್ಯಸ್ಯ ಚ ಗೌರವಾತ್।
ತ್ಯಜ ರಾಜನ್ ಸುಭೀರುಃ ಸನ್ ನ ಭಾರಂ ತವ ಚಾವನಮ್॥48॥

ಭಜ ರಾಜ್ಯಂ ಧರಾಭಾರಂ ಹನ ತ್ವಂ ಕನಕಂ ನಯಾ।
ಕೋಶಾಂ ಕೋಲಾಹಲೇನೈವ ಕುರು ವೃದ್ಧಿಂ ಸಮೃದ್ಧಿಮನ್॥49॥

ವೈರಿಭಿಃ ಪೌರವೃದ್ಧಾಂಸ್ತ್ವಂ ಪೂಜಯಾದತ್ಸ್ವತೈರ್ಜಯಮ್।
ಭಜತ್ವಂ ದ್ವಿಜ ಸಾರ್ಧಂ ಚ ಶ್ಲೋಕದ್ವಯಮನುತ್ತಮಮ್ ॥50॥

ತ್ಯಕ್ತವಾನಸಿ ತಚ್ಛೋಕಚ್ಛೇದಕೋಽಹಂ ನ ಸಂಶಯಃ।
ತಸ್ಮಾದಾಲಸ್ಯ ಹೇತೋಸ್ತು ಬಹು ಹಾತುಂ ತ್ವಮಿಚ್ಛಸಿ॥51॥

ಸಮಸ್ತಧರ್ಮರಕ್ಷಾರ್ಥೀ ರಾಘವೋ ರಾಜ್ಯಹಾ ಪರೈಃ।
ವಿಪ್ರಕ್ಷೇತ್ರಾಪಹಾರಂ ಚ ಮಾ ಕುರು ತ್ವಂ ಕರಾನಪಿ॥52॥

ನಾದತ್ಸ್ವ ತವ ನಾಥಶ್ಚ ರಾಜ್ಯಂ ತೇ ರಕ್ಷಯಿಷ್ಯತಿ
ಹೇ ಶುಣ್ಠ ವಿಪ್ರ ತವ ಕಣ್ಠಗತಂ ಚ ಪ್ರಾಣಂ
ಶೌಣ್ಠಾಮಿ ಕುಣ್ಠಿತಗತೇರಹಮೇವ ಶೀಘ್ರಂ।
ಮನ್ಮಣ್ಟಪಂ ತವ ಹೃದನ್ತಿಕಮಞ್ಚ ಮಾತ್ರ
ಮೌತ್ಕಣ್ಠ್ಯತೋ ಯದವಿಕುಣ್ಠಗತೇಃ ಪ್ರಿಯಂ ತತ್॥53॥

ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಾಣಂ ನಿಃ ಸರನ್ತಂ ವಾರಯಾಮಿ ವರೇಣ್ಯಕಮ್।
ಮರಣಂ ಪ್ರಹರಾಮ್ಯೇವಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜ ಮಾಂ ಮುನಿಮ್॥54॥

ಶುಣ್ಠೇತ್ಯತ್ರ ಸುಶಬ್ದೇನ ಶೋಕೋ ಗ್ರಾಹ್ಯಃ ಶುಭಸ್ಯ ತೇ॥ 55॥

ಠೇತಿ ತಚ್ಛೂನ್ಯ ಏವಾಯಂ ಕೃಷ್ಣಭಟ್ಟಾಭಿಧಃ ಪುರಾ।
ಉಚ್ಯತೇ ಮುಚ್ಯತೇ ರೋಗಾದ್ದುಃಖೇನ ಸುಚರಿತ್ರಿಣಾ॥56॥

ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಚೋತ್ತರಗ್ರನ್ಥಃ ಸೌಚಿತ್ತೇನ ಮಯಾ ತತಃ।
ಪುರೇತಿ ಗುರುಣೈವೇಹ ಮಯಾ ದತ್ತಂ ನರೈರ್ನ ತೇ॥57॥

ಆಚಾರ್ಯತ್ವಂ ಸ್ಥಿರಂ ತಸ್ಮಾತ್ ಸರ್ವಾರಪ್ಯನಿವಾರಿತಮ್।
ಹೇ ಸೂರ್ಯನಾಮಧಾರಾಧ್ಯ ಸೂರ್ಯವತ್ಸುಪ್ರಭಾನ್ವಿತ॥58॥

ಸೂರ್ಯವನ್ಮಮ ಗೂಢಾರ್ಥಕೃತಿಂ ಸೂರಿಜನೇಷ್ವಿಹ।
ಪ್ರಕಾಶಯ ವಿಕಾಸಾನ್ತೇ ಮತಯಸ್ಯೇ ಸಕಾಶತಃ॥59॥

ವರಾಕಾ ಅಪಿ ಶೋಕಾರ್ತಾಃ ನಿಶ್ಯೋಕಾಶ್ಚ ಭವನ್ತು ತೇ।
ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತೇ ವದಸ್ವ ತ್ವಂ ಭೂಸುರೋತ್ತಮ ಸೂರಣಮ್॥60॥

ಕಾರಣಂ ಪುಣ್ಯರಾಶೀನಾಂ ವಚನಂ ಮಮ ಜಾನತಾಮ್।
ಉಪೇನ್ದ್ರ ಭಟ್ಟ ತಾಂ ಶಿಷ್ಠ ಕಾಮಧೇನುರಿತಿ ಸ್ಫುಟಮ್॥61॥

ಸರ್ವಭೀಷ್ಟಾನಿ ದಾತುಂ ಮೇ ಪಟ್ವೀಂ ಮತ್ಕೃತಿಕಾಂ ಪಠ।
ಉಪೇನ್ದ್ರನಾಮಧೇಯಾದ್ಯ ಕಾಮಧೇನುರಿವ ಪ್ರಿಯ॥62॥

ಸರ್ವಾಭೀಪ್ಸಿತ ಧಾತ್ರೀಂ ಮೇ ವೃನ್ದಾವನಕೃತಿಂ ವದ।
ಕನಕಾಕೃಷ್ಣ ಭಟ್ಟೋಽಪಿ ಕನಕಾರ್ಜನತತ್ಪರಃ॥63॥

ಮನಸಾ ತೃಪ್ತಿಹೀನಃಸನ್ ಮನಾದ್ಗಚ್ಛತಿ ಗಚ್ಛತಿ।
ಹಿರಣ್ಯಭಟ್ಟ ಏವಾಽಯಂ ಹಿರಣ್ಯಾರ್ಜನ ತತ್ಪರಃ॥64॥

ಹಿರಣ್ಯ ಇವ ಕಾರುಣ್ಯವಿಷಯೋಽತ್ರ ಬಭೂವ ಹ।
ಸರಸಾ ಭಾರತೀ ಯಾ ವೈ ತಸ್ಯಾ ನಾಮಧರೋಽಪಿ ಸನ್॥65॥

ವಿರಸೋಽಪಿ ಭವೇದತ್ರ ನರಸಿಂಹೋ ನರಾಧಮಃ।
ದಾಮ್ಬಲೌ ಪಿತ್ತಮೌಲೀ ದ್ವೌ ಹರಿನಾರಾಯಣಾವಪಿ॥66॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಚಾರ್ಯ ನಾಮಾಪಿ ಯುಕ್ತಂ ವೃನ್ದಾವನೇನ ಚ।
ನ ವದನ್ತೌ ಸುಧಾನ್ತೇಷು ಗ್ರನ್ಥೇಷು ಕುಶಲಾವಿವ॥67॥

ಮದವನ್ತೌ ಮದಾನ್ಧೌ ತೌ ಮತ್ಕೃತೌ ಭಕ್ತಿಬಾಹ್ಯಕೌ।
ಇತಃ ಪರಂ ಜನಾಃ ಸರ್ವೇ ಚೌದಾಸೀನ್ಯಪರಾ ಮಯಿ॥68॥

ಮತ್ಕೃತಿಂ ನ ವದನ್ತ್ಯತ್ರ ಪಶ್ಯನ್ತಃ ಪುತ್ರ ತತ್ಫಲಮ್।
ಮಹಾಪುಣ್ಯಂ ಗುಣಾಢ್ಯಸ್ಯ ಭವತೀಹ ದಿನೇ ದಿನೇ॥69॥

ಲೇಖನಾದ್ವಾಚನಾಲ್ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಭಟ್ಟಸ್ಯ ನನ್ದನ।
ಹೇ ವಿಪ್ರ ತವ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಚರಣಾದ್ರೌಪ್ಯಭೂಷಣಮ್॥70॥

ಸ್ತ್ರೀವಶಂ ಪ್ರಾಪ ತದ್ಧಸ್ತಾದನ್ತಕಸ್ಯ ವಶಂ ಗತಮ್।
ಇತಃಪರಂ ನ ವಕ್ಷ್ಯೇಽಹಂ ಲೌಕಿಕಂ ಚಾಪ್ಯಲೌಕಿಕಮ್॥71॥

ಮತ್ತೋಕಾಗಮಪರ್ಯನ್ತಂ ಕಾಕಬುದ್ಧಿಜನಾನ್ ಪ್ರತಿ।
ಏಕೋ ವದತಿ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಕೃತಿರೇವೇತಿ ಸರ್ವಥಾ॥72॥

ವರತೋ ಗುರುಮುಖ್ಯಸ್ಯ ತಂ ವರಂ ಪ್ರಾಪ್ನುಯಾಮ್ಯಹಮ್।
ಪುನರೇಕೋ ವದತ್ಯೇವ ಲೌಕಿಕಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋದಿತಮ್॥73॥

ಅಲೌಕಿಕೋಕ್ತಿಮಾತ್ರಂ ತು ಗುರುಣೈವೋದಿತಂ ಹಿ ತತ್।
ಅಯಂ ತು ತಮ್ಮಣ್ಣೋ ವಕ್ತಿ ಬಾಣವತ್ಪ್ರಾಣಘಾತಕಃ॥74॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋಽಯಂ ಸ್ವಕಾರ್ಪಣ್ಯಂ ಕುತೋ ವಕ್ತೀತಿ ನಿರ್ಗುಣಃ।
ಸರ್ವೇ ವದನ್ತಿ ದಾತಾರಂ ಸ್ವಕಾರ್ಪಣ್ಯಂ ಕದಾಚನ॥75॥

ನಾದಾತಾರಂ ಕುತಃ ಶ್ರೇಯೋ ಹಾನಿಂ ತು ಪುರುಷೇ ವೃಥಾ।
ತಸ್ಮಾನ್ನ ನಿನ್ದ್ಯಂ ತ್ವಾರ್ಷೇಯಂ ಪುರುಷೈಃ ಪರುಷೋಕ್ತಿಭಿಃ॥76॥

ಅಸೂಯಾಽಕಾರಿಭಿಃ ಶ್ರೋಯೋಽಹಾರಿಭಿಃ ಪಾಪಭೀರುಭಿಃ
ಹೇ ಶ್ರೀಪತೇತ್ವಂ ಚ ಶ್ರಮಾನ್ವಿತೋಽಸಿ
ಶ್ರೀದೇವೀ ತೇ ಸುಪ್ರಸನ್ನಾಸ್ತು ಶಶ್ವತ್।
ಸುತೋ ನ ಆಯಾಸ್ಯತು ತೇನ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ
ವಾಸೋಽವಶ್ಯಂ ದಾಪಯಿಷ್ಯೇ ಸುಶಿಷ್ಯ॥77॥

ಅಯಂ ವೃದ್ಧಃ ಸ್ತಬ್ದ ಏವಾತಿವ್ಯಾಧಿಸ್ತಬ್ಧಶ್ಚಾಸೀನ್ಮುಗ್ಧಭಾವೋಽಪಿ ತೇನ।
ಹೇ ಬುದ್ಧಿಮನ್ ಮತ್ಕೃತೇಃ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧಿಸ್ತ್ವಯಾ ಜಾತಾ ವಿಬುಧೇಷು ಪ್ರಧಾನಾ॥

ಮತ್ಸಖ್ಯಾದ್ವಿಪ್ರದೇಹೇ ತು ಮುಖ್ಯಪ್ರಾಣಃ ಸ್ಥಿತೋಽಭವತ್।
ಸಖಾ ಸಾರ್ಧಂ ಮಯಾಪ್ಯತ್ರ ಸುಖಾವಹಗತಿಪ್ರದಃ॥79॥

ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಾಣಾವಧಿರ್ವಿಪ್ರೇ ತ್ವೇಕಶ್ಚಾಸೀತ್ಸುಪುತ್ರಕ।
ದ್ವಿತೀಯಾವಧಿಪರ್ಯನ್ತಮಹಂ ವಕ್ಷ್ಯೇಽಥವಾ ನ ವಾ॥80॥

ಯದಿ ವಾ ನೈವ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿತ್ವಲಮ್ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಕಲೌ ಯುಗೇ।
ತರ್ಹಿ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಹಾನ್ಯಾದಿ ದೋಷೋ ಮಮ ನ ವಿದ್ಯತೇ॥81॥

ಪ್ರಥಮಾವಧಿಮಾದಾಯ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾರ್ಥೋಪಪತ್ತಿತಃ।
ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಹಾನಿರ್ವಾಪ್ಯನ್ಯಂ ವಾ ಮಮ ದೂಷಣಮ್॥82॥

ನಾಸ್ತಿ ನಾಸ್ತಿ ನ ಸನ್ದೇಹೋ ಮಧುಸೂದನಶಾಸನಾತ್।
ತಸ್ಮಾನ್ನಿರ್ದೋಷ ಏವಾಽಹಂ ಯೋ ದೂಷಯತಿ ದೋಷಯುಕ್॥ 83॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ಕುತೋ ಮಾನಸ್ತದನ್ತರ್ಯಾಮಿಣೋ ಮಮ।
ಶೃಣು ಲಜ್ಜಾವಿಹೀನಸ್ತ್ವಂ ಕೃಣು ಮಾನಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮೇ॥84॥

ಇದಂ ತತ್ಪುರತಃ ಶ್ಲೋಕಂ ಲೋಕಸ್ಯ ಚ ಸಮಕ್ಷತಃ।
ಭೇಕವದ್ವದ ತಚ್ಛೋಕಕಾರಣಂ ಶತವಾರತಃ॥85॥

ಶ್ರವಣಾನನ್ತರಂ ಚಿತ್ರಂ ಸುವರ್ಣಂ ನಿಕಷಾಶ್ಮವತ್।
ನಿರ್ಣೀಯತೇ ಸುಯೋಗ್ಯತ್ವಂ ಚರಣೀಯಂ ರಜೋ ಭಜ॥86॥

ಮದ್ಭೂಮಿಂ ಯೋ ವಹೇ ದ್ವಿದ್ವನ್ವಪಿ ಶೀಘ್ರಂ ತು ನಶ್ಯತಿ।
ಇತ್ಯುವಾಚ ಯಮಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಪ್ರತಿಮಾರ್ತಾಣ್ಡಿರಾತ್ಮನಃ॥87॥

ತಸ್ಮಾಲ್ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತೇ ಭೂಮಿಂ ಯಾಮ್ಯಾಂ ಆದತ್ಸ್ವಸಾಧಿತಾಮ್।
ಕದಾಪಿ ಕೋವಿದಸ್ತ್ವಂ ಹಿ ಮಾ ತ್ಯಜಸ್ವ ಬುಧೋದಿತಾಮ್॥88॥

ಮಮ ಪುತ್ರೋಽಪಿ ಮದ್ವಾಕ್ಯ ವಿಶ್ವಾಸೇನ ಮಹಾಮತಿಃ।
ಮಯಾ ದತ್ತೇನ ಸನ್ಮಾನಾತ್ಸಮಾಹ್ವಯತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮ್॥89॥

ಅಯಂ ತು ದಾಮ್ಬಲಃ ಪಿತ್ತಮೌಳಿರಾಸ್ಯಾತ್ಪ್ರದೂಲಿಕಃ।
ಚನ್ದ್ರಮೌಳಿರ್ಗಲೇ ಯದ್ವದ್ಧೃದಿ ಹಾಲಾಹಲಾನ್ವಿತಃ॥90॥

ನಾರಾಯಣಾಹ್ವಯೋಽಪೀಹ ತಜ್ಜಿಹ್ವಾ ನಾಹ್ವಯತ್ಯಹೋ।

ಭರಣ್ಯಾಮಾಗತೋಽಸಿ ತ್ವಂ ಧರಣ್ಯಾಂ ಸಾತಿನಿನ್ದಿತಃ ।
ಸ್ಮರಣೀಯಶ್ಚ ಮತ್ಪಾದೋ ಮರಣಾರ್ತಿಹರಸ್ತವ॥92॥

ಚಿನ್ತಾಮಣ್ಯಾಹ್ವಯಾಚಾರ್ಯಃ ಚಿನ್ತಾಮಣಿಸಮಪ್ರಭಃ।
ಚಿನ್ತಾಮಾತ್ರೇಣ ತತ್ವಾರ್ಥವೇತ್ತಾರಶ್ಛನ್ದಸಾಮಪಿ॥93॥

ಶ್ರಾನ್ತಾಶ್ಚಾಪ್ಯರಯಸ್ತೇ ವೈ ಭಯಾತ್ಕಾನ್ತಾರಮಾಶ್ರಿತಾಃ।
ಅದ್ಯಾಪಿ ಮರಣೇ ಚಕ್ರುರಾಪಣಂ ಪಾಪಕರ್ಮಣಾಮ್॥94॥

ಸರ್ವೋಪಕರಣಂ ತಚ್ಚಾಪ್ಯಾಚರಚ್ಚ ಋಣಂ ವಿನಾ।
ಏತಾದೃಶವಿನೋದೇನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಾದೇನ ಚಾನ್ವಿತಾಃ॥95॥

ತಾದೃಶಾನಾಂ ನನ್ದನೋ ನೋ ವೃನ್ದಾವನಕೃತಿಂ ವದೇತ್।
ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣಾಹ್ವಽಯಮಂಹೋಮುಗ್ವಚನಂ ಮಮ॥96॥

ಸಿಂಹವದ್ವದತು ಹ್ಯತ್ರ ವಿನಾತೇನ ಚ ಕೋ ಮಹಾನ್।
ಹೇ ಕೃಷ್ಣ ತಾತ ಪುಷ್ಣಾಮಿ ಭಕ್ತೋ ವಿಷ್ಣೋರ್ಮಮ ಪ್ರಿಯಃ॥97॥

ನಿಷ್ಣಾತಾ ಯಸ್ಯ ತೃಷ್ಣಾಪಿ ಸಂಸೃತೇರ್ನಾಸ್ತಿ ಚೋಷ್ಣತಾ।
ತಸ್ಯ ಸೀತಾಪತೇ ತ್ವಂ ಹಿ ಜಾಡ್ಯತಾ ಕಾಮತಿರ್ನ ತೇ॥98॥

ಭಕ್ತಿರ್ಮೇ ಮತ್ಕೃತೌ ಚಾಸ್ತಿ ಗೋಪತೇಸ್ತ್ವತ್ಸುತೋ ಯತಃ।
ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ಜೀವಲೋಕೇಽಸ್ಮಿನ್ ಸಞ್ಜೀವ ಶರದಾಂ ಶತಮ್॥99॥

ಮಞ್ಜೀರಧ್ವನಿ ಸಂಯುಕ್ತಃ ಸಞ್ಜಾಘಟಿ ಸುತಸ್ತವ।
ಹೇ ವಿಠ್ಠಲ ಶ್ರೇಷ್ಠಭೃತ್ಯಃ ಪಟ್ಟಭದ್ರಸ್ಯಮೇ ಸ್ಫುಟಮ್॥100॥

ಸ್ವೇಷ್ಟಂ ಸುಷ್ಠು ಕರೋಷಿ ತ್ವಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಷ್ಟಂ ನ ಚೇಷ್ಟಸೇ।
ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋಽಯಂ ಪ್ರೇತ್ಯ ಜಾತಸ್ತ್ವಪಮೃತ್ಯುಂ ಹರಾಮ್ಯಹಮ್॥101॥

ತಸ್ಯಾಭೀಪ್ಸಿತಕೃತ್ಯಂ ತ್ವಂ ಕುರು ತಚ್ಚ ಭವೇನ್ಮಮ।
ಏವಂ ಚೇದಾಯುರಾರೋಗ್ಯಂ ಸ್ಯಾತ್ಕಾಯೇ ತವ ಸರ್ವದಾ॥102॥

ಆಯೇ ನಿರ್ವಿಘ್ನತಾ ಸ್ಯಾತ್ತೇ ಮಾಯೇವ ಸ್ತ್ರೀ ಭವಿಷ್ಯತಿ।
ಇತ್ಯೇಕಂ ಶ್ಲೋಕಮುಖ್ಯಂ ಮೇ ತ್ಯಕ್ತವಾನಸಿ ವಿಪ್ರಕ॥103॥

ಆಕರಸ್ಥಂ ಲೇಖನಂ ಚ ಕಾರಯ ಪ್ರಾಙ್ಮಯೇರಿತಮ್।
ಶಿಷ್ಯೇಷು ಸಂಸ್ಥಿತಾಽಶೇಷ ಗುಣಾನ್ಯೇವ ಮನೀಷಿಣಃ॥104॥

ಪೋಷಯನ್ತಿ ತಥಾ ದೋಷರೂಪಿಣಂ ದೂಷಯನ್ತಿ ಚ।
ತಸ್ಮಾದ್ಗುಣಿಷು ವಕ್ತೃತ್ವಂ ಗುಣಾನಾಂ ದೋಷರೂಪಿಣಾಮ್॥105॥

ಅಹಂ ಪರಮಹಂಸೋಽಪಿ ಜನಾನಾಂ ರಾಜಹಂಸವತ್।
ಅಂಹೋವೇತ್ತಾ ದುರ್ಜನಾನಾಂ ಸಜ್ಜನಾನಾಂ ನಿರಂಹತಾಮ್॥106॥

ಕ್ಷೀರೇ ಚ ಸಾರಮೇವಾಹಂ ನೀರೇ ಚಾಸಾರಮೇವ ಚ।
ರಾಜಹಂಸೋ ಯಥಾ ವೇತ್ತಿ ತಥಾ ಪಾರಮಹಂಸ್ಯಗಃ॥107॥

ಭೋ ಸಾರಾಸಾರಯೋರ್ಮೌನೀನ್ ವೇತ್ತೃತ್ವಂ ನತು ದೂಷಣಮ್।
ಪ್ರತ್ಯುತಾಸ್ಯ ಗುಣಃಶ್ರೇಷ್ಠಃ ತದ್ವನ್ಮಮ ನ ದೂಷಣಮ್॥108॥

ಮಮ ಸತ್ಸು ಚ ಸನ್ತೋಷೋ ಜಾಯತೇ ನ ತ್ವಸತ್ಸು ಚ।
ಹಂಸಸ್ಯ ಮಾನಸೇ ಯದ್ವತ್ ನ ವಾಯಸಸರಸ್ಯಹೋ॥109॥

ಸನ್ತಃ ಸ್ಮತ್ಸು ಪ್ರಮೋದನ್ತೇ ನ ತ್ವಸತ್ಸು ಕದಾಚನ।
ಅಸತ್ಸು ಚ ತ್ವಸಂತಶ್ಚ ಪ್ರಮೋದನ್ತೇ ನ ಸತ್ಸು ಚ॥ 110॥

ತಸ್ಮಾದ್ರಾಗೋ ಭಾಗ್ಯಯುಕ್ತೇ ದರಿದ್ರೇ ದ್ವೇಷ ಏವ ಚ।
ವಿದ್ರಾವಿತೌ ಮಯಾ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ತಥಾತೇ ಮತ್ಪದೇ ಸದಾ॥111॥

ತಸ್ಮಾದರಾಗದ್ವೇಷೋಽಹಂ ವಿಷ್ಣೋಃ ಪಾದಪರಾಗಭಾಕ್॥112॥

ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ
ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿದೇವಾನ್
ಧೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥113॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥114॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರ ಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಮ್॥115॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತೀಃ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕ ವಾಗೀಶತೀರ್ಥಕರಕಮಲಸಞ್ಜಾತ ಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜಪೂಜ್ಯ
ಚರಣೋದಿತ ಸ್ವಾಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ ಅಲೌಕಿಕವಿಭಾಗೇ ಸಪ್ತದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥

॥ಅಥ ಅಷ್ಟಾದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥18॥

ಇದಂ ಸರ್ವಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಿನ್ದ್ರ ಪೂರ್ವೈ-
ಸರ್ವೋತ್ತಮಃ ಪರ್ವಣಿ ಪಾರ್ವತೀಯೈಃ
ಮೌರ್ವ್ಯಾ ದರ್ವ್ಯಾರಾಧಿತಸ್ತತ್ಕೃತಂ ಮೇ॥1॥

ಮೌರ್ವಾ ದರ್ವ್ಯಾರಾಧಿತಶ್ಚೇತ್ಯಸ್ಯಾರ್ಥಂ ಬುದ್ಧಿ ಶೌರ್ಯತಾಮ್।
ಗುರ್ವ್ಯಾಮುರ್ವ್ಯಾಂ ವಿನಾಕೋ ವಾಕ್ ಶೌರ್ಯವಾನಪಿ ವಾಚಕಃ॥2॥

ವಿದ್ವತ್ಸು ಬುದ್ಧಿಚಾತುರ್ಯರಹಿತ ಸ್ವಹಿತೋಽಪಿ ಯಃ।
ನನ್ದನಸ್ತು ಮಮಾನನ್ದಂ ಕರಿಷ್ಯನ್ ವ್ಯಾಹರಿಷ್ಯತಿ॥3॥

ಅಸ್ಯಾರ್ಥಂ ಪಶ್ಯತಾಂ ಸ್ವಸ್ಯ ವಿದುಷಾಂ ಕಸ್ಯ ವಶ್ಯತಾ।
ಹಯಗ್ರೀವಸ್ಯ ಸಾಸ್ತೀಹ ತಸ್ಯ ಸೇವಾಸು ಸತ್ಫಲಮ್॥4॥

ತಸ್ಮಾದ್ವೈ ವಿದುಷಾಂ ಮಧ್ಯೇ ವಿದ್ವಾನ್ ಮನ್ನನ್ದನಸ್ಯ ಚ।
ಸದೃಶೋ ನಾಸ್ತಿ ಸಾದೃಶ್ಯಂ ಮಮ ವೃನ್ದಾವನೇ ಯಥಾ॥5॥

ಆಯಾತು ಮಮ ಪುತ್ರೋಽಸೌ ಕಾಯಾತ್ಸುಪರಿಣಾಮವಾನ್।
ಮಾಯಾ ತಸ್ಯ ಸಹಾಯೇ ಚ ತ್ವಾಯಾತ್ವರ್ಥಪ್ರದಾಯಿನೀ॥6॥

ನನ್ದನಸ್ತಾದೃಶೋಽಸೌ ಮೇ ವೃನ್ದಾವನಕೃತಿಂ ತ್ವಿಮಾಮ್।
ಮುಕುನ್ದಜನತಾಸೇವ್ಯಾಂ ಮನ್ದಾನಾಮಪಿ ತುಷ್ಟಿದಾಮ್॥7॥

ಷೋಡಶಾಧ್ಯಾಯಿಕಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಏದಮಾನದ್ವಿಡರ್ಪಿತಾಮ್।
ಕರೋತು ಜಾಡ್ಯರಾಹಿತ್ಯಂ ಜನಾನಾಂ ಗೌಡದೇಶಿನಾಮ್॥8॥

ಕರ್ಣಾಟಕಜನಾನಾಂ ಚ ಕರ್ಣಶ್ರಾವ್ಯಂ ಕರಿಷ್ಯತಿ।
ಅರ್ಣವೋತ್ಥಮಣಿರ್ಯದ್ವದರ್ಣವೇ ಶಾಯಿನಃ ಪ್ರಿಯಾಃ॥9॥

ಔತ್ತರಾಣಾಂ ಜನಾನಾಂ ತು ಸಂಸಾರೋತ್ತಾರಣಂ ಭವೇತ್।
ಉತ್ತಮಶ್ಲೋಕಗೇಹಸ್ಯ ಚೋತ್ತಮದ್ವಾರಯಾಪಕಮ್॥10॥

ಚೋಲಮಣ್ಡಲದೇಶೀಯೈರ್ಬಾಲಕೈರಪಿ ನನ್ದನ।
ಕಾಲೇ ಚಾಭ್ಯಸ್ತಮೇವೈತತ್ಪಾಲಯಿಷ್ಯತಿ ತಾನಪಿ॥11॥

ನಾನಾದೇಶಜನೈರೇವಂ ನಾನಾವಿದ್ಯಾವಿಶಾರದೈಃ।
ನಾನಾವಿಧತಯಾ ವ್ಯಾಖ್ಯಾ ನಾನಾಶಿಷ್ಯೇಷ್ವಧಿಷ್ಠಿತಾ॥12॥

ಭವಿಷ್ಯತಿ ಸುಷೇಣಾಗ್ರ್ಯ ಮೃಷಾ ನಹಿ ಕುರುಷ್ವ ತತ್।
ಷೋಡಶಾಧ್ಯಾಯಿ ನಿರ್ದೋಷಂ ಪೋಷಯಸ್ವ ಋಷೇರ್ವಚಃ॥13॥

ಆಷಾಢಮಾಸ ಪರ್ಯನ್ತಂ ಷೋಡಶಾಧ್ಯಾಯ ಮಾಲಿಕಾ।
ಅಸ್ತು ಶ್ರೌಷಡಿತಿ ಪ್ರೋಕ್ತ ಕ್ರತುಕೋಟಿಫಲಪ್ರದಾ॥14॥

ಷೋಡಶಾಧ್ಯಾಯಪಾಠಂ ತು ಯಃ ಕರೋತಿ ಸ ತುಷ್ಟಿಭಾಕ್।
ಸಿಷ್ಟಃ ಸ ತು ಮಮೇಷ್ಟಶ್ಚ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನಂ ಲಭತೇ ನರಃ॥15॥

ದ್ವಾದಶಾಧ್ಯಾಯಪಾಠಂ ವಾ ಯಃ ಕರೋತಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ।
ಸೋಽಪ್ಯವಿದ್ಯಾನಪಿ ಸ್ವರ್ಗೇ ತ್ರಿದಶೈಃ ಪೂಜ್ಯತೇ ಸದಾ॥16॥

ಅಷ್ಟಾಧ್ಯಾಯಸ್ಯ ಪಾಠಂ ತು ಯಃ ಕರೋತಿ ಮಮೇಷ್ಟಕೃತ್।
ಸ ವಿಠ್ಠಲಪ್ರಿಯೈಃ ಸರ್ವೈರಭೀಷ್ಟೈಃ ಪುಷ್ಟಿಮಾನ್ ಸದಾ॥17॥

ಇದಂ ಸರ್ವಂ ವದ ವೃನ್ದಾವನಾಗ್ರೇ ಮನ್ನನ್ದನೇ ಕನ್ದಮನ್ದಾಶನಸ್ಯ।
ವೃನ್ದಾವನೇ ಪ್ರೀಯತಾಮಿನ್ದಿರೇಶೋ ಮನ್ನನ್ದನೇ ಚಾಹಮೇವ ದ್ವಿಜಾದ್ಯ॥18॥

ಇದಂ ತು ನಾನ್ದೀಪದ್ಯಂ ಮೇ ಮನ್ದಾನಾಮಪಿ ನನ್ದನ।
ಶ್ರುತಮಾನನ್ದಂ ನೄಣಾಂ ನಾನ್ದೀಕರ್ಮಣಿ ನಾನ್ಯಥಾ॥19॥

ಇತಿ ಶ್ರೀತ್ಯಾದಿ ವಾಕ್ಯಾನಿ ಮಯಾನುಕ್ತಾನ್ಯಪಿ ಪ್ರಿಯ।
ಪ್ರತ್ಯಧ್ಯಾಯೇ ಪ್ರಯೋಕ್ತವ್ಯಾನೀತಿ ಸಂಸ್ಮರ ಬುದ್ಧಿಮನ್॥20॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಶ್ರುಣು ಸಂವಾದಂ ಮುಖ್ಯಪ್ರಾಣಸ್ಯ ಮೇ ಗುಣಿನ್।
ತನ್ಮತಂ ದೇಹಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಗಮಿಷ್ಯಾಮೀತಿ ಮನ್ಮತಮ್॥21॥

ಮಾಮೇತಿ ಮಾಧವೇನೋಕ್ತೋ ಮತ್ಕೃತೇರ್ಮಾಧವಸ್ತದಾ।
ಮಾಸಿ ಮಾಸಿ ಮಹಾತ್ಮಾ ಸಃ ಮಾತೃವತ್ತ್ವಾಂ ನ ತು ತ್ಯಜೇತ್॥22॥

ಊರ್ಧ್ವಂ ಪ್ರಾಣಂ ಚೋನ್ನಮಯತ್ಯಪಾನಂ ಪ್ರತ್ಯಗಸ್ಯತಿ।
ಮಧ್ಯೇ ವಾಮನಮಾಸೀನಂ ವಿಶ್ವೇದೇವಾ ಉಪಾಸತೇ॥23॥

ಇತಿ ಪೂರ್ವವದೇವಾಯಂ ದೇಹಸ್ತೇ ಮತ್ಕೃತಃ ಕೃತಿನ್।
ಮಯಾ ಜೀವಿತ ಏವ ತ್ವಂ ಮತ್ಕೃತಿಂ ಸ್ಮರ ವಿಪ್ರಕ॥24॥

ಕರ್ತುಂ ಚಾಕರ್ತುಮಪ್ಯೇವಮನ್ಯಥಾಕರ್ತುಮೇವ ಚ।
ಸಮರ್ಥೋಽಹಂ ನ ಸನ್ದೇಹಶ್ಚೇಶ್ವರಸ್ಯ ಸದಾಜ್ಞಯಾ॥25॥

ಇತಿ ಪೂರ್ವಂ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತ ಮನುಸನ್ಧತ್ಸ್ವ ಬುದ್ಧಿಮನ್।
ಅನ್ಯಥಾ ದೇಹಹಾನಿಂ ತು ಪಶ್ಯಸಿ ತ್ವಂ ನ ಸಂಶಯಃ॥26॥

ತತ್ತೇ ಮದ್ದತ್ತಮಾಯುಷ್ಯಂ ವೃದ್ಧ ತ್ವಂ ಜೀವ ತೇನ ಚ।
ವೃದ್ಧ ತ್ವಾಂ ಜೀವಯಾನೀಹ ದಗ್ಧಮೌತ್ತರಗರ್ಭಗಮ್॥27॥

ಪರೀಕ್ಷಿತಂ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರೇ ಯಥಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಃ ಕ್ಷಿತೌ।
ಕ್ಷಣಾದ್ರಕ್ಷಿತವಾನ್ ಪಕ್ಷಪಾತೇನ ಸುವಿಚಕ್ಷಣಃ॥28॥

ಮದ್ದತ್ತಜೀವನಂ ಯದ್ವದೃಣಬನ್ಧನಿಮೋಚನಮ್।
ಭವಿತಾ ಮೇ ನನ್ದನಸ್ಯ ಚರಣದ್ವನ್ದ್ವವನ್ದನಮ್॥29॥

ವರಾಭ್ಯಾಂ ಶಿರಸಾಪ್ಯತ್ರ ಕುರು ವಿಪ್ರ ಸುಗೌರವಾತ್।
ವರಾಭ್ಯಾಂ ವರಸಾರಂ ತಮಿಹಾಮುತ್ರಾರ್ಥದಂ ಗುರುಮ್॥30॥

ತಸ್ಮಾದೃಣವಿನಿರ್ಮುಕ್ತೋ ಮರಣೇನಾಪಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ।
ಸ್ಮರಣಂ ಮೇ ಚರಣಯೋಃ ಪೌರಾಣಿಕ ಸದಾ ಕುರು॥31॥

ಅಹಂ ಸಂಯಮನೀಂ ಗತ್ವಾ ದಮನಾಯಸುಪಾಪಿನಾಮ್।
ಕಮನೀಯಂ ತು ಮಾಂ ತೇಷಾಂ ಸುಮನೋಭಿಃ ಸಮನ್ವಿತಮ್॥32॥

ದರ್ಶಯಿತ್ವಾ ಚ ತತ್ಪಾಪಂ ಕರ್ಷಯಿತ್ವಾ ಸುದರ್ಶನೈಃ।
ಪರಶುಚ್ಛೇದನಂ ತೇಷಾಂ ಮರ್ಶಯಿತ್ವಾ ಸುಕರ್ಶಯೇ॥33॥

ಏವಂ ಸಂಯಮನೀವಾಸಂ ದಮನೀಯಸುಪಾಪಿನಾಮ್।
ಶಮನಾಯ ತದಾ ತೇಷಾಂ ಗಮನಾಯ ಮನಸ್ತ್ವಭೂತ್॥34॥

ಯಮೋಽಪಿ ಮಾಂ ತದಾ ಪ್ರಾಹ ತ್ವಾಂ ಯೇ ನಿನ್ದನ್ತಿ ಮಾನವಾಃ।
ತಾನ್ ನೈವ ಮುಞ್ಚಾಮಿ ಧೀಮನ್ ಬ್ರಹ್ಮಕಲ್ಪಕ್ಷಯೇಽಪ್ಯಹಂ॥35॥

ವೃನ್ದಾವನ ಕೃತೌ ಚೋಕ್ತಮಹಿಮಾ ಘಟತೇ ನ ತೇ।
ಇತಿ ಯೇ ಕಥಯನ್ತೀಹ ನ ಮುಞ್ಚಾಮ್ಯಾತತಾಯಿನಃ॥36॥

ಯೇನ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾತಿರ್ಜಾತಾ ಚಾತ್ರ ದಿನೇ ದಿನೇ।
ತಸ್ಮೈ ನನ್ದನ ಧಾನ್ಯಂ ವಾ ಧನಂ ವಾ ಕಿಂ ನ ದೀಯತೇ॥37॥

ಮತ್ಕರಾದಾಗತಂ ವಿತ್ತಂ ತಸ್ಮೈ ದತ್ತ್ವಾ ತು ಪೋಷಯ।
ತೋಷಯಾದ್ಯದಿನಾರಭ್ಯ ಯದ್ವಾ ಪುಣ್ಯದಿನೇ ಮಮ॥38॥

ಹೇ ವಿಪ್ರ ಕವಿವೃತ್ತೇನ ಶ್ಲೋಕೇನ ತು ಮಮಾಗ್ರತಃ।
ನೃತ್ತಙ್ಕುರು ಸುವೃತ್ತೇನ ವಿತ್ತಂ ತವ ಭವಿಷ್ಯತಿ॥39॥

ಏವಂ ಕ್ರಮೇಣ ಚಾಧ್ಯಾಯಾನಾಗತಃ ಕುರು ನನ್ದನ।
ಪೂರ್ವಸ್ಮಿನ್ ವೈ ಪರಿಚ್ಛೇದೇ ಶೀಘ್ರಂ ಪಞ್ಚದಶೈವ ತು॥ 40॥

ಪೂರ್ವಂ ದಿಗ್ವಿಜಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಭೀಮಸೇನೋ ಯಥಾ ಮಖಮ್।
ಚಕಾರ ರಾಜಸೂಯಂ ಚ ಕುರುನನ್ದನ ಏವ ಚ॥41॥

ತದ್ವದ್ದಿಗ್ವಿಜಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಚಾಗ್ರತಃ ಕುರು ನನ್ದನ।
ಅಧ್ಯಾಯಾಂಸ್ತವ ತದ್ವತ್ ಸ್ಯಾದ್ರಾಜಸೂಯಫಲಮ್ ಮಹತ್॥42॥

ಇತ್ಯಭಿಪ್ರಾಯ ತತ್ವೋಕ್ತಿಂ ಕುರು ನನ್ದನ ತತ್ಪದಂ।
ಯತ್ಫಲಂ ಭೀಮಸೇನಸ್ಯ ತದ್ವೈಸ್ಯಾತ್ತವ ನಾನ್ಯಥಾ॥43॥

ಹಯಕನ್ಧರ ಸನ್ನಾಮಧರ ವಿದ್ವದ್ಧುರನ್ಧರ।
ಕರ್ಮನ್ದೀಶ್ವರ ಮದ್ವೃನ್ದಾವನಮನ್ದಿರಗಂ ಹರಿಮ್॥44॥

ಭಜ ತದ್ಭಜಕಂ ಮಾಂ ಚ ತ್ಯಜ ದುರ್ಜನಸಙ್ಗತಿಮ್।
ದ್ವಿಜೇ ಸುಜನತಾಂ ಪಶ್ಯ ಭಜತೇ ನಿಜಸೇವಯಾ॥45॥

ವೃನ್ದಾವನಕೃತೌ ಚೋಕ್ತಮಹಿಮಾ ಘಟತೇ ನ ವಾ।
ಇತಿ ತೇ ಸಂಶಯೋ ಮಾಽಸ್ತು ಯಮೋಕ್ತಂ ಶೃಣು ತತ್ರ ಚ॥46॥

ಹಯಕನ್ಧರ ನಾಮಧೇಯ ಜಯವಿದ್ವಜ್ಜಯಾಙ್ಕುರು।
ದುರ್ವಾದೀಭಮಹಾಸಿಂಹ ದುಸ್ಸಿದ್ಧಾನ್ತಂ ಚ ದುಸ್ಸಹಮ್॥47॥

ಹೇ ಹಯಗ್ರೀವ ಕರ್ಮನ್ದಿನ್ ತವ ಸುನ್ದರವಿಗ್ರಹಃ।
ಮಮ ಸನ್ದರ್ಶನಾದೇವ ಹ್ಯಭೂದಾನನ್ದವಿಗ್ರಹಃ॥48॥

ಅಹಂ ಜಾನಾಮಿ ತೇ ನಾಮ ಮಮ ನಾಥಸ್ಯ ಮಾನಿತಮ್।
ತೇನ ಮನ್ನನ್ದನಾದೀನಾಂ ಮಾನ್ಯಸ್ತ್ವಂ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ॥49॥

ಮಮ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ತವ ಸುನ್ದರಕರ್ಣತಃ।
ಮನ್ನನ್ದನವದೇವ ತ್ವಂ ನನ್ದಯನ್ ಮಾಂ ಶ್ರುಣುಷ್ವ ತತ್॥50॥

ತೇನ ತೇ ಭವಿತಾ ಶ್ರೇಯಃ ಕೇ ನ ಯಾಸ್ಯಾನ್ತ್ಯುಪಸ್ಥಿತಮ್।
ಹೇ ಪಯಃಫೇನವಚ್ಛುಭ್ರಕೀರ್ತಿಮನ್ ಮೇ ಮನಃಪ್ರಿಯ॥51॥

ವಿಪ್ರೋಽಯಂ ತ್ವತ್ಕರೇ ದತ್ತೋ ಮಯಾ ಪುತ್ರ ಇವ ಪ್ರಿಯಃ।
ತಚ್ಛಿಶ್ಯೋ ಕ್ಷೀರಪಾನಾರ್ಥಂ ಗಾಂ ತು ದಾಪಯ ಭೂಪತೇಃ॥52॥

ಸ್ವಸ್ಯ ಪುತ್ರೋಽಪಿ ನಾಸ್ತ್ಯತ್ರ ಕಸ್ಯ ವಕ್ಷ್ಯೇ ರುಜಂ ದ್ವಿಜೇ।
ಪಶ್ಯ ವಿಪ್ರೋಽದ್ಯಾನ್ನಶೂನ್ಯೋ ನಶ್ಯತೇ ಚಾಸ್ಮದಾಶ್ರಯೀ॥53॥

ಮತ್ಪುತ್ರಾಗಮಪರ್ಯನ್ತಂ ತ್ವತ್ಪುತ್ರೋಽಯಂ ನ ಸಂಶಯಃ।
ತತ್ಪುತ್ರಕ್ಷೀರಪಾನಾರ್ಥಂ ಸತ್ಪ್ರಭೋ ಗಾಂ ಪ್ರದಾಪಯ॥54॥

ಏವಂ ಚೇತ್ತವ ಚಾಯುಷ್ಯವೃದ್ಧಿರ್ಹಿ ಭವಿತಾ ಸದಾ।
ಕವಿತಾ ವಿಪ್ರಕೇ ನಾಸ್ತಿ ಸವಿತಾ ವೇತ್ತಿ ಸರ್ವದಾ॥55॥

ನಾರಸಿಂಹ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಯಥಾ ಸರಸಭಾರತೀ।
ತವಜಿಹ್ವಾಗ್ರಗಾ ತದ್ವತ್ ವೃನ್ದಾವನ ಕೃತಿರ್ಭವೇತ್॥56॥

ನಾರಸಿಂಹ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ನರಕೇ ರವಿನನ್ದನ।
ಆಹ ಯದ್ವಚನಂ ಚಾಗ್ರೇ ಹಯಗ್ರೀವಮುನಿಂ ವದ॥57॥

ಭೂಪೋಽಸ್ಮದ್ಧನಮಾದಾಯ ಪಾಪ್ಮಾನಂ ಪೋಷಯತ್ಯಹೋ।
ದೋಷೋಽಪಿ ಮಮ ನಾಸ್ತ್ಯೇವ ಶೇಷಶಾಯಿಪದೇ ಶಪೇ॥58॥

ಶೇಷಾದ್ರಿಪಣ್ಡಿತಃ ಪಾಪಶೇಷಾತ್ಸ್ವಸ್ಯ ಸುಚಕ್ಷುಷಃ।
ಶೋಷಕಸ್ತ್ವಯಮೇವಾಸೀತ್ತ್ವೇದ್ದ್ರೋಹಾಚ್ಚ ವಿಶೇಷತಃ॥59॥

ಯಥಾ ಚ ದ್ರುಪದ ದ್ರೋಣದ್ರೋಹತಃ ಸಮುಪದ್ರುತಃ।
ಸುಭದ್ರಾಪತಿನಾ ದೃಪ್ತಸ್ತದ್ರಥೋಪರಿ ಮರ್ದಿತಃ॥60॥

ತಚ್ಛಿಷ್ಯೈರೇವ ಪಾಞ್ಚಾಲಃ ಶೋಷಿತಸ್ತೃಷಿತೋ ಯಥಾ।
ತದ್ವತ್ ತ್ವಚ್ಛಿಷ್ಯತಶ್ಚಾಯಂ ಶೇಷಾದ್ರಿಃ ಶೇಷಿತಸ್ತ್ವಿಹ॥61॥

ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಮೇವ ತಂ ಪಾಪಂ ಮೋಚಯಾದ್ಯ ಸುಶೋಚ್ಯತಾಮ್।
ಗತಃ ಕುಚೋದ್ಯಕೃದ್ಭಿಶ್ಚ ಹ್ಯನಾಥಂ ಚ ಸಮುದ್ಧರ॥62॥

ಅಹಂ ಜಾನಾಮಿ ತೇ ಮಾನಿನ್ ತೇನ ಜಾತಮನಾದರಮ್।
ಸುನಾ ಸಮಾನತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಕುಮಾನವಗತಿಂ ಮನಾಕ್॥63॥

ಬ್ರಹ್ಮಧಿಕ್ಕರಣಾತ್ತೇ ವೈ ನಿಮ್ನಂ ದುಃಖಮವಾಪ್ತವಾನ್।
ದ್ಯುಮ್ನ ಧೃಷ್ಟೋ ಯಥಾ ದ್ರೋಣವಿರೋಧಾಮೃತಿದುಃಖಭಾಕ್॥64॥

ವ್ಯತ್ಯಸ್ತನಾಮತಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ಮತಿವ್ಯತ್ಯಾಸ ಏವ ಚ।
ಗೃಹೀತಸ್ತದ್ವದೇತಸ್ಮಿನ್ ವ್ಯತ್ಯಸ್ತಮತಿರಪ್ಯಭೂತ್॥65॥

ತಥಾ ಹಿ ಲೋಕೇ ಮರ್ತ್ಯಾನಾಂ ಕಲಿನಾವಿಷ್ಟಚೇತಸಾಮ್।
ವಿನಾಶಕಾಲೇ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೇ ತನ್ಮತಿಶ್ಚಾಲಿತಾ ಭವೇತ್॥66॥

ತಸ್ಮಾತ್ತತ್ಕಲಿನಾ ಸರ್ವಂ ಕೃತಮನ್ತರ್ನಿವಾಸಿನಾ।
ಸ್ವಾಜ್ಞಾನಾದಿತಿ ಮತ್ವಾ ಚ ಹ್ಯನಾಥಂ ತಂ ಸಮುದ್ಧರ॥67॥

ಹಯಾಸ್ಯನಾಮಧೇಯಿನೋ ಪ್ರಕಾಶ್ಯಮೇವ ಮೇ ಪ್ರಿಯಮ್।
ವೃಥಾಸ್ಯ ನೋಚ್ಯತೇ ವಚಃ ಕೃಪಾಸ್ಯ ಜಾಯತೇ ತವ॥68॥

ಅತೋ ಮಯೋದಿತಂ ಹಿ ಯತ್ಸುತೋದಿತಂ ಯಥಾ ತಥಾ।
ವೃಥಾ ನ ಜಾಯತೇ ಕೃತಿನ್ ಭವತ್ಯವಶ್ಯಮೇವ ತತ್॥69॥

ಸುತೋಽಪಿ ಮೇ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯತೇ ತವಾನುಮತ್ಯನುವ್ರತಃ।
ಇಹಾಗತಃ ಶ್ರುತಂ ಮಮೇಹ ಸನ್ಮತಂ ಕುರುಷ್ವ ತತ್॥70॥

ಇತ್ಥಂ ಮಯೋಕ್ತಮೇವೈತತ್ ನ ವಿಪ್ರೋಕ್ತಂ ಕದಾಚನ।
ಕಥಂ ತೇ ಭವಿತಾ ಚಿತ್ತೇ ವಿಪ್ರೋಕ್ತಿರ್ಮಮ ವಾ ಕೃತಿಃ॥71॥

ಸಂಶಯಂ ವದ ವಿದ್ವಂಸ್ತೇ ಮದವಜ್ಞಾನತೋ ಭವೇತ್।
ಸದವಜ್ಞಾ ಮಹತ್ಪಾಪಂ ತ್ರಿದಿವಾತ್ಪಾತಯತ್ಯಧಃ॥72॥

ಸ್ವೈರಂ ಗುರೂಕ್ತಂ ಕುರು ಮಾರದೂರ
ಧೀರತ್ವರನ್ ಪೌರಜನ ಪ್ರಿಯಾರ್ಥಮ್।
ಸ್ಮರನ್ ಮುರಾರೇಃ ಪರಮಾರ್ಥಸಾರಂ
ನ ತತ್ಕೃತಂ ಸಂಸ್ಮರ ಸಜ್ಜನಾಗ್ರ್ಯ॥73॥

ಹೇ ಮೌದ್ಗಲ ನಾರಸಿಂಹ ತವ ಸನ್ತತಸೇವಯಾ।
ಮಾಭೂತ್ಕಲತ್ರಪುತ್ರಾಣಾಂ ಹರಿಷ್ಯೇ ಮ್ಲೇಞ್ಛಬನ್ಧನಮ್॥74॥

ಮುಗ್ದೇತಿ ಸಮ್ಬೋಧ್ಯ ಮಯಾ ದುಗ್ಧವಾರಿಧಿರೀರಿತಃ।
ದಗ್ಧಜಿಹ್ವವದೇವತ್ವಂ ಸ್ತಬ್ಧವೃದ್ಧೇತಿ ಭಾಷಸೇ॥75॥

ಕಿಂ ಕರೋಮಿ ತವಾಜ್ಞಾದ್ಯಾಹಂ ಕರೋಮ್ಯಜ್ಞತಾನ್ತಕಃ।
ಅಹಙ್ಕಾರೇಣ ಹೀನಂ ತ್ವಾಂ ಯಂ ಕರೇಣಾಭಿಮರ್ಶಯೇ॥76॥

ಮತ್ಕರಸ್ಪರ್ಶನಂ ವಿಪ್ರ ತ್ವಚ್ಛಿರಸ್ಯತಿಸತ್ಕೃತಮ್।
ತತ್ಕೃಚ್ಛ್ರಂ ಹರತೇ ನಿತ್ಯಂ ಯತ್ಕೃತಂ ತ್ವಜ್ಞತಾರ್ಪಕಮ್॥77॥

ದ್ವೇ ಸಹಸ್ರೇ ಚ ಪದ್ಯಾನಾಂ ಖದ್ಯೋತೋಪಮ ತೇಜಸಾಮ್।
ದೇಹಿನಾಂ ಬೋಧನೋದ್ದಾಮಸಾಧನಂ ತು ಭವಿಷ್ಯತಿ॥78॥

ತಾವತ್ಪರ್ಯನ್ತಮೇವಾಹಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಪಕ್ಷೀಕೃತದ್ವಿಜಾತ್।
ಯಾವತ್ಪದ್ಯಸಹಸ್ರೇ ದ್ವೇ ಪೂರ್ಣೇ ಸುತ ಭವಿಷ್ಯತಃ॥ 79॥

ತದನನ್ತರಮೇವಾಹಂ ಯಥಾ ಮನ್ವನ್ತರೇ ತಥಾ।
ಅನನ್ತಶಯನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಹ್ಯನನ್ತಂ ಸುಖಮಾಪ್ನುಯಾಮ್॥80॥

ತತ ಊರ್ಧ್ವಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ನ ವಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯಥ ವಾ ಕ್ಷಣಮ್।
ನ ಶಿಕ್ಷಯಾಮಿ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯಾವತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಂ ಲಕ್ಷಯಾಮ್ಯಹಮ್॥81॥

ಹಯಕನ್ಧರಕರ್ಮನ್ದಿನ್ ಜಗಕನ್ಧರಭೇ ದಿನೇ।
ನತಕನ್ಧರ ಪದ್ಯಾನಾಂ ಶತಕನ್ಧರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ॥82॥

ಸ್ನೇಹಂ ಕುರು ಮಮ ಸ್ನೇಹಪಾತ್ರೇ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಸಜ್ಜನೇ।
ಮತ್ಸುತೋಽಪ್ಯತಿಸುಸ್ನೇಹಂ ಕರೋತಿ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ॥83॥

ವಿಪ್ರೋಽಯಂ ಕೃತ್ರಿಮೋ ಭೃತ್ಯೋ ಮಮ ನೈವ ಸುಮಾನವಃ।
ಪುತ್ರವತ್ಪೋಷ್ಯ ಏವಾಽಸೌ ಮಾ ತ್ಯಜ ತ್ವಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ॥84॥

ಮತ್ಪುತ್ರೇಣ ವಿನಾ ವಿಪ್ರ ತತ್ರ ತತ್ರ ಕೃತಂ ಮಹತ್।
ನ ಶೋಭತೇ ಶುಭಂ ಕರ್ಮ ದೈವಂ ಭೂದೈವತಂ ಚ ವಾ॥85॥

ಮನ್ನನ್ದನೇನ ಕರ್ಮನ್ದೀಶ್ವರೇಣಾದ್ಯ ವಿನಾ ಕೃತೇ।
ಕರ್ಮಣ್ಯಾನನ್ದರೂಪೇಽಪಿ ಮಮಾನನ್ದೋನ ಜಾಯತೇ॥86॥

ಶೂನ್ಯಾಗಾರವದೇವೇದಂ ನಗರಂ ಶೂನ್ಯಮೇವ ಚ।
ತಂ ವಿನಾ ನಗರಂ ಯದ್ವತ್ ದಿವಾ ದಿನಕರೇಣ ವಾ॥87॥

ತದಾಗಮನಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಮನ್ಮನೋ ರಥಸಾರಥಿಮ್।
ಪ್ರೇಷಯಾಮಿ ತಮಾಹರ್ತುಂ ಶೀಘ್ರಗಾಮಿನಮಧ್ವನಿ॥88॥

ಸೋಽಪಿ ಗತ್ವಾ ತು ಗೋವಿನ್ದ ಸಙ್ಕಲ್ಪರಥಮೇವ ಚ।
ಆರೋಪ್ಯ ಭೂಪ ಪ್ರಭೃತಿಭೃತ್ಯವಾಗಶ್ವಸಂಯುತಮ್॥89॥

ಆನಯಿಷ್ಯತಿ ಮಾನಾರ್ಹಂ ಕೃಷ್ಣಂ ದಾನಪತಿರ್ಯಥಾ।
ಮಧುರಾಂ ಸೋದರಯುತಂ ತದ್ವತ್ಸೋದಾಪುರೀಂ ಸುತ॥90॥

ದ್ವಾರಕಾವಾಸಿನಂ ಕೃಷ್ಣಂ ಮಧುರಾಪುರವಾಸಿನಃ।
ಸದಾರಾಃ ಪೂಜಯನ್ತಿ ಸ್ಮ ಸುದಾಮೋದಾರಮುಕ್ತಿದಮ್॥91॥

ತದ್ವನ್ಮನ್ನನ್ದನಮಪಿ ನನ್ದನೈಃ ಸಹಿತಾ ನರಾಃ।
ನಿನ್ದನ್ತಶ್ಚಾತ್ಮಪಾಪಾನಿ ಸಾನನ್ದಂ ಪೂಜಯನ್ತ್ಯಹೋ॥92॥

ಸೋದಾಪುರೇ ವಸನ್ತೋ ಯೇ ಸದಾರಾಃ ಪ್ರತ್ಯುಪಸ್ಥಿತಾಃ।
ಉದಾರಗುಣಸಮ್ಪನ್ನಾಃ ಸದಾ ರಯಿವಿವರ್ಧಕಾಃ॥93॥

ಇತ್ಥಂ ಮಮ ಸುತೇಽಪ್ಯತ್ರ ಚಾಗತೇ ಸ್ವಾಗತೋಕ್ತಿಭಿಃ।
ಪೂಜಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ಸನ್ತಸ್ತೇ ತಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತೋಷಿತೋಽಸ್ಮ್ಯಹಮ್॥94॥

ಏವಂ ಸಙ್ಕಲ್ಪ ಸಿದ್ಧಂ ಮಾಂ ಕಲ್ಪಯನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಸ್ವಲ್ಪಾಪರಾಧೋಽಪಿ ಮಮ ಮಹಾಪಾಪಾಯ ಕಲ್ಪ್ಯತೇ॥95॥

ತಸ್ಮಾತ್ ಮನ್ನನ್ದನಂ ಮಾಂ ಚ ನೈವ ದ್ರುಹ್ಯಥ ಮಾಮಕಾಃ॥
ದಾಮೋದರಪ್ರಿಯಂ ಮತ್ವಾ ಕಾಮತಿಂ ತ್ಯಜಥಾಶು ಚ॥96॥

ತಸ್ಥಿವಾಂಸೀತಿ ಮೇ ಪ್ರೋಕ್ತೇ ತಸ್ಥುಷಾಂಸೀತಿ ಚೋಚ್ಯತೇ।
ವಿಪ್ರ ಸ್ವಸ್ಥಾಂಶ್ಚತೇಽಸ್ಥೀನ್ ವೈ ಕರಿಷ್ಯೇ ಶಿಥಿಲಾನಹಮ್॥97॥

ಮಮಾಸ್ಥಿನಿಚಯೇ ವಿಪ್ರ ಕ್ಲೀಬಶಬ್ದಃ ಪ್ರಯೋಜಿತಃ।
ತವಾಸ್ಥಿಷ್ವಿಹ ಪುಲ್ಲಿಙ್ಗಶಬ್ದಃ ಪ್ರಾಯಃ ಪ್ರಯೋಜಿತಃ॥98॥

ಕೋವಾಽಭಿಪ್ರಾಯ ಇತ್ಯುಕ್ತೇ ವಕ್ಷ್ಯೇಽಭಿಪ್ರಾಯಮಞ್ಜಸಾ।
ಮಮಾಸ್ಥೀನ್ಯಪಿ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಾಙ್ಕಿತಾನಿ ಚ॥99॥

ಪುನಃ ಸಂಸೃತಿದಾತೃತ್ವಶಕ್ತಿಹೀನಾನಿ ಮಾನವ।
ಜಾತಾನ್ಯತ್ಯನ್ತಶೈಥಿಲ್ಯಾತ್ ಕ್ಲೀಬಶಬ್ದಃ ಪ್ರಯೋಜಿತಃ॥100॥

ಏತಸ್ಯ ವೈಪರೀತ್ಯೇನ ತವಾಸ್ಥಿನಿಚಯೇಽಪಿ ಚ।
ಪುನಃ ಸಂಸೃತಿದಾತೃತ್ವಸಾಮರ್ಥ್ಯಾತ್ ಪುಂಸ್ತ್ವಮೇವ ಹಿ॥101॥

ಅತಃ ಪುಲ್ಲಿಙ್ಗ ಶಬ್ದಸ್ತು ಪ್ರಾಯೋ ವಿಪ್ರ ಪ್ರಯೋಜಿತಃ।
ಯದ್ವಾ ಶಬ್ದದ್ವಯೇನಾಪಿ ವಾಚ್ಯತ್ವಂ ತೂಚ್ಯತೇ ಮಯಾ॥102॥

ನೈಘಣ್ಟಿಕ ಶೃಣುಷ್ವಾದ್ಯ ವಿದ್ವತ್ಕಣ್ಠೀರವೇಣ ಚ।
ಅತೋಽಜ್ಞತಾಪಿ ನಾಸ್ತ್ಯೇವ ಮಮ ಮಾನವ ಧೀಮತಃ॥103॥

ಕಾಮತಿಂ ತ್ಯಜ ತೇ ವಿದ್ವನ್ ಭಜ ಮತ್ಪಾದಮೇವ ಚ॥104॥

ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ
ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥105॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥106॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರ ಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಮ್॥107॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತೀಃ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕವಾಗೀಶತೀರ್ಥ ಕರಕಮಲ ಸಞ್ಜಾತ ಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜಪೂಜ್ಯ
ಚರಣೋದಿತ ಶ್ರೀಮತ್ಸ್ವಾಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ ದ್ವಿತೀಯ ಪ್ರಮಾಣಾವಧೌ ಪ್ರಥಮಾಧ್ಯಾಯಾತ್ಮಕಃ ಅಷ್ಟಾದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ॥18॥

॥ ಏಕೋನವಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥19 ॥

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ತ್ವಂ ಶ್ರುಣು ಮೇ ಸುವಾಣೀಂ
ಕಾರ್ಪಣ್ಯಭಾವಂ ನ ಭಣಾದ್ಯ ಧೀಮನ್।
ಗುಣೈರ್ವಿಹೀನಸ್ಯ ಗಣಾದ್ಧಿ ಚಾನ್ನಂ
ಗೃಹಾಣ ಸದ್ಬ್ರಾಹ್ಣ ಸದ್ಗೃಹಸ್ಥೈಃ॥1॥

ಭೋಜ್ಯವಿತ್ತಂ ಪ್ರದತ್ತ್ವಾ ತು ಋಣಾನ್ಮುಕ್ತಃ ಶನೈಃ ಶನೈಃ।
ಭೋಜನಾರ್ಥಂ ಮಧುಕರವೃತ್ತಿಂ ಕುರು ಯಥಾ ಪುರಾ॥2॥

ಇತಿ ಪೂರ್ವಂ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಅನುಸನ್ಧಸ್ತ್ವ ಬುದ್ಧಿಮನ್।
ವೃನ್ದಾವನೇ ಚ ಮತ್ಸೇವಾಂ ಮಾ ತ್ಯಜ ತ್ವಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ॥3॥

ಲಜ್ಜಾವಿಹೀನ ಕುಬ್ಜಾಯಾಃ ಪತೇರ್ನಾಮ್ನಃ ಪ್ರಭಞ್ಜನ।
ತ್ವಜ್ಜಾತಿಧರ್ಮಮನೃತಂ ಮಾ ತ್ಯಜಾದ್ಯಾಪಿ ದುರ್ಜನ॥4॥

ವೃನ್ದಾವನಾಚಾರ್ಯ ನಾಮ್ನಾ ತ್ವಂ ನಿನ್ದಾವಚನಾದಿನಾ।
ತಥಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿರ್ನಾಪಿ ಕವಿತಾಂ ವೇತ್ತಿ ಸರ್ವಥಾ॥5॥

ಸವಿತಾ ಚೇತ್ತಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ಕರ್ಮಸಾಕ್ಷೀ ತವಾಪ್ಯಹೋ।
ಮಮ ಮಾತುಃಕೃತೇ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ಭೋಕ್ತಾತ್ವಂ ಗರ್ಭಿಣೀಪತಿಃ॥6॥

ವೈಪರೀತ್ಯೇನೋಭಯತಃ ಶ್ರೀವತ್ಸಂ ಧೃತವಾನಸಿ।
ಅನ್ಯಕ್ಷೇತ್ರೇ ಕೃತಂ ಪಾಪಂ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರೇ ವಿನಶ್ಯತಿ॥7॥

ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರೇ ಕೃತಂ ಪಾಪಂ ಕೃಷ್ಣಕ್ಷೇತ್ರೇ ವಿನಶ್ಯತಿ।
ಕೃಷ್ಣಕ್ಷೇತ್ರೇ ಕೃತಂ ಪಾಪಂ ವಜ್ರಲೇಪೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ॥8॥

ತಾದೃಶೇ ಕೃಷ್ಣಗೇಹೇ ತ್ವಂ ಮೃಷಾ ವಚನಮಬ್ರವೀಃ ।
ಇತ್ಯಾದ್ಯಾಃ ಬಹವೋ ದೋಷಾಸ್ತ್ವಯಿ ಸನ್ತಿ ಕೃತಾನ್ತಕಃ॥9॥

ಅತ ಏವ ಹಿ ಸನ್ತಾನರಹಿತೋಽಸಿ ಕುಲಾನ್ತಕ।
ಕಾಕೋದರೇತ್ಯಾದಿಶ್ಲೋಕತ್ರಯೇಣೋಕ್ತಾನ್ ಸುದುರ್ಗುಣಾನ್॥10॥

ಗುಣಾಧಮ ಶೃಣುಶ್ವಾದ್ಯ ತೂಷ್ಣೀಂ ತಿಷ್ಠ ಮಮಾಗ್ರತಃ।
ಇದಮಾಪ್ಯನೃತಶ್ಚೋಕ್ತಂ ಕುಮತಿರ್ನತು ತೇಽಪ್ಯಹೋ॥11॥

ಸುಮತಿ ಸ್ವಮತೇ ನಾಸ್ತಿ ಸುಮತಂ ಮಮ ಜಾನತೇ।
ತಾಸಾಂ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಯಥಾಯೋಗ್ಯಂ ಫಲಂ ಭವತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ॥12॥

ರಥರೋಧನ ಕರ್ತೄಣಾಂ ಪೂರ್ವಕರ್ಮಾನುರೋಧನಾತ್।
ಪ್ರತ್ಯೇಕಂ ಫಲವಕ್ತೃತ್ವೇ ತತ್ತತ್ಕರ್ಮಾಖ್ಯ ಶೈವಲೈಃ॥13॥

ಸ್ತ್ರೀನೀರಾಣಿ ಪರಿಚ್ಛಿನ್ನಾನೀತಿ ತದ್ದಾನಿ ನೈವಹಿ।
ಅತಃ ಸಾಮಾನ್ಯತೋ ಯೋಗ್ಯಂ ಫಲಂ ಭವತಿ ನಾನ್ಯಥಾ॥14॥

ಕಾಮಾನ್ಯಥಾ ವಿನಾ ಪುತ್ರಂ
ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಯಥಾ ಶ್ರಿಯಾ।
ಮಮೈವಂ ದೈವಿಕಂ ಗ್ರನ್ಥಂ ಹೃದಯಗ್ರನ್ಥಿಸಂಯುತಾಃ॥15॥

ಯೇ ನ ಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ತಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ಯಮಕಿಙ್ಕರಾಃ।
ಮಮಾಖ್ಯಾನ ಪ್ರವಕ್ತಾರಂ ಯಮಾಜ್ಞಯಾ ಗತಾ ಭಟಾಃ॥16॥

ತೇ ಮಯಾ ವಾರಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ಕೋವಾ ಮತ್ಸದೃಶೋ ಯತಿಃ।
ಹೇ ವೃನ್ದಾವಗಃ ಸ್ವಾಮಿನ್ ಮಮಾನನ್ದಂ ಕುರು ಪ್ರಭೋ॥17॥

ಅನ್ನಂ ದದಸ್ವ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಮನ್ನನ್ದನಮುಖೇನ ಚ।
ನೋಚೇತ್ತವ ಕರಂ ವಿಪ್ರೇ ವಿತರಾರ್ಯ ಹರೇ ಗುರೋಃ॥18॥

ಶರಣಾಗತ ಸಂಸರಣಂ ಮರಣಾರ್ತಿಂ ಹರ ಪ್ರಿಯ।
ಏಕವಾಕ್ಯಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನಾಚಾರ್ಯಾದ್ಯ ತ್ವಯೋದಿತಮ್॥19॥

ಗಾಂ ದಾಪಯಾಮೀತಿ ಭೂಪಾತ್ಸಮಂ ಕುರು ಯಥೇಷ್ಟತಃ।
ತ್ರಿವಾಚಾಪಿ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ತವ ಬುದ್ಧಿರ್ಯಥಾ ತಥಾ॥20॥

ಕುರು ವಿಪ್ರಸ್ಯ ವಚನಂ ನ ಮೃಷೇತಿ ವಿಚಿನ್ತಯ।
ಅನೃತಂ ತು ಪ್ರವಕ್ತಾರೋ ವೈರಾಗ್ಯರಹಿತಾಶ್ಚ ಯೇ॥21॥

ಚರಣಂ ತಚ್ಛಿರಸಿ ತೇ ಕುರು ತಾಮರಸೋಪಮಮ್।
ಶ್ರೇಯಾಂಸಿ ತವ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಹಯಾಸ್ಯಾರಾಧನಂ ಕುರು॥22॥

ಆಶಾಂ ತೇ ಯಾನ್ತಿ ಪಾಪಾನಿ ಸ್ವಾಶಾಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ತ್ವಯಿ ಪ್ರಿಯ।
ಸಮಾಗತೋಽಸಿ ಶ್ರೀಪತೇ ತ್ವಮಾಗತಃ ಸರೋವರಮ್॥23॥

ಸುಮಾನಸಂ ಯತೀಶ್ವರಂ ಪ್ರಮಾಂ ವದಾಶು ಮತ್ಕೃತೇಃ।
ಹಯಾಸ್ಯನಾಮದೇಯಿನೋ ಮಯಾಸ್ಯ ಚೋದಿತೋ ಮನುಃ॥24॥

ಕುಹಾಸ್ಯವರ್ಜಿತೋ ಮುನಿಃ ಸುಹಾಸಮಿಶ್ರಿತಾನನಃ।
ಮಾನಸಂ ರಾಜಹಂಸೀವ ಮತ್ಸರೋವರಮಾಗತಮ್॥25॥

ಮತ್ಕಥಾ ಕ್ಷೀರಪಾನಂ ತು ಮಾಮಕಂ ತಂ ಪ್ರಕಾಶಯ।
ಹೇ ಹಯಗ್ರೀವ ಕರ್ಮನ್ದಿನ್ ಮನ್ದಾರಾದ್ರಿನಿಭಂ ಮಮ॥26॥

ವೃನ್ದಾವನಂ ಪಶ್ಯ ಸಾನ್ದ್ರಾನನ್ದಯುಕ್ತೋ ಭವಾಶು ಚ।
ಮತ್ಸರೋವರಮಾಯಾಸೀ ರಾಜಹಂಸೀವ ಮಾನಸಮ್॥27॥

ಮತ್ಕಥಾಕ್ಷೀರಪಾನಂ ತ್ವಂ ಸ್ನಾನಂ ಕೃತ್ವಾ ಕುರು ಪ್ರಿಯ।
ಹಂಸೋ ಯಥಾ ಕ್ಷೀರಪಾನಂ ಕುರುತೇ ನೀರಕಂ ವಿನಾ॥28॥

ತದ್ವದಂಹೋನಾಮನೀರರಹಿತಂ ಮತ್ಕಥಾಮೃತಮ್।
ಪಿಬ ಪಾಪಹರಂ ಕೋಪರಹಿತಶ್ಚೇತ್ಸುಪಾವನಮ್॥29॥

ತಪಸಾ ಪಾಪಪೂಗಂ ತ್ವಮಪಾಕುರು ಪುರೋ ಮಮ।
ನನ್ದನಾಯಂ ಮನ್ದಬುದ್ಧಿಃ ಕನ್ದಾಶನಕೃತಿಂ ಪರಾಮ್॥30॥

ವೃನ್ದಾವನೇ ಸಾನ್ದ್ರಭಕ್ತ್ಯಾಹ್ಯಧರಃ ಸ್ಯನ್ದನಾದಿನಾ।
ದಿನೇ ದಿನೇ ವದತ್ಯೇವಂ ಕದನೇನ ವಿನಾ ಜನೈಃ॥31॥

ಮದನೇನಾಪಿಹೀನೋಽಯಂ ಸದನಂ ತಸ್ಯ ದಾಪಯ।
ತ್ವತ್ಕರೇಚಾರ್ಪಿತೋಽಯಂ ತು ಮತ್ಕರಂ ತಸ್ಯ ದಾಪಯ॥32॥

ಸತ್ಕಾರಂ ಕುರು ವಿಪ್ರೇ ಚ ಮತ್ಕೃತಿಂ ಪ್ರಾರ್ಪಕೇಽತ್ರಚ।
ಕೃಷ್ಣಾಚಾರ್ಯಸುತಶ್ಚಾಯಂ ನಿಷ್ಣಾತೋ ಹರಿಪಾದಯೋಃ॥33॥

ಪುಷ್ಣಾತಿ ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ತೃಷ್ಣಾಥಾಪಿ ಗತಾ ನಹಿ।
ಸೋಽತ್ಯನ್ತಂ ತೃಷ್ಣಯಾ ಯುಕ್ತಃ ಕೃಷ್ಣಸಙ್ಕಲ್ಪತಃ ಸುತ॥34॥

ಕುರುತೇ ನಿಷ್ಠುರವಚಃ ಕಿರಣೈಃ ಸ್ಮರಣಂ ವಿನಾ॥35॥

ಬ್ರಹ್ಮಧಿಕ್ಕರಣಂ ಚಾಸ್ಯ ಮರಣಾರ್ತಿಸಮಂ ಭವೇತ್।
ಅಯಂ ಗ್ರಾಮೋ ಬಹುಲಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ನಾಮ್ನಾ ಸಮ್ಪೇಸರುರಿತ್ಥಂ ಪ್ರದತ್ತಃ|
ರಾಜ್ಞಾ ದತ್ತಃ ಶೇಷಹಸ್ತೇ ಸ ಶೇಷಸ್ತದಾಜ್ಞಯಾ ದತ್ತವಾನ್ ವಿಪ್ರಹಸ್ತೇ॥36॥

ಯಸ್ಮಿನ್ನ ದತ್ತಂ ದಾನಮಾನನ್ತ್ಯಮೇವ ದದಾತಿ ಪುಣ್ಯಸ್ಯ ಚ ಕಿಞ್ಚನಾಪಿ।
ತಸ್ಮಿನ್ ದಿನೇ ಶ್ರವಣದ್ವಾದಶೀತಿ ಶಸಾನಸ್ಥಂ ಪ್ರದದೌ ದ್ವಿಜೇಭ್ಯಃ॥37॥

ವಾಮನೇನೇಕ್ಷಿತುಂ ಗ್ರಾಮಂ ಶಾಸನಸ್ಥಂ ಮುನೀಶ್ವರ॥38॥

ನ ಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತಿ ವಿಪ್ರೇಭ್ಯೋ ರಾಜಾನಃ ಕೇ ವದಸ್ವ ತಾನ್।
ಹಾಹಾ ಕೋಪೀಹ ರಾಜಾನಂ ತ್ಯಜ ಗ್ರಾಮಂ ದ್ವಿಜಾತಿನಾಮ್॥39॥

ಇತಿ ಪುಣ್ಯೋಕ್ತಿ ಮುಕ್ತ್ವಾತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾರ್ಥಂ ನ ಜೀವತಿ।
ಯೇ ಜೀವನ್ತೀತಿ ವಿಪ್ರಾರ್ಥಂ ತೇ ಜೀವನ್ತ್ಯೇವ ನೇತರ॥40॥

ಸ್ವಾರ್ಥಂ ಜೀವನ್ತಿ ಕಾನ್ತಾರೇ ಕಿರಾತಾಃ ಕಿಂ ನ ನಿರ್ದಯಾಃ।
ತಸ್ಮಾತ್ತ್ಯಜೇತಿ ರಾಜಾನಂ ದ್ವಿಜಾಗ್ರಾಮಂ ತು ಸಜ್ಜನ॥41॥

ತ್ಯಜ ಜೀವಸಮಾಜೇ ತ್ವಂ ಭಜ ಸತ್ಪುಣ್ಯಸಞ್ಚಯಮ್।
ವಾಙ್ಮಾತ್ರೇಣ ಚ ತತ್ಪುಣ್ಯರಾಶಿಂ ಪಶ್ಯ ಗುಣಾರ್ಣವ॥42॥

ತ್ವಂ ಮೇರುಣಾ ಸಮಂ ಪುಣ್ಯಮಾದದತ್ಸ್ವಕೃಣುಷ್ವ ತತ್।
ಶ್ರೀಪತೇಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸೋಽಯಂ ವೃಥಾ ಗಾಲೀಂ ಪ್ರದತ್ತವಾನ್॥43॥

ತಾಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಯತಯೋಽಪೀಹ ಮೂಕೀಭೂತಾ ಅಹೋ ವಿಧೇ।
ಕಾಲೀಯ ಸ್ವವಿಷಜ್ವಾಲಾಜ್ವಲಿತಂ ಯಮುನಾಜಲಮ್॥44॥

ಚಕಾರ ನಿರ್ಮಲಂ ಕಾಲೇ ಗೋಪಾಲೇನೈವ ಚಾಲಿತಃ।
ತದ್ವದ್ಗೋಪಾಲಕಷ್ಣೇನ ಮದ್ವೃನ್ದಾವನಗೇನ ಚ॥45॥

ಸದ್ವನ್ದನಾದಿಭಿಃ ಶೂನ್ಯಂ ವನ್ದನಂ ಭುವಿ ನಿನ್ದಿತಮ್।
ತಸ್ಮಿನ್ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಬ್ರಹ್ಮನಿನ್ದಾದೋಷೇಣ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸಃ॥46॥

ಬಹ್ವೀಃ ಸಮಾ ಮಹಾವಹ್ನಿಸನ್ತಪ್ತ ಇವ ತಪ್ಯತೇ।
ಬಹ್ವೀಃ ಸಮಾ ಇತಿ ಶ್ರುತ್ಯಾ ಚಾಂಹೋ ನಾಶಂ ಕರಿಷ್ಯತಿ॥47॥

ಅಸಹ್ಯಮಪಿ ಯಚ್ಛ್ರೀನಿವಾಸೋ ಗಹ್ವರಮಧ್ಯಗಃ।
ತತ್ಕೃತ ಬ್ರಹ್ಮನಿನ್ದಾಯಾಃ ಮದ್ವೃನ್ದಾವನ ಸನ್ನಿಧೌ॥48॥

ಕನ್ದಾಶನೇನ್ದ್ರಮನಸೋ ದನ್ದಶೂಕಂ ಪ್ರಧಾರಿಣಃ।
ಅರ್ಪಿತಂ ಶಲ್ಯಮಾಸೀತ್ಸನ್ತರ್ಪಿತಂ ರಕ್ತ ಪಾನತಃ॥49॥

ನ್ಯತ್ಕೃತಾ ಸಾ ಚ ವಿದ್ವದ್ಭಿಃ ಧಿಕ್ಕೃತಃ ಸೋಽಪಿ ನಿನ್ದಕಃ।
ಬ್ರಹ್ಮಹಿಂಸಾಸಮಂ ಪಾಪಂ ಬ್ರಹ್ಮಧಿಕ್ಕರಣೇ ಋಣಿನ್॥50॥

ಮರಣಾರ್ತಿಸಮಂ ನೄಣಾಂ ಕರಣಂ ತಸ್ಯಮಾನವ।
ಕೃತಿಶ್ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯೇಯಮಿತಿ ಚಿನ್ತಾಮಣೇಃ ಸುತ॥51॥

ಪ್ರಮಾಣಂ ಕುರು ಮದ್ವೃನ್ದಾವನಾಗ್ರೇ ತ್ವಂ ಪ್ರಣಶ್ಯಸೇ।
ಸಪ್ತಮೇಽಹ್ನಿ ನ ಸನ್ದೋಹೋ ನೈವಾಬದ್ಧಂ ವದಾಬುಧ॥52॥

ಯದ್ವಾ ಕರಿಷ್ಯತೇ ವಿಪ್ರ ತ್ವಂ ಪಶ್ಯಾದ್ಯೈವ ತಜ್ಜಯಮ್।
ತಸ್ಮಾತ್ಕೃತ್ವಾ ಪಣಂ ಚೋಭೌ ಪ್ರಮಾಣಂ ಕುರುತೋ ದ್ವಿಜ॥53॥

ಚಿನ್ತಾಮಣಿಸುತಶ್ಚಾಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋಽಯಂ ಮಮಾಶ್ರಿತಃ।
ಜಯಾಯಾಪಜಯಾಯಾಪಿ ಪಾಪಬುದ್ಧಿಂ ತ್ಯಜ ದ್ವಿಜ॥54॥

ಮಮ ಕೋಪೋ ಭವೇತ್ತಾಪೋ ಭವಿತಾ ತೇ ಸುಪಾಪಿನಃ।
ಕರೋಮ್ಯಹಂ ಪ್ರಮಾಣಂ ಚೇತ್ಯುಕ್ತಿಮಾತ್ರೇಣ ಕಾಣ ಭೋಃ॥55॥

ಪ್ರಮಾಣಕರಣೇ ನೄಣಾಂ ಯತ್ಪಾಪಂ ತದ್ಭವೇತ್ತವ।
ಚಿನ್ತಾಮಣಿಸುತಾಸಹ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣಾಹ್ವಯ॥56॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ಕೃತಿಶ್ಚೇಯಮಿತಿ ತೇ ನನ್ದನಂ ಸ್ಪೃಶ।
ಅಲೌಕಿಕಂ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಲೌಕಿಕಂ ವಿಪ್ರವಾಕ್ಕೃತಮ್॥57॥

ಇತಿ ಸಂಸ್ಪೃಶ ಮತ್ಮಾದಂ ದಹ್ಯಸೇ ಮಮ ತೇಜಸಾ।
ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ವಾ ಕರಿಷ್ಯತಿ॥58॥

ಗೃಹಾಣ ವೃನ್ದಾವನಾಗ್ರೇ ಪ್ರಮಾಣಂ ಪ್ರಾಣಘಾತಕ।
ಯದ್ವಾ ಮದ್ವೃನ್ದಾವನಾಗ್ರೇ ಕುರು ಸದ್ವನ್ದನಾಯುತಮ್॥59॥

ಸಕೃದ್ವಾ ತದ್ವಚಃ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ಕರ್ತುಂ ದ್ವಿಜಾಧಮ।
ನಮಸ್ಕಾರಃ ಪ್ರತೀಕಾರಃ ಸಂರಮ್ಭೇಽಮ್ಬರಚಾರಿಣಾಮ್॥60॥

ಸ್ವಕುಮಾರಾಪರಾಧೋಪಿ ಪಿತಾಽನುಸ್ಮರತೇ ನು ಕಿಮ್।
ಅಲಮಲಂ ಸುಕೃತವಾನ್ ಕಲೌ ಯುಗೇ ಕಲಿಮಲೇನ ಕಲುಷೇ ಯಮಾಲಯೇ॥61॥

ಹಲಹಲೇನ ಮಿಲಿತೇ ಚ ಪಾಲಯಾ-
ಪ್ಯತುಲ ದೋಷಫಲದೇ ಮಲೀಮಸಾಮ್।
ಮಲಿಮಸಾಮಾಗಸಾನಿ ಸುಧಾಸಾಗರಶಾಯಿನಃ॥62॥

ಸುಧಾಯನಸಹಾಯೇನ ದೇಹಾಗಾರನಿವಾಸಿನಃ।
ನ ಪ್ರಿಯೋ ಯದ್ವದೇತಾನಿ ಚಾಪ್ರಿಯಾಣ್ಯೇವ ಸರ್ವದಾ॥63॥

ತದ್ವದೇವ ಪ್ರಿಯಂ ಮತ್ವಾ ಮಾ ಕುರು ತ್ವಂ ಸುತೋತ್ತಮ।
ಮಮಾಗಸಂ ವೃಥಾ ಚಾತ್ರ ಮದುಕ್ತಿರ್ನೈವ ತೇ ಭವೇತ್॥64॥

ಕೃತೋತ್ತರ ಹಠೇ ಯದ್ವಚ್ಛಠಾನಾಮೇವ ತತ್ಪ್ರಿಯಮ್।
ಮನ್ಮಠಾಸ್ಯಾಭಿಮಾನಂ ತು ನಾಸ್ತಿ ತತ್ಕಠಿಣಾತ್ಮನಾಮ್॥65॥

ಮಲೀಮಸಾಮಸಾಧೃಕ್ತಿಃ ಸುಧಾಸಾಗರಶಾಯಿನಃ।
ಸದಾಪ್ರಿಯ ಬುಧಾಗ್ರ್ಯಸ್ಯ ಮಮಾಪೀಹ ಬಲೀಯಸಃ॥66॥

ಇತಿ ಮತ್ವ ಸತಾಂ ವೃತ್ತಿಮಙ್ಗೀಕುರು ಸುಮಙ್ಗಲ।
ರಙ್ಗನಾಥಸ್ಯಾನ್ತರಙ್ಗಮಿದಂ ತವ ನಿರೂಪ್ಯತೇ॥67॥

ಮಲಿಮಸಾಂ ತು ದಾನಾನಿ ಬುಧಾನ್ತರ್ಯಾಮಿಣಃ ಪ್ರಭೋಃ।
ನಾರಾಯಣಸ್ಯ ಸರ್ವತ್ರ ಚಾಪ್ರಿಯಾಣ್ಯೇವ ಸರ್ವದಾ॥68॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ಕೃತಿಶ್ಚೇಯಂ ನೈವ ನೈವ ಮಯೋಚ್ಯತೇ।
ದೈವ ದೈವೋ ಹಯಗ್ರೀವೋ ವೇತ್ತಿ ಸರ್ವಂ ಹೃದನ್ತರಮ್॥69॥

ಯೇ ತ್ವವಿಶ್ವಾಸಿನಃ ಸರ್ವೇ ಮಲೀಮಸ ಇತಿ ಸ್ಮೃತೇ।
ತಸ್ಮಾದ್ಭೂತಾ ಭವಿಷ್ಯನ್ತೇ ಭಸ್ಮೀಭೂತಾ ಭವಿಷ್ಯತೇ॥70॥

ಯಮೇನೈವ ಮಮಾಜ್ಞಯಾ ಮುಚ್ಯನ್ತೇ ನರಕಾಗ್ನಿಭಿಃ।
ಮುಚ್ಯನ್ತೇ ನರಕಾನೇವ ಪಚ್ಯನ್ತೇ ನರಕಾಗ್ನಿನಾ॥71॥

ಉಚ್ಯನ್ತೇ ಮುನಿಭಿರ್ಬೋಧ್ಯಾಸ್ತೇ ಚ್ಯವನ್ತೇ ಹ್ಯಧೋಮುಖಾಃ।
ಸೂಚ್ಯನ್ತೇರ್ನಖನೇತ್ರಾಶ್ಚ ಶೋಚ್ಯನ್ತೇ ಯಮಕಿಙ್ಕರೈಃ॥72॥

ಸಿಚ್ಯನ್ತೇ ತಪ್ತಸೀಸಾದ್ಭಿಃ ಸ್ವಚ್ಛಂ ತೇಷಾಂ ಸುಖಂ ನಹಿ।
ಇತ್ಯವಿಶ್ವಾಸಿನಃ ಸರ್ವೇ ನಿರ್ವಾಣಾಃ ಸರ್ವಮೇವ ಚ॥73॥

ಪರ್ವಣ್ಯ ಪಾರ್ವಣಾಃ ಪ್ರೇತ್ಯ ವರ್ಷಾಣಾಂ ಕರ್ಷಣಾನ್ವಿತಾಃ।
ಏವಂ ಕಲಙ್ಕಿನಃ ಸರ್ವೇ ಹ್ಯಲಂ ಕೀನಾಶಲೋಕಿತಾಮ್॥74॥

ಯಾನ್ತಿ ಕಾನ್ತಿವಿಹೀನಾಸ್ತೇ ಪಾಪಿನಃ ಶಾಪಿನೋ ಮಮ।
ನಿಷ್ಕಲಙ್ಕಾಶ್ಚ ಸರ್ವೇಽಪಿ ನಿಶ್ಕಲಙ್ಕಾದರಾಃ ಹರೌ॥75॥

ನಿಖಿಲಾನ್ ಕಾಮಿತಾನ್ ಯಾನ್ತಿ ನಿಖಿಲಾಗಮನಿರ್ಣಯೈಃ।
ಕುರ್ಯಾಂ ಪ್ರಮಾಣಮಿತ್ಯುಕ್ತ್ಯಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣಾತ್ರ ತೇ॥76॥

ಮನ್ಮನೋ ಬಾಣವಿದ್ಧಂ ಯದ್ಯಥಾ ಸ್ಯಾತ್ತದ್ಗುಣಾಧಮ।
ಕುರ್ಯಾಂ ಪ್ರಮಾಣಮಿತ್ಯುಕ್ತ್ಯಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣಾತ್ರ ತೇ॥77॥

ವರ್ಣಾನಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾದೀನಾಂ ಸಾಂಶಾಯಿಕಮತಿರ್ಭವೇತ್।
ಏವಂ ಚ ಮಮ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಸ್ಯ ವಿಷಯೇ ಸಂಶಯೇ ಸತಿ॥78॥

ನಿಃಸಂಶಯಃ ಕೋಽಪಿ ಮದ್ವೃನ್ದಾವನಂ ನ ತು ಪಶ್ಯತಿ।
ತದ್ದೋಷೋಽಪಿ ತವೈವ ಸ್ಯಾತ್ ಶೇಷಶಾಯಿಪದೇ ಶಪೇ॥79॥

ಮಾಷಮಾತ್ರಂ ಚ ಮದ್ದ್ರೋಹೋ ಮಹಾದೋಷಾಯ ಕಲ್ಪತೇ।
ತಸ್ಮಾದೇತಾದೃಶೀ ಬುದ್ಧಿಃ ನ ಸ್ಯಾತ್ತೇ ಸರ್ವಥಾ ದ್ವಿಜ॥80॥

ಕ್ಷುದ್ರಾಃ ಮದ್ದ್ರೋಹಮಾಪನ್ನಾ ಭಜ ಮಾಂ ಭುಜಗೇಶ್ವರಮ್।
ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ಇತಿ ನರಾಣಾಂ ಯೋ ಗುಣಾಧಮಃ॥81॥

ಮದ್ದ್ರೋಹೇಣ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋಽಪಿ ವಿಷಣ್ಣ ಹೃದಯೋಹ್ಯಭೂತ್।
ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಂ ಸಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಗೃಹೇಹ್ಯಸೌ॥82॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣಾಹ್ವೋಽಪಿ ಹ್ಯಲಕ್ಷ್ಮೀಕಂ ವಚೋಽಬ್ರವೀತ್।
ಮಹಾಜನೇ ಭೋಜನೇಽಸ್ಮಿ ನ್ ಲಕ್ಷ್ಮೀಕರ ಮಹೋತ್ಸವೇ॥83॥

ಹೇ ಮಞ್ಜುಕಞ್ಜಪತ್ರಾಕ್ಷ ತ್ವಂ ವಾ ಶಿಕ್ಷ ದ್ವಿಜಾಧಮಮ್।
ಪಾಪಿನಾಂ ತು ಗತಿಂ ಚಾಸ್ಯ ದತ್ವಾ ವೈ ಮಧುಸೂದನ॥84॥

ವಿಶ್ವಾಸಿನಿ ಹ್ಯವಿಶ್ವಾಸಂ ಜನಯಿಷ್ಯತಿ ನನ್ದನೇ।
ಹೇ ಪುತ್ರ ಕ್ಷಿಪಣಾಸಕ್ತೋ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣೋ ಮಮ॥85॥

ಕೃತೇಸ್ತಚ್ಛಿಕ್ಷಣಂ ಚಾತ್ರ ತ್ವಂ ವಾ ಕುರು ವಿಚಕ್ಷಣ।
ಮಯಾ ತಪೋಹಾನಿಭಿಯಾ ಶಾಪಾಸ್ತಸ್ಯ ನ ದೀಯತೇ॥86॥

ತ್ವಯಾ ತಚ್ಛಿಕ್ಷಣಂ ಕಾರ್ಯಂ ಕ್ವ ಯಾಸ್ಯೇ ತದ್ಭಯಾದಹಮ್।
ಹಿತ್ವಾ ವೃನ್ದಾವನಂ ಚಾತ್ರಾಲಙ್ಕೃತಂ ಮಮ ನನ್ದನ॥87॥

ಕನ್ದಾಶನೈಃ ಕೃತಾನನ್ದೈರ್ಮುಕುನ್ದೇನಾಪಿ ತದ್ವದ।
ಯಾವದ್ವೃನ್ದಾವನಂ ಚಾತ್ರ ಮೇದಿನ್ಯಾಂ ಮಮ ನನ್ದನ॥88॥

ತಾವನ್ಮತ್ಸನ್ನಿಧಾನಂ ಸ್ಯಾದ್ಧರಣ್ಯಾಂ ಧರಣೀಸುರ।
ತಸ್ಮಾದ್ವೈ ದುರ್ಜನೈರುಕ್ತನಿನ್ದಾ ಕನ್ದಾಶನೋಽಪ್ಯಹಮ್॥89॥

ನ ಕ್ಷಮೇ ನನ್ದನಾನನ್ದನಾಸಿನಾಂ ಮಮ ನಾನ್ಯಥಾ।
ಅಹಂ ದ್ಯುಮಣಿವದ್ಭಾನುಮನ್ತಂ ಸದ್ಗುಣಸನ್ತತಮ್॥90॥

ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮಕೌಸ್ತುಭಮಣಿಂ ಮತಂ ನೌಮ್ಯಗುಣಾನ್ತಕಮ್।
ಪ್ರಮಾಣಂ ಕರವಾಣೀತಿ ದುಃಖಾರ್ಣವಹರಂ ಹರಿಮ್॥91

ಮಹಾಮಣಿಧರಂ ನೌಮಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣಂ ಪ್ರಭುಮ್।
ತಾಲೋಲ್ಲಲ್ಲೇತಿ ಚಾಶ್ಲೀಲಭಾಷಾಮಾಲಾಂ ಚಕಾರ ಹ॥92॥

ಕೋಲಾಹಲಸಮೂಹೈಶ್ಚ ಮಮ ಹೃಚ್ಛಲ್ಯಮಾಲಿಕಾಮ್।
ಚಕಾರ ಕಾರಣಾಭಾವೇಽಪ್ಯಾಕಾರೇಣ ವೃಕೋದರಃ॥93॥

ಬುದ್ಧ್ಯಾ ದರ್ವೀಕರಶ್ಚಾಯಂ ವಾದೇ ಕಾಕೋದರಾಧಿಪಃ।
ಕ್ಷಮತೇಽಥಾಪಿ ಮೇ ಸ್ವಾಮೀ ಕ್ಷಮಯಾ ಸೋಽರ್ಣವೋ ಹರಿಃ॥94॥

ಕ್ಷಮಾಂ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಚಕಾರೇಹ ಕ್ಷಮಯಾಕಿಂ ನ ಸಾದ್ಯತೇ।
ಕ್ಷಮಯಾ ಭೀಮಸೇನೋಽಪಿ ಕಾಮ್ಯಕಂ ವನಮಾವಿಶತ್॥95॥

ಕ್ಷಮಯಾ ಸೋಮಕಸುತಾ ಕ್ಷಮಯಾ ಯಮಪುತ್ರಕಃ।
ಕ್ಷಮಯಾ ಮಘವತ್ಸೂನುಃ ಕ್ಷಮಯಾ ಯಮಜಾವುಭೌ॥96॥

ರಾಮೋಽಪಿ ರಾಜೀವನೇತ್ರೋ ರಾವಣಾನ್ತಕರೋ ಹರಿಃ।
ರಾಜ್ಞೋರಾಜ್ಞಾಂ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ರಾಜ್ಞಾಂ ವನಮಥಾವಿಶತ್॥97॥

ಕ್ಷಮಯಾ ಕ್ಷೇಮಕೋ ರಾಜಾ ಕ್ಷಮಾಯಾಃ ಪಾಲನೇ ಕ್ಷಮಃ।
ಬಭೂವ ನಾಕ್ಷಮಃ ಕೋಽಪಿ ಕ್ಷಮಾಯಾಃ ಪಾಲನೇ ಕ್ಷಮಃ॥98॥

ಏವಂ ಕ್ಷಮಾಸಮಾಯುಕ್ತೋ ಮುನಯೋ ಮನವೋಽಪಿ ಯೇ।
ಮನನೇ ಚ ಸಮರ್ಥಾಸ್ತೇ ಮಾಧವಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ॥99॥

ತದ್ವತ್ಕ್ಷಮಾ ಪರಶ್ಚಾಹಂ ರಮಾಪತ್ಯಾಶ್ರಯೋಽಪಿ ಸನ್।
ಕುಮಾರತ್ವಮಪಿ ಹ್ಯತ್ರ ಕ್ಷಮಾವಾನ್ ಭವ ಸರ್ವಥಾ॥100॥

ತಾದೃಶ ಕ್ಷಮಯಾಹೀನಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸಾಭಿಧೋಽಪಿ ಸನ್।
ಮಾನಂ ನ ಯಾತಿ ತೇನಾಸೌ ಮಾನವೈಃ ಕಾಮಿತಂ ತ್ವಿಹ॥101॥

ಅಧುನಾ ವಿಧಿನಾ ಸೃಷ್ಟಾ ಮಧುನಾ ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿನಾ।
ಅಧನಾ ನಿಧನಾಧಿಷ್ಠಾಸ್ತ್ವಷ್ಟಧಾ ಮಧುಸೂದನ॥102॥

ಧಾವನ್ತೇ ತದ್ವದೇವಾಯಂ ದ್ವಿಜವರ್ಯೋ ದ್ವಿಜಾಧಮ।
ಸದೃಶೈರ್ದಿತಿಜೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಬಾಧ್ಯತೇ ಬಾಧ್ಯಬುದ್ಧಿಮನ್ ॥103॥

ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ
ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥104॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥105॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರ ಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಮ್॥106॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತೀಃ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕವಾಗೀಶತೀರ್ಥಕರಕಮಲಸಞ್ಜಾತಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜಪೂಜ್ಯ
ಚರಣೋದಿತ ಶ್ರೀಮತ್ಸ್ವಾಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ ಚರಮ ಪ್ರಾಣಾವಧೌ ದ್ವಿತೀಯಾತ್ಮಕ ಏಕೋನವಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ॥19॥
॥ ಅಥ ವಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥ 20 ॥

ಹಯಗ್ರೀವ ಯತೀಯೌ ದ್ವೌ ದ್ವಿಜಾಗ್ರ್ಯೌ ವ್ಯಗ್ರಬುದ್ಧಿಗೌ।
ಸಮಗ್ರಗುಣಿನೌ ಚಾಪಿ ಗ್ರೀವಯ ಚೋಗ್ರಭಾಷಿಣೌ॥1॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಸದಾನನ್ದಸಙ್ನಿತೌ ಪ್ರಾಜ್ಞ ಕಿಂ ವದೇ।
ಸಾಽಜ್ಞತಾ ಚ ತಯೋಃ ಸಮ್ಯಗ್ ಜ್ಞಾನನಾಶಾಯ ವೈ ಭವೇತ್॥2॥

ತಸ್ಮಾದ್ವಿಶ್ವಾಸ ಏವಾಽತ್ರ ಕರ್ತವ್ಯಃ ಸರ್ವಥಾ ನರೈಃ।
ಅವಿಶ್ವಾಸೋ ನ ಕರ್ತವ್ಯಃ ಸರ್ವಥಾ ಮದ್ಧಿತೇಷುಭಿಃ॥2॥

ಏತಾನಿ ಪಞ್ಚಪದ್ಯಾನಿ ಸಞ್ಚೀಕುರು ಸುಲಾಞ್ಛನಃ।
ಕಾಞ್ಚನಾನಿ ತಥೈವೇಹ ಪ್ರಪಞ್ಚೀಕುರು ವಞ್ಚಕೇ॥4॥

ನಾಗಾಹ್ವಪಣ್ಡಿತೇಹ ತ್ವಂ ಮಾ ಗಾಂ ಸಂಹರ ಲೋಭತಃ।
ತ್ಯಾಗಾನ್ವಿತಾ ಸಾ ಗಹ್ವರವಾಕ್ ತ್ಯಾಗತ್ಸಂಹರ್ಷಣಂ ಕುರು॥5॥

ಮಾಸಿ ಮಾಸಿ ಪ್ರತಾಪನ್ತೇ ದಾಸ್ಯಾಮೀತಿ ತ್ವಯೋದಿತಮ್।
ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯವತಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸತ್ಸು ತ್ವಂ ಕುರು ಸರ್ವಥಾ॥6॥

ಅನ್ಯಥಾऽನೃತವಾಕ್ಯೇನ ನೃಸಿಂಹಸ್ಯಾಪ್ರಿಯೇಣ ಚ।
ನೃಷು ತ್ವಂ ಲಘುತಾಂ ಯಾಸಿ ನೃಗವದ್ಧೀನಜನ್ಮಗಃ॥7॥

ಇತ್ಥಂ ತವ ಹಿತಾಯೈವ ವಚನಂ ಚ ಮಯೋಚ್ಯತೇ।
ಕುಚೋದ್ಯಂ ಮಾ ಕುರು ತ್ವಂ ಚ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ವಚನಂ ತ್ವಿತಿ॥8॥

ಏಕವಾಕ್ಯಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನಾಚಾರ್ಯಾದ್ಯ ತ್ವಯೋದಿತಮ್।
ದಾಸ್ಯಾಮಿ ತತ್ಪ್ರತಾಪಂ ತ ಇತಿ ಸತ್ಯಂ ಕುರು ಪ್ರಿಯ॥9॥

ದ್ವಿಜಸ್ಯ ಮಾ ದದಸ್ವೇತಿ ನನ್ದನಃ ಕಿಂ ತ್ವಬೋಧಯತ್।
ತವ ನಾಗಾಹ್ವಯಾಗಾಸ್ತ್ವಂ ಮೃಷಾವಚನಭಾಷಣಮ್॥10॥

ಪ್ರಾಣಸ್ಯಾವಧಿಪರ್ಯನ್ತಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ದದಾಮ್ಯಹಮ್।
ಇತಿ ವಾಣೀಮಬ್ರವೀಸ್ತ್ವಂ ಪ್ರವೀಣಸ್ಮರ ಭಾಷಿತಮ್॥11॥

ತ್ವಂ ಮಾಭೈಸ್ತವ ಸೌಭಾಗ್ಯಂ ವಿತರಾಮಿ ನಿರನ್ತರಮ್।
ನಿರಾಮಯಂ ಶ್ರೀನಿವಾಸಂ ಶನಿವಾರೇ ಪ್ರಪೂಜಯೇತ್ ॥12॥

ತಸ್ಮಾದ್ದದಸ್ವ ವಿಪ್ರಾಯ ಸುಪ್ರಸನ್ನೋ ಭವಾಮಿ ತೇ।
ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾಚ್ಚ ತೇ ಶ್ರೇಯಃ ಪ್ರಾಪ್ತಿರೇವ ಭವಿಷ್ಯತಿ॥13॥

ಅಹಂ ಜೀವಯಿತುಂ ವಿಪ್ರಂ ಪ್ರವಿಶಾಮ್ಯತ್ರ ಸರ್ವದಾ।
ತ್ವಮಾಮನ್ತ್ರಯ ಸತ್ರಾರ್ಥಮನ್ನಾರ್ಥಂ ಕುತ್ರ ಯಾಸ್ಯತಿ॥14॥

ಹೇ ಪುತ್ರ ಪುತ್ರ ಪಶ್ಯ ತ್ವಂ ಮಯಿ ವಿಶ್ವಾಸಸತ್ಫಲಮ್।
ವಿಪ್ರೇ ಜೀವಾವಧಿರ್ಜಾತಾ ಜೀವಯಾಮಿ ಪುನಸ್ತ್ವಹೋ॥15॥

ಹೇ ನನ್ದನಾಹಮಾನನ್ದಪೂರ್ಣೋಽಸ್ಮಿ ತವ ದರ್ಶನಾತ್।
ತ್ವಮಪ್ಯಾನನ್ದಪೂರ್ಣೋಽಸಿ ಮದ್ವೃನ್ದಾವನ ದರ್ಶನಾತ್॥16॥

ಆವಯೋರಾನನ್ದಪೂರ್ತಾವಾವಾಮೇವ ನಿದರ್ಶನಮ್।
ವಾಗೀಶ ವಾಸುದೇವೌ ದ್ವಾವನ್ಯೋನ್ಯಂ ದರ್ಶನಾದ್ಯಥಾ॥17॥

ನೇತರೌ ತತ್ರ ದೃಷ್ಟಾನ್ತೌ ಅನ್ಯೋನ್ಯಪ್ರೀತಿಸಂಯುತೌ।
ತಥಾಽತ್ರಾಪಿ ಸುಪುತ್ರಾದ್ಯ ನೇತರೌ ಪ್ರೀತಿಸಂಯುತೌ॥18॥

ತಸ್ಮಾತ್ತವ ಮಯಿ ಪ್ರೀತಿರ್ಮಮಾಪಿ ತ್ವಯಿ ಸರ್ವದಾ।
ಪ್ರವರ್ಧತೇ ಸುತ ದಿನೇ ದಿನೇ ಚಾಹಂ ವದಾಮಿ ತೇ॥19॥

ಹೇ ಪುತ್ರ ತೇ ಸಮೀಪಂ ತು ಮನ್ಮನೋರಥಸಾರಥಿಃ।
ಈಶ್ವರಂ ಪೃಥು ಸಙ್ಕಲ್ಪರಥಮಾರೋಪ್ಯ ಯಾಪಿತಃ॥20॥

ಸ ದೃಷ್ಟಃ ಕಿಂ ತ್ವಯಾ ಮಾರ್ಗೇ ಸ್ಪಷ್ಟಂ ತಂ ದೃಷ್ಟವಾನಸಿ।
ಅನ್ಯಥಾತ್ ದೃಷ್ಟರೂಪಸ್ತ್ವಂ ಕಥಂ ಶಿಷ್ಟಾಗತೋ ಮಠಮ್॥21॥

ಇತಃ ಪರಂ ಕುರು ಸುತ ರಥೋತ್ಸವಮಥೋ ಹರೇಃ।
ತಥೋತ್ಸವಂ ಸುತೋಷೇಣ ಕುರು ತ್ವಂ ಮನ್ಮನೋರಥೈಃ॥22॥

ರಥಿಕಸ್ತ್ವಂ ರಥವರಮಾರೋಹ ರವಿನನ್ದನಃ।
ಯಥಾರೀನ್ ಜಯತೇ ತದ್ವದರಿಷಡ್ವರ್ಗಕಾನ್ ಜಹಿ॥23॥

ಪ್ರಥಮಂ ಜಹಿ ಕಾಮ ತ್ವಂ ವಿರಥಂ ಕುರು ಕಾರ್ಮುಕಮ್।
ಧೃತ್ವಾ ವೈರಾಗ್ಯರೂಪಂ ತ್ವಂ ಶರಂ ಮುಞ್ಚ ರಥೀರಿತಮ್॥24॥

ಏವಂ ಕಾಮಜಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಮದಮತ್ಸರಮೋಹನಾನ್।
ಕ್ರೋಧಲೋಭೌ ಚ ವೈರಾಗ್ಯ ಕಾರ್ಮುಕಾಜ್ಜಹಿ ತೇಽಹಿತಾನ್॥25॥

ಷಡ್ವರ್ಗನಿಗ್ರಹಪರ ಷಟ್ಪದ್ಯಾನಿ ಶೃಣೋತಿ ಯಃ।
ಷಡ್ವರ್ಗಂ ಜಾಯತೇ ಕಾಮಂ ಷಟ್ಪದಾನಾಂ ಚ ವೃತ್ತಿಮಾನ್॥26॥

ಲೇಖಕೋ ನಾಸ್ತಿ ಕೋಽಪೀಹ ತವಾಲೇಖೋಽಪಿ ನಾಸ್ತಿ ಚ।
ಪಾಕಶಾಸನಲೋಕಂ ತು ನೀಯತೇ ನಾಕಿಭಿಃ ಕೃತಿಃ॥27॥

ತತ್ರಾಪಿ ಲೌಕಿಕಕೃತೌ ಲಿಖಿ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತಕೈಃ।
ಸನ್ತಪ್ತತ್ರ ಪುಪೂರ್ಣಾಸ್ಯಂ ಕೃತ್ರಿಮೇಯಂ ವದನ್ತಿ ಯೇ॥28॥

ತಪ್ತಪಾಷಾಣತಪನಂ ತಪ್ತಮೂಷಾನಿಪಾತನಮ್।
ಪುರೀಷಾಪೂರಣಂ ಚಾಽಸ್ಯೇ ಮಹಿಷಾಸನ ಶಾಸನಾತ್॥29॥

ಕಾಷಾಯದಣ್ಡಿನೋ ಭಾಷಾಯಾಂ ದೋಷಾಪಾದುಕೇ ಮಮ।
ತೇಷಾಂ ನ ಸನ್ತಿ ಮಾರ್ತಾಣ್ಡೇಭೀಷಾಃ ಶಾಸ್ತಿ ಮೃಷಾತ್ಮಕೇ ॥30॥

ತಸ್ಮಾದಲಮಲಙ್ಕೃತ್ಯ ಪ್ರಕೃತ್ಯಾ ತ್ವಂ ಜನಾಕೃತಿಃ।
ಸುಕೃತ್ಯಾತ್ಮಕ ಸತ್ಕೃತ್ಯಂ ಸುತಂ ಮತ್ಸತ್ಕೃತಿಂ ವದ॥31॥

ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಪೂರ್ವೇಷಾಂ ಕೀರ್ತಿಂ ಸಮ್ಪಾದಯ ಪ್ರಿಯ।
ಯತಿವರ್ಯೇಷು ತ್ವಂ ಪೌರುಷಾದೇವೇಹ ಸಮನ್ವಿತಃ॥32॥

ಅಲಕ್ಷ್ಮೀಕಸ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣಾಖ್ಯಾ ಕುತಃ ಸುತಃ।
ಅಮಙ್ಗಲಸ್ಯ ವಾರಸ್ಯ ಯಥಾ ಮಙ್ಗಳವಾರತಾ॥33॥

ವಿಯುಜ್ಯತೇ ಯಥಾತ್ರಾಪಿ ಹ್ಯಯುಕ್ತಂ ಪುಣ್ಯನಾಮ ತತ್।
ಪ್ರಯೂಜ್ಯತೇ ಮಯಾ ಶಿಕ್ಷಾ ನಿಯುಙ್ಕ್ತಾ ಯಾ ಮನೀಷಿಭಿಃ॥34॥

ನರಕೇ ನರಸಿಂಹೇನ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪೋರ್ಯಥಾ।
ಪರಕೀಯಸ್ಯ ಪಾರಕ್ಯ ಸುಖಹೀನಸ್ಯ ಪಾಪಿನಃ॥35॥

ಪ್ರಮಾಣಂ ಕರವಾಣೀತಿ ವಚನಂ ಪುತ್ರಿಣಶ್ಚ ತೇ।
ನ ಯುಜ್ಯತೇ ಗುಣೈರ್ಹೀನ ಶರಣಂ ವ್ರಜ ಮಾಂ ಮುನಿಮ್॥36॥

ಸತ್ಯ ಸತ್ಯಂ ಪುನಃ ಸತ್ಯಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಭುಜಮುಚ್ಯತೇ।
ತಥ್ಯಂ ತಥ್ಯಂ ಪುನಸ್ತಥ್ಯಂ ಕಥ್ಯತೇ ತವ ನಾನ್ಯಥಾ॥37॥

ತ್ವದುಕ್ತಿಃ ಸರ್ವಥಾ ಚಾತ್ರ ಹೃದಯಸ್ಯ ಮಮಾನ್ತಕ।
ಕಿತವಾಯುದಸನ್ದೋಹಸಮ್ಮಿತಾ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ॥38॥

ಸಫಲಾ ವಾಗಿತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಹ್ಯಲಂ ಸನ್ತ್ಯಕ್ತವಾನಸಿ।
ಉಪಲತ್ವಂ ನ ಸನ್ದೇಹೋ ಹ್ಯಲಸತ್ವಾದ್ದ್ವಿಜಾಧಮ॥39॥

ಪಾಪಾದೇರ್ವ್ಯಾಪನಾರ್ಥಂ ತು ಧೈರ್ಯಾದ್ವಾ ಬುದ್ಧಿಶೌರ್ಯತಃ।
ಉರ್ವ್ಯಾಂ ತ್ವಮವದಃ ಸರ್ವೇ ವೃಥಾ ಗರ್ವೇಣ ಗರ್ಹಿತಾಃ॥40॥

ವಿದ್ವತ್ಸುಬುದ್ಧಿಚಾತುರ್ಯೇ ತ್ವಾದೃಶೋ ನಾಸ್ತಿ ನನ್ದನ।
ವೃನ್ದಾವನಪತೀನಾಂ ತು ಮಾದೃಶೋ ನಾಸ್ತ್ಯಭೀಷ್ಟದಃ॥41॥

ಅಸ್ಮಿನ್ನರ್ಥೇ ಚ ಸಾಕ್ಷೀ ಯಃ ಸುಕ್ಷೀಣೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಮಯಾ।
ಪಕ್ಷೀಕೃತಃ ಪುತ್ರ ಕಿಂ ವಾ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪುನರೇವ ಚ॥42॥

ಉಜ್ಜೀವಿತಶ್ಚ ಮಜ್ಜಾತ ಕುಬ್ಜಾಪತಿ ಪರಾಯಣ।
ತ್ವಜ್ಜಾತೀನಾಂ ಸಮಾಜೇನ ಪೂಜಿತಸ್ತ್ವಂ ನ ಸಂಶಯಃ॥43॥

ನಾಧ್ಯಾಪಯಾಮಿ ಚಾಧ್ಯಾಯಪರ್ಯನ್ತಂ ತವ ವಿಪ್ರಕ।
ತ್ವಮದ್ಧಾ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಹೀನಸ್ತಾವದದ್ಯಪ್ರಭೃತ್ಯತಃ॥44॥

ನನ್ದನೇನ ಸಮೀಚೀನಂ ನ ದತ್ತಂ ವಸ್ತ್ರಮಪ್ಯುತ।
ಕನ್ದಾಶನೇನ್ದ್ರ ಭಕ್ತಸ್ಯ ಶ್ರೀಪತೇಃ ಸರ್ವಥಾತ್ರ ತು॥45॥

ಕನ್ದಾಶನೇನ್ದ್ರಭಕ್ತಸ್ಯ ತವ ವಿಪ್ರ ಸಭಾಗ್ರತಃ।
ತಸ್ಮಾದಲಮಲಂ ಕೃತ್ಯಾ ತ್ವಾಂ ವೃಥಾ ಶ್ರಮಯಾಮ್ಯಹಮ್॥46॥

ಹಿತ್ವಾ ಕಲಿಮಲಂ ವಿಪ್ರ ವದ ವೃನ್ದಾವನೇ ಕೃತಿಮ್।
ಮನ್ಮಧ್ಯಸ್ಥ ಹಯಗ್ರೀವೋ ಗ್ರಾಸಂ ತೇ ಪ್ರತಿದಾಸ್ಯತಿ॥47॥

ವೇದಾಗ್ರ್ಯಂ ಭಾರತಂ ಚಾಪಿ ವದ ವೃನ್ದಾವನಾಗ್ರತಃ।
ಪ್ರೇರಯಿತ್ವಾ ಚ ಮತ್ಪುತ್ರಂ ತವ ಪ್ರಿಯ ನ ಸಂಶಯಃ॥48॥

ಕಾರಯಿತ್ವಾ ಭಾರತಸ್ಯ ತ್ವಯಾ ಸೇವಾಮಪಿ ಪ್ರಿಯ।
ಶ್ರೀಪತೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಿತ್ತಂ ತು ನ ದತ್ತಂ ಪುತ್ರ ಕಿಂ ವದೇ॥49॥

ಜನಾನಾಂ ಕರ್ಮಜಾಡ್ಯಂ ಸಃ ಹರತೇ ಪಾಠತಃ ಕೃತೇ।
ಯಾವತ್ತವ ಶರೀರೇ ತು ವಸಾಮ್ಯಹಮಿಹ ಪ್ರಿಯ॥50॥

ತಾವಜ್ಜೀವಸಿ ಹೇ ವಿಪ್ರ ಹಾ ಗತೋಽಸಿ ಗತೇ ಮಯಿ।
ಹೇ ದಾಮ್ಬಲ ಪಿತ್ತಮೌಲೇ ನಾರಾಯಣ ಗುಣಾಧಮ॥51॥

ಕಲಹಂ ಕರ್ತುಮುದ್ಯುಕ್ತಸ್ತ್ವಂ ಧಿಗ್ಬಾಲಂ ತವಾಧುನಾ।
ಕನಕಾ ಕೃಷ್ಣಭಟ್ಟೋಽಯಂ ಕನಕಾತ್ತಮನಾ ಅಪಿ॥52॥

ಮನಾಕ್ ಮಜ್ಜ್ಞಾನಸಮ್ಪತ್ಯಾ ಮನಃಕಾಮಂ ಪ್ರಯಾತಿ ಚ।
ಹೇ ನನ್ದನ ಶೃಣು ಸ್ಪಷ್ಟಂ ಶಿಷ್ಟಸ್ಯ ವಚನಂ ಮೃಷಾ॥53॥

ನಾಗಾಹ್ವ ಪಣ್ಡಿತಸ್ಯಾಸೀತ್ತಸ್ಯಾಭೀಷ್ಟಂ ಕಥಂ ಭವೇತ್।
ನಾನೃತಾತ್ಪಾತಕಂ ನಾಸ್ತಿ ಕೋಽನೃತಂ ವದತೇ ಬುಧಃ॥54॥

ಸೋಽನೃತಾತ್ಮಾ ನಶ್ಯತೀತಿ ಶ್ರೀನೃಸಿಂಹೋಽಭಿಜಾನತೇ।
ತಸ್ಮಾನ್ನ ವಕ್ತವ್ಯಮೇತದಮೃತಂ ತ್ವಮೃತಾತ್ಮಭಿಃ॥55॥

ಕಿಮೃತಾತ್ಮಾ ವದತ್ಯೇವಂ ಶ್ರೀನೃಸಿಂಹಮತಂ ಗತಃ।
ಅಹಂ ನ ನಿನ್ದಯಾಮಿ ತ್ವಾಂ ಸ್ವಭಾವಃ ಕಥ್ಯತೇ ತವ॥56॥

ಮಯಾ ತ್ವಯಾ ನ ಕರ್ತವ್ಯಃ ಕಲಹೋಽತ್ರ ಕಲಿಪ್ರಿಯಃ।
ಸ್ವರೂಪಸ್ಯಾನಪಾಯಿತ್ವಾದ್ವೃಥಾ ಕಿಂ ಕಲಹೇನ ತೇ॥57॥

ಕಲಹೇ ಕ್ರಿಯಮಾಣೇಪಿ ಸ್ವರೂಪಂ ಗಚ್ಛತೇ ನು ಕಿಮ್।
ಅನ್ಯಥಾ ಮತ್ಕೃತಿರಿಯಂ ನ ವಿಪ್ರಕೃತಿರಿತ್ಯಥ॥58॥

ಪ್ರತ್ಯಯಸ್ತೇ ಭವೇದತ್ರ ಭಕ್ತಿಸ್ತಸ್ಮಾಜ್ಜನಿಷ್ಯತೇ।
ದಿವಾ ವಾ ಯದಿ ವಾ ರಾತ್ರೌ ನಿದ್ರಾಯಾಂ ಭದ್ರಮಸ್ತು ತೇ॥59॥

ವಕ್ಷ್ಯೇಸ್ವಪ್ನೇಽಥವಾಽಸ್ವಪ್ನೇಽಪ್ಯಹಂ ತ್ವಿಹ ದಿವಾಪ್ಯಹೋ।
ಗೇಹಂ ನಾಸ್ತೀತಿ ತೇ ಚಿನ್ತಾ ಮಾಸ್ತು ದೇಹೇ ವಸಾಮ್ಯಹೋ॥60॥

ಸೋಽಹಂ ಮಹಾನುಭಾವಸ್ತೇ ಗೇಹದೋ ಮಮ ಗೇಹದಃ।
ಬಲಾತ್ಕಾರೇಣ ಮತ್ಪುತ್ರಂ ವದ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತೇ ಕೃತಿಮ್॥61॥

ಕುಲಾನ್ಯುದ್ಧರ ಪೂರ್ವೇಷಾಂ ದರ್ಶಪೂರ್ವಾನ್ ದಶಾಪರಾನ್।
ಹೇ ಸುತಾಽಧ್ಯಾಯಕರಣಂ ಕುತೋ ನ ಕೃತವಾನಸಿ॥62॥

ಬತ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯತಿಥಿಷು ತ್ವಂ ಕುರುಷ್ವ ಪ್ರಿಯೋಽಸಿ ಚೇತ್।
ಹಿಮಕೋಕಿಲ ಏವಾಹಂ ವಕ್ತವ್ಯಾಂಶೇಽಪಿ ವಾ ಕಲೌ॥63॥

ಯುಗೇ ಜಲಚರಾಯದ್ವಚ್ಚಾಞ್ಜಲ್ಯ ನಿರತಾ ನರಾಃ।
ಸ ಉಚ್ಚಕಾಶೇ ಧವಲೋದರೋದರೋ
ದಧ್ಮಾಯ ಮಾನಃಕರಕಞ್ಜ ಸಮ್ಪುಟೇ॥

ಉರುಕ್ರಮಸ್ಯಾಧರಶೋಣ ಶೋಣಿ ಮಾ
ಯಥಾಬ್ಜಷಣ್ಡೇ ಕಲಹಂಸ ಉತ್ಸ್ವನಃ॥65॥

ಇತಿ ಭಾಗವತಂ ಪದ್ಯಂ ದ್ರಷ್ಟವ್ಯಂ ನನ್ದನ ತ್ವಯಾ।
ವನ್ದನಂ ಮಮ ಕರ್ತವ್ಯಂ ವೃನ್ದಾವನಕೃತೇರಪಿ॥66॥

ತಾದೃಶಂ ಶಙ್ಖಮಾದಾಯ ನಿಃಶಙ್ಕೋಽಹಂ ಮಹಾಮತೇ।
ದಧ್ಮಾಮಿ ತಾನ್ ಪ್ರಪುಙ್ಖಾನಿ ವಿಸ್ಮಿತಶ್ಚಾಙ್ಕಜೋ ಮುನಿಃ॥67॥

ಶ್ವಾಸನಿಃಶ್ವಾಸಹೀನಂ ಮೇ ಭಾಸಮಾನಾಸ್ಯಪಙ್ಕಜಮ್।
ಹಯಾಸ್ಯದಾಸಸ್ಯ ಸೋಽಯಂ ನಿಶಾಮ್ಯಾಶು ಸುವಿಸ್ಮಿತಃ॥68॥

ಅಂಹೋ ಮುಗ್ವಚನಂ ಹಿತ್ವಾ ಗಹ್ವರೇತಿ ತ್ವಯೋಚ್ಯತೇ।
ಉಪಹ್ವರೇ ವದಸ್ವ ತ್ವಂ ಮಹಿಷ್ಠಂ ನ ಸಭಾಸು ಚ॥69॥

ತ್ಯಾಗಾನ್ವಿತಾ ವದಸ್ವ ತ್ವಂ ತದ್ವಾಗದ್ಯ ನ ಶೋಭತೇ।
ನಾಗಾಹ್ವಪಣ್ಡಿತಂ ಚಾತ್ರ ಮದ್ವಾಗಾಶು ತ್ವಯೋಚ್ಚತಾಮ್॥70॥

ನಿಃಶಙ್ಕ ಏವ ಶ್ರೀಕಾನ್ತ ನಿರಾತಙ್ಕಂ ವಚೋ ಮಮ।
ಏಕಾನ್ತೇ ನ ಮೃಷೈಕಾನ್ತಂ ವದ ಲೋಕಾನ್ತತೋಽಪಿ ತಮ್॥71॥

ಉಪರಾಗಂ ಹಯಗ್ರೀವ ಕರ್ಮನ್ದಿನ್ ಪ್ರಾಪ್ತ ಮಗ್ರತಃ |
ಪಶ್ಯ ಸುಗ್ರೀವ ಮಿತ್ರಾಹ್ವ ದಾನಂ ಕುರುತೇ ಋತಃ॥72॥

ನಾಗಾಹ್ವ ಪಣ್ಡಿತೋ ಯದ್ವತ್ ಮಾ ಮೃಷಾ ಗಾಂ ತ್ವಮಬ್ರವೀಃ।
ಕೋಽಮೃಷಾ ವಚನಂ ಬ್ರೂತೇ ಕೋವಿದಸ್ತ್ವಾಂ ವಿನೇಹ ಚ॥73॥

ಪೂರ್ವಂ ತು ಮಾತುಲವ್ಯಾಜಾದಹಂ ಸಕಲಜೀವರಾಟ್।
ಭೂತಲೇ ದತ್ತವಾನಸ್ಮಿ ಕಾಲಜ್ಞಃ ಸಾರ್ಧ ನಿಷ್ಕಕಮ್॥74॥

ಅಹಂ ತ್ರಿಲೋಕಪೂಜಿತಃ ಕೃತಾನ್ತಲೋಕನಾಯಕಃ।
ಅಹಂ ಕುಲೋದ್ಧತಿಂ ತತೋಽಕರಂ ಚ ಸೌರಿಲೋಕತಃ॥75॥

ವೃನ್ದಾವನಾಚಾರ್ಯಕೋರ್ವೀಂ ಹರತೇ ಯೋಽತಿರೌದ್ರಕಃ।
ಸ ಮದ್ವೃನ್ದಾವನದ್ರೋಹೀ ಹ್ಯಭದ್ರಂ ಚ ಭವೇದ್ಧ್ರುವಮ್॥76॥

ಹರೇ ಸ್ಮರೇ ತೇ ಚರಣೇ ಹರ ಮೇ ಸಂಸೃತಿಂ ಋಣೇ।
ವರಂ ತವ ಕರೇಣಾರ್ಯ ಸ್ಪೃಶ ಮಾಂ ಕರುಣಾಂ ಕುರು॥77॥

ಇತ್ಯಹಂ ಪ್ರಾರ್ಥಯಾಮ್ಯುಗ್ರಂ ಹಯಗ್ರೀವಂ ಮಹಾಗ್ರಹಮ್।
ನಿಗ್ರಾಹ್ಯ ಚೇನ್ದ್ರಿಯಗ್ರಾಮಂ ಶೀಘ್ರಂ ನಾಸಾಗ್ರಲೋಚನಃ॥78॥

ಮಮ ಸದ್ಭಕ್ತಿಸಮ್ಭೂತಿಂ ಯೇ ವದನ್ತಿ ಬುಧೋದಿತಾಮ್।
ತೇಷಾಂ ಸತ್ಸಮ್ಪದಸ್ಯುಸ್ತಾ ಮೂರ್ತಿಮತ್ಯೋತ್ರಯಃ ಸುತ॥79॥

ದೀರ್ಘಗ್ರೀವೈರ್ಭುಕ್ತ ರಮ್ಭಾಫಲೈರ್ಜಿಹ್ವಾ ವಿದಾರ್ಯತೇ।
ತದ್ವದ್ಭುಕ್ತೈರ್ಮದ್ಧನೈಶ್ಚ ತಜ್ಜಿಹ್ವಾಪಿ ವಿದಾರ್ಯತೇ॥80॥

ಯಜ್ಜಿಹ್ವಾ ಮತ್ಕೃತಿಂ ನೈವ ವಕ್ಷ್ಯತೀಹ ಪರತ್ರ ಚ।
ಭಾರ್ಯಾಮದ್ಭಕ್ತಮುಖ್ಯಸ್ಯ ಯಾನ್ತು ದುಷ್ಕೃತಿಮಾತ್ಮನಃ॥81॥

ಕಾರ್ಯಾತ್ಪ್ರಾಕ್ಶಿಥಿಲಾಂ ಕೃತ್ವಾನಾರ್ಯಾಃ ಕೀರ್ತಿಮುಪಾದದೇ।
ಸ್ವಿತ್ರೀಣಾಂ ಮೂತ್ರಪಾನೇನ ತತ್ಪಾತ್ರೇಷು ಚ ಮಜ್ಜತೇ॥82॥

ಸಹಸ್ರಧಾ ಭವೇಜ್ಜಿಹ್ವಾ ಸಹಸ್ರಾಂಶುಸುತೇನ ಚ।
ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಸಭಾಯಾಂ ತು ಸಹಸ್ರಾರೇಣ ತಪ್ಯತೇ॥83॥

ಸಹಸ್ರವಾರಂ ವಿಷ್ಠಾಯಾಂ ಷಷ್ಟಿವರ್ಷಸಹಸ್ರಕಮ್।
ಸಹಸ್ರ ಚಣ್ಡಾಲಜಾತೀನಾಂ ಸಹಸ್ರಾಣ್ಡಾನಿ ಭಕ್ಷ್ಯತಾಮ್॥84॥

ಸಹ ಭಾಣ್ಡೇ ಸುರಾಪೀನಾಂ ಪಚ್ಯನ್ತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ।
ಜಾಯನ್ತೇ ಚಾಷ್ಟಧಾ ಚೈವಂ ಕಷ್ಟಯೋನಿಷು ನಾನ್ಯಥಾ॥85॥

ತಸ್ಮಾಚ್ಚ ಮತ್ಕೃತೇ ಪಾಠಂ ಶಿಷ್ಟಾಃ ಕುರ್ವನ್ತು ನಾನ್ಯಥಾ।
ಇಷ್ಟಂ ಚ ತೇಷಾಂ ಭವತಿ ಕಷ್ಟಂ ನೇಹ ಪರತ್ರ ಚ॥86॥

ಯೇ ಮೃಷಾವಾದಿನಂ ಮಾಂ ತು ಜಾನನ್ತಿ ಮನುಜಾಧಮಾಃ।
ಕೀನಾಶ ಲೋಕಿತಾಂ ಯಾನ್ತಿ ನಾನಾಶೋಕಸಮನ್ವಿತಾಮ್॥87॥

ತಸ್ಮಾನ್ಮಯೋಕ್ತಂ ಯತ್ಸರ್ವಂ ತತ್ಸತ್ಯಂ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ।
ಮತ್ಸತ್ಯವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸತ್ಸು ತದ್ವದ ನನ್ದನ॥88॥

ಸ್ವಾಪ್ನಶ್ಲೋಕೇಽಪಿ ಯತ್ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪ್ರಾಪ್ನುವನ್ ತಚ್ಚನಾಽನ್ಯಥಾ।
ಆಪ್ತವಾನಪಿ ಜಾನಾತಿ ತಾಪನೇ ಕ್ರೂರತಾಂ ದಿವಿ॥89॥

ದಿವಾಸ್ವಪ್ನೇರಿತಾನ್ ಶ್ಲೋಕಾನ್ ಭವಾಬ್ಧೇಸ್ತಾರಕಾನ್ ಸುತಃ।
ಸುವಾಗ್ವೈಖರ್ಯಾರಾಶಿರ್ಮೇ ತವಾರ್ಥೈಃ ಪೂರಯಿಷ್ಯತಿ॥90॥

ವೇಙ್ಕಟೇಶೋ ಮಠೇಶಸ್ಯ ಮಮ ವೃನ್ದಾವನಂ ಪ್ರತಿ।
ತ್ರಿಕೂಟೇಶನೇ ಚಾಯಾತಃ ಕಾಟಕೇಶೈಃ ಸಹರ್ಷಿಭಿಃ॥91॥

ತಸ್ಮಾಚ್ಚ ಶ್ರೀಪತೇಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸಸ್ಯಮನಸಾ ಕುರು।
ವಾಸುದೇವಮುನೇ ಶ್ರೀಮನ್ ಶನಿವಾರೇ ಸುಪೂಜನಮ್॥92॥

ಮನ್ದವಾರೇಽಪಿ ವಾಽಮನ್ದ ಕುರುವೃತ್ತಿಂ ಚ ಮಾಧವೀಮ್।
ವೃನ್ದಾವನಪತಿಂ ಕನ್ದಾಶನವನ್ದ್ಯಂ ಸುಕೀರ್ತಯನ್॥93॥

ಕನ್ದಾಶನಸ್ಯ ಮೇ ವೃನ್ದಾವನಂ ಸಮ್ಪ್ರತಿ ನನ್ದನ।
ಮನ್ದಾಕಿನ್ಯಾಃ ಸಮಾಯಾತೋ ಮುಕುನ್ದೋ ಬಿನ್ದುನಾಮಕಃ॥94॥

ಯತೋಽಸ್ಮದ್ವೃನ್ದಾವನಸ್ಯ ದರ್ಶನೇ ಬಿನ್ದುಮಾಧವಮ್।
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮುಕುನ್ದಂ ಯತ್ಪುಣ್ಯಂ ಶ್ರೀನಿವಾಸಂ ತದಾಪ್ನುಯಾತ್॥95॥

ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ
ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥99॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥100॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರ ಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಮ್॥101॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತೀಃ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕ ವಾಗೀಶತೀರ್ಥಕರಕಮಲಸಞ್ಜಾತಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜಪೂಜ್ಯ
ಚರಣೋದಿತ ಶ್ರೀಮತ್ಸ್ವಾಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ (ಚರಮ) ದ್ವಿತೀಯ ಪ್ರಾಣಾವಧೌ ತೃತೀಯಾಧ್ಯಾಯಾತ್ಮಕಃ ವಿಂಶತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ॥20॥

॥ ಅಥ ಏಕವಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥21॥
ತವ ಕಾಯಗತಂ ವಾಯುಮಾಯುಷೋ ವೃದ್ಧಿಮಿಚ್ಛತಃ।
ಸ್ಥಾಪಯಾಮಿ ಯತೋಪಾಯಂ ಶ್ರೇಯೋ ಮತ್ಕೃತಮೇವ ತೇ॥1॥

ತವ ಪತ್ನ್ಯಾಶ್ಚ ಹೇ ವಿಪ್ರ ಯತ್ನೇನನೈತತ್ಕೃತಂ ತ್ವಯಾ।
ಸ್ವಪ್ನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ತ್ವಾಮೂಚೇ ಪುಣ್ಯಮಾಪ್ನೋಷಿ ತೇನ ಚ॥2॥

ಅತಸ್ತ್ವಂ ಧರ್ಮಪತ್ನೀಂ ಚ ನೈವ ಸನ್ತಾಪಯ ಪ್ರಿಯ।
ಅನುವರ್ತ್ನೀಂ ಸದಾ ವಿಪ್ರ ಕುದಾರತ್ವಂ ನಹೀದೃಶಮ್॥3॥

ಯಾದೃಶಂ ಪರಲೋಕಸ್ಯ ಶ್ರೀಧರಸ್ಯ ವಿದೂರತಾಮ್।
ಕರೋತಿ ಪುರುಷಸ್ಯೇಹ ತಾದೃಶಂ ನಾಸ್ತಿ ತ್ವತ್ ಸ್ತ್ರಿಯಾಮ್॥4॥

ಕಿಂವಾಽಶಕ್ತ ತ್ವತೋ ವಿಪ್ರ ತ್ವತ್ಸೇವಾಂ ನ ಕರೋತಿ ಚ।
ಸೂತಕೇ ವಾಯುನಾ ಗ್ರಸ್ತಾ ಹರತ್ಯಹರಹಃ ಸ ತಾಮ್॥5॥

ತಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಾಣಭಯಂ ನಾಸ್ತಿ ಸ್ವಮಾಣವಕಪುಣ್ಯತಃ।
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ತ್ವಂ ತಥಾ ಕಾಣ ನಿಷ್ಠೂರಂ ನ ಭಣಾನಿಶಮ್॥6॥

ತಸ್ಮಾದ್ಭಯಂ ತ್ಯಜಸ್ವೇಹ ಕಲಹಂ ತು ಕಲಿಪ್ರಿಯಂ।
ಹೇ ವಿದ್ವಾಂಸ ಇಹ ಧ್ವಾನ್ತವನ್ತಂ ಪಶ್ಯಧ್ವಮಞ್ಜಸಾ॥7॥

ಕದಧ್ವಾನಂ ಸ್ವವಧ್ವಾ ಚ ಮಣಿಮದ್ವದನೋದಿತಮ್।
ವದತೇಽಯಂ ದ್ವಿಜೋ ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯಾಧ್ವಾನಂ ವಿಹಾಯ ಚ॥8॥

ಅವಿಧ್ವಾನ್ ಸಾಧ್ವಸಂ ಯಾತಿ ತದ್ವತ್ಕಮಲನಾಮಕಃ।
ಮದನ್ತರ್ಯಾಮಿಣಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಸವಾಯುಂ ವಿಹಾಯ ಚ॥9॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋಽಯಂ ಮಣಿಮತೋ ಮತಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ವರ್ತತೇ।
ಹಯಗ್ರೀವಾಜ್ಞಯಾ ವಾತವಿರಿಞ್ಚೌ ಸ್ವಂ ಚ ವೈಭವಮ್॥10॥

ವಿನಾ ವಾಣೀಪತಿತ್ವಂ ಮೇ ದತ್ತವನ್ತೌ ಚ ಕಿಂ ವದೇ।
ಯತ್ರ ಪ್ರತೀರ್ತಾರ್ಥಬಾಧಸ್ತತ್ರಾನ್ತರ್ಯಾಮಿಸಙ್ಗ್ರಹಃ॥11॥

ಕರ್ತವ್ಯ ಇತಿ ಪೂರ್ವೋಕ್ತಮನುಸನ್ಧತ್ಸ್ವಮಞ್ಜಸಾ।
ತಸ್ಮಾನ್ಮಯೋಕ್ತಂ ಸಕಲಂ ಲೌಕಿಕಂ ವಾಪ್ಯಲೌಕಿಕಮ್॥12॥

ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯವತಾಂ ನಾಥ ಸುತ ತತ್ವಮತೇ ಕೃತಿನ್।
ಅಯಂ ಕಮಲನಾಭಶ್ಚ ಮಯಃ ಸಕಲ ರೂಪಕಃ॥13॥

ಸ್ಮಯಕಶ್ಮಲಮಾವಿಷ್ಟೋ ವಿಸ್ಮಯಂ ನ ಕುರು ಪ್ರಿಯ।
ಕಲಿಃ ಕಮಲನಾಭಾಖ್ಯಃ ಪುನರ್ಭೂವಲಯೇಽಭವತ್॥14॥

ಮಿಲಿತಃ ಸ್ವಸ್ತ್ರಿಯಾಽಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾಯಾನಿರ್ಮಾಲ್ಯಂ ನ ಮೇಽಗೃಹೀತ್।
ಕಲಿರ್ಮಯಶ್ಚ ಮಣಿಮಾನ್ ಮಿಲಿತ್ವಾ ತ್ರಯ ಏವತೇ॥15॥

ಕಲಹಂ ಕರ್ತುಮುದ್ಯುಕ್ತಾಃ ಕುಲಾಯ ಸದನಾಭಿಗಾಃ।
ತನ್ನಿನ್ದಾವಚನಂ ಶ್ರತ್ವಾ ಸುನನ್ದನ ಪುರೋ ಮಮ॥16॥

ನನ್ವನ್ಧೇ ಪಾತಯಾಮ್ಯುಗ್ರೇ ಧೂನ್ವಂಸ್ತಂ ಯಮಕಿಙ್ಕರೈಃ।
ತಸ್ಮಾಚ್ಛಿಖೋಪವೀತಾರ್ಹೋ ನೈವ ಸೋಽಪ್ಯತಿಗರ್ಹಿತಃ॥17॥

ಬಹಿಷ್ಕುರುತ ತಂ ವಿಪ್ರಮಸಹಿಷ್ಣುಂ ಮಮೋಚ್ಛ್ರಯಮ್।
ಹರೌ ರುಷ್ಟೇ ಗುರುಸ್ತ್ರಾತಾ ಗುರೌ ರುಷ್ಟೇ ನ ಕಶ್ಚನ॥18॥

ಯಥಾ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ಪತೌ ರುಷ್ಟೇ ನ ಭ್ರಾತಾ ಪಿತರಾವಪಿ।
ಹಯಗ್ರೀವ ನಿರೂಪಂ ತಂ ಶಿರಸಾ ವಹ ಶೀಘ್ರತಃ॥19॥

ಯದ್ವಾ ವಿಧಿ ನಿಷೇಧಾಭ್ಯಾಮುದ್ಧಿತಂ ತದ್ಧಿತಂ ತವ।
ವಾದಿರಾಜಾಖ್ಯಭಟ್ಟೋಽಯಂ ಸುತೋ ಮೇ ಪಟ್ಟವರ್ಧನ॥20॥

ಸ್ವಪ್ನೇ ಪಟುತರೋ ವಿಪ್ರಃ ಶ್ರೀಪತಿಃ ಕೃತಿಪಾಠಕಃ।
ವ್ಯಾಸರಾಜಸ್ತದನುಜೋ ಜಾಮಾತಾತಸ್ಯ ಗೋಪಜಃ॥21॥

ತದಗ್ರಜಃ ಪ್ರಜಾಕಾರ್ಯೇ ರಞ್ಜನಾಜ್ಜನಯನ್ ಧನಮ್।
ವಾಸುದೇವ ಮುನಿಃ ಶಾನ್ತಃ ಶ್ರಾನ್ತಶ್ಚ ಮಮ ಪೂಜಯ॥22॥

ಕಾನ್ತಂ ಮಾಂ ತಾತಮಾಯಾತಿ ತತ್ರೈವ ವಸತಿರ್ಭವೇತ್।
ಉಪೇನ್ದ್ರ ಸೂರಣಶ್ಚಾಪಿ ಕೃಷ್ಣಃ ಕಾನಕ ಏವ ಚ॥23॥

ಹಿರಣ್ಯಭಟ್ಟಸ್ತತ್ರೋಕ್ತ ಕರ್ಮಣಿ ಪ್ರಥಿತಃ ಸುತಃ।
ವಾಲೀವಾಲೋಪಪದ ವೇಙ್ಗಟಾದ್ರಿಸ್ತಥೈವ ಚ॥24॥

ಏತೇ ಚಾನ್ಯೇ ಚ ಬಹವೋ ಬಹುಮಾನಪುರಃಸರಾಃ।
ಕುಹಕಾದ್ರಹಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ಸರ್ವೇಶ್ವರಮತಾನುಗಾಃ॥25॥

ವಿಶ್ವಾಸಿನೋ ಹ್ಯವಿಶ್ವಾಸಂ ನ ಕುರ್ವನ್ತೀಹ ಸರ್ವಥಾ।
ಸುಶ್ವಾಸ ಪ್ರೇರಕೋ ಹ್ಯೇಷಾಂ ವಾಸುದೇವೋಽಭಿಜಾಯತೇ॥26॥

ಕಲಿಃ ಕಮಲನಾಭಶ್ಚ ದಮ್ಬಲಃ ಪಿತ್ತಮೌಲಿಕಃ।
ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣೋ ಡೋಲಾಯಿತಚಿತ್ತಸ್ತು ತಮ್ಮಣಃ॥27॥

ಏತೇ ಚ ಪ್ರಾಯಶೋ ಹ್ಯತ್ರ ಪುತ್ರಾವಿಶ್ವಾಸಿನಃ ಸದಾ।
ಮಿತ್ರಜಭೃತ್ಯ ಬಾಧ್ಯಾಶ್ಚಾಮುತ್ರ ಸತ್ಯಂ ಮಯೋದಿತಮ್॥28॥

ಹರಿಶ್ಚ ಡಾಮ್ಬಲ ಪುತ್ರ ವ್ಯಾಲೋಲಿತಮನಾಪ್ಯಹೋ।
ಕುಲಾಲಚಕ್ರವಚ್ಚಾತ್ರ ಭ್ರಮತೇ ಕಲ್ಯಬುದ್ಧಿಮನ್॥29॥

ಅಪ್ಪಣಃ ಕೃಷ್ಣಭಟ್ಟಾಽಯಮಿದಾನೀಂ ಪಾಪಮತ್ಯಜತ್।
ಕೋಪಂ ಚ ಮಮ ಹೇ ಪುತ್ರ ಶಾಪಂ ತ್ಯಾಜಿತಮಾನಹೋ॥30॥

ಶ್ರೀನಿವಾಸಾಚಾರ್ಯನಾಮಾ ಮಾನವಾನಾಂ ಭಯಾನಕಃ।
ಮಮ ಮಾನಸಸಮ್ಪ್ರೀತಿಂ ತನೋತೀಹ ನ ಸಂಶಯಃ॥31॥

ವಿಠ್ಠಲಾದ್ಯಾಸ್ಮದೀಯಾಸ್ಮನ್ಮಠಸನ್ಯಾಸಿನಿಶ್ಚ ಯೇ।

ಹೇ ವಿಪ್ರ ತವ ಜಾಮಾತಾ ರಾಮಚನದ್ರೋಽಪಿ ಬುದ್ಧಿಮಾನ್।
ವಿಶ್ವಾಸಂ ಕುರು ತೇ ಚಾತ್ರ ಸೋಽಪಿ ವಿಶ್ವಾಸಿಷೂತ್ತಮಃ॥33॥

ಏವಂ ಚ ತ್ರಿವಿಧಾಃ ವಿಪ್ರಾಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಪುತ್ರ ಮಯಾ ತವ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಕೃತಾರ್ಥತಾಂ ಯಾಸಿ ಕಿಂ ಭೂಯಃ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಸಿ॥34॥

ನಿತ್ಯ ನಿರ್ಜಲನಿರ್ಘಾತೈರ್ದುರ್ಜನಾಃ ಭರ್ಜಿತಾಸ್ತ್ವಹೋ।
ಖರ್ಜೂರವಚ್ಚಾರ್ಜುನಸ್ಯ ಬಾಣನಿರ್ಘಾತ ಮರ್ದಿತಾಃ॥35॥

ಯಥಾ ತತ್ರೈವ ಸುತ್ರಾಮ್ಣಾ ವೃತವೃತ್ರಾಸುರಾರ್ಥಿನಾ।
ಅನ್ಧೇಷು ಮಾರ್ತಾಣ್ಡೀಕೃತ ಶಿಲಾಭಾರೈಃ ಕುಲಾನ್ವಿತಾಃ॥36॥

ಬಾಧ್ಯನ್ತೇ ಶ್ರಾದ್ಧದೇವೇನ ಶ್ರದ್ಧಾರಹಿತಬುದ್ದಯಃ।
ವೃದ್ಧ ತ್ವಮದ್ಧಾ ಕ್ರುದ್ಧೇಷು ಹ್ಯಪಿ ತೇಷು ವದಸ್ವ ತಾನ್॥37॥

ತಸ್ಮಾದ್ವಿಶ್ವಾಸವನ್ತಶ್ಚ ಭವಿಷ್ಯಥ ಕೃತೌ ಮಮ।
ವಿಶ್ವಸ್ತಾಃ ಪ್ರೇತ್ಯ ಮರ್ತ್ಯಾ ಯೇ ಹ್ಯಮರ್ತ್ಯತ್ವಂ ವ್ರಜನ್ತಿ ತೇ॥38॥

ಅಹಂ ಮಧ್ಯನ್ದಿನಗತ ಸೂರ್ಯವಸ್ತುಪ್ರಭಾನ್ವಿತಃ।
ಮದ್ವೃನ್ದಾವನ ಮಧ್ಯಸ್ಥೋ ವಾಸುದೇವ ಮುನೇಃ ಪ್ರಿಯಾತ್॥39॥

ಪೂಜಕಸ್ಯ ತಪೋ ಯೋಗಾತ್ ಬಿಮ್ಬೇ ಶಮ್ಭವ ದರ್ಶನಾತ್।
ಮಹೋಪಚಾರೋಪಹಾರೈಃ ಹರಿಃ ಸುಸ್ಥಿರ ಏವ ಚ॥40॥

ಇತಿ ಶ್ರೀತ್ಯಾದಿಕಂ ಚೋಕ್ತ್ವಾ ಸಮಾಪಯ ನ ಮೇ ಕೃತಿಮ್।
ಮತ್ಸುತಸ್ಯ ಚ ಭಾಗೋಽಯಂ ಸಮಾಪ್ತಿಃ ಶ್ರೀರಮಾತ್ಮಿಕಾ॥41॥

ಅಧ್ಯಾಯಕರಣಾರ್ಥಂ ಚ ಶರಣಾಗತವತ್ಸಲ।
ದ್ವಿರಧ್ಯಾಯಃ ಪ್ರೀಣತೋ ಮೇ ವಾಣೀಂ ಶೃಣು ಸುನನ್ದನ॥42॥

ಹೇ ವಿಪ್ರ ಮಮ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಪಿಬ ಪಾದೋದಕಂ ಸದಾ।
ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ನಾಶಯತೇ ತೇನ ಶೀತೋಷ್ಣಜ್ವರಪೀಡನಮ್॥43॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ಸ್ವಪ್ನಮದ್ರಾಕ್ಷೀತ್ ಕರ್ಣೇ ಯಕ್ಷೀ ಚ ಕಶ್ಚನ।
ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಗೃಹೇ ಪಕ್ಷೀಕೃತವಿಪ್ರೋಽತಿಪುಣ್ಯಭಾಕ್॥44॥

ಅನ್ಯಥಾ ಗುರುರಾಜಸ್ಯ ಕಥಂ ಸ್ವಾಪ್ನಾಧಿಕಾರಿತಾ।
ತಸ್ಮಾದ್ಗುರುಃ ಶರೀರೇಽಸ್ಯ ವರ್ತತೇಽಮರ್ತ್ಯವಿಗ್ರಹಃ॥45॥

ಇತ್ಯವಾದೀನ್ಮದಾನ್ಧಾನಾಮನ್ಧತ್ವಂ ತ್ಯಾಜಯನ್ ಬುಧ।
ತಸ್ಮಾದಪ್ಯಧಮಾ ಬುದ್ಧಿಸನ್ಧಾನರಹಿತಾ ದ್ವಿಜಾಃ॥46॥

ಹೇ ಶವ ತ್ವಮವಿಶ್ವಾಸಂ ಕುತೋಽಸ್ಮಾಸು ಗತೋಽಸ್ಯಹೋ।
ಕೇ ಶವಸ್ತವ ವಿಶ್ವಾಸರಹಿತಸ್ಯ ಸುಶಾಸಕಃ॥47॥

ಶವೇತಿ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಕುತಃ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯೇ ತತ್ರಕಾರಣಮ್।
ಶವೇತಿ ಸುಖಮುದ್ದಿಶ್ಯಾಪ್ಯಾಶ್ವಸೀರ್ಮಮ ಶಾಸನಮ್॥48॥

ಅಥವಾ ಕುಣಪಾರ್ಥೋ ವಾ ಪ್ರಣಿಪಾತಪ್ರಿಯಂ ಚ ಮಾಮ್।
ಶರಣಂ ವ್ರಜ ತೇ ಕ್ಷೇಮಂ ಕೃಣುಯಾಂ ಮಮ ವಿಪ್ರವತ್॥49॥

ಮಯಾ ನನ್ದನಮುದ್ದಿಶ್ಯ ನಾನಾವಿಧತಯೋದಿತಮ್।
ತ್ವಯಾ ಪ್ರಸನ್ನೀಕ್ರಿಯತೇ ನೈವ ಸೋಽಪ್ಯನ್ನಯಾಚನಮ್॥50॥

ಕುರು ವೃನ್ದಾವನೇ ಸಮ್ಪ್ರತ್ಯೇವ ತೇ ಚಾನ್ನದೇ ಶುಭೇ।
ಮನ್ನನ್ದನ ಮುಖೇನೈವ ತದನ್ನಂ ತೇ ಪ್ರದಾಸ್ಯತಿ॥51॥

ಮಮ ಭೋಜನಸನ್ತೋಷಂ ಸುಜನಾಮ್ಬುಜಭಾಸ್ಕರಮ್।
ಕುಜನಾಮ್ಬುಜಸಙ್ಕೋಚದ್ವಿಜರಾಜಂ ಮಮಾತ್ಮಜಮ್॥52॥

ಮದಜಾಡ್ಯರುಜಾಹೀನಂ ದ್ವಿಜಾರಾಧ್ಯಂ ಭಜೋದ್ಯ ತಮ್।
ವದನ್ತಂ ದ್ವಿಜ ತೇ ಕಲ್ಪಭುಜಂ ಮಜ್ಜನತಾಂ ಪ್ರತಿ॥53॥

ಮಮ ಭೋಜನಸನ್ತೋಷಂ ಯೇ ವದನ್ತಿ ದ್ವಿಜೋದಿತಮ್।
ತೇಷಾಂ ಅನ್ನಾನಿ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಾನೀತಿ ಸತ್ಯಾ ಫಲಶ್ರುತಿಃ॥54॥

ಇತಿ ಮನ್ತ್ರಸ್ತ್ವಯಾ ತತ್ರ ಜಪ್ತವ್ಯಃ ಸತತಂ ತ್ವಿಹ।
ಕುತ್ರ ಯಾಸ್ಯತಿ ತೇ ಪುತ್ರ ಕಳತ್ರೈಃ ಸಹಸಾ ಸಹ॥55॥

ಇಹೇತಿ ಚೋಚ್ಯತೇ ಮಯಾ ಪ್ರಿಯೇತಿ ಚೋಚ್ಯತೇ ತ್ವಯಾ।
ಮಯಾ ತ್ವಯಾಪ್ಯಹೋ ವಿಧಿರ್ಮಹೋದಧೌ ವಿಧಿಷ್ಯತೇ॥56॥

ಸ ಯಥಾ ವದತಿ ಹ್ಯಾವಾಂ ಮಾ ವಾಕ್ತೇ ಚಾನ್ಯಥಾ ಭವೇತ್।
ನಿರ್ಣಯಂ ಚ ಪ್ರಪಶ್ಯಾವಸ್ತ್ವರ್ಣವೇ ಮಣಿರಾಜತೇ॥57॥

ಇತಿಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದಾ ತೇ ಚ ಶೇಮುಷೀ ಶಾಸಕೋಽಸ್ಮ್ಯಹಮ್।
ಮಾಸಿಮಾಸಿ ಶುಭಾವಾಸಿಭಾಸಮಾನಃ ಶಶೀ ಯಥಾ॥58॥

ಪರಸೌಖ್ಯಂ ತ್ವನ್ಮುಖೇನ ನರಸೌಖ್ಯಂ ಯಥಾ ಚ ಮೇ।
ಸುರಸೌಖ್ಯಂ ಚ ಮೇ ಸೂರ್ಯಕರವಚ್ಚ ಪ್ರಕಾಶಯ॥59॥

ಮಮ ಸದ್ಭಕ್ತಿಸಮ್ಬೂತಿಂ ಯೇ ವದನ್ತಿ ಬುಧೋದಿತಾಮ್।
ತೇಷಾಂ ಸತ್ಸಮ್ಪದಃ ಸ್ಯುಸ್ತಾಃ ಮೂರ್ತಿಮತ್ಯೋಽತ್ರಯಾಃ ಸುತ॥60॥

ಇತ್ಯೇಕಂ ಶ್ಲೋಕಮುಖ್ಯಂ ಮೇ ತ್ಯಕ್ತವಾನಸಿ ವಿಪ್ರಕ।
ಆಕಾರಸ್ಥಂ ಲೇಖನಂ ಚ ಕಾರಯ ಪ್ರಾಙ್ಮಯೇರಿತಮ್॥61॥

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ನಮನ್ತ್ರತ್ವಂ ಜಪನ್ ಸಮ್ಪಶ್ಯ ಮಾಮ ಮುನಿಮ್।
ಶತಾನನ್ದಮುನೇಸ್ತಾತೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ನಂ ಯಥಾಽತನೋತ್॥62॥

ತಥಾ ತನೋಷಿ ತ್ವಮಪಿ ವೃನ್ದಾವನಪತಿಂ ಜಪ।
ಮನ್ತ್ರೇಣಾನೇನ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಶೀಘ್ರಂ ತೇಽನ್ನಂ ದದಾಮ್ಯಹಮ್॥63॥

ಪೂರ್ವಂ ತ್ವಮನ್ನದಾನಂ ಚ ನಾಕರಃ ಪರಮೇ ದ್ವಿಜೇ।
ನಾದತ್ತಮುಪತಿಷ್ಠೇಚ್ಚ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾಸ್ತ್ರಿದಶಾ ಅಪಿ॥64॥

ಅತಸ್ತ್ವಂ ಕಾರ್ಪಣ್ಯಭಾವಂ ತ್ಯಜ ಬ್ರಾಹ್ಮಣತರ್ಪಣಮ್।
ಕುರು ಕೃಷ್ಣಾರ್ಪಣಂ ತಚ್ಚ ದರ್ಪಣೇ ಸ್ವಮುಖಂ ಯಥಾ॥65॥

ಪಶ್ಯಸಿ ತ್ವಂ ಜನ್ಮ ಜನ್ಮನ್ಯೇವಂ ಸತ್ಫಲಸಞ್ಚಯಮ್।
ಮನ್ಮಮನ್ಮ ವಯಂ ಸರ್ವೇಽಪ್ಯೇವಮೇವ ನ ಸಂಶಯಃ॥66॥

ಮುನಿಂ ಮನ್ನನ್ದನಂ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮಾನಂ ಪಶ್ಯನ್ತು ಸಜ್ಜನಾಃ।
ಸ್ನಾನೇ ಚ ಪ್ರಣವಧ್ಯಾನೇ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನೇ ದೇವತಾರ್ಚನೇ॥67॥

ಪುನರ್ಮಾಧ್ಯಾಹ್ನಿಕೇ ಸ್ನಾನೇ ಭೋಜನೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಸಹ।
ನಿತಂ ಸ ವರ್ತತೇ ವಿದ್ವಾನ್ ವೇದಶಾಸ್ತ್ರವಿನೋದತಃ॥68॥

ಪ್ರೀಣಯನ್ ಪರಮಾನನ್ದಂ ಸದನಂ ಮಮ ನಾಕಿನಃ।
ನೋ ವೃಥಾ ಕ್ಷಣಮಪ್ಯಸ್ಯ ಗತಂ ತೋಕಸ್ಯ ಸಾತ್ವಿಕಾಃ॥69॥

ಪಶ್ಯನ್ತು ತಪಸೋಽಸ್ಮಾಕಂ ಸಾಫಲ್ಯಂ ಚ ಕಲೌ ಯುಗೇ।
ತಸ್ಮಾದಯಂ ಚ ತೋಕೋಽಪಿ ಲೋಕೋಪಕರಕರ್ಮವಾನ್॥70॥

ಶೋಕೋಽಪ್ಯಮುತ್ರ ನಾಸ್ತ್ಯೇವ ಕೋಪೋಽಪಿ ಸಮವರ್ತಿನಃ।
ಗುಣಾನ್ ದ್ವಿಗುಣಿತಾನಸ್ಮಿನ್ ಪಶ್ಯನ್ತು ಗುಣಿನಃ ಸದಾ॥71॥

ಗುಣಿನಶ್ಚ ಪ್ರಮೋದನ್ತೇ ಗುಣಿಷ್ವೇಹ ನ ನಿರ್ಗುಣಾಃ।
ತಸ್ಮಾನ್ಮಮ ಸಮೋ ಮನ್ನನ್ದನ ಏವ ದಿನೇ ದಿನೇ॥72॥

ಕರ್ಮನ್ದಿನಾಂ ಸದಾನನ್ದಂ ತನೋತು ತನುಭೃತ್ಸ್ವಯಮ್।
ಹೇ ವಾದಿರಾಜಭಟ್ಟಾರ್ಯಾನಾಮಧಾರ ಉದಾರ ತೇ॥73॥

ಸಾರ್ಥಕಂ ಕುರುಷೇ ಜನ್ಮ ಪಾರ್ಥವಾನ್ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ।
ವೃನ್ದಾವನಾಚಾರ್ಯ ನಾಮ್ನಃ ಪುತ್ರಮಿತ್ರಕಲತ್ರಕೈಃ॥74॥

ಸಹ ತಸ್ಯ ಗ್ರಹಂ ದತ್ತ್ವಾ ಬೃಹತ್ಕೀರ್ತಿಮುಪಾದದೀಃ।
ಪ್ರತಾಪಂ ತಸ್ಯ ದತ್ತ್ವಾ ಚಾಮಿತ್ರತಾಪಂ ಕರೋಷ್ಯಹೋ॥75॥

ಪತ್ರತಾಪಾಖ್ಯ ರುದ್ರೋಽಪಿ ಸ್ವಪ್ರತಾಪಂ ಜಹಾವಿಹ।
ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಪ್ರತಾಪಾರ್ಥಂ ದತ್ತ್ವಾ ಪ್ರಾರಬ್ಧಮಪ್ಯಹೋ॥76॥

ಸ್ನೇನಸಾರ್ಧಂ ಚ ತದ್ಭುಕ್ತಾಪರಾರ್ಧಂ ಲೋಕಮೇಷ್ಯತಿ।
ನಿಷ್ಕದ್ವಯಂ ಸ ದತ್ತ್ವಾತು ಶುಷ್ಕಂ ತತ್ಪಾಪಸಞ್ಚಯಮ್॥77॥

ಕಿಷ್ಕಿನ್ಧೇಶ್ವರವಚ್ಚಕ್ರೇ ಪುಲ್ಕಸಾಂ ಜನ್ಮಯಾಪಕಮ್।
ಸೋಽಪಿ ದಾಸೋ ಮಮ ವ್ಯಾಸಃ ಸ್ನೇಹಪಾಶಾನ್ವಿತಸ್ತ್ವಯೀ॥78॥

ಹಸ್ತೇ ಚ ಶ್ರೀಪತೇರ್ನಿಷ್ಕದ್ವಯಂ ಪ್ರಾಪಯದಾಶು ತೇ।
ತೇನ ತೇ ತಾತ ಏವಾಽಸೌ ಮಾತಾ ತೇ ತತ್ಸತೀ ದ್ವಿಜ॥79॥

ತಸ್ಯಾನುಜಃ ಪಿತೃವ್ಯಸ್ತೇ ಗುರುರ್ಮತ್ಸುತ ಏವ ಚ।
ಇತ್ಥಂ ಸದಾನುಸನ್ಧಾನಬನ್ಧನಾನ್ವಿತ ಏವ ಸನ್॥80॥

ಧನ್ವನ್ತರೀ ಸದಾ ಧ್ಯಾಯನ್ ಕಿಂ ಧನೈರ್ಬನ್ಧನಪ್ರದೈಃ।
ವರ್ತಸ್ವ ಸಮುಪಾಸ್ವೇಹ ಕಾರ್ತಸ್ವರವಿಭೂಷಿತಮ್॥81॥

ಪಾರ್ಥಃಶ್ಚರಮಣಂ ಕೃಷ್ಣಂ ಯಥಾ ಪ್ರಾರ್ಥಸ್ವ ಮಾಮಪಿ।
ನನ್ದನಂ ಯತಿಸನ್ದೋಹೇನಾನ್ವಿತಂ ತನ್ಮತೇ ಸ್ಥಿತಮ್॥82॥

ಸನ್ಮತಿಂ ಜನ್ಮತಃ ಕಾನ್ತಂ ಶಾನ್ತಂ ತಂ ಸಮುಪಾಸ್ವ ಹ।
ಇಹಾಮುತ್ರಾರ್ಥದಂ ಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಜ್ಞಂ ತತ್ವಾರ್ಥಕೋವಿದಮ್॥83॥

ಸುತ್ರಾಮ ಗುರುವತ್ಪ್ರಾಜ್ಞಂ ಪ್ರಾರ್ಥಯ ಶ್ರೀಪತೇಃ ಪ್ರಿಯಮ್।
ಔದಾರ್ಯ ಮಾಧುರ್ಯ ವಾಕ್ಯಯುಕ್ತಂ ಧೈರ್ಯಾನ್ವಿತಂ ಪರೈಃ॥84॥

ವಿವಾದೇ ಕ್ರಿಯಮಾಣೇಽಪಿ ಗಾಮ್ಭಿರ್ಯೇಣಾರ್ಯಭಾವಿನಮ್।
ಚಾತುರ್ಯತಃ ಪರಾಕ್ರಾನ್ತಂ ಮಾತುರ್ಯಸ್ಯಾಸ್ತಪೋದಯಮ್॥85॥

ಪ್ರಾತರ್ಯುಗಂ ತತ್ಪದಯೋಃ ಪ್ರಾರ್ಥಯಂಸ್ತ್ವಂ ಸದಾ ದ್ವಿಜ।
ಅಪಾಂ ಫೇನೇನ ನಮುಚೇಃ ಶಿರೋ ದುಶ್ಚ್ಯವನೋಽಹರತ್॥86॥

ಯಥಾ ತಪಃ ಪ್ರಭಾವೇನ ಹನ್ಮ್ಯಹಂ ಪರವಾದಿನಃ।
ತಸ್ಮಾದ್ದುರ್ವಾದಿಭಿರ್ಭೀತಿರ್ನಾಸ್ತಿ ನಾಸ್ತಿ ಸಭಾಸು ತೇ॥87॥

ತಜ್ಜಿಹ್ವಾ ಸಾನ್ತರೈರ್ಬದ್ಧಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ।
ಅತಸ್ತ್ವಂ ನನ್ದನ ಮಮಾನನ್ದದಾನನ್ದಸನ್ಮುನೇಃ॥88॥

ಮತಂ ಮನಸಿ ಸನ್ಧಾಯ ತಾಮಸಾನ್ ಜಹಿ ವಾದಿನಃ।
ಧನೂರತ್ನಂ ಮನಸ್ತೇವೈ ಹ್ಯಾನನ್ದಮುನಿಸನ್ಮತಮ್॥89॥

ನಾನಾಯುಧನಿದಾನಂ ತೇ ರಥಿನಃ ಪೃಥುವಾದಿನಃ।
ಪಕ್ಷಪಾತರಥಂ ಮೇ ತ್ವಂ ಕ್ಷಿಪ್ರಮಾರೋಹ ಕಾಙ್ಕ್ಷಿತಮ್॥90॥

ಲಕ್ಷ್ಯಂ ಲಕ್ಷಣಸಮ್ಪನ್ನಂ ದುಷ್ಟಪಕ್ಷಾಭಿಧಂ ಬುಧ।
ವಿದ್ಧಂ ಕುರು ಪ್ರಬುದ್ಧೇಶ ವೃದ್ಧವಾಕ್ಯಂ ನ ಧಿಕ್ಕುರು॥91॥

ಬದ್ಧಂ ಕುರು ಮನಸ್ತೇ ಮತ್ಪದಪದ್ಮೇ ಧೃತಿಂ ಕುರು।
ತಿಮಿರಂ ಸಮರೇ ರಮ್ಯಂ ನಿಮಿರೇವ ಕುಮಾರಕಮ್॥92॥

ಅಮರಂ ತ್ವಮರಾರಾಧ್ಯಂ ಸೋಮರಾಟ್ ಪರಮೋಽರಮತ್।
ಅಮುಚನ್ನಮುಚಿಃ ಕಾನ್ಚಿನ್ತ್ವಞ್ಚನ್ ಕಿಞ್ಚನಸಿಞ್ಚನೈಃ॥93॥

ಲಾಞ್ಛನಾಞ್ಛನಸಞ್ಛನ್ನಂ ನಾರಾಚಾನ್ನ ಶಚೀಪತಿಮ್।
ಏತದ್ದ್ವಿಪದ್ಯಭಾವಂ ಮೇ ನನ್ದನಾನ್ಮನ್ದಬುದ್ಧಯಃ॥94॥

ನಿಬೋಧನ್ತು ನ ಧುನ್ವನ್ತು ನಿಧಾನಂ ಭವತಾಂ ಮುನಿಃ।
ಜ್ಞಾನಸಾಗರಮಗ್ನೋಽಸೌ ಸಂಸಾರಾಗ್ನಿಪ್ರತೀಪಿತಾಮ್॥ 95॥

ತಸ್ಮಾತ್ ಜ್ಞಾನನಿಧಿಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸುಖಿನಃ ಸನ್ತು ಸಜ್ಜನಾಃ॥96॥

ವಿಜ್ಞಾನಕೋಶಾದಜ್ಞಾನಂ ನಿರಾಕುರ್ವನ್ತು ಸರ್ವಥಾ।
ಶ್ಲೋಕದ್ವಯಸ್ಯ ಶಕ್ಯಾರ್ಥಂ ತೋಕ ತ್ವಂ ಚೋಕ್ತವಾನಸಿ॥97॥

ಲೋಕೇ ಯಥಾ ಶಕ್ರಗುರುಃ ತ್ವಂ ಕವಿರ್ವಾಕ್ಪತಿಸ್ತ್ವಹಮ್।
ಕಿಂ ತೇ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಮದ್ದಾಸ್ಯಂ ಪೂರ್ವಮೇವ ತ್ವಮಾದದೀಃ॥98॥

ತಸ್ಮಾನ್ಮತ್ಸಾಮ್ಯಮೇವೇಹ ಚಾದತ್ಸ್ವತ್ಸ್ವಸುತ ಸಾತ್ವಿಕ।
ಮತ್ಸಾಮ್ಯೇ ಚ ತ್ವಯೇ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ತ್ವತ್ಸಮೋ ನಾಸ್ತಿ ಸತ್ಸು ಚ॥99॥

ಸತ್ಸತಾಂ ಸಮ್ಮತಂ ಸತ್ಯಂ ಕುತ್ಸಿತಾ ನಾಮಸಮ್ಮತಮ್।
ಜಗತ್ಸತ್ಯಂ ಯಥಾ ತತ್ವವಾದಿನಾಂ ನ ಮೃಷಾತ್ಮನಾಮ್॥100॥

ಅಸತ್ಯಮಪ್ರತಿಷ್ಠಂ ತೇ ಜಗದಾಹುರನೀಶ್ವರಮ್।
ಅಪರಸ್ಪರಸಮ್ಭೂತಿಂ ಕಿಮನ್ಯತ್ಕಾಮಹೈತುಕಮ್॥101॥

ಏತಾಂ ದೃಷ್ಟಿಮವಷ್ಟಭ್ಯ ನಷ್ಟಾತ್ಮನೋಽಲ್ಪಬುದ್ಧಯಃ।
ಪ್ರಭವನ್ತ್ಯುಗ್ರಕರ್ಮಾಣಃ ಕ್ಷಯಾಯ ಜಗತೋಽಹಿತಾಃ॥102॥

ಇತಿ ಗಿತೋದಿತೈಃ ಶ್ಲೋಕೈಃ ತೋಕ ವಾಕ್ಕಾಯಕರ್ಮಭಿಃ।
ಲೋಕನಾಶಕರೂಪಾಣಾಂ ವರಾಕತ್ವಂ ನಿರೂಪ್ಯತೇ॥103॥

ತದ್ವತ್ತವೋಚ್ಚ್ರಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಹ್ಯಸೂಯನ್ತೇಽನಸೂಯಯಾ।
ಸಹ ಸರ್ವೇ ಮಹದ್ಯಾನ್ತಿ ಹ್ಯಭದ್ರಂ ರೌದ್ರಮೇವ ತೇ॥104॥

ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ಮತ್ಸಮೇ ನಿತ್ಯಂ ಕುತ್ಸಿತಾನಾಂ ಭಯಾನಕಃ।
ವತ್ಸ ತ್ವಂ ಸತ್ಸು ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಶಶ್ವದತ್ರ ಪರತ್ರ ಚ॥105॥

ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ
ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥106॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥107॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರ ಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಮ್॥108॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತೀಃ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕವಾಗೀಶತೀರ್ಥಕರಕಮಲಸಞ್ಜಾತಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜಪೂಜ್ಯ
ಚರಣೋದಿತ ಶ್ರೀಮತ್ಸ್ವಾಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ (ಚರಮ ಪ್ರಾಣಾವಧೌ) ಏಕವಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ॥21॥

॥ ಅಥ ದ್ವಾವಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ॥22॥
ಶ್ರೀಪತೇಃ ಗೃಹಕೃತ್ಯಂ ತೇ ಬಹ್ವಸ್ತಿ ಹಿತ್ವಾ ಚ ತತ್।
ನನ್ದನಾಗ್ರೇ ವದಸ್ವ ತ್ವಂ ಚರಮಾಂ ವಾ ಕೃತಿಂ ಪ್ರಿಯ॥1॥

ತದ್ವೇಙ್ಕಟಗಿರೇರ್ನಾಮಧಾರಾ ಪೂರ್ವಂ ತ್ವಯಾರ್ಜಿತಮ್।
ಕರ್ಮ ವೃನ್ದಾವನಾಶ್ವತ್ಥಸೇವಾಪರಶುನಾ ಹನ॥2॥

ವಾಸುದೇವ ಮುನೇರ್ಭಾನೋರ್ಯಥಾ ತಾಮಸನಾಶನಮ್।
ತಥೈವಸೋ ವಿನಾಶೋಽಭೂನ್ಮಾಧವಾನ್ನಸ್ಯ ಭೋಜನಾತ್॥3॥

ಪೂರ್ವಂ ಕೃಷ್ಣಾಕರ ಸ್ಪೃಷ್ಟಮನ್ನಂ ಕಾಮ್ಯವನೇ ಮುನೇ।
ಭುಕ್ತ್ವಾ ಚ ಮುನಯಃ ಸನ್ನ ಪಾಪಾಸ್ತ್ವಂ ಮಾಧವಾನ್ನತಃ॥4॥

ಭುವಿ ಪೂಜಾಧಿಕಾರೋಽಭೂತ್ತವ ಜಾತೈನಸಙ್ಕ್ಷಯೇ।
ಭವಜಾರ್ತಿಶ್ಚ ತೇ ನ ಸ್ಯಾದ್ದಿವಿ ವಾ ವಾಙ್ನಮೇ ಮೃಷಾ॥5॥

ಅಮುಚನ್ನ ಮುಚಿಸ್ತಿಮಿರಂ ಸಮರೇತ್ಯಾದಿ ಪದ್ಯತಃ।
ಪೂರ್ವಪದ್ಯಾರ್ಥಾನುಕೂಲ್ಯಾದರ್ಥಂ ತ್ವಂ ಚೋಕ್ತವಾನಸಿ॥6॥

ಮತ್ತಾತ್ಪರ್ಯಂ ತ್ವಮೇವೇಹ ಜಾನಾಸಿ ಶ್ರೀನಾಥನಾಮಯುಕ್।
ಕೋ ನಾಮ ತವ ಸಾದೃಶ್ಯಂ ಸಮರ್ಥಾಃ ಪ್ರಾಪ್ತುಮಞ್ಜಸಾ॥7॥

ಉಪಕ್ರಮಾದಿಲಿಙ್ಗೈಶ್ಚ ಮತ್ತಾತ್ಪರ್ಯವಿನಿರ್ಣಯಮ್।
ಕರೋಷಿ ಪೂರ್ಣಸಾದೃಶ್ಯಂ ಗತೋಽಸಿ ಮಮ ಸರ್ವಥಾ॥8॥

ಉಪಕ್ರಮೋಪಸಂಹಾರಾವಭ್ಯಾಸೋಽಪೂರ್ವತಾ ಫಲಮ್।
ಅರ್ಥವಾದೋಪಪತ್ತೀ ಚ ಲಿಙ್ಗಂ ತಾತ್ಪರ್ಯ ನಿರ್ಣಯೇ॥9॥

ಇತಿ ಷಡ್ವಿದಸ್ತಾತ್ಪರ್ಯ ಲಿಙ್ಗಾನ್ನಿರ್ಣಯ ಏವ ಚ।
ಕರ್ಣಶ್ರಾವ್ಯಾರ್ಥಸಾರಂ ತ್ವಂ ವ್ಯಾಕರೋಷಿ ಕುಮಾರಕಃ॥10॥

ತಸ್ಮಾನ್ಮೇ ಪಟ್ಟಭದ್ರೇಹ ಸನ್ತು ಭದ್ರಾಣಿ ಸರ್ವದಾ।
ಅಭದ್ರಾಣಿ ವಿನಶ್ಯನ್ತು ಕ್ಷುದ್ರಾಸ್ತೇ ವೈರಿಣಸ್ತಥಾ॥11॥

ಹೇ ನನ್ದನ! ದ್ವಿಜೋಽಯಂ ತೇ ನನ್ದನಸ್ಪನ್ದನಂ ವಿನಾ।
ವೃನ್ದಾವನೇ ಚ ಮನ್ದಾನಾಂ ನನ್ದಯಿಷ್ಯತಿ ನನ್ದನೈಃ॥12॥

ತಸ್ಯ ಕಿಞ್ಚಿತ್ಸಹಾಯಂ ತ್ವಂ ಕುರು ಚಾನ್ನಾರ್ಥಮರ್ಥತಃ।
ನಾನ್ನವತ್ತ್ವಂ ಕುರು ವ್ಯರ್ಥಂ ಸಾರ್ಥಕಂ ಕುರು ಶೀಘ್ರತಃ॥13॥

ತ್ವಂ ದದಸ್ವೇತಿ ವಾ ಮಾ ವಾಹಂ ದದಾಮ್ಯನ್ಯಪೂರುಷೈಃ।
ಮನ್ದಸ್ಮಿತ ಕುರುಷ್ವೇಹ ವೃನ್ದಾವನಪತೇರ್ವಚಃ॥14॥

ದರಿದ್ರೈರಪಿ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಧನಾಢ್ಯೈಃ ಕಿಂ ವದೇ ತವ।
ದಾಸ್ಯಾಮೀತಿ ಸುದಾಮಾಗ್ರ್ಯ ಮದ್ದಾಸಾಯ ಮಹಾಮತೇ॥15॥

ತ್ವಮಪೀಹ ಧನಾಢ್ಯೋಽಸಿ ದೃಢಬುದ್ಧಿಂ ಸದಾ ಕುರು।
ಮೃಡೋಽಪಿ ತೇ ಮನಸ್ತತ್ತ್ವಂ ಪ್ರೇರಯಿಷ್ಯತಿ ಗಾಢಶಃ॥16॥

ಹೇ ವಿಪ್ರ ಮತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ತ್ವತ್ಪಿತೄಣಾಂ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪಮ್।

ತಥಾಹಿ ಲೋಕೇ ಮರ್ತ್ಯಾನಾಂ ಕುಲೇ ಜಾತಸ್ಯ ಕಸ್ಯಚಿತ್।
ತತ್ವಸಮ್ಪ್ರಶ್ನಕಸ್ಯರ್ಷೇಃ ಪ್ರಸಾದೇ ಸತಿ ತತ್ಕುಲಮ್॥18॥

ಸರ್ವಂ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪಂ ಚಾಪ ನಷ್ಟಪಾಪಂ ತ್ರಿಸಪ್ತಕೈಃ।
ಧಿಕ್ಕೃತ್ಯ ನಾರಕಂ ಕಷ್ಟಂ ಶಿಷ್ಟಾನುಗ್ರಹತಃ ಕೃತಿನ್॥19॥

ತದ್ವನ್ಮಹಾನುಭಾವಸ್ಯ ಮಮಾನುಗ್ರಹಸ್ತ್ವಯಿ।
ವಿದ್ವನ್ ತತ್ಕುಲಜಾತಾ ಯೇ ಯೋಗ್ಯಾಃ ಯಾನ್ತಿ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪಮ್॥20॥

ಅಲಂ ಮಧುಕರಾನ್ನಂ ತೇ ಛಲಂ ಮಾ ಕುರು ದಾರವತ್।
ಕುಲಂ ಕೃತಂ ಪವಿತ್ರಂ ತೇ ತಿಲಮಾತ್ರಂ ನ ದುಷ್ಕೃತಮ್॥21॥

ಭಾಷಯಾ ಭೀಷಯಸ್ಯೇವ ದೋಷರೂಪಿಣ ಏವ ತಾನ್।
ಕಾಷಾಯದಣ್ಡವೇಷಾಯ ಚಾಸ್ತ ಸ್ವಸ್ತ್ಯವಿಷಹ್ಯ ತೇ॥22॥

ದುರ್ವಾದೀಭಮಹಾಸಿಂಹ ತವ ಯುಕ್ತ್ಯಾಖ್ಯಸನ್ನಖೈಃ।
ತದ್ದುರ್ಮತ ಮಹಾಕುಮ್ಭದಲನಂ ಕುರು ಶೀಘ್ರತಃ॥23॥

ವೇದವೇದ್ಯದ್ಯುಮಣಿನಾ ಮಣಿಮನ್ಮತದುಸ್ತಮಃ।
ನಿರಸ್ತಂ ತೂದಿತೇನೇಹ ನತ್ಪಟ್ಟೋದಯಪರ್ವತಾತ್॥24॥

ಹೇ ವೇದವೇದ್ಯ ದುಸ್ತರ್ಕತಮಸೋಽರ್ಕಪ್ರಭಾಯಿತ।
ಸತ್ತರ್ಕಕುಮುದಾನಾಂ ಚ ಕೌಮುದೀಶ ನ ತೇ ಸಮಃ॥25॥

ಪುರುಷೋಽಸ್ತೀಹ ಲೋಕೇ ಚ ಪುರುಷೋಕ್ತಿಂ ವದೇದ್ಯದಿ।
ಸರ್ಪಪಾತ್ಸಮ್ಮಿತಾಂ ವಾಪಿ ಕರ್ಷಣಂ ಯಾಸ್ಯತೇ ಯಮಾತ್॥26॥

ವಾದಿರಾಜಗುರುನಾಮಧರಾಹೋ ಮತ್ಕೃತಿಃ ಪರಮತಂ ನಿರಾಕರೋತ್।
ತ್ವಂ ಕುರುಷ್ವ ರತಿಮತ್ರ ವೇದರಾಟ್ ಪ್ರೀಯತೇ ಪರಮಪೂರುಷ ಏವ॥27॥

ಹೇ ಶಿಷ್ಟ ಕಾರ್ಯತ್ರಯಮಾಸ ನಷ್ಟಂ ನಿವಿಷ್ಟಮೇಘೈರಿವ ಭೂತಲೇಷ್ಟಮ್।
ಸ್ಪಷ್ಟಂ ಮುನೀನಾಂ ಪರಿಹಾಸಗೋಷ್ಠ್ಯಾಂ ತಿಷ್ಠತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತತದ್ಯಥೇಷ್ಟಮ್॥

ತ್ವತ್ಸಹಸ್ರಸಮಾ ಯಾವತ್ತಾವನ್ಮಮ ತುಹಾಸ್ಯತಾ।
ನ ಸ್ಯಾತ್ಸ್ವಸ್ಯಾಯುಷ್ಯವೃದ್ಧಿಮಪೇಕ್ಷ್ಯಾಹಂ ಸದಾ ವಸೇ॥29॥

ತಸ್ಮಾತ್ಕಾರ್ಯತ್ರಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಕೃತಕೃತ್ಯೋ ಭವ ಪ್ರಿಯ।
ತ್ರಿಭಿಃ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಪುತ್ರತ್ವಂ ಸ್ಮೃತ್ಯುಕ್ತಂ ಸಾರ್ಥಕಂ ಕುರು॥30॥

ಏತಾವಾನೇವ ಸತ್ಪುತ್ರಃ ಪೋತಾವಶ್ಯಮಿದಂ ಕುರು।
ಮಾತಾಪಿತ್ರೋಶ್ಚ ಶುಶ್ರೂಷಾಂ ಶ್ರೋತಾ ಶ್ರುತ್ವಾ ದಿವಂ ಗತಃ॥31॥

ಕರ್ತಾ ಯಾತೀತಿ ಕಿಮುತ ಭರ್ತಾರಂ ಚ ಸತೀ ಯಥಾ।
ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಯಾತಿ ಪರಂ ಲೋಕಂ ಕೃತ್ವಾ ಸೇವಾಂ ಕುರು ಪ್ರಿಯ॥32॥

ತಸ್ಮಾನ್ಮತ್ಸೇವಯಾ ಜೀವ ಸುತ ತ್ವಂ ಶರದಾಂ ಶತಮ್।
ಕರದಾನಾದಪಿ ಪ್ರೀತಿರ್ಮಮ ನೈತಾದೃಶೀ ಭವೇತ್॥33॥

ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ಸರ್ವಕಾರ್ಯಂ ಚ ಹಿತ್ವಾ ಕಾರ್ಯತ್ರಯಂ ಕುರು।
ಆರ್ಯತ್ವಂ ಮಯಿ ಚೇದಸ್ತಿ ತರ್ಹಿ ಕಾರ್ಯಮಿದಂ ತ್ರಯಮ್॥34॥

ಇಯಂ ಮಮ ಕೃತಿಶ್ಚೇತಿ ನ ವಿಪ್ರಕೃತಿರಿತ್ಯಥ।
ವಿಶ್ವಸಸ್ತವ ಚೇದಸ್ತಿ ತರ್ಹೀದಂ ಕುರು ಶೀಘ್ರತಃ॥35॥

ಸುತ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಕಾಮಸ್ಯ ಹಯಗ್ರೀವಾಜ್ಞಯಾ ಮಮ।
ಕಾಮಃ ಕುತ್ರಾಪಿ ನಾಸ್ತ್ಯೇವ ಪೂರ್ಣಕಾಮಸ್ಯ ಕಾ ಸ್ಪೃಹಾ॥36॥

ಅಥಾಪಿ ವಕ್ಷ್ಯೇ ತೇ ಕಾಮಂ ಮಮ ಕಾಮ್ಯಮಿದಂ ತ್ರಯಮ್।
ಅಧ್ಯಾಯಾತ್ಮಕ ಸತ್ಪದ್ಯಾನ್ಯಸ್ಮಿನ್ ಅಸ್ಮತ್ಕೃತಿಃ ಪರಾ॥37॥

ಅನ್ನಮನ್ತ್ರೇಷ್ವ ವೈಯರ್ಥ್ಯಮೇತತ್ಕಾರ್ಯತ್ರಯಂ ಮಮ।
ಏತತ್ತ್ರಯಂ ಯದಿ ಕೃತಂ ತ್ವಯಾ ಪುತ್ರೇಹ ಕುತ್ರಚಿತ್॥38॥

ಮಮ ಪುತ್ರಸ್ತ್ವಮೇವೇಹ ಸುತ್ರಾಮ್ಣಶ್ಚಿತ್ರವಿಕ್ರಮಃ।
ಯಥಾ ತಥಾ ಸುತತ್ವಂ ಮೇ ವೃಥಾ ಮಾ ಕುರು ಮತ್ಸ್ಪೃಹಾಮ್॥39॥

ವ್ಯಥಾ ನ ಮೇ ಕೃತಾರ್ಥಸ್ಯಾಪ್ಯಥಾಪಿ ತ್ವದ್ಧಿತಾಯ ಚ।
ಹೇ ನನ್ದನ ಕಾಮಧೇನುವದೇವ ತ್ವಂ ಧನೈರಪಿ॥40॥

ವೃನ್ದಾವನಪತಿಧ್ಯಾನಾದ್ಧನ್ಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮಾವಹ।
ಏವಂ ಧೃತಾಯಾಂ ಧ್ರುವಮಾತ್ಮನಃ ಕೃತಿಮ್।
ಸನ್ಧ್ಯಾಯ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ತಿಥಿಸ್ತ್ವಮುಞ್ಚನ್॥41॥

ಅಧ್ಯಾಯಕೃತ್ಯಂ ಕುರ್ವನ್ನಧ್ಯಾಯಕೇಷು
ಭೃತ್ಯೈರ್ಯುಕ್ತಂ ಕುರು ಕೃಷ್ಣಾರ್ಪಣಂ ತತ್॥42॥

ಲೋಕೇಽಪ್ಯವೈದಿಕಸಭೇ ಯಾಸ್ಯತ್ಯಾಭರಣಂ ಧನಮ್।
ತತ್ಸರ್ವಮಪ್ಯಹಂ ವಕ್ಷ್ಯೇಽಪ್ಯಯಮೇವ ಮಮೋದ್ಯಮಃ॥43॥

ಭ್ರಾನ್ತ ಮಾ ಪೃಚ್ಛ ಮಾಂ ಮಾಯಾಮಯಂ ಜಗದಿದಂ ತ್ವಸತ್।
ಇತಿ ಮಾಯಾವಾದಿನಾಂ ತು ಮತಮಪ್ಯನಿಶಂ ಮೃಷಾ॥44॥

ಲಾಭಾಲಾಭೌ ಹರ್ಯಧೀನೌ ಲೋಭಾಲೋಭೌ ಚ ದೇಹಿನಾಮ್।
ಸುಖದುಃಖೇ ಖಗಪತೇರಧೀನೌಶ್ವಾಸದೇಹಿನಃ॥45॥

ಮಾನಾಮಾನೌ ಜನಾನಾಂ ಚ ಮೋಹಾಮೋಹೌ ಮಹಾತ್ಮನಃ।
ಜಯಾಜಯೌ ಶ್ರಿಯಃಕಾನ್ತಾನ್ಮಾಯಾಮಾಯೇ ಮಹಾಮತೇ॥46॥

ಇತ್ಯಾದಿ ದ್ವನ್ದ್ವಜಾತಾನಿ ಮಧ್ವಸಿದ್ಧಾನ್ತವೇದಿನಃ।
ತಸ್ಮಾನ್ಮಾಪೃಚ್ಛ ಮಾಂ ಮಾತಾಪಿತರೌ ಕೇ ತು ಮಾನವ॥47॥

ಪೃಚ್ಛ ಸಚ್ಛಾಸ್ತ್ರತತ್ವಾನಿ ಮಯೋಕ್ತಾನಿ ನ ವೈ ಮೃಷಾ।
ತ್ವಯಾ ಪೃಷ್ಟೇನ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಹೃಷ್ಟೋಽಹಂ ಸತಂ ಪ್ರಿಯಾ॥48॥

ಸ್ಪಷ್ಟಂ ತೇ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಕಷ್ಟಂ ತೇಽದ್ಯ ಕಿಮಾಗತಮ್।
ಲೋಕವಾರ್ತಾಂ ನ ಮಾಂ ಪೃಚ್ಛ ತೋಕಬುದ್ಧಿಮಿಮಾಂ ತ್ಯಜ॥49॥

ಕಾಕವಲ್ಲಘುತಾಂ ಯಾಸಿ ನಾಕೇಶಸುತವತ್ಪ್ರಿಯ।
ಅತಸ್ತ್ವಪ ಉಪಸ್ಪೃಶ್ಯ ಕುಪಥಸ್ಥಿತಪಾಪಿನಾಮ್॥50॥

ಪ್ರಸಙ್ಗಾತ್ಸುಪ್ರಸಙ್ಗಾಂಸ್ತು ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯ ತೇ॥
ವಿಪ್ರಾಂತಃಸ್ಥಿತಸನ್ತಾಪಸ್ತತ್ರ ನ ಪ್ರಜ್ವರಾರ್ದಿತಃ॥ 51॥

ಮತ್ಪ್ರಸಾದಶ್ಚ ತೇಜೋರೂಪಸ್ಯ ತ್ವಯಿ ಪ್ರಕಾಶನಾತ್।
ಇತಃ ಪರಂ ತು ಕಿಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಪರಮಪೂರುಷಮ್॥52॥

ಶಕ್ಷ್ಯೇ ಚ ವೈಷ್ಣವದ್ರೋಹಂ ನ ಶಕ್ಷ್ಯೇ ಚಾನ್ಯತಃ ಕೃತಮ್।
ಹರಿರ್ವೇತ್ತಿ ಗುರುರ್ವೇತ್ತಿ ಹರೋ ವೇತ್ತಿ ಗಿರೇಃ ಸುತಾ॥53॥

ಧರಾ ವೇತ್ತ್ಯಮರಾಃ ಸರ್ವೇ ನರೋ ವೇತ್ತಿ ನವಾಽಧುನಾ।
ಮನುಷ್ಯಃ ಪುಷ್ಯನಕ್ಷತ್ರೇಜಾತಃ ಕಶ್ಚನ ತುಷ್ಯತಿ॥ 54॥

ಇಷುಯೋಗೇ ಪ್ರೇಷ್ಯಭಾವಂ ಸ ಕರಿಷ್ಯತಿ ಮೇ ಸದಾ।
ಹರಿಃ ಸರ್ವೋತ್ತಮೋ ನಿತ್ಯಂ ಗರುದ್ವಾರಾ ಪ್ರಸಾದಕೃತ್॥55॥

ಶಿರಸಾ ಧಾರ್ಯತೇಽಸ್ಯಾಜ್ಞಾ ವಿರಿಞ್ಚಹರಪೂರ್ವಕೈಃ।
ಕರೋತಿ ಸೃಷ್ಟಿಂ ಖಲು ಲೀಲಯೈವಹರತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸಲಿಲೇ ಸ ಶೇತೇ॥56॥

ಧರತ್ಯಮೋಘಂ ಖಲು ಪಾಲಯಸ್ತತ್ಸರತ್ಯಜಸ್ರಂ ಖಲು ಭಕ್ತಪಾಲಃ॥57॥

ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಸನ್ತಿಷ್ಟನ್ ಸೃಷ್ಟಿಂ ಚಾಸ್ಯ ಕರೋತ್ಯಹೋ।
ದಧ್ರೇ ಸ ರುದ್ರ ದೇಹಸ್ಥಃ ಕೋಪಂ ತಾಪಹರಾಯ ಚ॥58॥

ಜಡಾಜ್ಜಡಮಿದಂ ಚಕ್ರೇ ದೃಢಾದ್ದೃಢಮಸೌ ಹರಿಃ।
ನಿಬಿಡಾನ್ನಿಬಿಡಂ ಭಸ್ಮ ವಡವಾದ್ವಡವಾಗ್ನಿನಾ॥59॥

ವಿಷ್ಣುರ್ಜಿಷ್ಣುಃ ಸ್ವಯಂ ಚಾಸ್ಯ ಕರೋತಿ ಜಗತಾಂ ಸ್ಥಿತಿಮ್।
ಪೂಷ್ಣೋಽನ್ತಸ್ಥಃ ಸ್ವಯಂ ಕೃಷ್ಣಃ ಸ್ವತೇಜೋಽಭಿಪ್ರಕಾಶಿಕಾಃ॥60॥

ಏವಂ ಮೋಕ್ಷಂ ಸ್ವಪಕ್ಷಸ್ಯ ಮುಮುಕ್ಷೋ ಕುಕ್ಷಿಗಸ್ಯ ಚ।
ಸಪಕ್ಷಿವಾಹನಃ ಕರ್ತುಂ ದಕ್ಷಃ ತ್ರ್ಯಕ್ಷೋಪಿ ನ ಕ್ಷಮಃ॥61॥

ತತ್ಪಾದಂ ಕ್ಷಾಲಯಿತ್ವಾದೌ ಸ್ವಪದಂ ಪ್ರಾಪ್ತವಾನ್ ವಿಧಿಃ।
ತತ್ತೀರ್ಥಂ ಶಿರಸಾ ಧೃತ್ವಾ ಶೂಲೀ ಕೈಲಾಸಮಾಪ ಚ॥62॥

ಶೇಶಸ್ತಚ್ಛಯನಂ ಭೂತ್ವಾ ಹ್ಯಶೇಷಾಂ ವಹತೇ ಭುವಮ್।
ಸ್ವಶೇಷಪದವೀಂ ಯಾತಿ ಸ ರೂಷಂ ಚ ಜಹಾವಿಹ॥63॥

ವಾಹನೋ ವೈನತೇಯೋಽಭೂತ್ತೇನ ಪುಣ್ಯೇನ ಮಾನವ।
ದಾನವಾನ್ತಕನೇತ್ರಾಗ್ರೇ ಸರ್ವತ್ರ ವಸತೇಽನಿಶಮ್॥64॥

ಕೃಷ್ಣಃ ಕಣ್ಠಮಣಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಚ ಗುಣಾರ್ಣವಃ।
ತತ್ಪದಂ ಪಾರಮೇಷ್ಠ್ಯಂ ಚ ಪ್ರದದೌ ಪ್ರಭುರವ್ಯಯಃ॥65॥

ಏವಂ ದೇವಾಧಿದೇವಶ್ಚ ದೇವಾನಾಂ ಸ್ವಸ್ಯ ಸೇವಯಾ।
ದದಾತಿ ಪದವೀಂ ಯೋಗ್ಯಾಂ ಮಾಧವಃ ಸ ದಯಾನಿಧಿಃ॥66॥

ಮಮಾಪಿ ಪಾದಸೇವಯಾ ದದಾತಿ ಯೋಗ್ಯವೈಭವಮ್।
ರಮಾಪತಿಃ ಶ್ರಿಯಾನ್ವಿತೋ ದಯಾನ್ವಿತಃ ಪದೇ ಪದೇ॥67॥

ಕ್ರಿಯಾಪದಪ್ರಯೋಗೇಽಪಿ ನ ಧಾತೂನಾಂ ವಿರೋಧಿತಾ।
ದೈವೇತಿ ಛಾನ್ದಸೇ ವಾಕ್ಯೇ ನ ದೋಷಾಯೇತಿ ಸನ್ಮತಮ್॥68॥

ತನ್ಮತಂ ಮನ್ಮತಂ ಚೈಕಂ ವಿಚಿನ್ಮ ತವ ಸನ್ಮತಿಮ್।
ಚಿನ್ಮಾತ್ರಂ ತನ್ಮತೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ಮಿನ್ಮತೇ ತದನನ್ತಕಮ್॥69॥

ಮತದ್ವಯೇ ಕಥಂ ಭಾತಿ ತವ ತತ್ತ್ವಂ ಸುತಾಹಿತಮ್।
ಹಿತಂ ವಾ ವದ ತತ್ವೇನ ಹೃದಿ ಗೂಹಿತಮೇವ ತೇ॥70॥

ಬ್ರೂಮೋ ವಯಂ ತು ಭದ್ರಂ ತೇ ಶ್ರುಣು ಪುತ್ರಾನ್ಯದುರ್ಮತಮ್।
ವ್ಯರ್ಥಂ ಗತಂ ಬೃಹದ್ಬೀಜಬಲೀವರ್ದವದೇವ ತತ್॥71॥

ಅಥೋ ಮಯಾ ಕೃತೋ ಯೋಗೋ ರೂಢಿರ್ವಾ ರೂಢಮತ್ಪದ।
ವಿದ್ವದ್ರೂಢಾತ್ಮಕೇ ಯದ್ವತ್ಸಮಹಾರೂಢಮಾರ್ಯಜ॥72॥

ತಸ್ಮಾತ್ಕವೇ ಪ್ರಯೋಗೇ ಮೇ ತ್ವಪ್ರಯೋಗ ಇತಿ ಪ್ರಿಯಃ।
ಮಾ ಪ್ರತೀಕ್ಷಾಂ ಪ್ರಭುತ್ವೇನ ಪ್ರಕುರು ಪ್ರಾರ್ಥಯೇ ಹರಿಮ್॥ 73॥

ಬ್ರೂಮೋ ವಯಂ ತು ಭದ್ರಂ ತೇ ಶ್ರುಣು ಪುತ್ರಾನ್ಯದುರ್ಮತಮ್।
ವ್ಯರ್ಥಂ ಗತಂ ಬೃಹದ್ಬೀಜ ಬಲೀವರ್ದವದೇವ ತತ್॥74॥

ಇತ್ಯೇಕಂ ಶ್ಲೋಕಮುಖ್ಯಂ ಮೇ ತ್ಯಕ್ತವಾನಸಿ ವಿಪ್ರಕ|
ಆಕರಸ್ಥಂ ಲೇಖನಂ ಚ ಕಾರಯ ಪ್ರಾಙ್ಮಯೇರಿತಮ್॥75॥

ವಾಣೀ ವಾಲೀಯ ರಾಮಶ್ಚ ಮಮ ಲೀಲಾಸ್ಪದೇ ದ್ವಿಜೇ।
ಕಾಲಕಾಲಗತಾಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಗಾಲೀಂ ತಾಂ ದಾಮ್ಬಲಾಧಮಾತ್॥ 76॥

ನಿವಾರಯಾಮಾಸ ತದಾಪ್ರತಿಗಾಲೀ ಪ್ರದಾನತಃ।
ಸ ವರಂ ವರಯಾಮಾಸ ಮತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ಪಾಲಿತಮ್॥77॥

ದ್ವಿಜಗಾಲೀತ್ಯಾಜನೇನ ಭಜತೋ ಭುಜಗೇಶ್ವರಮ್।
ಸುಜನಸ್ಯಾತ್ಮಜಸ್ಯೇಹ ಸೌಜನ್ಯಂ ಜನಯತ್ಯಹೋ॥78॥

ವಾದಿರಾಜಾಖ್ಯ ಭಟ್ಟಾದ್ಯಾ ಮತ್ಕೃತೇರ್ಲೇಖನಾದಪಿ।
ಮನ್ನನ್ದನಾಗ್ರೇ ವಕ್ತೃತ್ವಾದಚ್ಯುತಸ್ಯಾರ್ಕಮಣ್ಡಲೇ॥79॥

ಧ್ಯಾನಾದ್ಯತ್ಪುಣ್ಯಮಾಪ್ನೋಷಿ ತದ್ದ್ವಯಂ ನ ತ್ಯಜ ದ್ವಿಜ।
ಪಶ್ಯಾಮಿ ತ್ವಯಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಸಂಸ್ಥಿತಿಂ ಚ ಸುತೇ ಯಥಾ॥80॥

ಅನ್ಯಥಾ ತ್ವಂ ಗೃಹಂ ಚಾಪಿ ಕಥಂ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ದತ್ತವಾನ್।
ತ್ವತ್ಪ್ರೀತ್ಯಾಪಿ ಪ್ರತಾಪಂ ಚ ತಸ್ಮಾನ್ಮತ್ಪ್ರೀತಿಮಾನ್ ಭವ॥81॥

ಅಹಮಾಧ್ಯಾಯ ಪರ್ಯನ್ತಂ ಮಧ್ಯನ್ದಿನರವೇ ರಹಃ।
ಗೃಧ್ರವಚ್ಚಾಗ್ರತಸ್ತಪ್ಯೇ ದುಗ್ಧವರಾದಿಘಂ ಸ್ಮರನ್॥82॥

ಉಪಲಕ್ಷಣಮೇತಚ್ಚಾಪ್ಯುಪಲಕ್ಷಿತಮೇವ ಚ।
ಅನೇನ ಚೋಪಲಕ್ಷ್ಯಸ್ವ ಹ್ಯುಪಲಸ್ಥಲಗಾಂ ಕೃತಿಮ್॥83॥

ಯಥಾ ದಧಿಚ ಕಾಕೇಭ್ಯೋ ರಕ್ಷ್ಯತಾಮಿತಿವಾಕ್ಯತಃ।
ದದ್ಯುಪಘಾತಕಾ ಗ್ರಾಹ್ಯಾ ಹ್ಯಾಖುಭುಗ್ವ್ಯಾದಯಸ್ತಥಾ॥84॥

ತಸ್ಮಾನ್ಮತ್ತಪಸಾ ವಾಪಿ ಸ್ವಸ್ಯ ವಿಶ್ವಾಸಿತೋಽಪಿ ವಾ।
ಭವಿಷ್ಯತಿ ಸುಷೇಣಾಗ್ರ್ಯಮತ್ಕಾರ್ಯಂ ಶೇಷಿತಂ ತ್ರಯಮ್॥85॥

ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಸ್ವಾಪ್ನಪದ್ಯೇನ ಗರ್ವಂ
ಹಿತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರವರ್ಯಾಸ್ಯಜೇನ।
ಶ್ರುತ್ವಾ ಚೋರ್ವ್ಯಾಂ ಶರ್ವಗುರ್ವಾದಿದೇವಾನ್
ದೃಷ್ಟ್ವೋರ್ವಶೀಂ ಯಾನ್ತು ಮಾಂ ಮಾನವೇನ್ದ್ರಾಃ॥86॥

ಇದಂ ವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನಂ ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ಮನೀಷಿಣಃ।
ಮುಕುನ್ದಾವನಮೇವಾಸ್ತು ತೇಷಾಂ ಕನ್ದಾಶನಾಜ್ಞಯಾ॥87॥

ಇದಮರ್ಪಿತಮೇವಾಸ್ತು ಹಯಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದಾತ್।
ಸಮಂ ಸಹಸ್ರ ಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಸೂಕ್ತಸ್ಯ ಪುರುಷಾತ್ಕೃತಮ್॥88॥

ಯಚ್ಛೃಣ್ವತಾಂ ಭಕ್ತಿರುದಾರಸದ್ಗುಣೇ ಹರೌ ಹರೇರ್ಲೋಕಗತೇ ತಥಾ ಮಯಿ।
ಭವತ್ಯಹೋ ಸರ್ವಶುಭಾಪ್ತಿ ಸನ್ಮತೀಃ ದದಾತ್ಯಜಸ್ರಂ ಸುತ ಸತ್ಯಮೇವ ತತ್॥

ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಕವಿಕುಲತಿಲಕವಾಗೀಶತೀರ್ಥಕರಕಮಲಸಞ್ಜಾತಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರಾಜಪೂಜ್ಯ
ಚರಣೋದಿತ ಶ್ರೀಮತ್ಸ್ವಾಪ್ನವೃನ್ದಾವನಾಖ್ಯಾನೇ ಚರಮ ಪ್ರಾಣಾವಧೌ ದ್ವಾವಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಸಮಾಪ್ತಃ॥22॥

Swapna Vrindavana Akhyana

Srimad Swapna Vrindavana Akhyana of Sri Vadijaja Guru Sarvabhowmaru is published in kannada and Sanskrit pdf downloadable format:

ಕಾಮಧೇನು ಯಥಾ ಪೂರ್ವಂ ಸರ್ವಾಭೀಷ್ಟಫಲಪ್ರದಾ ತಥಾ ಕಲೌ ವಾದಿರಾಜಃಶ್ರೀಪಾದೋ ಅಭೀಷ್ಟದಃ ಸತಾಮ್
ಯಸ್ಯ ದೇವೇ ಪರಾ ಭಕ್ತಿಃ ಯಥಾ ದೇವೇ ತಥಾ ಗುರೌ ತಸ್ಮೈತೇ ಕಥಿತಾ ಹ್ಯರ್ಥಾಃ ಪ್ರಕಾಶನ್ತೇ ಮಹಾತ್ಮನಃ

Jagadguru Acharya Madhwa proclaims : we are duty bound to devote ourselves to Lord Vedavyasa. Next we are bound to express our devotion to all superiors starting from Rujus who are flawless preceptors, complete with all 32 characteristic signs.

सर्व लक्षण सम्पन्न् सर्वज्ञो विष्णुतत्परः. यद्गुरुः सुप्रसन्नः सन् तद्यात्तन्नान्यथा भवेत्
Approbation of Rujus is mandatory for attaining emancipation-Mukti. Only through them liberation becomes reality. Thereby the devotion in them is a must. How can one make devotion in them until one is aware of their innate nature and greatness? Awareness of their great characteristics, becomes a must! Misunderstood devotion in these Rujus would be detrimental.

समानां विषमा पूजा विषमाणां समा तथा. क्रियते येन देवोपि स्वपदात् भ्रश्यते पुमान्.
Under the above testimony, making differential treatment amongst Rujus or treating inferiors as Rujus, amounts to misunderstood devotion. This undoubtedly amounts to crime of disesteem. Hence, it becomes, all the more important to ascertain the innate nature and greatness of these personalities. Else, one would become victims of this heinous offence.

At the volition of only Vishnu and as an exception, Acharya Madhwa himself disclosed his Identity while he was visible. Whereas Hanuman and Bheemasen did not do so. Sri Vadiraja also did not disclose his identity while he was visible. It is normal for such divinities not to disclose their identity, while they are amidst mortal beings. May be for secret reasons or Hari Chitta.

Even Sri Vadiraja, did not disclose his identity as per normal practice. He was born under special circumstances at the command of Sri Hayagreeva. He widely participated in the illustrious acts as was done by Brahma and Sri Mukhya Prana. Once he entered Vrindavan at the end of his Avatar, it was the wish of Lord, that his identity should be disclosed. This was accomplished through a Brahmin, an incumbent to post of Indra, who was deaf and mutem only on account of Prarabda. Residing in Vrindavan, Sri Vadiraja used to appear in the dream of this Edamooka Brahmin, disclosing his identity and magnanimity through Stanzas, over a period of 12 years. Each Sloka is a diamond mine stuffed with intricate and baffling details. It is affirmed that even wisest of the men, would not be able to comprehend even a little, after its meticulous study during their entire life time. The magnanimity of this Akhyana is evidently brought out, as it spanned a period of 12 years.

Being highly cryptic, it remained in dark and never came to light immediately. The deaf and mute Brahmin incarnated after a span of 200 years and ascended into the lineage of Sonda Vadiraja Parampara as Sri Vishwapriya theertha. With the blessings of Hayagreeva the teachings of Sri Vadiraja rejuvenated in Sri Vishwapriya Theertha. He professed and taught the same to disciple Sri. Raghupraveera theertha, who in turn authored “ Sri VrindavanaKhyana Pramaanya Prabodhini’ to establish its authenticity. Another disciple Sri Srimushnacharya wrote commentary on this magnanimous VrindavanaKhyana. These two works played a big role in disseminating a tip of unfathomable depth and greatness of Vrindavanakhyana amongst the learned ones.

Prejudiced people started raising objections and doubts at the validity of this work, for reasons unknown. Depending upon the innate nature, people started appreciating or deploring this great work. Learned Scholar late Jamkhandi Vadirajacharya spent his life time establishing the authenticity of this great work. Late D H Subbarao authored “ Srimadh Vadiraja Ruju Siddhantha” which went on to further the authenticity of this work.

Evidences to establish its authenticity:

ಶ್ರೀವೇದನಿಧಿತೀರ್ಥರ ಶಿಷ್ಯ ಶ್ರೀ ರಾಮಚಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರಿಂದ ಸುಮಾರು 1645 ರಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶ್ರೀವಾದಿರಾಜಗುರುವರ ಚರಿತಾಮೃತ

Around 1645, Sri Ramachandrachar, the disciple of Sri Vedanidhi Theertha authored “ Sri Vadirajaguruvara Charithamrutha”. This work brings many relevant observations on “Swapna Vrindavanaakhyana”.
Extracts from 7-[17-20] of this work:

एडमुकं द्विजं स्वप्ने बोधयन्नात्मवृत्तकम् श्रीमद् वृन्दावनाख्यानं पठतां सर्वसिद्धिदम्
तोषयन् सज्जनमनः स्वमाहात्म्यावबोधकम्. मन्त्रतुल्यं महाग्र्नथं रचयामार वादिराट्
प्रातस्तद्वदनाच्चित्रं निस्सृतं गुरुणा मम. श्रीवेदनिधिराकर्ण्य लेखयामाह मत्कराट्
स्वप्नजातं गुरुप्रोक्तं प्रभाते कीर्तयन् जडः ततः परं मूक एव साक्षी चाहं च मे गुरु

The essence of above slokas is:

In the dream of born deaf and mute person (Edamooka), Sri Vadiraja, brings to light the magnanimous facts and account of Himself, bringing joy in the hearts of virtuous men. Sri Vadiraja composed this great work, equivalent to sacred text, which bestows supreme felicity, to those who recites it. Pontiff Sri Vedanidhi Theertha [my Guru] listened to Vipra- edamooka, the next morning, and made me to script those surprising utterances which replicated the scenes and speech as heard during dream. Edamooka after uttering the words, as Sri Vadiraja told, and facts as he saw, use to become deaf and mute again. Myself and my Guru are straight and solid evidence to these facts.

Highlighting the nature and origin of this magnanimous work, it stands out as straight and concrete evidence to prove its validity. 22nd stanza states that Sri Vedanidhi Theertha selected 15 stanzas from this work, added 3 stanzas of his own, and etched them on stone as “AnuVrindavanaakhyana”, which stands as testimony, even today at sonda. Thus it is proved beyond doubt that Sri Vadiraja had authored this work.

Thus Sri “SwapnaVrindavanaakhyana” stands as one of the most solid evidence to establish and proove Rujutva of Sri Vadiraja. This becomes a digestible fact, if one shreds prejudice and open up ones heart to accept the greatness of Sri Vadiraja, as brought out in Akhyana itself.

Shall we make an attempt to dip ourselves in this great work. Then just click the link below to open this diamond mine:

Swapna Vrindavana Akhyana


With thanks to clarifiers, Attachments offering few more clarifications on Sri Swapna Vrindavana Akhyana and Sri Vadiraja Rujutva is also attached for reader’s interest


Garuda Purana

Sri Garuda Purana (Pending proof reading) is published in Kannada PDF Downloadable format:


Garuda Purana is Vishnu’s sermon to Mahatma Garuda, as conveyed by Brahma to Maharshi Marichi

It is one of the most referred Satvik Puran, written by Lord Vedavyasa.

It contains nineteen thousand ‘Shlokas’.

At the beginning of the Purana in the ‘Purva Bhaaga’, there is brief introduction of ‘Srishti’.

It is followed by the Puja of Surya Deva and other Deities, Diksha Vidhi or procedure of assuming Diksha or disciplined way of life; Shraadda Puja, Nava Vyuha Puja, Vaishnava Panjara, Yogaadhyaaya, Vishnu Sahasra naama kirtana, Vishnu Dhyaana, Surya Puja, Mrityunjaya Puja, Maalaa Mantra, Gopala Puja, Trailokya mohana Shridhara Puja, Vishnu-Archa, Pancha Tatwaarcha, Deva Puja, Sandhyopaasana, Durgaarchana, Maheswara Puja, Sarva Deva Pratishtha, Ashtaanga Yoga, Daanadharma, Praayaschitta vidhi, Naraka varnana, Jyotisha, Saamudrika Shastra, Swara Jnaana, Nutana Ratna pariksha, Tirtha Mahaatmya, Gaya Mahatmya, Pitaropaakhyaana, Varna Dharma, Ashrama, Preta shuddhi, Niti Shastra, Vratha katha (story), Surya/Chandra Vamsha, Shrihari Avataara katha, Ramayana, Hari Vamsa, Bhaaraataakhyana, Ayurveda, Chikitsa, Dravyaguna, Roga naashakaVishnu Kavacha, Garuda Kavacha, Traipura Mantra, Prashna chudaamani, Vyakarana, Chhanda, Tarpana, Bali Vaishva Deva, Sandhya, Paarvana Karma, Nitya Shaaddha, Sapindana, Dharmasaara, Praayaschittha (atonement of sins), karma phala, Yogashastra, Vishnu Bhakti, Nrisimha Stotra, Vishnvarchana stotra, Vedanta / Saankhya siddhanta, Brahma Gyana, Atmaananda, and Geetaasaara.

The Uttara Khanda starts off with Preta Kalpa varnana.

Asked about Dharma, Bhagavan Vishnu explaines the route to ‘Urdhwa lokas’ or the higher destinations. He also explains the performance of well defined acts of Virtue including Shodasa Shraaddhas, ‘daanaas’etc.

He also give brief account of the route to Yamaloka, the wretched experiences on way, ‘Preta’s features, ‘sapindikarana’, ‘pretatwa mukti’, the erstwhile deeds of help rescuing the Preta from various torments, Yama loka varnana, determination of sins or good deeds, effectiveness of follow-up deeds by progeny performing the rites after the death under reference, Madhya shodasda shraaddha, proactive deeds to enable ‘swarga prapti’ of the deceased, ‘sutaka dina sankhya’or the number of ‘Asuchi’ depending on the relationship to the deceased, Narayana bali karma, Vrishotsarga Mahatmya, Nishidha karma tyaga, criteria for Swarga Prapti, etc.

The Purana also gives accounts of the seven under worlds, five upper worlds as also of Brahmanda Charitra, Pralayas, ever-repetitive cycles of birth and deaths etc.

Reading, writing, hearing, thinking and imagining of post-life experiences of the contents of Purana during ‘Vishuva’ Yoga time along with charity of a golden swan to a Brahmana would help reduce the severity of sins.

It is treasure highlighting the most important Achara and Vichara in one’s life.

Lets us have a look at it and dwell on it by clicking the following Link

Kan-GarudaPurana13102014 -1



Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 2,564 other followers